Wingi na Uhitaji

1840.

SADAKA SAFI YAHITAJIKA—SAFARI YAPENDEKEZWA—RIZIKI KWA WAKATI WAKE—KUMTAZAMIA BWANA PEKE YAKE—GHADHABU YA MWANADAMU IKIMSIFU MUNGU—AHADI YATIMIZWA—FAIDA YA JARIBU—CHEMCHEMI MPYA ZAFUNGULIWA—KABLA HAWAJAITA NITAJIBU—KUMTUMAINI MUNGU KWASIFIWA—BARAKA ZA KIROHO.

Januari 1, 1840. Asubuhi hii, yapata saa moja baada ya usiku wa manane, nilipokea karatasi yenye fedha kiasi iliyofungwa ndani yake kwa ajili ya yatima. Dakika chache baadaye, nilikumbuka kwamba yule aliyeitoa alikuwa na deni, nami nilijua kuwa alikuwa ameombwa mara kwa mara na wadai wake alipe. Kwa hiyo niliazimu, bila kuifungua karatasi, kuirudisha, kwa kuwa hakuna mtu aliye na haki ya kutoa hali akiwa na deni. Jambo hili lilifanywa wakati nilipojua kwamba hapakuwa na cha kutosha mkononi kukidhi gharama za siku hiyo. Yapata saa mbili, asubuhi hii, ndugu mmoja alileta pauni tano, ambazo alikuwa amezipokea papo hapo kutoka kwa mama yake, kwa ajili ya yatima. Angalia, ndugu huyu anaongozwa kuzileta mara moja!

Januari 25. Nimekuwa katika maombi mengi juma hili kuhusu kwenda Ujerumani: 1. Kuwaona ndugu fulani wanaokusudia kwenda kama wamisionari India ya Mashariki; na, 2. Kumwona baba yangu mara moja tena. Ninaongozwa kwenda sasa hivi, badala ya kuahirisha, kwa sababu afya yangu tena inadhoofika kiasi kwamba yaonekana yafaa niondoke Bristol kwa vyovyote; na hivyo ningeweza kuendelea kutumika katika kazi ya Bwana, na wakati huo huo kuiangalia afya yangu. Bwana, uniepushe na kufanya kosa katika jambo hili!

Januari 31. Kuna shilingi moja na pensi tano tu mkononi. Bwana atatimiza mahitaji! Ninajihisi kwa raha kabisa, ingawa baada ya siku tatu itanibidi kuiacha kazi kwa majuma kadhaa. Baada ya kuandika hayo hapo juu, nilipokea pauni kumi na sita kwa ajili ya yatima, na pauni ishirini na nne kwa ajili ya malengo mengine ya Scriptural Knowledge Institution. Hivyo Bwana kwa fadhili ataniruhusu kuacha fedha kidogo nyuma wakati wa kuondoka kwangu, nami pia nina jibu zaidi la ombi langu la mahitaji ya kununua Biblia, ambalo nimemwomba Bwana mara kwa mara, naye alianza kulijibu kwa mchango niliopokea tarehe 22. Nimepokea pauni tano zaidi, kwa ajili ya malengo mengine.

Februari 2. Leo na jana zimeingia zaidi, kabla ya kuondoka kwangu, karibu pauni tisa kwa ajili ya yatima. Jinsi ilivyo fadhili ya Bwana kutuma fedha hizi sasa hivi, usiku wa kuondoka kwangu nyumbani!

Kutokuwapo kwa Bw. Müller kulidumu kutoka Februari 3 hata Machi 9. Chini ya tarehe hii ya mwisho aandika:—

Katika muda wote wa kutokuwapo kwangu Bwana si tu kwamba alitimiza mahitaji yote ya yatima, bali niliporudi nilikuta mkononi zaidi kuliko kulivyokuwa nilipoondoka. Michango, iliyoingia wakati wa kutokuwapo kwangu, inafikia kati ya pauni themanini na tisini.

Machi 26. Tarehe 17 ya mwezi huu nilipokea barua ifuatayo kutoka kwa ndugu mmoja ambaye mara kadhaa alikuwa ametumiwa na Bwana kama chombo cha kutimiza uhitaji wetu, na ambaye pia, miezi miwili iliyopita, alituma pauni thelathini.

“Nimepokea fedha kidogo kutoka kwa ——. Je, kuna uhitaji wowote wa sasa kwa ajili ya Taasisi iliyo chini ya uangalizi wako? Najua kwamba huombi, isipokuwa kwake Yeye ambaye unafanya kazi yake; lakini kujibu ukiulizwa laonekana jambo jingine, na jambo jema. Nina sababu ya kutamani kujua hali ya sasa ya mahitaji yako kwa malengo unayojitahidi kutumikia, yaani, ikiwa huna uhitaji, idara nyingine za kazi ya Bwana, au watu wengine wa Bwana, waweza kuwa nao. Basi tafadhali nijulishe, na kwa kiasi gani, yaani kiasi gani unachohitaji kwa wakati huu, au unachoweza kukitumia kwa faida.”

Wakati barua hii ilipofika tulikuwa kweli katika uhitaji. Hata hivyo, niliona kwamba, kama nilivyotenda hata sasa (yaani kumwambia Bwana peke yake kuhusu uhitaji wetu), imenipasa kuendelea kutenda, kwa kuwa vinginevyo kusudi kuu la kazi hii, kuwa msaada kwa watakatifu kwa jumla, kwa kutafuta kuwaongoza kwenye kutegemea zaidi Mungu peke yake, kupitia Taasisi hii, kungebatilika. Kwa hiyo niliijibu barua kwa maana ifuatayo:—

“Ingawa nakushukuru kwa upendo wako, na ingawa nakubaliana nawe, kwamba, kwa kawaida, kuna tofauti kati ya kuomba fedha na kujibu ukiulizwa, hata hivyo katika hali yetu sijihisi huru kusema juu ya hali ya fedha zetu, kwa kuwa kusudi kuu la kazi iliyo mikononi mwangu ni kuwaongoza wale walio dhaifu katika imani waone kwamba kuna uhalisi katika kushughulika na Mungu peke yake.”

