Kuomba na Kupokea

1839.

MSAADA KWA WATAKATIFU MASIKINI—BENKI ISIYOSHINDWA—MAHITAJI YAMEKWISHA—UKARIMU WA DADA MTENDA-KAZI—“YEYE ANAJUA UMBILE LETU”—KUUKOMBOA WAKATI—UTAUWA WAFAA KWA MAMBO YOTE.

Januari 1, 2, na 3, 1839. Katika siku hizi tatu tumefanya mikutano mitatu maalum ya maombi ya kanisa. Mwaka ulianza kwa rehema. Katika saa ya kwanza ya mwaka viliingia kwa ajili ya yatima pauni mbili na shilingi saba, ambazo zilitolewa baada ya mkutano wetu wa kawaida wa maombi tarehe 31 Desemba, ambao wakati huu ulidumu kutoka saa moja usiku hata kupita usiku wa manane.

Januari 5. Leo nimepokea kofia nyingine mpya, ya kumi na moja ambayo imepewa kwangu mfululizo tangu nilipokuwa Uingereza.

Januari 20. Kwa muda fulani uliopita imedhihirika kwangu kuwa maneno haya, “Maskini mnao siku zote pamoja nanyi, na wakati wowote mpendao mwaweza kuwatendea mema,” ambayo Bwana aliwaambia wanafunzi wake, wao wenyewe waliokuwa maskini sana, yanaonyesha kwamba watoto wa Mungu, kwa jinsi hiyo, wana uwezo pamoja na Mungu wa kuleta baraka za kimwili juu ya watakatifu maskini au wasioamini maskini kwa njia ya maombi. Kwa hiyo, nimeongozwa kumwomba Bwana anipe mahitaji ya kuwasaidia watakatifu maskini; na kwa nyakati mbalimbali amewachochea watoto wake kunikabidhi fedha, kubwa na ndogo, kwa ajili ya kusudi hilo maalum; au, kwa njia moja au nyingine, ameweka fedha mikononi mwangu, ili niitumie hivyo. Vivyo hivyo nilikuwa nimeomba tena mahitaji, siku chache zilizopita, ili niweze kwa upana zaidi kuwasaidia watakatifu maskini walio katika ushirika nasi, kwa kuwa sasa hivi wengi wao hawajaribiwi tu na taabu za kawaida za kimwili zitokanazo na majira ya baridi, bali hasa na bei kubwa ya mkate. Na sasa jioni hii Bwana amenipa jibu la ombi langu. Nilipofika nyumbani kutoka mkutanoni nilimkuta ndugu mmoja nyumbani kwangu aliyejitolea kunipa pauni kumi kwa juma, kwa majuma kumi na mbili, kwa ajili ya kuwapatia watakatifu maskini makaa na nguo za lazima, lakini hasa mkate. [Kwa hiyo, ndugu huyu alinitumia, siku mbili baadaye, pauni mia moja na ishirini, ambazo kwazo wengi sana, hasa wajane maskini, walisaidiwa sana, hasa kwa unga na mkate. Fedha hizi zilitosha tu hata bei ya mkate iliposhushwa kutoka pensi tisa na nusu hata pensi saba na nusu.]

