Kuomba, Kushukuru, Kuabudu Katika Roho Mtakatifu

Roho Mtakatifu huwaongoza waaminio katika kuomba, akiwafundisha la kuomba na jinsi ya kuomba sawasawa na mapenzi ya Mungu, mara nyingi akiwaombea kwa namna ipitayo maneno. Pia unaonyesha kwamba Roho huvuvia shukrani na ibada ya kweli, ambayo ni lazima itoke kwa Roho badala ya mwili ili ikubaliwe na Mungu. Hatimaye, waaminio wanaitwa kumtegemea Roho Mtakatifu kikamilifu kwa ajili ya maombi, shukrani, na ibada ya kweli.

Mafungu mawili yenye maana kuu kabisa katika Biblia juu ya somo la Roho Mtakatifu na somo la maombi yanapatikana katika Yuda 20 na Waefeso 6:18. Katika Yuda 20 twasoma, 'Bali ninyi, wapenzi, mkijijenga juu ya imani yenu iliyo takatifu mno, na kuomba katika Roho Mtakatifu,' na katika Waefeso 6:18, 'Kwa sala zote na maombi, mkisali kila wakati katika Roho, mkikesha kwa jambo hilo na kudumu katika kuwaombea watakatifu wote.' Mafungu haya yanatufundisha waziwazi kwamba Roho Mtakatifu humwongoza mwaminio katika maombi. Wanafunzi hawakujua jinsi ya kuomba kama ilivyowapasa, kwa hiyo walimjia Yesu na kusema, 'Bwana, tufundishe kusali' (Luka 11:1).

Leo hatujui jinsi ya kuomba kama ilivyotupasa, hatujui la kuomba, wala jinsi ya kuliomba, lakini yuko Mmoja aliye karibu daima kutusaidia (Yohana 14:16-17), naye anajua tunachopaswa kukiomba. Yeye hutusaidia udhaifu wetu katika jambo hili la maombi, kama katika mambo mengine (Warumi 8:26). Yeye hutufundisha kuomba.

Maombi ya kweli ni maombi katika Roho (yaani, maombi ambayo Roho Mtakatifu huyavuvia na kuyaelekeza). Maombi ambamo Roho Mtakatifu hutuongoza ni maombi 'kama apendavyo Mungu' (Warumi 8:27). Tuombapo kitu cho chote sawasawa na mapenzi ya Mungu, twajua kwamba yeye atusikia na twajua kwamba ametujalia yale tuyaombayo (1 Yohana 5:14-15). Twaweza kujua kwamba ni yetu wakati ule tuombapo, kwa hakika kama vile tunavyojua baadaye tunapokuwa nayo mikononi mwetu kweli kweli. Lakini twawezaje kuyajua mapenzi ya Mungu tuombapo? Kwa njia mbili: Kwanza kabisa, kwa yale yaliyoandikwa katika Neno lake; ahadi zote katika Biblia ni hakika, na ikiwa Mungu ameahidi kitu cho chote katika Biblia, twaweza kuwa na hakika ni mapenzi yake kutupa kitu hicho; lakini kuna mambo mengi tunayoyahitaji ambayo hayakuahidiwa waziwazi katika Neno, na hata hivyo hata katika hali hiyo ni pendeleo letu kuyajua mapenzi ya Mungu, kwa maana ni kazi ya Roho Mtakatifu kutufundisha mapenzi ya Mungu na kutuongoza katika maombi kufuata mstari wa mapenzi ya Mungu.

Wengine hupinga fundisho la Kikristo la maombi, ambalo eti hufundisha kwamba twaweza kumwendea Mungu katika ujinga wetu na kuyabadili mapenzi yake na kuitiisha hekima yake isiyo na mwisho chini ya upumbavu wetu. Lakini hilo si fundisho la Kikristo la maombi; fundisho la Kikristo la maombi ni kwamba ni pendeleo la mwaminio kufundishwa na Roho wa Mungu mwenyewe kuyajua yaliyo mapenzi ya Mungu, na kutoomba mambo ambayo upumbavu wetu ungetusukuma kuyaomba, bali kuomba mambo ambayo Roho wa Mungu asiyeasi kamwe hutusukuma kuyaomba.