Baada ya kutuma jibu hilo, niliongozwa tena na tena kumwomba Bwana kwa njia hii: “Bwana, wewe wajua kwamba kwa ajili yako sikumwambia ndugu huyu kuhusu uhitaji wetu. Sasa, Bwana, onyesha upya kwamba kuna uhalisi katika kusema nawe peke yako kuhusu uhitaji wetu, na kwa hiyo msemeshe ndugu huyu, ili apate kutusaidia.”

Leo, kwa kujibu ombi langu hili, ndugu huyu alituma pauni mia moja. Hivyo nina mahitaji ya kuanzisha shule ya watoto wachanga, na ya kuagiza Biblia zaidi. Pia yatima wamepatiwa riziki tena kwa juma; kwa maana fedha zilipoingia, hapakuwa na hata pensi moja mkononi kwa ajili yao.

Aprili 7. Jioni hii nilipata habari kutoka kwa ndugu yangu mdogo wa kambo kwamba baba yangu mpendwa alifariki tarehe 30 Machi. Hakuna kipindi ambacho niliomba kwa wingi zaidi au kwa bidii zaidi kwa ajili ya kuokoka kwa mzazi wangu mpendwa mzee kuliko mwaka wa mwisho wa maisha yake; lakini, kwa vyovyote, haikumpendeza Bwana kuniacha nione jibu la maombi yangu.

Aprili 9. Jioni hii tuko karibu kutuma fedha kadhaa India ya Mashariki kwa ajili ya malengo ya umisionari. Nilipokuwa nikipiga magoti kuhusu jambo hili, pauni tano zililetwa kwa ajili yake.

Mei 2. Kwa kuwa hakuna kitu kilichoingia kwa siku tano, leo tulikuwa tena bila hata pensi moja. Kwa kujibu maombi ziliingia shilingi tano na pensi sita, na vito kadhaa vilitumwa, ambavyo jina la mtoaji wake halitaki lijulikane. Hivyo tulisaidiwa kupita siku hii. Angalia hapa jinsi Bwana alivyoruhusu siku tano kupita bila kuisukuma mioyo ya yeyote kutupatia riziki; lakini pindi tu palipokuwa na uhitaji halisi, kijito kilibubujika tena.

Mei 3. Jana jioni ndugu mmoja alibatizwa, ambaye siku ya kwanza ya Bwana ya mwaka huu alikuja pamoja na mchumba wake kwenye Kanisa la Bethesda. Wote wawili walikuwa katika hali ya kutokuokoka. Tangu Aprili 1 tu, watu arobaini na mmoja wamekuja kwetu kuzungumza kuhusu roho zao.

Mei 8. Kuna waaminio wanne wanaokaa nyumbani kwangu, na leo tulikuwa na shilingi chache tu za fedha zetu wenyewe zilizobaki. Kwa hiyo nilijitoa kwa maombi kwa ajili ya mahitaji ya gharama zetu binafsi. Kwa kujibu ombi langu, nilipokea asubuhi hii pauni tano.

Mei 10. Leo yatima watano walibatizwa. Sasa kuna kumi na wanne kati yao katika ushirika.

Mei 26. Hakuna kilichokuwa kimeingia. Shughuli zangu zilinizuia kwenda kwenye Nyumba za Yatima hata saa moja jioni, watenda-kazi walipokutana pamoja kwa ajili ya maombi. Tulipokutana nilikuta kwamba mmoja wao alikuwa ametoa shilingi kumi na saba, ambazo zilikuwa zimegawanywa kati ya nyumba tatu. Hizi, pamoja na kidogo kilichokuwa kimebaki jana, zilikuwa zimepatia bidhaa zote zilizohitajika. Sasa tu maskini sana.

Mei 27. Tulikutana kwa ajili ya maombi saa tano asubuhi hii. Hakuna fedha iliyokuwa imeingia, lakini palikuwa na cha kutosha kwa chakula cha mchana katika nyumba zote. Asubuhi hii makaa ya mwisho yalitumika katika Nyumba ya Yatima ya Watoto Wachanga, na katika Nyumba ya Yatima ya Wavulana palikuwa na ya kutosha kwa leo tu, na hapakuwa na fedha mkononi ya kununua zaidi. Katika uhitaji wetu huu T. P. C. alituma mzigo wa makaa. Tunakusudia kukutana tena saa kumi alasiri. Bwana aone vema kwa neema kutuma msaada wakati huu wa katikati!

Jioni. Bwana amekuwa na rehema! Mtu mmoja alinunua siku kadhaa zilizopita bidhaa kadhaa, zilizokuwa zimetolewa ziuzwe kwa faida ya yatima, naye alikuwa anadaiwa pauni sita na shilingi kumi na tano. Asubuhi hii nilimwomba Bwana auelekeze moyo wake alete fedha, au sehemu yake, kwa kuwa tulikuwa katika uhitaji mkubwa hivyo. Kama nilipokuwa nikienda kukutana kwa maombi na wenzangu watenda-kazi alasiri hii, alikuja na kuleta pauni nne. Lakini Baba yetu mwenye fadhili alituonyesha zaidi leo kwamba kwa ajili ya kujaribu imani yetu tu ndipo alikuwa ameshikilia riziki kwa muda; kwa maana palitolewa jioni hii, pamoja na Mhubiri 9:10, pauni tano. Ziliingia pia shilingi tisa kwa ajili ya bidhaa zilizowekwa mkononi mwa dada mmoja, aliyejitwika huduma ya kuuza bidhaa zinazotolewa kwa mauzo. Hivyo siku hiyo, iliyoanza kwa maombi, ilimalizika kwa sifa. Lakini kuna jambo moja zaidi la kuandikwa kuhusu siku hii, la thamani sawa au zaidi ya yale yaliyosemwa: leo nilijulishwa kwamba Bwana ameanza kuwachochea baadhi ya wavulana kujali roho zao.

