Kuenenda Gizani

1841-1842.

“NJIA YA MUNGU HUONGOZA KATIKA JARIBU”—SABABU ZA KUSHUKURU—GIZA LILILODUMU—TULIANGUSHWA, LAKINI HATUKUANGAMIZWA—KUMTUMAINI MUNGU KWAPENDEKEZWA—NJIA ZA KUUFIKIA—MAPITIO YA KAZI.

Desemba 15, 1841. Tangu Novemba 12 hata leo mimi na watenda-kazi wenzangu katika kanisa tumeonana na watu thelathini wanaotafuta na watahiniwa wa ushirika, na baadhi yao tumeonana nao mara kwa mara. Tutawezaje kumsifu Bwana ipasavyo kwa kuendelea kututumia katika utumishi wake?

Desemba 18. Asubuhi ya Jumamosi. Sasa kuna uhitaji mkubwa kupita yote, na mkononi kuna pensi nne tu, ambazo nilizikuta katika sanduku nyumbani kwangu; hata hivyo ninaamini kabisa kwamba Bwana atatupatia siku hii pia yote yanayohitajika.—Simama kwa muda kidogo, msomaji mpendwa. Angalia mambo mawili. Tulitenda kwa ajili ya Mungu kwa kuahirisha mikutano ya hadhara na uchapishaji wa Taarifa; lakini njia ya Mungu daima huongoza katika jaribu, kwa kadiri ya kuona na hisia. Umbile daima litajaribiwa katika njia za Mungu. Bwana alikuwa akisema kwa umaskini huu, “Sasa nitaona kama kweli mnanitegemea, na kama kweli mnaniangalia mimi.” Kati ya nyakati zote nilizowahi kuzipitia tangu nianze kuishi kwa namna hii, hata wakati ule, sikupata kujua kipindi chochote ambacho imani yangu ilijaribiwa vikali hivyo kama katika miezi ile minne tangu Desemba 12, 1841, hata Aprili 12, 1842. Lakini angalia zaidi: Hata sasa tungeliweza kubadili nia yetu kuhusu mikutano ya hadhara na uchapishaji wa Taarifa; kwa maana hakuna aliyejua uamuzi wetu, wakati huu, kuhusu jambo hili. La, kinyume chake, tulijua kwa furaha kiasi gani watoto wengi sana wa Mungu walikuwa wakitazamia kupokea taarifa zaidi. Lakini Bwana alitufanya kudumu imara katika uamuzi ule tuliofikia chini ya uongozi wake.—Sasa nirudi kwa Jumamosi, Desemba 18. Jioni. Bwana amekuwa mwenye fadhili sana kwetu siku hii. Wakati wa asubuhi ziliingia shilingi sita. Hivyo tulikuwa, pamoja na riziki zilizokuwapo mkononi, na yote yaliyohitajika kwa chakula cha mchana, lakini hatukuwa na njia ya kupata mlo uliofuata alasiri. Dakika chache baada ya watenda-kazi kukutana pamoja kwa maombi asubuhi hii, mmoja wao alipewa sovreni moja kwa nafsi yake. Kwa njia ya hii yote yaliyohitajika kwa chai yakaweza kupatikana. Tulipokutana tena jioni kwa maombi, tulikuta kuwa riziki zilifikia pauni mbili shilingi nane na pensi mbili, za kutosha kwa yote yaliyohitajika leo. Lakini kuna jambo moja zaidi la kutambuliwa kuhusu siku hii. Nilijulishwa kwamba yatima wengine watatu wameletwa hivi karibuni kwenye kuijua kweli. Sasa tumekuwa tukikutana kila siku kwa maombi kwa majuma matano yaliyopita, na hivyo Bwana hakusikia tu maombi yetu kuhusu fedha, bali amewabariki pia watoto hawa.

Desemba 23. Sasa ni juma la sita ambalo watenda-kazi katika shule za mchana na Nyumba za Yatima wamekutana kila siku kwa maombi. Majibu kadhaa ya thamani tumekwisha kuyapokea tangu tulipoanza kukutana, kuhusu riziki za fedha, matukio mapya ya kuongoka miongoni mwa watoto, n.k. Mojawapo ya maombi yetu limekuwa kwamba Bwana aone vema kutupatia mahitaji ya jiko katika chumba cha shule cha Callowhill Street. Lakini, ingawa mara nyingi tulikuwa tumelitaja jambo hili mbele za Bwana, ilionekana hakulizingatia ombi letu. Jana alasiri, nilipokuwa nikitembea katika bustani yangu ndogo, na kutafakari na kuomba, nilikuwa na hakika isiyo ya kawaida kwamba wakati sasa umefika ambao Bwana angejibu ombi letu, hakika iliyotokana kwa sehemu na uwezo wangu wa kuamini kwamba angetuma mahitaji, na kwa sehemu na ukweli kwamba jibu halingeweza kucheleweshwa tena bila maombi kufeli katika jambo hili, kwa kuwa hatungeweza kuwakusanya watoto tena, baada ya mapumziko ya Krismasi, bila kuwepo jiko lililowekwa. Na sasa, msomaji mpendwa, angalia: Asubuhi hii nilipokea kutoka kwa A. B. pauni ishirini, na hivyo tuna zaidi sana ya kile kinachohitajika kwa jiko.

MAPITIO YA MWAKA 1841.

1. Nikipitia shajara yangu, ninaona kwamba Bwana amenipa, katika mwaka huu, majibu mengi ya thamani ya maombi, zaidi ya yale yaliyokwisha andikwa katika sehemu iliyotangulia ya Simulizi. Ninataja yafuatayo kwa kumtia moyo msomaji: 1. Mmoja wa wavulana yatima alihitaji kuwekwa mafunzoni kwa ufundi. Sikumjua bwana yeyote aaminiye afaaye ambaye angemchukua mwanafunzi wa ndani. Nilijitoa kwa maombi, na kulileta jambo hilo kila siku mbele za Bwana. Niliuandika miongoni mwa mambo ambayo ningemwomba Bwana kila siku; na mwishowe, ingawa tangu Mei 21 hata Septemba nilipaswa kuomba kuhusu jambo hilo, Bwana alinijalia haja yangu; kwa maana katika Septemba nilimpatia mahali pafaapo. 2. Tarehe 23 Mei nilianza kumwomba Bwana kwamba aone vema kumwokoa dada mmoja katika Bwana kutoka katika huzuni kubwa ya kiroho aliyokuwa akiiteseka, na baada ya siku tatu Bwana alinijalia haja yangu. 3. Tarehe 15 Juni nilianza kumwomba Bwana amwokoe ndugu mmoja aliyeko mbali kutoka katika msongo mkubwa wa kiroho ambao ndani yake alijikuta amefungwa, ambao si tu kwamba ulimtaabisha mno, na kwa kiasi kikubwa kumzuia katika utumishi wake kwa ulimwengu na kanisa, bali kwa hiyo ulikuwa pia jaribu kwa watakatifu waliomjua na kumthamini ndugu huyu mpendwa. Ombi hili nililileta mara nyingi mbele za Bwana. Mwaka ulipita, wala halikujaliwa. Lakini mwishowe ombi hili nalo limejaliwa kwangu na kwa watakatifu wengi wapendwa ambao najua waliomba kwa ajili ya ndugu huyu mpendwa; kwa maana ingawa alikuwa katika hali hiyo kwa miaka kadhaa, sasa ni [mwaka 1845] miaka miwili na zaidi tangu apone kabisa. 4. Tarehe 15 Juni pia nilianza kumwomba Bwana kila siku kwa rehema zake amhifadhi dada mmoja katika Bwana asipatwe na wazimu, ambaye wakati huo alionekana yuko ukingoni mwake kabisa; na sasa nina [mwaka 1845] la kuandika kwa sifa yake, baada ya karibu miaka minne kupita, kwamba Bwana amemhifadhi asipatwe nao. 5. Katika mwaka huu nilijulishwa kuhusu kuongoka kwa mmoja wa wenye dhambi wakuu kabisa niliyowahi kusikia habari zake katika utumishi wangu wote kwa Bwana. Mara kwa mara nilipiga magoti pamoja na mke wake, nikimwomba Bwana kwa ajili ya kuongoka kwake, alipokuja kwangu katika dhiki kuu kabisa ya nafsi, kwa sababu ya matendo yake ya kikatili na ya kinyama sana aliyoyapokea kutoka kwake katika uadui wake mchungu dhidi yake kwa ajili ya Bwana, na kwa sababu hakuweza kumchokoza aingie katika hasira, na hakutaka kumpiga tena, na mfano wa hayo. Wakati mambo yalipokuwa mabaya kabisa nilimwombea kwa hakika ahadi iliyo katika Mathayo 18:19: “Tena nawaambia, ya kwamba wawili wenu watakapopatana duniani katika jambo lo lote watakaloliomba, watafanyiwa na Baba yangu aliye mbinguni.” Na sasa mtesi huyu wa kutisha ameongoka. 6. Tarehe 25 Mei nilianza kumwomba Bwana afanikio halisi zaidi ya kiroho miongoni mwa watakatifu ninaotumika nao Bristol kuliko kilivyowahi kuwapo kwao; na sasa nina la kuandika kwa sifa ya Bwana kwamba kweli amelijibu ombi hili; kwa maana, nikiyazingatia mambo yote, hakuna kipindi ambacho kumekuwa na udhihirisho zaidi wa neema, na kweli, na nguvu za kiroho miongoni mwetu, kuliko ulivyo sasa ninapoyaandika haya kwa ajili ya uchapishaji [1845].