Maombi ya kweli ni maombi 'katika Roho,' yaani, maombi ambayo Roho huyavuvia na kuyaelekeza. Tuingiapo mbele za Mungu, imetupasa kutambua ugonjwa wetu, ujinga wetu wa lililo bora kwetu, la kuomba, jinsi ya kuliomba, na katika kuutambua uwezo wetu ulio hafifu kabisa wa kuomba ipasavyo, kumtazama Roho Mtakatifu atufundishe kuomba, na kujitupa kabisa juu yake ayaelekeze maombi yetu, aziongoze shauku zetu na kuuongoza utamkaji wetu wazo. Hakuna mahali ambapo twahitaji kutambua ujinga wetu kuliko tufanyavyo katika maombi. Kukimbilia bila uangalifu mbele za Mungu na kuomba jambo la kwanza lijalo akilini mwetu, au ambalo mtu mwingine asiyefikiri hutuomba tumwombee, si kuomba 'katika Roho Mtakatifu' wala si maombi ya kweli. Ni lazima tumngoje Roho Mtakatifu na kujisalimisha kwa Roho Mtakatifu. Maombi ambayo Mungu, Roho Mtakatifu, huyavuvia ndiyo maombi ambayo Mungu, Baba, huyajibu.

Shauku ambazo Roho Mtakatifu huzizaa mioyoni mwetu mara nyingi zina kina mno kisichoweza kutamkwa, zenye kina kwa dhahiri mno hata kwa uelewa dhahiri wa mwaminio mwenyewe ambamo Roho anatenda kazi 'Roho mwenyewe hutuombea kwa kuugua kusikoweza kutamkwa' (Warumi 8:26).

Mungu mwenyewe 'imempasa kuichunguza mioyo' ili kujua iliyo 'nia ya Roho' katika shauku hizi zisizotamkwa na zisizoweza kutamkwa. Lakini Mungu anaijua nia ya Roho ilivyo; anaijua maana ya shauku hizi zitolewazo na Roho, ambazo hatuwezi kuziweka katika maneno, hata kama sisi hatujui, na shauku hizi ni 'kama apendavyo Mungu,' naye Mungu huzijalia. Ni kwa njia hii ndiyo yatokea kwamba Mungu aweza kufanya mambo ya ajabu mno kupita yote tuyaombayo au tuyawazayo, kwa kadiri ya nguvu itendayo kazi ndani yetu (Waefeso 3:20). Kuna nyakati nyingine ambapo maongozi ya Roho ni dhahiri sana hata twaomba kwa roho na kwa akili pia (1 Wakorintho 14:15). Twaelewa kwa dhahiri lile ambalo Roho Mtakatifu anatuongoza kuliomba.

II. Roho Mtakatifu humvuvia mwaminio na kumwongoza katika kushukuru vile vile kama katika kuomba. Twasoma katika Waefeso 5:18-20, 'Wala msilewe kwa mvinyo, ambamo mna ufisadi; bali mjazwe Roho; mkisemezana kwa zaburi na tenzi na nyimbo za rohoni, huku mkiimba na kumshangilia Bwana mioyoni mwenu; na kumshukuru Mungu Baba sikuzote kwa mambo yote, katika jina lake Bwana wetu Yesu Kristo.' Roho Mtakatifu hatufundishi kuomba tu, bali pia hutufundisha kutoa shukrani.