Juni 17. Kwa siku kadhaa zilizopita nilikuwa maskini sana kuhusu mahitaji yangu binafsi ya kimwili, na vilevile kuhusu yatima. Leo tulikuwa maskini hasa, kwa pande zote mbili; lakini Baba yetu mwenye fadhili hakukumbuka uhitaji wa yatima wapendwa tu, bali alinipa pia fedha kiasi kwa ajili ya gharama zangu binafsi. Yule dada yule yule aliyetajwa punde, aliyeleta pauni tano shilingi kumi na pensi sita kwa ajili ya yatima, aliniletea pia pauni saba kwa ajili yangu mwenyewe.

Juni 22. Kesho, Bwana akipenda, nakusudia, pamoja na mke wangu, kuwasindikiza ndugu watatu Wajerumani na dada watano Wajerumani hadi Liverpool, wanaokusudia kusafiri kwa meli kutoka huko. Katika hali hizi ni vyema kuacha angalau fedha kidogo nyuma. Haja hii ya moyo wangu Bwana ameijalia; kwa maana asubuhi hii D. C. alinipa pauni tano, na ziliingia kwa mauzo ya bidhaa shilingi kumi na pensi tano. Jioni dada mmoja, aliyeondoka Bristol leo, alinitumia kwa njia ya mama yake pauni tano.

Wakati wa kutokuwapo kwa Bw. M. mahitaji ya yatima yalitimizwa kwa njia ya ajabu. Kutaja tukio moja tu, wakati palipokuwa na uhitaji uliokithiri, mmisionari maskini Mjerumani, aliyekuwa akipanda meli kuelekea nchi ya kipagani, alitoa pauni sita na shilingi kumi, vikiwa vyote alivyokuwa navyo.

Tukio lifuatalo lilifika kwenye habari zake wakati wa safari yake:—

Yapata Oktoba, 1837, nilituma Biblia kadhaa na nakala arobaini na sita za Simulizi yangu kwa ndugu mmoja huko Kanada ya Juu, ambaye, akimtegemea Bwana kwa riziki za kimwili, anafanya kazi kama mmisionari katika nchi hiyo. Yapata miezi kumi na minane baadaye nilisikia kwamba sanduku hili halikuwa limefika. Nilikuwa na sababu ya kudhani kwamba dalali hakuwa amelituma kamwe sanduku hilo. Faraja yangu, hata hivyo, ilikuwa kwamba, ingawa mwenye dhambi huyu maskini alikuwa ametenda hivyo, hata hivyo Bwana, mahali pake na kwa njia yake mwenyewe, angezitumia zile Biblia na Simulizi zangu. Basi, karibu mara tu baada ya kuwasili kwangu Liverpool, ndugu mmoja aliniambia kwamba watu kadhaa walitamani kunisikia nikihubiri ambao walikuwa wamesoma Simulizi yangu; na kwamba alijua idadi kubwa ilikuwa imenunuliwa na ndugu mmoja, muuza vitabu, kutoka kwa wakopeshaji wa rehani, na kuuzwa tena; na kwamba baadhi pia ziliagizwa kutoka London wakati hazikuwapo zaidi kwa njia nyingine. Hivyo ilikuwa dhahiri kwamba dalali wa meli aliweka rehani Simulizi hizi kabla ya kutoweka; lakini Bwana alizitumia kama nilivyokuwa nimetumaini.

Agosti 1. Siku chache zilizopita ndugu mmoja alikuwa akikaa nami, akiwa njiani kwenda kwa baba yake, ambaye alikuwa hajamwona kwa zaidi ya miaka miwili, na ambaye alimpinga sana, kwa sababu ya hatua thabiti ambazo mwanawe alikuwa amezichukua kwa ajili ya Bwana. Kabla ndugu huyu hajaondoka, ile ahadi ya thamani ya Bwana wetu iliniletwa akilini: “Kama wawili wenu watakapopatana duniani katika jambo lolote watakaloliomba, watafanyiwa na Baba yangu aliye mbinguni.” (Mathayo 18:19.) Kwa hiyo, nilikwenda chumbani kwa ndugu huyu, na baada ya kukubaliana kuomba kuhusu kupokewa kwa fadhili na baba yake, na kuokoka kwa wazazi wote wawili, tuliomba pamoja. Leo ndugu huyu amerudi. Bwana amekwisha kujibu sehemu moja ya ombi. Ndugu huyu alipokewa kwa fadhili nyingi, kinyume na matarajio yote ya kawaida. Bwana atusaidie sasa sisi sote wawili kutazamia jibu la sehemu nyingine ya ombi letu! Hakuna neno gumu lisilowezekana kwa Bwana!

Tangu kuchapishwa kwa toleo la mwisho, baba wa ndugu huyu alifariki. Aliishi zaidi ya miaka kumi baada ya Agosti 1, 1840, hata alipofikia yapata umri wa miaka themanini na sita, na kwa kuwa aliendelea maisha ya dhambi nyingi na upinzani dhidi ya kweli, matumaini kuhusu kuokoka kwake yakazidi kuwa meusi zaidi na zaidi. Lakini mwishowe Bwana alijibu maombi. Mwenye dhambi huyu mzee alibadilishwa kabisa, akapumzika kwa unyofu juu ya Bwana Yesu kwa ajili ya wokovu wa nafsi yake, na akawa na mapendo kwa mwanawe aliyeamini kama vile hapo awali alivyokuwa amempinga, na akatamani kuwa naye karibu kadiri iwezekanavyo, ili apate kumsomea Maandiko Matakatifu na kuomba pamoja naye.