2. Hali ya kanisa kuhusu idadi. Kwa sasa wako 572 katika ushirika, 88 wakiwa wameongezwa katika mwaka uliopita, ambao kati yao 30 wameletwa kwenye kumjua Bwana miongoni mwetu.

3. Wema wa Bwana kuhusu riziki zangu za kimwili katika mwaka huu. Ameona vema kunipa, kwa sadaka za hiari za watakatifu, £238, 11s. 1¾d.

Januari 3, 1842. Jioni hii tulikuwa na mkutano wa hadhara wa maombi wa thamani. Wakati wa kawaida wa kufunga mkutano ulipofika, ilionekana kwangu kuwa kulikuwa na hamu ya kuendelea kumngoja Bwana. Kwa hiyo nikawapendekezea ndugu kwamba wale waliokuwa na nguvu za mwili, wakati, na hamu ya kuendelea kumngoja Bwana muda mrefu zaidi, wafanye hivyo. Wasiopungua thelathini walibaki, nasi tukaendelea hata baada ya saa nne usiku katika maombi, huku ndugu kadhaa wakiomba. Sikupata kamwe kujua maombi yaliyo kweli katika Roho kuliko haya. Nilijionea mwenyewe ukaribu usio wa kawaida na Bwana, nami niliwezeshwa kuomba kwa imani, bila kutia shaka lo lote.

Januari 4. Kama vile mara nyingi tumekuwa tukiona ndivyo ilivyo, ndivyo ilivyo sasa. Baada ya kipindi cha umaskini uliozidi kawaida, huja wakati wa wingi unaozidi kawaida. Leo ndugu yule yule aliyetajwa chini ya Novemba 2, na aliyeitoa fedha yake benki ya akiba ili aitumie kwa ajili ya Bwana, alituma pauni ishirini zaidi za fedha hiyo. Ziliingia pia kutoka Guernsey pauni moja, na pauni moja shilingi saba zaidi. Sasa naweza kuagiza uji wa oti kutoka Scotland, kununua vitu vya nguo za wavulana, kuagiza viatu, n.k. Hivyo Bwana ameona vema kuyajibu maombi yetu yote kuhusu mahitaji ya kifedha ya yatima, ambayo tumeyaleta mbele zake katika mikutano yetu ya maombi kwa majuma saba yaliyopita. Hivyo tumekuwa na wingi hivi karibuni, lakini gharama zimekuwa kubwa pia; kwa maana ndani ya siku ishirini na tano zilizopita nimetoa zaidi ya pauni mia moja.

Februari 5. Jumamosi. Kwa kuwa pauni kumi shilingi kumi na pensi sita tu ndizo zilizopokewa tangu Januari 29, yaani kiasi tu kama kilichohitajika siku baada ya siku kuwapatia yatima mahitaji, kuna tena uhitaji mkubwa kupita yote. Sasa ni saa sita mchana, wala hakuna mahitaji bado ya kukidhi gharama za leo. Maneno yaliyo katika maombi ya Yehoshafati, “Wala sisi hatujui tufanyeje; bali macho yetu yanakuelekea wewe,” kwa saa hii ndiyo lugha ya moyo wangu. Mimi vivyo hivyo sijui la kufanya, bali macho yangu yanamwelekea Bwana, na nina hakika kwamba atatusaidia siku hii pia.—Jioni. Wakati wa asubuhi kiliingia, kwa mauzo ya vitu, shilingi kumi na mbili. Vilevile tuliweza kuuza kimojawapo cha vitu vilivyotumwa jana jioni kwa shilingi tano. Alasiri hii mmoja wa watenda-kazi alinipa shilingi kumi, na shilingi tatu ziliingia kwa kazi ya sindano. Kwa njia ya pauni hii moja shilingi kumi tuliweza kutoa yote yaliyohitajika.

Februari 8. Kwa kilichoingia jana na juzi, uhitaji wa jana ulikidhiwa, na kuna vya kutosha katika nyumba zote kwa milo ya leo; lakini katika hakuna nyumba yoyote tumeweza kupokea mkate wowote; na kwa kuwa jana pia kidogo tu kiliweza kupokewa, hakutabaki chochote kwa ajili ya kesho; wala hakuna fedha ya kutosha kupokea maziwa kesho asubuhi. Vilevile makaa yanahitajika katika nyumba mbili. Kwa hakika, kwa kadiri nijuavyo, katika miaka hii mitatu na miezi saba, tangu fedha zilipokwisha mara ya kwanza, hatukuwahi kuwa katika umaskini mkubwa zaidi; na kama Bwana asingelituma mahitaji kabla ya saa tatu asubuhi ya kesho, jina lake lingeliaibishwa. Lakini nina hakika kabisa kwamba hatatuacha.—Jioni. Bwana bado hajaona vema kututumia kile kinachohitajika kwa ajili ya kesho, lakini ametupa ushahidi mpya kwamba anatukumbuka. Kati ya saa kumi na saa kumi na moja alasiri hii zilitumwa keki tisa za plamu, ambazo dada mmoja alikuwa ameagiza zioke kama zawadi kwa yatima. Keki hizi zilikuwa kitia-moyo kwangu kuendelea kutazamia riziki zaidi. Zilikutwa pia katika masanduku ya Nyumba za Yatima shilingi mbili na peni moja na nusu, na shilingi moja pensi nne ziliingia kwa soksi. Michango hii midogo ni ya thamani sana, lakini haitoshi kukidhi uhitaji wa kesho; naam, kabla ya saa tatu asubuhi ya kesho tunahitaji fedha zaidi ili tuweze kupokea maziwa. Kweli, sisi ni maskini kuliko wakati wowote; lakini kwa neema macho yangu hayaangalii maghala matupu na mfuko mtupu, bali utajiri wa Bwana peke yake.

Februari 9. Asubuhi hii nilikwenda kati ya saa moja na saa mbili kwenye Nyumba za Yatima, kuona kama Bwana ametuma chochote. Nilipofika huko, alikuwa ametuma msaada dakika mbili au tatu tu zilizotangulia. Ndugu mmoja, akienda kwenye nyumba yake ya biashara asubuhi hii, alikuwa amekwisha kwenda karibu maili nusu, Bwana alipoona vema kuwaweka yatima moyoni mwake. Hata hivyo, akajiambia mwenyewe, Siwezi kurudi vyema sasa, bali nitaleta kitu jioni hii; na hivyo akaendelea kutembea. Lakini, hakuweza kuendelea mbele zaidi, bali alijihisi amelazimika kurudi, na kumpelekea ndugu R. B., katika Nyumba ya Yatima ya Wavulana, sovreni tatu. [Mtoaji mwenyewe aliniambia jambo hili baadaye.] Hivyo Bwana katika uaminifu wake alitusaidia. Msaada haukuwahi kuhitajika kwa kweli zaidi, kwa maana umaskini wetu haukuwahi kuwa mkubwa zaidi; wala msaada wa Bwana haukuwahi kuja kwa udhihirisho zaidi kutoka kwake mwenyewe; kwa maana ndugu alikuwa amekwenda mbali kiasi kizuri, ilikuwa kati ya saa moja na saa mbili asubuhi, na ulikuwa ni muda mfupi hivyo kabla ya fedha kuhitajika. Zingatia jambo hili, msomaji mpendwa, na pamoja nasi umsifu Bwana kwa wema wake. Msifu hasa kwa kutuwezesha kumtumaini katika saa hii ya jaribu. Ziliingia zaidi, leo, shilingi saba na pensi sita.