Februari 7. Siku hii imekuwa mojawapo ya siku za ajabu zaidi kuhusu fedha. Hapakuwa na fedha mkononi. Nilikuwa nikimngoja Mungu. Nilikuwa nimemwomba mara kwa mara, lakini hakuna riziki iliyokuja. Ndugu T. alikuja, kati ya saa tano na sita mchana, kuniambia kuwa yapata pauni moja na shilingi mbili zingehitajika, ili kupokea mkate kwa ajili ya nyumba tatu na kukidhi gharama nyingine; lakini tulikuwa na shilingi mbili na pensi tisa tu, ambazo jana zilikuwa zimetolewa katika masanduku ya Nyumba za Yatima. Alikwenda Clifton kufanya maandalizi ya kuwapokea yatima watatu wa dada yetu Loader, aliyelala tarehe 4; kwa maana, ingawa hatuna fedha mkononi, kazi inaendelea, na uthabiti wetu haupungui. Kwa hiyo nikamwomba apite, akirudi kutoka Clifton, ili kuona kama Bwana amekwisha kutuma fedha yoyote wakati huo. Alipokuja sikuwa nimepokea kitu, lakini mmoja wa watenda-kazi, akiwa na shilingi tano zake mwenyewe, alizitoa. Sasa ilikuwa saa kumi jioni. Sikujua jinsi dada walivyopita siku hiyo. Karibu na mwisho wa siku nilikwenda Nyumba ya Yatima ya Wasichana, kukutana na ndugu kwa ajili ya maombi. Nilipofika huko nilikuta sanduku limekuja kwangu kutoka Barnstable. Nauli ya usafiri ilikuwa imelipwa, la sivyo hapangekuwa na fedha ya kuilipia. (Tazama jinsi mkono wa Bwana ulivyo katika mambo madogo kabisa!) Sanduku lilifunguliwa, nalo lilikuwa na, katika barua kutoka kwa dada mmoja, pauni kumi, ambazo kati yake pauni nane zilikuwa kwa ajili ya yatima, na pauni mbili kwa ajili ya Mfuko wa Biblia; kutoka kwa ndugu wa Barnstable, pauni mbili shilingi kumi na moja na pensi mbili; na kutoka kwa ndugu mwingine, shilingi tano. Zaidi ya hayo, ndani ya sanduku kulikuwa na yadi nne za merino, jozi tatu za viatu vipya, jozi mbili za soksi mpya; pia vitabu sita vya kuuza; vilevile kasha la dhahabu la penseli, pete mbili za dhahabu, matone mawili ya dhahabu ya vipuli, mkufu, na kasha la fedha la penseli. Nilipouliza jinsi dada walivyovushwa siku hiyo, nilikuta ilikuwa hivi: Kila kitu kilichohitajika kwa chakula cha mchana kilikuwapo majumbani. Baada ya chakula cha mchana bibi mmoja kutoka Thornbury alikuja na kununua mojawapo ya Simulizi zangu na mojawapo ya Taarifa, na akatoa shilingi tatu zaidi. Yapata dakika tano baadaye mwokaji mkate alikuja Nyumba ya Yatima ya Wavulana. Msimamizi wa Nyumba ya Yatima ya Wasichana alipomwona, alikwenda mara moja na shilingi sita na pensi sita alizokuwa amezipokea tu (ili kuzuia asirudishwe, kwa kuwa hapakuwa na fedha mkononi katika Nyumba ya Yatima ya Wavulana), na akanunua mkate wa thamani ya shilingi nne na pensi sita. Shilingi mbili zilizobaki, pamoja na kidogo kilichokuwa mkononi, zilitosha kununua mkate kwa ajili ya Nyumba ya Yatima ya Wasichana. Kwa michango iliyotumwa ndani ya sanduku niliwezeshwa kuwapa wasimamizi riziki tele kabla ya mwisho wa siku.

Februari 13. Jioni hii nilipewa pauni tano, ambazo zilikuwa zimeingia katika hali zifuatazo: Bwana mmoja na bibi walitembelea Nyumba za Yatima, na wakakutana katika Nyumba ya Yatima ya Wavulana na wanawake wawili waliokuwa wakitembelea vilevile. Mmoja wa wanawake hao alimwambia msimamizi wa Nyumba ya Yatima ya Wavulana, “Bila shaka hamwezi kuendesha Taasisi hizi bila hazina nzuri ya fedha.” Yule bwana, akimgeukia msimamizi, akasema, “Je, mnayo hazina nzuri?” Akajibu, “Fedha zetu zimewekwa katika benki isiyoweza kufilisika.” Machozi yakaja machoni mwa yule bibi aliyekuwa akiuliza. Yule bwana, alipokuwa akiondoka, alimpa mwalimu wa wavulana pauni tano, ambazo ziliingia wakati sikuwa na hata pensi moja mkononi.