Agosti 8. Jumamosi. Jioni hii nilikuwa nikitafakari juu ya Zaburi ya nne. Maneno ya mstari wa tatu, “Lakini jueni ya kuwa Bwana amejitengea mtu mtaua kwa ajili yake mwenyewe; Bwana atasikia nitakapomwita,” niliwezeshwa kuyatumia kwangu mwenyewe, nayo yaliniongoza kwenye maombi ya baraka za kiroho. Nilipokuwa katika maombi, uhitaji wa yatima, kukiwa sasa tena hakuna hata pensi moja mkononi, nao ulinijia akilini, nami nikamwomba Bwana kuhusu hilo pia. Yapata dakika tano baadaye nilijulishwa kwamba dada mmoja alitaka kuniona. Alileta pauni moja na shilingi kumi kwa ajili ya yatima. Hivyo Bwana amekwisha kutuma kwa fadhili kidogo cha kuanza juma nacho. Palitolewa pia zaidi leo, shilingi moja na pensi kumi na moja; na shilingi tano na pensi moja zilitolewa katika masanduku ya Nyumba za Yatima.

Agosti 15. Leo palikuwa na umaskini mkubwa kupita yote katika nyumba zote tatu; maghala yote yalikuwa chini sana, kwa kuwa mapato katika juma lote yalikuwa madogo mno. Zaidi ya hayo ilikuwa Jumamosi, ambapo mahitaji ni karibu mara mbili ikilinganishwa na siku nyingine. Angalau pauni tatu zilihitajika kutusaidia kupita siku hiyo kwa raha; lakini hapakuwa na kitu kwa ajili ya hili mkononi. Tumaini langu pekee lilikuwa katika Mungu. Uhitaji wenyewe uliniongoza kutarajia msaada kwa siku hii; kwa maana kama hakuna ambao ungekuja, jina la Bwana lingelivunjiwa heshima. Kati ya saa sita na saba mchana, dada wawili katika Bwana walinitembelea; na mmoja alinipa pauni mbili, na mwingine shilingi saba na pensi sita kwa ajili ya yatima. Kwa hizi nilikwenda Nyumba ya Yatima ya Wavulana yapata saa saba mchana, ambapo niliwakuta watoto wakila chakula cha mchana. Ndugu B. aliweka dokezo lifuatalo mkononi mwangu, ambalo alikuwa karibu tu kulituma:—

“Ndugu mpendwa,—Kwa viazi kutoka bustani ya watoto, na kwa matofaa kutoka mti ulioko uwanjani wa kuchezea (matofaa ambayo yalitumika kwa keki za tofaa), na shilingi nne na pensi sita, bei ya bidhaa kadhaa zilizotolewa na mmoja wa watenda-kazi, tunacho chakula cha mchana. Kunahitajika mengi. Lakini Bwana ametupatia naye atatupatia.”

Agosti 23. Siku ya Bwana. Kama tulivyokuta mara nyingi kuwa ndivyo ilivyo, ndivyo tena sasa. Baada ya Bwana kuijaribu imani yetu, yeye, katika upendo wa moyo wake, hutupa wingi, ili kuonyesha kwamba si kwa hasira, bali kwa utukufu wa jina lake, na kwa kujaribu imani yetu, ndipo ameturuhusu kuwa maskini. Bwana ametupa kwa fadhili leo pauni kumi na mbili shilingi kumi na saba.

Agosti 29. Kwa majuma mengi yaliyopita ni kidogo sana kilichoingia kwa ajili ya mifuko mingine. Riziki kuu imekuwa kwa njia ya mauzo ya Biblia. Jumamosi iliyopita sikuweza kulipa mishahara yote ya juma ya walimu wa shule za mchana, jambo ambalo, hata hivyo, halinifanyi mdaiwa kwao, kwa kuwa ni jambo lililoeleweka kwamba hawapaswi kunitazamia mimi kwa malipo, bali Bwana. Leo tena shilingi mbili tu zilikuwa mkononi, hali pauni kadhaa zilihitajika kulipa mishahara. Sasa ilionekana wazi kuwa ni mapenzi ya Bwana kwamba, kama vile watenda-kazi wote katika Nyumba za Yatima wanavyojua hali ya mifuko, vivyo hivyo ndugu na dada wanaotenda kazi katika shule za mchana wapaswe kushiriki jaribu la imani na furaha ya imani pamoja nasi. Kwa hiyo sote tulikutana, na baada ya kuwaweka mioyoni mwao umuhimu wa kuweka siri kwao wenyewe, kwa ajili ya Bwana, hali ya mifuko, tuliomba pamoja.

Septemba 5. Jumamosi. Kwa kuwa ni kidogo mno kilichoingia katika siku za mwisho, angalau pauni tatu zilihitajika kukidhi uhitaji wa leo. Hata hivyo, hapakuwa na hata pensi moja mkononi siku ilipoanza. Jana jioni, watenda-kazi katika Nyumba za Yatima, pamoja na walimu wa shule za mchana, walikutana kwa ajili ya maombi. Asubuhi hii, mmoja wa walimu, aliyekuwa na fedha kidogo zake mwenyewe, alileta pauni moja shilingi tano na pensi sita. Hivyo tuliwezeshwa kuandaa chakula cha mchana. Alasiri sote tulikutana tena kwa ajili ya maombi. Mwalimu mwingine wa shule za mchana alitoa shilingi mbili na pensi sita, na shilingi moja iliingia zaidi. Lakini haya yote hayakutosha. Hapakuwa na chakula cha mchana kilichoandaliwa kwa ajili ya kesho, wala hapakuwa na fedha ya kupokea maziwa kesho, na zaidi ya hili idadi ya vitu vingine vidogo vilipaswa kununuliwa, ili pasiwe na uhitaji halisi wa chochote. Sasa angalia jinsi Baba yetu mwenye fadhili alivyotusaidia! Kati ya saa moja na mbili usiku jioni hii, dada mmoja, ambaye Bwana ameufanya moyo wake uwe tayari kujitwika huduma ya kuuza bidhaa zinazotumwa kwa mauzo, alileta pauni mbili shilingi kumi na pensi sita, kwa ajili ya baadhi ya vitu vilivyokuja majuma mawili yaliyopita kutoka Worcester, na Jumatano iliyopita kutoka Leeds. Dada huyu alieleza kwamba, ingawa hakujihisi vizuri hata kidogo, alikuwa amekuja kwa sababu alikuwa amewekewa moyoni mwake kiasi kwamba hakuweza kubaki mbali.