Februari 12. Jumamosi. Tangu fedha zilipokwisha mara ya kwanza haikuwahi kuingia kidogo katika juma lolote kama katika juma hili. Tuliweza tu kutoa mahitaji ya lazima kabisa; lakini hili tuliwezeshwa kulifanya. Nyakati za milo zilipofika, Bwana daima alitoa kilichohitajika, na, tukizingatia dhiki kubwa iliyoko sasa karibu kila mahali, yatima wetu wapendwa wamejaliwa vyema sana. Basi siku hii ilianza si tu bila kuwa na kitu chochote mkononi, bali maghala yetu yalikuwa yamepungua sana, nasi ilibidi tupate riziki kwa siku mbili. Mmoja wa watenda-kazi alitoa shilingi tano asubuhi, ili kupata njia ya kupokea maziwa. Nilikusanya pamoja vijitabu kadhaa, vilivyokuwa vimetolewa kwa mauzo, ili kuviuza, navyo viliuzwa yapata saa tano kwa shilingi nne. Ziliingia pia kwa mauzo ya soksi shilingi tatu, na shilingi kumi na mbili zililipwa kwa niaba ya mmoja wa yatima. Hivyo tulijaliwa mahitaji ya kupata chakula cha mchana, na tulikuwa na kidogo kuelekea kununua mkate, lakini si cha kutosha hata kidogo. Watenda-kazi wote walikuwa pamoja katika maombi kutoka saa tano na nusu hata saa saba, nasi tukaachana kwa faraja, kwa kusudi la kukutana tena jioni. Nilipofika nyumbani nilipewa kasha kuukuu la penseli la fedha lililovunjika, ambalo, ingawa lina thamani ndogo sana, nililipokea kama ushahidi mpya kwamba Baba yetu alikuwa akiukumbuka uhitaji wetu. Tulipokutana tena jioni hii, tulikuta kwamba shilingi tatu na pensi sita zilikuwa zimeingia kwa mauzo ya soksi, na pensi sita kwa Taarifa mbili. Kwa kuwa hizi zote hazikutosha, vitu vichache vikuukuu visivyohitajika viliuzwa kwa shilingi nne, na pia kasha la penseli lililovunjika kwa pensi sita. Nasema vitu visivyohitajika, kwa maana vitu vingine haikuonekana kwetu vyema kuviuza, ili wokovu wa Bwana mwenyewe udhihirike. Mtenda-kazi mmoja aliweza tena zaidi kutoa shilingi saba za kwake mwenyewe. Mtu fulani alikuwa amedaiwa shilingi mbili na mmoja wa watenda-kazi kwa zaidi ya mwaka mzima, ambazo zililipwa sasa hivi, na akazitoa kwa ajili ya yatima, zikaingia kwa wakati mwafaka kabisa. Hivyo tulikuwa na pauni moja shilingi kumi na nane na pensi sita, kiasi kilichohitajika kupata riziki hata baada ya chakula cha asubuhi Jumatatu asubuhi. Lakini, Bwana alisaidia zaidi tena. Kati ya saa mbili na saa tatu jioni hii, baada ya kuwa pamoja kwa maombi, na tukiisha kuachana, fedha kadhaa zilitolewa kwa mmoja wa watenda-kazi kwa nafsi yake, ambazo kwazo aliweza kutoa shilingi tisa, hivi kwamba jumla shilingi arobaini na saba na pensi sita zilikuwa zimeingia siku hii. Hii imekuwa, kati ya majuma yote, katika miaka hii mitatu na miezi saba, mojawapo ya majuma ya kujaribu zaidi, kwa kadiri ya kujaribiwa kwa imani. Ashukuriwe Bwana aliyetusaidia siku hii pia! Ashukuriwe kwa kutuwezesha tayari asubuhi hii, tulipokutana kwa maombi, kumsifu kwa wokovu ambao tulikuwa na hakika angeutenda.

Februari 16. Asubuhi hii kulikuwa tena na fedha ya kutosha tu mkononi kupokea maziwa katika nyumba mbili tu; lakini kwa kuwa mtenda-kazi aliweza kutoa shilingi sita na pensi sita, tulikuwa na cha kutosha kwa maziwa, na tulikuwa pia na cha kutosha, pamoja na riziki zilizokuwa majumbani, kutoa kwa ajili ya chakula cha mchana. Hakuna kilichoingia zaidi wakati wa asubuhi, wala sikuweza kuuliza jinsi mambo yalivyokuwa. Alasiri, kati ya saa tisa na saa kumi, nikiisha kumsihi Bwana tena atutumie msaada, niliketi kwa amani kujitoa kutafakari juu ya neno, nikizingatia kwamba huo sasa ndio utumishi wangu, ingawa sikujua kama kulikuwa na kipande cha mkate kwa chai katika nyumba yoyote, lakini nikiwa na hakika kwamba Bwana angetoa. Kwa maana, kwa neema, akili yangu ina hakika kabisa ya uaminifu wa Bwana, hata, katikati ya uhitaji mkubwa kupita yote, ninawezeshwa kwa amani kuendelea na kazi yangu nyingine. Kwa kweli, kama Bwana asingelinipa hili, ambalo ni tokeo la kumtumaini yeye, nisingeliweza kufanya kazi hata kidogo; kwa maana ni jambo la nadra kwa kiasi sasa siku kuja ambayo mimi sina uhitaji kwa sehemu moja au nyingine ya kazi. Bado sijaketi kutafakari, ndugu R. B., msimamizi wa wavulana yatima, alipotumiwa kwangu barua, ambamo alikuwa ameandika hivi: “Nilipowatembelea dada katika Nyumba za Yatima za Wachanga na za Wasichana, niliwakuta katika uhitaji mkubwa kabisa. Hapakuwa na mkate katika hata nyumba moja kwa chai jioni hii, na zile shilingi sita na pensi sita zilikuwa hazitoshi kutoa kile kilichohitajika kwa chakula cha mchana. Kwa hiyo nilifungua sanduku katika Nyumba ya Yatima ya Wavulana, na bila kutazamiwa kabisa nikakuta pauni moja ndani yake. Hivyo, kwa fadhili za Bwana, tulijaliwa tena kwa wingi kuhusu mahitaji ya sasa.” Jioni Bwana, katika upendo na uaminifu wake, alinyoosha mkono wake zaidi. Nilikuwa nimefafanua katika mkutano sehemu ya Yohana 11. Maneno ya mwisho niliyoyanena yalikuwa, “Je, sikukuambia kwamba ukiamini utaona utukufu wa Mungu?” Mkutano ulipokwisha, kama ushahidi mpya wa kweli ya neno hili, nilipewa barua ambamo dada mmoja mgonjwa alinitumia pauni tano kwa ajili ya yatima.