Machi 5. Leo, hata hivyo, nilijua kwamba pauni kadhaa zingehitajika tena, kwa maana, mbali na chakula cha kila siku, makaa yalihitajika, mapipa ya asali katika nyumba mbili yalikuwa matupu, na kulikuwa na shilingi tano tu mkononi. Kwa hiyo nikajitoa kwa maombi asubuhi hii. Nilipokuwa katika maombi Q. Q. alituma hundi ya pauni saba na shilingi kumi.

Machi 23. Leo nimepokea barua kutoka kwa ndugu T., ambaye, kwa sababu ya afya yake, yuko Devonshire, kunijulisha kwamba mkufu mzito wa dhahabu, pete iliyopambwa kwa almasi kumi, jozi ya bangili za dhahabu, na pauni mbili, vimetolewa kwake. Alimpa ndugu mmoja Taarifa, ambaye, alipoisoma, alichochewa kwa maombi, na akijua kuwa dada yake aliyeamini alikuwa na vito hivyo, alimwomba Bwana aelekeze moyo wake avitoe kwa faida ya yatima wetu, jambo ambalo muda si mrefu alilifanya. Kwa njia ya michango hii ninaweza kukidhi gharama zilizobaki za juma hili, na pia kulipa pauni kumi na tano, ambazo bado zinadaiwa kwa ajili ya mishahara. Watenda-kazi wenzangu si tu kwamba hawaniombi kitu kamwe, bali wako tayari kuachana na fedha, au kitu kingine chochote, wakati wa uhitaji; hata hivyo, nilimwomba Bwana kuhusu jambo hili mara kwa mara, naye sasa amenipa haja yangu, jambo ambalo ninafurahia.

Aprili 13. Nilizungumza na yatima mwingine, ambaye anaonekana kuwa amegeuka kweli kweli, na ambaye ametembea kwa uthabiti kwa miezi mingi. Kesho ataunganishwa na watakatifu katika ushirika.

Aprili 14. Leo pauni tano na pensi nane ziliingia kwa ajili ya yatima, ambazo kati yake pauni moja ni mojawapo ya zawadi za ajabu zaidi ambazo tumewahi kupata. Ndugu mmoja maskini, mwenye familia kubwa na mshahara mdogo,—wako wanane katika familia, naye alikuwa na mshahara wa shilingi kumi na tano hata hivi karibuni, ulipoongezwa hata shilingi kumi na nane—aliweka akiba fedha hizi kidogo kidogo kutoka katika kile alichopewa na bwana wake kwa ajili ya pombe. Ndugu huyu, aliyegeuka yapata miaka mitano iliyopita, kabla ya wakati huo alikuwa mlevi maarufu.

Julai 2. Leo nilipewa, wakati hapakuwa na hata shilingi moja mkononi, pauni hamsini, kwa ajili ya mfuko wa shule, Biblia, na umisionari.

Julai 15. Jumatatu. Leo pauni mbili shilingi saba na pensi tatu zilihitajika kwa ajili ya yatima, lakini hatukuwa na kitu. Jinsi ya kupata mahitaji ya chakula cha mchana, na kwa kile kingine kilichohitajika, sikujua. Moyo wangu ulikuwa katika amani kamili, na kwa hakika isiyo ya kawaida ya msaada, ingawa sikujua hata kidogo msaada ungetoka wapi. Kabla ya ndugu T. kufika, nilipokea barua kutoka India, iliyoandikwa mwezi wa Mei, ikiwa na hawala ya pauni hamsini kwa ajili ya yatima. Nilikuwa nimemwambia ndugu T. Jumamosi iliyopita kwamba ingefaa kuwa na pauni hamsini, kwa kuwa mishahara ya watenda-kazi wenzangu wote inadaiwa, mapipa matatu ya asali matupu, maghala yote ya vyakula yamekwisha, nguo kadhaa zinahitajika, na uzi wa sufu kwa ajili ya wavulana waendelee na kufuma kwao.