Septemba 8. Jinsi Bwana alivyopanga kwa fadhili kwamba kwa muda uliopita mapato ya mfuko wa shule yawe madogo hivyo, ili hivyo tulazimike kuwaacha watenda-kazi wa shule za mchana washiriki furaha zetu na majaribu yetu ya imani, ambayo hapo awali yalikuwa yamefichwa kwao! Lakini kama vile zaidi ya miaka miwili iliyopita Bwana alivyoipanga hivi kwamba ikawa lazima kuwafahamisha watenda-kazi wa Nyumba za Yatima hali ya mifuko, na akaifanya kuwa baraka kwao, hata sasa naweza kuondoka Bristol, na hata hivyo kazi inaendelea, vivyo hivyo, sina shaka, ndugu na dada walimu wa shule za mchana watabarikiwa sana kwa kuwa hivyo washiriki wa siri yetu ya thamani kuhusu hali ya mifuko. Mikutano yetu ya maombi imekwisha kuwa baraka kwetu, na imetuunganisha zaidi kuliko wakati wowote katika kazi. Sasa tunayo kila asubuhi saa moja, nasi tutaendelea nayo, Bwana akitusaidia, hata tuone mkono wake ukinyoshwa, si tu katika kutupa mahitaji kwa ajili ya walimu, bali pia kwa madhumuni mengine; kwa maana tunahitaji jiko katika mojawapo ya vyumba vya shule, riziki mpya ya aina kadhaa za Biblia na Agano Jipya, na yafaa kuwa na mahitaji ya kusaidia ndugu wamisionari wanaofanya kazi wakimtegemea Bwana kwa riziki za mahitaji yao ya kimwili.

Septemba 21. Leo ndugu mmoja kutoka jirani ya London alinipa pauni kumi, zitumike kama zitakavyohitajika zaidi. Kwa kuwa tumekuwa tukiomba kwa siku nyingi kwa ajili ya mifuko ya shule, Biblia, na umisionari, niliichukua yote kwa ajili yake. Ndugu huyu hakujua lolote kuhusu kazi yetu, alipokuja siku tatu zilizopita Bristol. Hivyo Bwana, ili kuonyesha uangalizi wake wa daima juu yetu, huinua wasaidizi wapya. Wale wanaomtumaini Bwana hawataaibishwa kamwe. Baadhi waliosaidia kwa muda waweza kulala katika Yesu; wengine waweza kupoa katika utumishi wa Bwana; wengine waweza kuwa na hamu kama zamani ya kusaidia, lakini wasiwe tena na mahitaji; wengine waweza kuwa na moyo ulio tayari kusaidia, na pia kuwa na mahitaji, lakini waweza kuona ni mapenzi ya Bwana kuyatumia kwa njia nyingine;—na hivyo, kwa sababu moja au nyingine, kama tungemtegemea mwanadamu, bila shaka tungaliaibishwa; lakini, tukimtegemea Mungu aliye hai peke yake, tuko mbali na kukatishwa tamaa, na mbali na kuachwa kwa sababu ya kifo, au kupungukiwa na mahitaji, au kupungukiwa na upendo, au kwa sababu ya madai ya kazi nyingine.

Oktoba 7. Sasa ni majuma matano tangu tuanze kukutana kila siku kwa ajili ya maombi. Si kwa kuomba mahitaji tu, bali neema na hekima kwa ajili yetu wenyewe kuhusu kazi, kwa ajili ya kuokoka kwa watoto walio chini ya uangalizi wetu, kwa ajili ya neema kwa wale watoto ambao tayari wamesimama upande wa Bwana, kwa ajili ya baraka juu ya kusambaa kwa Maandiko, kwa ajili ya baraka juu ya kazi kuhusu kanisa kwa jumla, na kadhalika. Lakini ingawa hivyo, kama Roho alivyotuongoza, tuliomba kwa ajili ya mambo mbalimbali, hata hivyo, ukosefu wa mahitaji ndio uliotukusanya pamoja siku baada ya siku. Tulimwomba Bwana atupe mahitaji yanayohitajika kwa kuendesha shule za mchana, kwa kununua Biblia, kwa kuwa aina kadhaa zinahitajika, na kutuwezesha kusaidia kazi ya umisionari katika nchi za kigeni. Hapajapata kuwa wakati wowote uliotangulia, tangu kwanza kazi ilipoanza tarehe 5 Machi, 1834, ambapo tumelazimika kuendelea kwa muda mrefu kiasi hicho katika maombi kwa ajili ya mifuko hii, bila kupata jibu. Bwana, hata hivyo, alitupa neema ya “kudumu katika maombi,” na akaiweka mioyo yetu katika hakika kwamba angetusaidia. Sasa, ingawa alichelewesha kwa muda mrefu, kabla hajatuletea jibu, kwa wakati wake mwenyewe alilidhihirisha kwamba si tu kwamba hakuwa amezifungia masikio yake maombi yetu kwa hasira, bali kwamba alikuwa amewajibu hata kabla hatujaita; kwa maana palitumwa leo, kutoka India ya Mashariki, hawala ya benki ya pauni mia moja, ambayo ilikuwa imetumwa miezi miwili iliyopita, kwa hiyo siku kadhaa kabla hatujaanza hata kuomba. Iliachwa kwangu kuitumia fedha hii kama ingehitajika. Kwa kuwa tulikuwa tumeomba kwa muda mrefu na hasa kwa ajili ya mifuko hii, niliichukua yote kwa ajili yake, na si kwa ajili ya mfuko wa yatima.