Februari 19. Jumamosi. Mahitaji yetu sasa yalikuwa tena yametumika kabisa. Maghala yetu ya riziki yalikuwa, yamkini, hata yamepungua zaidi kuliko Jumamosi yoyote iliyotangulia. Hapakuwa na dalili hata kidogo za kibinadamu za kupata mahitaji ya riziki za kutosha kwa siku hii moja, sembuse kwa siku mbili. Nilipokwenda kabla ya chakula cha asubuhi kwenye Nyumba za Yatima, nilikuta barua kutoka Nottingham, iliyokuwa na shilingi moja, iliyokuwa imewasili jana jioni. Hii haikuwa tu ushahidi mtamu kwamba Baba yetu aliukumbuka uhitaji wetu, bali ilikuwa pia kama arbuni kwamba angetupatia siku hii pia yote tuliyoyahitaji. Wakati wa asubuhi ziliingia kwa mauzo ya soksi shilingi nne na pensi kumi na moja. Katika sanduku nyumbani kwangu nilikuta shilingi moja. Mmoja wa watenda-kazi alitoa shilingi nne na pensi kumi. Hivyo tulijaliwa vitu vile vilivyohitajika kabisa kwa siku hii. Tulikutana kati ya saa tano na saa sita kwa maombi. Tulipokutana tena jioni, barua ya pili ilikuwa imewasili kutoka Nottingham, ikiwa na shilingi nyingine moja. Huu ulikuwa ushahidi mtamu zaidi wa Baba yetu kuukumbuka kwa upendo uhitaji wetu; lakini pamoja na haya yote tulikuwa bado bila mahitaji yoyote ya kutoa mkate kwa ajili ya kesho, siku ya Bwana. Saa mbili nilijitenga na watenda-kazi wenzangu, kwa kuwa nilimtazamia ndugu R. C. kuwasili muda kidogo baada ya saa mbili nyumbani kwangu. Kwa hiyo nikamwomba mmoja wa ndugu aende nami, ili kupeleka tena Nyumba za Yatima kile Bwana angetuma kwa posta au kwa njia nyingine yoyote. Sasa ilikuwa saa mbili na nusu jioni, wala hapakuwa na mkate bado katika hata nyumba moja ya zile tatu kwa ajili ya kesho. Dakika chache baadaye, ndugu C. aliwasili, naye hakuwa amekaa zaidi ya yapata dakika tano nyumbani kwangu ndipo aliponipa nusu ya sovreni aliyoileta kwa ajili ya yatima. Punde nikapata nafasi ya kutoka chumbani kwa muda kidogo, nikampa shilingi kumi yule ndugu niliyekuja naye kutoka Nyumba za Yatima, aliyekuwa akingoja katika chumba kingine; na hivyo kati ya saa tatu na saa nne mkate wa kutosha ukaweza kununuliwa. Angalia! Kwa jaribu la imani yetu Bwana alikuwa ameturuhusu tukae tukingoja muda mrefu hivyo. Hata hivyo, ndugu C. alipowasili, akiwa na fedha kwa ajili ya yatima, hakuweza kuchelewesha kuitoa mara moja, jambo linalostahili sana kuzingatiwa. Hili limekuwa juma lililojaa majaribu ya imani, lakini pia lililojaa wokovu.

Februari 21. Tangu jioni ya Jumamosi ziliingia pauni moja shilingi nane na pensi kumi na moja. Kulitumwa pia kutoka Plymouth kipande cha blond, kipande cha wavu wa quilling, na jozi kumi na moja za soksi za watoto, kwa mauzo. Hivyo tulijaliwa mahitaji kwa kile kilichokuwa muhimu kwa mwanzo wa siku hii; lakini, kwa kuwa maghala yetu yalikuwa yamepungua sana mwishoni mwa juma lililopita, hapakuwa na cha kutosha kwa chai alasiri hii. Saa kumi sasa ilikuwa imefika, saa moja kabla ya wakati wa kawaida wa chai, ndugu mmoja kutoka Somersetshire alipokuja kuziona Nyumba za Yatima, akaweka sovreni moja katika kila sanduku. Uhitaji wetu mkubwa punde ukaitoa fedha, na hivyo tukajaliwa. [Angalia! Ndugu, kama yeye mwenyewe alivyoniambia siku chache baadaye wakati wa mazungumzo, alikuwa na muda kidogo tu, na kwa hiyo alizipitia nyumba haraka kiasi. Kama angelikaa muda mrefu na kuzungumza sana, kama ingeweza kuwa, michango yake isingelikuja kwa wakati wa chai.] Iliingia shilingi moja zaidi, kwa kazi ya sindano iliyofanywa na watoto.

Februari 25. Uhitaji wetu haukuwahi kuwa mkubwa kuliko sasa. Majaribu yetu ya imani hayakuwahi kuwa makali kama katika juma hili. Kwa kweli, hata kiasi kwamba wengi wa watenda-kazi walijihisi leo wamejaribiwa sana. Hata hivyo wala siku hii Bwana hakuturuhusu tuaibishwe. Kwa tukio la ajabu mmoja wa watenda-kazi alipata fedha kadhaa asubuhi hii, hivi kwamba uhitaji wote wa leo uliweza kukidhiwa kwa wingi.

Februari 26. Maombi yangu asubuhi hii yalikuwa hasa kwamba Bwana aone vema sasa kututazama kwa huruma, na kuuondoa mkono wake. Kwa kweli, kwa siku kadhaa maombi yangu yamekuwa kwamba atuwezeshe kuendelea kumtumaini, na asituwekee zaidi ya kile atakachotuwezesha kustahimili. Hii ni tena Jumamosi. Kwa kuwa jana zilitolewa riziki nyingi kwa wasimamizi wanawake, nilijua kwamba isingehitajika kama kawaida Jumamosi hii; hata hivyo, nilidhani kwamba pauni moja shilingi kumi zingehitajika. Kati ya saa nne na saa tano asubuhi hii mzigo ulikuja kutoka Clapham, uliokuwa na pauni mbili shilingi mbili, pamoja na kanzu mbili, sketi mbili za ndani, mashati mawili ya ndani, marinda mawili, na leso sita, vyote vipya. Hivyo tulijaliwa kwa wingi kwa ajili ya leo, kwa maana pauni moja shilingi kumi tu ndizo zilizohitajika.

Machi 2. Jioni hii, kwa agizo la dada mmoja Mwairishi, zilitumwa ratili thelathini na tatu na nusu za nyuzi za sufu. Kuhusu mchango huu ni la kutambuliwa kwamba Jumamosi iliyopita tulikuwa tumemwomba Bwana, katika mkutano wetu wa maombi, kwamba aone vema kututumia mahitaji ya kununua nyuzi za sufu, ili wavulana waweze kuendelea na kufuma kwao.

Machi 9. Wakati wa uhitaji mkubwa kupita yote, kuhusu shule za mchana na yatima, hata kiasi kwamba tusingeweza kuendelea tena bila msaada, nilipokea siku hii pauni kumi kutoka kwa ndugu mmoja aishiye karibu na Dublin. Fedha ziligawanywa kati ya shule za mchana na Nyumba za Yatima. Tukio dogo lifuatalo ni la kutambuliwa kuhusu mchango huu. Kwa kuwa uhitaji wetu ulikuwa mkubwa hivyo, na nafsi yangu ilikuwa, kwa neema, kwa kweli ikimngoja Bwana, nilitazamia riziki wakati wa asubuhi hii. Lakini, posta ilikuwa imekwisha kutolewa, wala hakuna riziki iliyokuwa imekuja. Hili halikunivunja moyo hata kidogo. Nikajiambia mwenyewe, Bwana aweza kutuma mahitaji bila posta, au hata sasa, ingawa posta imekwisha, kwa utoaji huu wa barua yamkini ametuma mahitaji, ingawa fedha bado haziko mikononi mwangu. Haikuwa muda mrefu baada ya kujisemea hivi ndipo, kulingana na tumaini langu kwa Mungu, tukasaidiwa; kwa maana ndugu aliyetuma pauni kumi, wakati huu alikuwa ameelekeza barua yake kwenye Nyumba ya Yatima ya Wavulana, ambako ilitumwa kwangu.

Machi 17. Tangu tarehe 12 hata 16 zilikuwa zimeingia pauni nne shilingi tano na pensi kumi na moja na nusu kwa ajili ya yatima. Asubuhi hii umaskini wetu, ambao sasa umedumu kwa kiasi fulani kwa miezi kadhaa, ulikuwa umekuwa mkubwa mno. Niliondoka nyumbani kwangu dakika chache baada ya saa moja kwenda kwenye Nyumba za Yatima kuona kama kulikuwa na fedha ya kutosha kupokea maziwa, ambayo huletwa yapata saa mbili. Njiani ilikuwa hasa ombi langu kwamba Bwana aone vema kutuhurumia, kama vile baba awahurumiavyo watoto wake, na kwamba asituwekee zaidi ya kile atakachotuwezesha kustahimili. Nilimsihi hasa kwamba sasa aone vema kuiburudisha mioyo yetu kwa kututumia msaada. Vilevile nilimkumbusha matokeo ambayo yangetokea, kuhusu waaminio na wasioamini pia, kama tungelilazimika kuiacha kazi kwa kukosa mahitaji, na kwamba kwa hiyo asiruhusu iharibike. Zaidi ya hayo nilikiri tena mbele za Bwana kwamba sikustahili kwamba aendelee kunitumia katika kazi hii tena. Nilipokuwa hivyo katika maombi, umbali wa yapata dakika mbili za matembezi kutoka Nyumba za Yatima, nilikutana na ndugu mmoja aliyekuwa akienda saa hii ya mapema kwenye biashara yake. Baada ya kubadilishana maneno machache naye, nikaendelea; lakini punde alinikimbilia, na akanipa pauni moja kwa ajili ya yatima. Hivyo Bwana upesi alijibu ombi langu. Kweli, inafaa kuwa maskini na kujaribiwa sana katika imani kwa ajili ya kupata siku baada ya siku ushahidi wa thamani kama huo wa upendo ambao Baba yetu mwema anaonyesha katika kila jambo linalotuhusu. Na Baba yetu angefanyaje vinginevyo? Yeye aliyetupa ushahidi mkuu kupita yote wa upendo wake ambao angeweza kuutoa, kwa kutupa Mwana wake mwenyewe, hakika pamoja naye atatukirimia pia mambo yote kwa ukarimu. Inafaa pia kuwa maskini na kujaribiwa sana katika imani, ikiwa kwa hilo tu mioyo ya watoto wa Mungu iweze kufarijiwa na imani yao kuimarishwa, na ikiwa kwa hilo tu wale wasiomjua Mungu, na ambao waweza kusoma au kusikia habari za matendo yake kwetu, waongozwe kwa hilo kuona kwamba imani kwa Mungu ni zaidi ya wazo tu, na kwamba kuna kweli uhalisi katika Ukristo. Wakati wa siku hii ziliingia zaidi shilingi kumi na tatu.