Mojawapo ya sifa zilizo dhahiri zaidi za maisha yaliyojazwa Roho ni kushukuru. Siku ile ya Pentekoste, wanafunzi walipojazwa Roho Mtakatifu, na kunena kama Roho alivyowajalia kutamka, twawasikia wakiyahubiri matendo makuu ya Mungu (Matendo 2:4, 11), na leo mwaminio ye yote anapojazwa Roho Mtakatifu, siku zote hujazwa shukrani na sifa. Kushukuru kwa kweli ni 'kwa Mungu, aliye Baba,' kwa njia ya, au 'katika jina la' Bwana wetu Yesu Kristo, katika Roho Mtakatifu.

III. Roho Mtakatifu huvuvia ibada kwa upande wa mwaminio. Twasoma katika Wafilipi 3:3, 'Kwa maana sisi tu tohara, tumwabuduo Mungu kwa Roho, na kuona fahari juu ya Kristo Yesu, wala hatuutumainii mwili.' Kuomba si ibada; kushukuru si ibada. Ibada ni tendo dhahiri la kiumbe kuelekea kwa Mungu. Ibada ni kuinama mbele za Mungu katika kukiri kwa kumsujudu na kumtafakari yeye mwenyewe na ukamilifu wa nafsi yake. Mtu fulani amesema, 'Katika maombi yetu, twashughulika na mahitaji yetu; katika kushukuru kwetu, twashughulika na baraka zetu; katika ibada yetu, twashughulika naye yeye.' Hakuna ibada ya kweli na yenye kukubalika ila ile ambayo Roho Mtakatifu huisukuma na kuielekeza. 'Lakini saa inakuja, nayo sasa ipo, ambayo waabuduo halisi watamwabudu Baba katika roho na kweli; kwa maana Baba awatafuta watu kama hao wamwabudu. Mungu ni Roho, nao wamwabuduo yeye imewapasa kumwabudu katika roho na kweli' (Yohana 4:23-24). Mwili hutafuta kujiingiza katika kila uwanja wa maisha. Mwili una ibada yake vile vile kama una tamaa zake. Ibada ambayo mwili huisukuma ni chukizo kwa Mungu. Katika hili, twaona upumbavu wa jaribio lo lote la mkutano wa dini ambapo wawakilishi wa dini zilizotofautiana kabisa hujaribu kuabudu pamoja.

Si kila ibada ya bidii na ya unyofu ni ibada katika Roho. Mtu aweza kuwa mnyofu sana na mwenye bidii sana katika ibada yake na bado asiwe amejisalimisha kwa uongozi wa Roho Mtakatifu katika jambo hilo, hivyo ibada yake iko katika mwili. Mara nyingi, hata pakiwa na uaminifu mkubwa kwa herufi ya Neno, ibada yaweza isiwe 'katika Roho,' yaani, iliyovuviwa na kuelekezwa naye. Ili kuabudu ipasavyo, kama Paulo asemavyo, ni lazima 'tusiutumainie mwili,' yaani, ni lazima tutambue kutokuwa na uwezo kabisa kwa mwili (nafsi yetu ya asili tofauti na Roho wa Kiungu akaaye ndani na apasaye kuumba kila kitu ndani ya mwaminio) kuabudu kwa kukubalika. Na ni lazima pia tuutambue hatari kwamba mwili hujiingiza katika ibada yetu. Katika kutojiamini kabisa, ni lazima tujitupe juu ya Roho Mtakatifu atuongoze ipasavyo katika ibada yetu. Kama vile ilivyotupasa kukana thamani yo yote ndani yetu wenyewe na kujitupa juu ya Kristo na kazi yake kwa ajili yetu msalabani kwa ajili ya kuhesabiwa haki, vivyo hivyo imetupasa kukana uwezo wo wote wa kudhaniwa wa kufanya mema ndani yetu wenyewe na kujitupa kabisa juu ya Roho Mtakatifu na kazi yake ndani yetu, katika kuishi kitakatifu, kujua, kuomba, kushukuru na kuabudu na kila lo lote jingine tunalopaswa kufanya.