Oktoba 26. Jana asubuhi, nilipochukua kofia yangu kutoka msumari, nilikuta katika mojawapo ya glavu zangu dokezo lililokuwa na noti ya pauni tano, na maneno yafuatayo: “Pauni mbili kwa ajili ya yatima, zilizobaki kwa ajili ya ndugu na dada Müller wapendwa.” Ziliingia zaidi jana pauni mbili shilingi kumi na mbili na pensi sita. Hivyo tumepatiwa riziki tena kwa yapata siku tatu.

Kuhusu lile dokezo lililowekwa katika kofia yangu, lililokuwa na pauni tano, naongeza tu kwamba nilikuwa nimemwomba Bwana mara kwa mara mahitaji kwa ajili ya gharama zetu binafsi, kabla ya kulipokea, kwa kuwa tulikuwa na fedha kidogo sana kwa ajili yetu wenyewe. Kwa kweli, dakika ile ile kabla sijachukua kofia yangu kutoka msumari, nilikuwa nimeinuka kutoka magoti yangu, nikiwa nimemwomba Bwana tena mahitaji kwa ajili yetu wenyewe na kwa ajili ya yatima.

Novemba 8. Nilikuwa nimekusudia kwenda Trowbridge jana, nami nilikuwa nimeamua hivyo Ijumaa jioni pamoja na ndugu ——. Lakini mara tu nilipoamua kufanya hivyo, sikuhisi amani yoyote katika kutazamia kwenda. Baada ya kuomba juu ya jambo hili Ijumaa jioni na jana asubuhi, niliazimu nisiende, nami nilikuwa na hakika kwamba Bwana alikuwa na sababu fulani ya kutoniruhusu kujihisi na furaha katika kutazamia kwenda. Sasa nikaanza kutazamia baraka kwa ajili ya siku hii, nikifikiri kwamba Bwana alikuwa amenizuia hapa kwa faida ya baadhi ya roho. Jioni hii niliongozwa hasa kukazia kweli kwenye dhamiri za wasioamini, nikiwasihi na kuwabembeleza, na kuwaambia pia kwamba nilikuwa na hakika kwamba Bwana alikuwa, kwa rehema kwa baadhi yao, amenizuia kwenda Trowbridge. Nilisema juu ya Mwanzo 6:1-5. Mara tu baada ya hapo, niliona tunda la neno. Mtu mmoja aliufungua moyo wake kwangu kabisa. Nilitembea naye hata yapata saa nne usiku, hata kadiri nguvu zozote nilizokuwa nazo zilipokwisha. [Yapata siku kumi baadaye, ndugu mmoja aliniambia habari za mlevi mmoja maskini aliyenisikia jioni ile, ambaye tangu wakati huo alikuwa akikesha hata yapata saa sita usiku kila usiku kusoma Maandiko, na ambaye hakuwa amelewa tangu wakati huo.]

Katika kufunga maelezo haya, kuhusu mwaka kutoka Desemba 9, 1839, hata Desemba 9, 1840, nafanya maneno machache.

1. Ingawa majaribu yetu ya imani wakati wa mwaka huu pia yamekuwa mengi, na yakirudia mara kwa mara zaidi kuliko mwaka wowote uliotangulia, na ingawa mara nyingi tumefikishwa kwenye hali ya taabu kuu kabisa, hata hivyo yatima hawakupungukiwa na kitu chochote; kwa maana daima wamekuwa na chakula kizuri chenye lishe, na vitu vya lazima vya mavazi, na kadhalika.

2. Ikiwa yeyote atadhani, katika kusoma maelezo ya wazi ya majaribu yetu ya imani wakati wa mwaka huu, kwamba kwa sababu yake tumekatishwa tamaa katika matarajio yetu, au tumevunjika moyo katika kazi, jibu langu ni kwamba hali halisi ni kinyume kabisa. Siku kama hizo zilitarajiwa tangu mwanzo wa kazi; naam, zaidi ya hili, mwisho mkuu ambao kwa ajili yake Taasisi ilianzishwa ni kwamba kanisa la Kristo kwa jumla lipate faida kwa kuuona wazi mkono wa Mungu ukinyoshwa kwa niaba yetu katika saa ya uhitaji, kwa kujibu maombi. Tamaa yetu, kwa hiyo, si kwamba tuwe bila majaribu ya imani, bali kwamba Bwana kwa neema aone vema kututegemeza katika jaribu, ili tusimvunjie heshima kwa kutokuamini.

3. Njia hii ya kuishi humleta Bwana karibu sana kwa jinsi ya ajabu. Yeye, kana kwamba, asubuhi kwa asubuhi hukagua maghala yetu, ili kadiri hiyo apate kutuma msaada. Ukaribu mkubwa zaidi na wa wazi zaidi wa uwepo wa Bwana sijapata kamwe kuliko wakati baada ya chakula cha asubuhi hapakuwa na mahitaji ya chakula cha mchana, kisha Bwana akaandaa chakula cha mchana kwa ajili ya watu zaidi ya mia moja; au wakati, baada ya chakula cha mchana, hapakuwa na mahitaji ya chai, na hata hivyo Bwana akaandaa chai; na haya yote bila mwanadamu hata mmoja kufahamishwa kuhusu uhitaji wetu. Zaidi ya hili naongeza, kwamba ingawa sisi ambao tumekuwa mashahidi wa macho wa maingiliano haya ya neema ya Baba yetu, hatujafaidika nayo kadiri ambavyo tungeliweza na tulivyopaswa, hata hivyo kwa kiasi fulani tumepata baraka kutoka kwayo. Jambo moja ni hakika, kwamba hatujachoka kufanya kazi ya Bwana kwa njia hii.