Machi 19. Jumamosi. Kama vile mara nyingi imekuwa hivyo siku za Jumamosi, ndivyo ilivyokuwa siku hii hasa. Tulianza siku katika umaskini mkubwa mno, kwa kuwa shilingi saba tu ndizo zilizokuwa zimeingia tangu juzi. Hapakuwa na hata mwanga mmoja kuhusu matarajio ya kiasili. Moyo ungelilemewa katika nyakati kama hizo, kama isingelikuwapo wingi wa raha inayopatikana kwa kumtumaini Mungu. Kwa kuwa jaribu lilikuwa limedumu muda mrefu hivyo, na umaskini wetu sasa ulikuwa umefikia kiwango ambacho ilikuwa lazima tupate msaada ili jina la Bwana lisiaibishwe, nilikuwa nimependekeza kwa watenda-kazi wenzangu kwamba tuitenge siku hii hasa kwa maombi. Tukakutana kwa hiyo saa nne na nusu asubuhi. Kufikia wakati huo zilikuwa zimeingia shilingi nne na pensi sita, shilingi saba na pensi sita, na shilingi kumi. Alasiri tulikutana tena saa tisa, wakati shilingi kumi zilipoingia. Jioni, saa moja, tulikutana tena mara nyingine, zikiwa bado zinahitajika yapata shilingi tatu ili kutoa yote yaliyohitajika. Hizi nazo tulipokea, na hata shilingi tatu zaidi ya zile zilizohitajika hasa ziliingia, wakati ule tulipokuwa karibu kuachana.

Aprili 9. Jumamosi. Shilingi moja na pensi sita tu ndizo zilizokuwa zimeingia tangu jana alasiri. Tulihitaji fedha zaidi kuliko iliyokuwapo mkononi, hasa kwa kuwa ilikuwa Jumamosi, lakini Bwana aliona vema hasa kuijaribu imani yetu. Wakati wa asubuhi vilikuja kutoka kwa dada wengine wa Dublin, yadi kumi na nane za kalico, yadi thelathini na nne za chapa, mipira arobaini na tatu ya pamba, na jozi ya buti zilizovaliwa za bibi. Mchango huu ulikuja kwa wakati mwafaka kabisa, kwa kuwa tulikuwa tukitaja mara kwa mara uhitaji wa kalico na chapa katika maombi yetu, na uzi wa kushonea na jozi ya buti vikaingia mara moja katika matumizi. Zaidi ya hayo, mchango huu ulikuwa kitia-moyo kitamu kwangu kuendelea kumngoja Bwana. Jioni sasa ilikuwa ikikaribia, wala hakuna fedha iliyokuwa bado imeingia kwa riziki, n.k., ambazo zingehitajika siku ya Bwana. Yapata saa kumi na mbili, nilijitoa tena kwa maombi pamoja na mke wangu, nikimwomba Bwana katika maombi yangu kwamba kama dada yule ambaye kwa upendo kwake amejitwika utumishi wa kuuza vitu vilivyotolewa kwa mauzo alikuwa na fedha yoyote mkononi, aone vema kuelekeza moyo wake alete au atume fedha jioni hii. Baada ya haya niliketi kwa amani kusoma Maandiko, nikiwa na hakika kwamba wakati huu pia Bwana angenyoosha mkono wake kwa niaba yetu. Yapata saa moja na nusu, yule dada, ambaye ndiye aliyerejewa sasa hivi, alikuja na kuleta pauni moja shilingi kumi na pensi nne kwa vitu alivyokuwa ameviuza, akisema kwamba, ingawa alikuwa hajisikii vyema, hata hivyo alijihisi amelazimika asichelewe kuleta fedha hii. Hivyo tulikuwa na yote yaliyohitajika, na shilingi sita zaidi. Nilipofika na fedha katika Nyumba ya Yatima ya Wachanga, yapata saa mbili, niliwakuta watenda-kazi wenzangu katika maombi, na tulipokuwa bado tunaendelea katika maombi dada mmoja alituma kikapu kikubwa cha mkate mkavu, uliokuwa mikate mitano ya kahawia, keki saba za mkate, na mikate mitano ya Kifaransa.

Aprili 12. Hatukuwahi kuwa katika uhitaji mkubwa kuliko leo, yamkini hatukuwahi kamwe katika uhitaji mkubwa hivyo, nilipopokea asubuhi hii pauni mia moja kutoka India ya Mashariki. Haiwezekani kueleza furaha halisi katika Mungu iliyonipatia. Maombi yangu yalikuwa tena asubuhi hii hasa kwamba Baba yetu atuhurumie, na sasa mwishowe atume kiasi kikubwa zaidi. Sikushtuka wala kusisimka hata kidogo mchango huu ulipokuja, kwa maana niliupokea kama ule uliokuja kama jibu la maombi, na uliokuwa umetazamiwa kwa muda mrefu.

Mei 6. Pauni tatu shilingi kumi na pensi mbili na nusu tu ndizo zilizokuwa zimepokewa tangu tarehe 2, kwa sababu ambayo kungelikuwa na mahitaji ya kutosha tu mkononi kutoa kwa ajili ya chakula cha asubuhi cha kesho, tulipopokea katika uhitaji huu wetu mpya pauni themanini na sita, jozi mbili za vipuli vya dhahabu, kishikizo, na rupia mbili.

Mei 10. Leo, tunapofunga hesabu, tumebaki, mwishoni mwa kipindi hiki cha miezi kumi na saba, ambamo tumekuwa mara nyingi hivyo bila senti, na kiasi cha pauni kumi na sita shilingi kumi na nane na pensi kumi na nusu kwa ajili ya yatima, na pauni arobaini na nane shilingi kumi na mbili na pensi tano na robo moja kwa ajili ya malengo mengine ya Scriptural Knowledge Institution.

Wakati sasa ulionekana kwetu kuwa umefika, ambapo, kwa faida ya kanisa kwa jumla, matendo ya Bwana kwetu, kuhusu malengo mbalimbali ya Scriptural Knowledge Institution, yapaswa kufanywa kujulikana kwa kuchapisha Taarifa nyingine. Kwa maana, ingawa, kwa makusudi, tulikuwa tumeiahirisha wakati huu miezi mitano zaidi kuliko katika miaka iliyotangulia, na hilo katika kipindi ambacho tulikuwa katika umaskini mkubwa zaidi kuliko wakati wowote uliotangulia; hata hivyo, kama vile tangu mwanzo ilivyokuwa imeonekana kwangu kuwa jambo la maana mara kwa mara kufanya kujulikana matendo ya Bwana kwetu, ndivyo nilivyohukumu kuwa la faida kuendelea kutafuta kuwafariji, kuwatia moyo, kuwasihi, kuwafundisha, na kuwaonya watoto wapendwa wa Mungu kwa taarifa zilizochapishwa za wema wa Bwana kwetu.

Ingawa majaribu yetu ya imani katika miezi hii kumi na saba yalidumu muda mrefu na yalikuwa makali zaidi kuliko katika kipindi chochote kilichotangulia, hata hivyo wakati huu wote yatima walikuwa na kila kitu kilichohitajika kwa njia ya chakula bora, vitu vya lazima vya mavazi, n.k. Kwa kweli, ningependa zaidi mara moja kuwarudisha watoto kwa jamaa zao kuliko kuwaweka bila matunzo ya kutosha.

Ninatamani kwamba watoto wote wa Mungu ambao waweza kusoma maelezo haya waongozwe kwa hilo kwenye tumaini lililoongezeka na rahisi zaidi kwa Mungu kwa kila kitu ambacho waweza kukihitaji chini ya hali yoyote, na kwamba majibu haya mengi ya maombi yawatie moyo kuomba, hasa kuhusu kuongoka kwa rafiki na jamaa zao, maendeleo yao wenyewe katika neema na maarifa, hali ya watakatifu ambao waweza kuwajua binafsi, hali ya kanisa la Kristo kwa jumla, na mafanikio ya kuhubiriwa kwa injili. Hasa, ninawaonya kwa upendo dhidi ya kupotoshwa na hila ya Shetani, kudhani kwamba mambo haya ni ya pekee kwangu, wala hayawezi kufurahiwa na watoto wote wa Mungu; kwa maana ingawa, kama ilivyoelezwa mbeleni, si kila mwamini anayeitwa kuanzisha nyumba za yatima, shule za hisani, n.k., na kumtumaini Bwana kwa mahitaji, hata hivyo waamini wote wanaitwa, katika tumaini rahisi la imani, kutupa mizigo yao yote juu yake, kumtumaini kwa kila kitu, na si tu kufanya kila kitu kuwa jambo la maombi, bali kutazamia majibu ya maombi yao ambayo wameyaomba kulingana na mapenzi yake na kwa jina la Bwana Yesu. Usidhani, msomaji mpendwa, kwamba mimi nina kipawa cha imani, yaani, kile kipawa ambacho tunakisoma katika 1 Wakorintho 12:9, na ambacho kinatajwa pamoja na “vipawa vya kuponya,” “kutenda miujiza,” “unabii,” na kwamba kwa hiyo naweza kumtumaini Bwana. Ni kweli kwamba imani ninayowezeshwa kuitumia yote ni kipawa cha Mungu mwenyewe; ni kweli kwamba yeye peke yake anaiimarisha, na kwamba yeye peke yake aweza kuiongeza; ni kweli kwamba dakika kwa dakika, ninamtegemea kwa ajili yake, na kwamba kama ningeachwa peke yangu kwa dakika moja tu imani yangu ingeshindwa kabisa; lakini si kweli kwamba imani yangu ni kile kipawa cha imani kinachonenwa katika 1 Wakorintho 12:9. Ni ile imani ile ile inayopatikana katika kila mwamini, na ambayo kukua kwake ninakuhisi sana ndani yangu; kwa maana kidogo kidogo imekuwa ikiongezeka kwa miaka hii ishirini na sita iliyopita.

Imani hii inayotumika kuhusu Nyumba za Yatima, na mahitaji yangu mwenyewe ya kimwili hujidhihirisha kwa kipimo kile kile, kwa mfano, kuhusu mambo yafuatayo: Sijawahi kuruhusiwa kutia shaka katika miaka hii ishirini na saba iliyopita kwamba dhambi zangu zimesamehewa, kwamba mimi ni mtoto wa Mungu, kwamba nimependwa na Mungu, na kwamba mwishowe nitaokolewa; kwa sababu ninawezeshwa kwa neema ya Mungu kuitumia imani juu ya neno la Mungu, na kuamini kile Mungu anachosema katika vifungu vile vinavyoamua mambo haya (1 Yohana 5:1; Wagalatia 3:26; Matendo 10:43; Warumi 10:9, 10; Yohana 3:16, n.k.). Zaidi ya hayo, wakati nilipodhani kwamba ningeingiwa na wazimu, ingawa hapakuwa na sababu hata kidogo ya kudhani hivyo, nilikuwa katika amani; kwa sababu nafsi yangu iliamini kweli ya neno lile, “Nasi twajua ya kuwa katika mambo yote Mungu hufanya kazi pamoja na wale wampendao katika kuwapatia mema.” Warumi 8:28. Zaidi ya hayo: Ndugu yangu wa kimwili na baba yangu mpendwa mzee walipokufa, na wakati nilipokuwa sina ushahidi wowote kuhusu wote wawili kwamba waliokoka (ingawa sithubutu kusema kwamba wamepotea, kwa maana silijui), hata hivyo nafsi yangu ilikuwa katika amani, amani kamili, chini ya jaribu hili kuu, jaribu hili kuu mno, jaribu hili ambalo ni mojawapo ya makuu kabisa yamkini yawezayo kumpata mwamini. Na ni nini kilichonipa amani? Nafsi yangu ilishika neno lile, “Je, Mwamuzi wa dunia yote hatafanya haki?” Neno hili, pamoja na tabia nzima ya Mungu, kama alivyojifunua katika neno lake takatifu, yalimaliza maswali yote. Niliamini kile alichosema kuhusu nafsi yake, nami nilikuwa katika amani, nami nimekuwa katika amani tangu wakati huo, kuhusu jambo hili. Zaidi ya hayo: Bwana aliponiondolea mtoto mchanga mpendwa, nafsi yangu ilikuwa katika amani, amani kamili; ningeweza tu kulia machozi ya furaha nilipolia. Na kwa nini? Kwa sababu nafsi yangu ilishika kwa imani neno lile, “Walio mfano wa hao, ufalme wa mbinguni ni wao.” Mathayo 19:14. Zaidi ya hayo: Wakati mwingine yote yalipokuwa giza, giza kuu mno, kuhusu utumishi wangu miongoni mwa watakatifu, nikihukumu kutokana na mwonekano wa kiasili; naam, wakati ambapo ningelilemewa kwa kweli katika huzuni na kukata tamaa kama ningeliyaangalia mambo kwa mwonekano wa nje: katika nyakati kama hizo nimetafuta kujitia moyo katika Mungu, kwa kushika kwa imani uweza wake usio na kikomo, upendo wake usiobadilika, na hekima yake isiyo na mwisho, nami nimejiambia mwenyewe, Mungu aweza na yu tayari kuniokoa, kama ni jema kwangu; kwa maana imeandikwa, “Yeye asiyemwachilia Mwana wake mwenyewe, bali alimtoa kwa ajili yetu sisi sote, atakosaje kutukirimia na mambo yote pamoja naye?” Warumi 8:32. Hili ndilo, likiaminiwa nami kwa neema, lililoihifadhi nafsi yangu katika amani. Zaidi ya hayo: Wakati kuhusiana na Nyumba za Yatima, shule za mchana, n.k., majaribu yalipokuja juu yangu yaliyokuwa mazito zaidi kuliko kukosa mahitaji, wakati taarifa za uongo zilipoenezwa kwamba yatima hawakuwa na chakula cha kutosha, au kwamba walitendewa kikatili katika mambo mengine, na mfano wa hayo; au wakati majaribu mengine, makubwa zaidi, lakini nisiyoweza kuyataja, yaliponipata kuhusiana na kazi hii, na hilo wakati ambapo nilikuwa karibu maili elfu moja mbali na Bristol, na ikanibidi kukaa mbali juma baada ya juma; katika nyakati kama hizo nafsi yangu ilitegemezwa juu ya Mungu; niliamini neno lake la ahadi lililofaa hali kama hizo; nilimimina nafsi yangu mbele za Mungu, na kuinuka kutoka magotini katika amani, kwa sababu taabu iliyokuwa katika nafsi ilitupwa kwa maombi ya imani juu ya Mungu, na hivyo nilihifadhiwa katika amani, ingawa niliona kuwa ni mapenzi ya Mungu kubaki mbali na kazi. Zaidi ya hayo: Nilipohitaji nyumba, watenda-kazi wenzangu, wakuu na wasimamizi wanawake kwa ajili ya yatima au shule za mchana, niliwezeshwa kutazamia yote kwa Bwana, na kumtumaini kwa msaada.