4. Imezungumzwa zaidi ya mara moja, kwamba njia kama hiyo ya kuishi lazima iuongoze moyo daima kufikiri chakula, mavazi, na kadhalika, vitatoka wapi, na hivyo kuufanya usifae kwa mazoezi ya kiroho. Basi, kwanza kabisa, najibu kwamba nyoyo zetu hujaribiwa kidogo sana kuhusu mahitaji ya lazima ya maisha, kwa sababu tu utunzaji kuwahusu umewekwa juu ya Baba yetu, ambaye, kwa kuwa sisi ni watoto wake, si tu kwamba huturuhusu kufanya hivyo, bali atataka tufanye hivyo. Pili, yapasa kukumbukwa, kwamba, hata kama nyoyo zetu zingejaribiwa sana kuhusu riziki kwa ajili ya watoto, na mahitaji kwa ajili ya kazi nyingine, hata hivyo, kwa sababu tunamtazamia Bwana peke yake kwa mambo haya, tungeletwa tu, kwa hisia yetu ya uhitaji, mbele za uwepo wa Baba yetu kwa ajili ya kutimizwa kwake; na hilo ni baraka, wala si dhara kwa nafsi. Tatu, nafsi zetu hutambua kwamba ni kwa ajili ya utukufu wa Mungu, na kwa faida ya kanisa kwa jumla, ndipo tunayo majaribu haya ya imani, na hilo huongoza tena kwa Mungu, kumwomba riziki mpya za neema, ili tuwezeshwe kuwa waaminifu katika utumishi huu.

5. Tamaa ya moyo wangu na ombi langu kwa Mungu ni kwamba, waaminio wote wasomao haya wapate kutiwa moyo, kwa njia ya majibu haya mengi ya maombi, kuomba, hasa kuhusu kuokoka kwa rafiki na jamaa zao, hali ya nyoyo zao wenyewe, hali ya kanisa kwa jumla, na mafanikio ya kuhubiriwa kwa injili. Usidhani, msomaji mpendwa, kwamba mambo haya ni ya kwetu peke yetu, na hayawezi kufurahiwa na watakatifu wote. Ingawa si kila mtoto wa Mungu anaitwa na Bwana kuanzisha shule na nyumba za yatima, na kumtumaini Bwana kwa mahitaji yake; hata hivyo hakuna kitu kwa upande wa Bwana cha kuzuia, kwa nini usiweze kujua, kwa uzoefu, kwa wingi kupita sisi tunavyojua sasa, jinsi alivyo tayari kujibu maombi ya watoto wake. Ijaribu tu uaminifu wa Mungu. Uchukue tu kila uhitaji wako kwake. Ila dumisha moyo mnyofu. Lakini ukiishi katika dhambi; ikiwa kwa makusudi na kwa mazoea unafanya mambo ambayo unajua kuwa ni kinyume na mapenzi ya Mungu, basi huwezi kutarajia kusikiwa naye. “Kama ningaliangalia uovu moyoni mwangu, Bwana asingenisikia; lakini hakika Mungu amenisikia; ameisikiliza sauti ya maombi yangu.” Zaburi 66:18, 19.

6. Kuhusu watoto wa Mungu ambao kwa kazi ya mikono yao, au katika biashara au taaluma yoyote, huchuma mkate wao, hasa matabaka maskini zaidi yao, natoa shauri langu la upendo lakini la dhati kutekeleza kwa vitendo kanuni ambazo kwazo Taasisi hii inaendeshwa kuhusu kutokuingia katika deni. Je, uko katika deni? basi fanya ungamo la dhambi kuhusu hilo. Mkiri Bwana kwa unyofu kwamba umetenda dhambi dhidi ya Warumi 13:8. Na ukiazimia kutokopa tena deni, matokeo yawe yoyote, nawe ukimngoja Bwana na kumtumaini kweli, madeni yako ya sasa yatalipwa upesi. Je, uko nje ya deni? basi, uhitaji wako wa baadaye uwe wowote, azimia, katika nguvu za Yesu, afadhali kuvumilia uhitaji mkubwa kabisa, hali ukimngoja Mungu kwa msaada, kuliko kutumia njia zisizo za kimaandiko, kama vile kukopa, kuchukua bidhaa kwa mkopo, na kadhalika, ili kujiokoa. Njia hii yahitaji tu kujaribiwa, ili ubora wake upate kufurahiwa.

Kuna mambo machache zaidi ambayo yaweza kuwa ya kupendeza kwa msomaji anayeamini, ambayo sasa nitayaongeza.

1. Kumekuwa, wakati wa mwaka huu, shule sita za mchana kwa ajili ya watoto maskini zilizotegemezwa kabisa na mifuko ya Taasisi yetu, ambazo zote zimeanzishwa na sisi.

Idadi ya watoto wote waliopata masomo katika shule za mchana kwa njia ya Taasisi, tangu kuundwa kwake, inafikia 2,216; idadi ya walio kwa sasa katika shule sita za mchana ni 303.

Shule hizi za mchana zimelipia, kwa malipo ya watoto, yapata sehemu ya sita ya gharama zao wenyewe.

2. Kuna shule moja ya Jumapili iliyotegemezwa kabisa na mifuko ya Taasisi.

3. Kumekuwa, tangu kuundwa kwa Taasisi, shule moja ya watu wazima iliyounganishwa nayo, ambamo, katika alasiri za siku ya Bwana, tangu wakati huo, yapata watu wazima 150 wamefundishwa.

4. Idadi ya Biblia na Maagano yaliyosambazwa kwa njia ya Taasisi yetu, katika mwaka uliopita, inafikia nakala 452.

Zimesambazwa tangu Machi 5, 1834, nakala 6,044 za Maandiko.

5. Zimetumika, katika mwaka uliopita, kutoka katika mifuko ya Taasisi, £120, 10s. 2d. kwa madhumuni ya umisionari.

6. Kwa sasa kuna yatima tisini na mmoja katika nyumba tatu. Jumla ya yatima ambao wamekuwa chini ya uangalizi wetu kutoka Aprili 11, 1836, hata Desemba 9, 1840, inafikia 129.

Bila mtu yeyote kuombwa kitu chochote na sisi, jumla ya £3,937, 1s. 1d. imetolewa kwetu kwa ajili ya Nyumba za Yatima, kama tokeo la maombi kwa Mungu, tangu kuanza kwa kazi.

BARAKA YA BWANA JUU YA KAZI KUHUSIANA
NA ROHO ZA WATOTO.

1. Wakati wa miezi kumi na minne iliyopita kumekuwa na mikutano iliyokusudiwa hasa kwa ajili ya watoto, ambamo Maandiko yamefafanuliwa kwao. Katika mikutano hii uangalifu wa karibu wa wote unaonyeshwa nao, jambo ambalo kwa shukrani ninalihusisha na Bwana, na ambalo naliona kama kitangulizi cha baraka kubwa zaidi.

2. Wakati wa mwaka uliopita watatu wa watoto wa shule ya Jumapili wamepokewa katika ushirika.

3. Mwishoni mwa mwaka jana palikuwa pamepokewa yatima wanane katika ushirika; wakati wa mwaka huu wamepokewa kumi na wanne; jumla, ishirini na wawili.

Ilisemwa katika Taarifa ya mwaka jana kwamba tulikuwa tukitazamia tunda juu ya kazi zetu kuhusu kuokoka kwa watoto, kwa kuwa Bwana alikuwa ametupa kiasi cha bidii katika kuwaombea. Bwana ametutendea kulingana na matarajio yetu. Lakini natarajia mengi zaidi ya yale ambayo tumeyaona. Ingawa lengo kuu la kazi yetu limekuwa na bado ni udhihirisho wa moyo wa Mungu kwa watoto wake, na uhalisi wa nguvu pamoja na Mungu katika maombi, hata hivyo, kama tulivyotumaini, na kama ambavyo imekuwa ombi letu, Bwana anatupa pia furaha ya kuona mtoto mmoja baada ya mwingine akiletwa kusimama wazi upande wa Bwana. Kadiri uzoefu wangu unavyofikia, yaonekana kwangu kwamba waaminio kwa jumla wametarajia kidogo mno tunda la sasa juu ya kazi zao miongoni mwa watoto. Kumekuwa na kutumaini kwamba Bwana siku moja au nyingine angeikubali fundisho wanalowapa watoto, na angejibu wakati fulani au mwingine, ijapokuwa baada ya miaka mingi tu, maombi wanayoyatoa kwa niaba yao. Basi, ingawa vifungu kama Mithali 22:6, Mhubiri 11:1, Wagalatia 6:9, 1 Wakorintho 15:58, hutupa uhakikisho si kuhusu kila tunalolifanya kwa ajili ya Bwana kwa jumla tu, bali pia kuhusu kuwalea watoto katika kumcha Bwana, hasa, kwamba kazi yetu si bure katika Bwana; hata hivyo, tunapaswa kujilinda dhidi ya kutumia vibaya vifungu kama hivyo, kwa kudhani kuwa ni jambo dogo kama tunaona tunda la sasa au la; bali, kinyume chake, hatupaswi kumpa Bwana pumziko hata tuone tunda la sasa, na kwa hiyo katika maombi ya kudumu lakini ya unyenyekevu tunapaswa kuyajulisha maombi yetu kwa Mungu. Naongeza, kama kitia moyo kwa waaminio wanaofanya kazi miongoni mwa watoto, kwamba wakati wa miaka miwili iliyopita vijana au watoto wengine kumi na saba, kutoka umri wa miaka kumi na moja na nusu hata kumi na saba, wamepokewa katika ushirika miongoni mwetu, na kwamba sasa natazamia wengine wengi zaidi waokoke, na hilo si kwa yatima tu, bali kwa watoto wa shule za Jumapili na za mchana. Kama vile katika mambo mengi hivyo tunaishi katika nyakati za ajabu, vivyo hivyo katika jambo hili pia, kwamba Bwana anafanya kazi kubwa miongoni mwa watoto katika mahali pengi.

Jumla ya gharama zinazohusiana na malengo ya Taasisi, bila kuhesabu Nyumba za Yatima, kutoka Novemba 19, 1839, hata Novemba 19, 1840, ni £622, 2s. 6½d. Salio lililokuwa mkononi tarehe 19 Novemba 1840 lilikuwa £13, 2s. 9¾d.

Jumla ya gharama zinazohusiana na Nyumba tatu za Yatima, kutoka Desemba 9, 1839, hata Desemba 9, 1840, ni £900, 11s. 2½d. Salio lililokuwa mkononi tarehe 9 Desemba 1840 lilikuwa £15, 1s. 6¼d.

MAPITIO YA MWAKA 1840.

1. Kuhusu kanisa. Kuna 525 kwa sasa katika ushirika; 114 wameongezwa wakati wa mwaka uliopita, ambao kati yao 47 wameletwa kwenye kumjua Bwana miongoni mwetu.

2. Kuhusu riziki za mahitaji yangu ya kimwili. Bwana ameona vema kunitumia, kwa sadaka za hiari za watakatifu, £242, 8s. 11½.

---