Msomaji mpendwa, naweza kuonekana kama najisifu; lakini, kwa neema ya Mungu, sijisifu ninaposema hivi. Kutoka ndani kabisa ya nafsi yangu ninamhusisha Mungu peke yake kwamba ameniwezesha kumtumaini, na kwamba hata sasa hakuruhusu tumaini langu kwake lishindwe. Lakini nilidhani ni lazima kutoa maelezo haya, ili mtu yeyote asidhani kwamba kumtegemea kwangu Mungu kulikuwa kipawa cha pekee kilichopewa mimi ambacho watakatifu wengine hawana haki ya kukitazamia; au ili isidhaniwe kwamba kumtegemea kwangu yeye kulihusika tu na kupata fedha kwa maombi na imani. Kwa neema ya Mungu ninatamani kwamba imani yangu kwa Mungu inyooke kuelekea kila kitu, mambo madogo kabisa ya kimwili na ya kiroho yangu mwenyewe, na madogo kabisa ya mambo ya kimwili na ya kiroho ya familia yangu, kuelekea watakatifu ninaotumika nao, kanisa kwa jumla, kila kitu kinachohusiana na mafanikio ya kimwili na ya kiroho ya Scriptural Knowledge Institution, n.k. Msomaji mpendwa, usidhani kwamba nimefikia katika imani (na ni kwa kiasi kidogo kiasi gani zaidi katika mambo mengine!) kwenye kiwango kile ambacho ningeweza na ningepaswa kukifikia; bali mshukuru Mungu kwa imani ambayo amenipa, na umwombe aihifadhi na kuiongeza. Na hatimaye, tena mara nyingine, Shetani asikudanganye kwa kukufanya udhani kwamba wewe usingeweza kuwa na imani ile ile, bali kwamba ni ya watu walio katika hali kama niliyomo mimi. Ninapopoteza kitu kama ufunguo, ninamwomba Bwana anielekeze kwake, nami natazamia jibu la ombi langu; wakati mtu ambaye nimefanya naye miadi hakuji, kulingana na wakati uliowekwa, nami naanza kupatwa na usumbufu nao, ninamwomba Bwana aone vema kumharakisha aje kwangu, nami natazamia jibu; nisipoelewa kifungu cha neno la Mungu, ninainua moyo wangu kwa Bwana, kwamba aone vema, kwa Roho wake Mtakatifu, kunifundisha, nami natazamia kufundishwa, ingawa siweki wakati ni lini, na jinsi gani litapaswa kuwa; ninapokaribia kuhudumu katika neno, natafuta msaada kutoka kwa Bwana, na huku, katika ufahamu wa kutoweza kwa kiasili pamoja na kutostahili kabisa, ninapoanza utumishi huu wake, sivunjwi moyo, bali nina moyo mkunjufu, kwa sababu natazamia msaada wake, na kuamini kwamba yeye, kwa ajili ya Mwana wake mpendwa, atanisaidia. Na hivyo katika mambo mengine ya kimwili na ya kiroho yangu ninamwomba Bwana, na kutazamia jibu la maombi yangu; na je, wewe huwezi kufanya vivyo hivyo, msomaji mpendwa uaminiye? Oh! Nakusihi, usinidhani kuwa mwamini wa kipekee, mwenye mapendeleo juu ya watoto wengine wapendwa wa Mungu, ambayo wao hawawezi kuwa nayo; wala usiiangalie njia yangu ya kutenda kama jambo ambalo lisingefaa kwa waamini wengine. Fanya jaribio tu! Simama tu tuli katika saa ya jaribu, nawe utaona msaada wa Mungu, kama utamtumaini. Lakini mara nyingi kuna kuziacha njia za Bwana katika saa ya jaribu, na hivyo chakula cha imani, njia ambayo kwayo imani yetu yaweza kuongezwa, hupotea. Hili linanileta kwenye jambo lifuatalo la maana. Unauliza, Ninawezaje mimi, mwamini wa kweli, kuiimarisha imani yangu? Jibu ni hili:—

I. “Kila kutoa kwema, na kila kipawa kikamilifu, hutoka juu, hushuka kwa Baba wa mianga; kwake hakuna kubadilika, wala kivuli cha kugeuka-geuka.” Yakobo 1:17. Kwa kuwa kuongezeka kwa imani ni kutoa kwema, ni lazima kutoke kwa Mungu, na kwa hiyo yeye yapasa kuombwa baraka hii.

II. Hata hivyo, njia zifuatazo yapasa zitumike: 1. Kusoma kwa makini neno la Mungu, pamoja na kutafakari juu yake. Kwa kusoma neno la Mungu, na hasa kwa kutafakari juu ya neno la Mungu, mwamini huzidi kuufahamu asili na tabia ya Mungu, na hivyo huzidi kuona, mbali na utakatifu wake na haki yake, jinsi alivyo Kiumbe mwenye fadhili, upendo, neema, rehema, uweza, hekima, na uaminifu, na, kwa hiyo, katika umaskini, taabu ya mwili, kufiwa katika familia yake, ugumu katika utumishi wake, kukosa nafasi au kazi, atategemea uwezo wa Mungu wa kumsaidia, kwa sababu si tu kwamba amejifunza kutoka katika neno lake kwamba yeye ni wa uweza usio na kikomo na hekima isiyo na mwisho, bali pia ameona tukio baada ya tukio katika Maandiko Matakatifu ambamo uweza wake usio na kikomo na hekima yake isiyo na mwisho vimetumika kweli katika kuwasaidia na kuwaokoa watu wake; naye atategemea utayari wa Mungu wa kumsaidia, kwa sababu si tu kwamba amejifunza kutoka katika Maandiko jinsi alivyo Kiumbe mwenye fadhili, mwema, rehema, neema, na uaminifu, bali kwa sababu ameona pia katika neno la Mungu, jinsi katika matukio mengi tofauti alivyojidhihirisha kuwa hivyo. Na kuzingatia haya, ikiwa Mungu ametujulikana kwetu kwa maombi na kutafakari juu ya neno lake mwenyewe, kutatuongoza, kwa jumla walau, kwa kiasi cha hakika kumtegemea: na hivyo kusoma neno la Mungu, pamoja na kutafakari juu yake, kutakuwa njia moja hasa ya kuimarisha imani yetu.

2. Kama, kuhusu kukua kwa kila neema ya Roho, ni jambo la muhimu kupita yote kwamba tutafute kudumisha moyo mnyofu na dhamiri njema, na, kwa hiyo, tusijihusishe kwa kujua na kwa mazoea katika mambo yale yaliyo kinyume na nia ya Mungu, ndivyo ilivyo pia hasa kuhusu kukua katika imani. Nitawezaje kuendelea kuitumia imani juu ya Mungu, kuhusu jambo lo lote, kama ninamhuzunisha kwa mazoea, na kutafuta kupunguza utukufu na heshima ya yeye ambaye ninadai kumtumaini, ambaye ninadai kumtegemea? Tumaini langu lote kwa Mungu, kumtegemea kwangu kote katika saa ya jaribu, kutakwisha, kama nina dhamiri yenye hatia, na sitafuti kuiondoa dhamiri hii yenye hatia, bali bado ninaendelea kufanya mambo yaliyo kinyume na nia ya Mungu. Na kama, katika tukio lolote hasa, siwezi kumtumaini Mungu, kwa sababu ya dhamiri yenye hatia, ndipo imani yangu hudhoofishwa na tukio hilo la kutoamini; kwa maana imani kwa kila jaribu jipya lake au huongezeka kwa kumtumaini Mungu, na hivyo kupata msaada, au hupungua kwa kutomtumaini; na ndipo kuna nguvu pungufu na pungufu za kumwelekea yeye kwa unyofu na moja kwa moja, na tabia ya kujitegemea huzaliwa au kutiwa moyo. Mojawapo ya haya daima litakuwa hivyo katika kila tukio hasa. Ama tunamtumaini Mungu, na katika hali hiyo hatujitumaini wenyewe, wala wenzetu wanadamu, wala hali, wala kitu kingine chochote; au tunatumaini kimoja au zaidi ya hivi, na katika hali hiyo hatumtumaini Mungu.

3. Kama, kwa kweli, tunatamani imani yetu iimarishwe, hatupaswi kukwepa nafasi ambazo imani yetu yaweza kujaribiwa, na, kwa hiyo, kwa njia ya jaribu, kuimarishwa. Katika hali yetu ya kiasili hatupendi kushughulika na Mungu peke yake. Kwa sababu ya kutengana kwetu kiasili na Mungu tunamkwepa yeye, na uhalisi wa milele. Hili hushikamana nasi kwa kiasi fulani, hata baada ya kuzaliwa kwetu upya. Ndiyo sababu, kwa kiasi fulani, hata tukiwa waamini, tuna kule kule kukwepa kusimama na Mungu peke yake, kumtegemea yeye peke yake, kumwelekea yeye peke yake; na hata hivyo hii ndiyo hali hasa ambamo yatupasa kuwa, kama tunataka imani yetu iimarishwe. Kadiri niwezavyo kuwa katika hali ya kujaribiwa katika imani kuhusu mwili wangu, familia yangu, utumishi wangu kwa Bwana, biashara yangu, n.k., ndivyo nitakavyokuwa na nafasi zaidi ya kuona msaada na wokovu wa Mungu; na kila tukio jipya ambamo ananisaidia na kuniokoa litaelekea kwenye kuongezeka kwa imani yangu. Kwa sababu hii, kwa hiyo, mwamini asikwepe hali, nafasi, na mazingira, ambamo imani yake yaweza kujaribiwa, bali ayakumbatie kwa moyo mkunjufu kama nafasi ambamo aweza kuuona mkono wa Mungu ukinyooshwa kwa niaba yake, kumsaidia na kumwokoa, na kwa njia hizo aweza hivyo kuiimarisha imani yake.

4. Jambo la mwisho la maana kwa kuimarisha imani yetu ni kwamba tumwache Mungu atutendee kazi, wakati saa ya jaribu la imani yetu inapofika, na tusijitengenezee wokovu wetu wenyewe. Popote Mungu alipotoa imani, imetolewa, miongoni mwa sababu nyingine, kwa kusudi hasa la kujaribiwa. Naam, ijapokuwa imani yetu ni dhaifu kiasi gani, Mungu ataijaribu; ila kwa kizuizi hiki tu, kwamba kama, kwa kila njia, anavyotuongoza kwa upole, hatua kwa hatua, kwa saburi, ndivyo pia kuhusu jaribu la imani yetu. Mwanzoni, imani yetu itajaribiwa kidogo sana kwa kulinganisha na jinsi itakavyokuwa baadaye; kwa maana Mungu kamwe hatuwekei zaidi ya kile yu tayari kutuwezesha kustahimili. Basi, jaribu la imani lifikapo, kwa asili yetu tunaelekea kutomtumaini Mungu, na kujitumaini badala yake wenyewe, au rafiki zetu, au mazingira. Tutapenda zaidi kujitengenezea wokovu wetu wenyewe, kwa namna moja au nyingine, kuliko kumwelekea Mungu tu na kungoja msaada wake. Lakini kama hatungoji kwa saburi msaada wa Mungu, kama tunajitengenezea wokovu wetu wenyewe, ndipo katika jaribu lifuatalo la imani yetu itakuwa hivyo tena, tutaelekea tena kujiokoa wenyewe; na hivyo, kwa kila tukio jipya la aina hiyo, imani yetu itapungua; hali, kinyume chake, kama tungesimama tuli ili kuona wokovu wa Mungu, kuuona mkono wake ukinyooshwa kwa niaba yetu, tukimtumaini yeye peke yake, ndipo imani yetu ingeongezeka, na kwa kila tukio jipya ambamo mkono wa Mungu unanyooshwa kwa niaba yetu katika saa ya jaribu la imani yetu, imani yetu ingeongezeka hata zaidi. Basi, kama mwamini angetaka imani yake iimarishwe, yampasa, hasa, kumpa Mungu wakati, yeye anayeijaribu imani yake ili kumthibitishia mtoto wake, mwishowe, jinsi alivyo tayari kumsaidia na kumwokoa, mara tu iwapo ni jema kwake.

Sasa narudi, msomaji mpendwa, kwenye Simulizi, nikikupa habari zaidi kuhusu miezi kumi na saba tangu Desemba 10, 1840, hata Mei 10, 1842, kama inavyohusu Nyumba za Yatima, na malengo mengine ya Scriptural Knowledge Institution ya Nyumbani na ya Nchi za Nje, mbali na mambo ambayo yamekwisha tajwa.

Katika kipindi hiki, pia, 1. Shule mbili za Jumapili zilitegemezwa kabisa na fedha za Taasisi. 2. Kulikuwa na shule mbili za watu wazima, moja kwa wanawake, na moja kwa wanaume, zilizotegemezwa kabisa katika miezi hii kumi na saba, ambamo katika jioni mbili za juma wanaume, na katika jioni mbili wanawake, walifundishwa, bila malipo kabisa, kusoma na kuandika, na wakapewa vitabu na vifaa vya kuandikia bila malipo. Kulikuwa na, katika miezi hii kumi na saba, watu wazima 344 waliofundishwa katika shule hizi mbili, na tarehe 10 Mei, 1842, idadi ya waliokuwa wakifundishwa ilifikia 110. 3. Kulikuwa na, katika miezi hii kumi na saba, pia shule sita za mchana zilizotegemezwa kabisa na fedha za Taasisi, tatu kwa wavulana na tatu kwa wasichana. Tarehe 10 Mei, 1842, idadi ya watoto waliohudhuria shule hizi za mchana ilikuwa 363; na jumla ya wote ambao, tangu kuanzishwa kwa Taasisi, Machi 5, 1834, hata Mei 10, 1842, walikuwa wamefundishwa katika shule za mchana, zinazotegemezwa na fedha za Taasisi, inafikia 2,616. 4. Katika miezi hii kumi na saba, nakala 798 za Maandiko Matakatifu zilisambazwa, na tangu kuanza kwa Taasisi, hata Mei 10, 1842, nakala 6,842. 5. Katika miezi hii kumi na saba ulitumika kwa madhumuni ya umisionari kiasi cha £126, 15s. 3d. cha fedha za Taasisi, ambacho kwacho msaada ulitolewa kwa kazi ya Mungu huko Jamaica, huko Australia, huko Canada, na huko India ya Mashariki. 6. Mwanzoni mwa miezi hii kumi na saba, yaani tarehe 10 Desemba, 1840, lengo jipya lilianzishwa, usambazaji wa machapisho kama yawezayo kuwa ya faida, kwa baraka ya Mungu, kwa wasioamini na waaminio pia. Tulitumia kwa lengo hili katika miezi hii kumi na saba kiasi cha £62, 17s. 4d., ambacho kwacho machapisho madogo 22,190 ya namna hiyo yalinunuliwa, na ambayo kati yake 19,609 yaligawanywa kweli. 7. Walipokewa katika Nyumba tatu za Yatima yatima 15, ambao, pamoja na wale waliokuwa majumbani tarehe 10 Desemba, 1840, wanafikia 106 kwa jumla. Kati ya hawa, wasichana watano walitumwa kwenye utumishi, wavulana wawili na msichana mmoja waliwekwa mafunzoni kwa ufundi, msichana mmoja aliondolewa na bibi aliyekuwa amemweka kwa muda chini ya matunzo yetu, na mmoja alirudishwa kwa jamaa zake, kwa kuwa alikuwa na madhara kwa watoto wengine.

Kulikuwa na tarehe 10 Mei, 1842, yatima 96 katika nyumba tatu, yaani 30 katika Nyumba ya Yatima ya Wasichana, 37 katika Nyumba ya Yatima ya Wachanga, na 29 katika Nyumba ya Yatima ya Wavulana. Zaidi ya haya, wanafunzi watatu wa ufundi walitegemezwa na fedha za Taasisi; hivi kwamba jumla ya wote ilikuwa 99. Idadi ya yatima waliokuwa chini ya matunzo yetu kutoka Aprili, 1836, hata Mei 10, 1842, inafikia 144.

Ninatambua zaidi, kuhusiana na Nyumba za Yatima, kwamba, bila mtu yeyote kuombwa kitu chochote na mimi, kiasi cha £5,276, 14s. 8d. kilitolewa kwangu tangu mwanzo wa kazi hata Mei 10, 1842, kama tokeo la maombi kwa Mungu.

Jumla ya matumizi kwa malengo mbalimbali ya Taasisi, bila kuhesabu Nyumba za Yatima, katika miezi hii kumi na saba, ilifikia £710, 11s. 5d.; jumla ya mapato ilifikia £746, 1s. 0½d. Jumla ya matumizi kwa Nyumba tatu za Yatima, kutoka Desemba 10, 1840, hata Mei 10, 1842, ilifikia £1,337, 15s. 2¾d.; jumla ya mapato ilifikia £1,339, 13s. 7d.

---