Agosti 19. Jumatatu. Hii imekuwa tena siku ambayo imani yetu imejaribiwa hasa; lakini hata siku hii hatukuaibishwa. Hapakuwa na hata pensi moja mkononi siku ilipoanza. Kwa hiyo, sasa, kwa ajili ya watu zaidi ya mia moja, tulipaswa tena kumtazamia Bwana. Lakini hili ni lazima niseme, kwa sifa ya Bwana, nafsi yangu ilikuwa katika amani kamili. Nilikusudia kwenda mapema sana kwenye Nyumba za Yatima kukutana na watenda-kazi wenzangu kwa ajili ya maombi; lakini kwa kuwa mtu baada ya mtu alinijia, nilizuiliwa nayo asubuhi nzima. Ndugu T. aliponijia, kati ya saa sita na saba mchana, kwa ajili ya fedha, sikuwa na kitu cha kutoa. Alasiri saa kumi niliweza kukutana na ndugu na dada. Nilipofika Nyumba ya Yatima ya Wasichana, nilikuta kwamba mmoja wa watoto wale, ambaye tulikuwa tumetoa taarifa ya kumpokea, alikuwa ameletwa kutoka Bath, na pamoja naye zilitumwa pauni moja na shilingi tano. Baada ya mkutano kwisha mmoja wa watenda-kazi alitoa shilingi kumi. Kwa njia ya pauni hii moja na shilingi kumi na tano tuliweza siku hii pia kutoa kila kitu kilichohitajika.

Agosti 22. Katika matembezi yangu ya asubuhi, nilipokuwa nikimkumbusha Bwana uhitaji wetu, nilihisi hakika kwamba angetuma msaada siku hii. Hakika yangu ilitokana na uhitaji wetu; kwa maana ilionekana hakuna njia ya kupita siku hiyo pasipo msaada kutumwa. Baada ya chakula cha asubuhi nilifikiri kama kulikuwa na kitu chochote ambacho kingeweza kugeuzwa kuwa fedha kwa ajili ya watoto wapendwa. Miongoni mwa vitu vingine vilikuja mikononi mwangu vijitabu kadhaa vya kidini vilivyokuwa vimetolewa kwa faida ya yatima; lakini vyote vilionekana havitoshi hata kidogo kukidhi mahitaji ya siku hiyo. Katika umaskini wetu huu mkubwa, baada ya kukusanya pamoja vitu vichache vya kuuza, dada mmoja, anayechuma riziki yake kwa kazi ya mikono yake, alileta pauni themanini na mbili. Dada huyu alikuwa ameona kwamba ni wajibu kwa waaminio katika Bwana wetu Yesu kutenda amri zake: “Viuzeni mlivyo navyo (viuzeni mali zenu) mkatoe sadaka,” Luka 12:33; na “Msijiwekee hazina duniani,” Mathayo 6:19. Kwa hiyo, alikuwa ametoa fedha zake katika benki na hisa, zilizokuwa pauni mia mbili na hamsini, na akaziletea kwangu kwa nyakati tatu tofauti, kwa faida ya yatima, mfuko wa Biblia, umisionari, na shule, na watakatifu maskini. Yapata miezi miwili iliyopita aliniletea pauni mia moja zaidi, zilizokuwa mapato ya mali nyingine aliyokuwa ameuza, ambazo nusu yake ilikuwa itumike kwa ajili ya mfuko wa shule, Biblia, na umisionari, na nusu nyingine kwa ajili ya watakatifu maskini. Pauni hizi themanini na mbili alizoleta leo ni mapato ya mauzo ya mali yake ya mwisho ya kidunia. [Wakati huu ninapotayarisha toleo hili la tano kwa ajili ya uchapishaji, zaidi ya miaka kumi na sita imepita, na dada huyu hajawahi kuonyesha majuto hata kidogo kuhusu hatua aliyochukua, bali anaendelea kwa utulivu kufanya kazi kwa mikono yake ili kuchuma riziki yake.]

Septemba 4. Nimeongozwa kuomba kama ni mapenzi ya Bwana niondoke Bristol kwa muda, kwa kuwa kwa majuma mawili yaliyopita nimekuwa nikiugua mmeng’enyo mbaya wa chakula, ambao kwao mwili wangu wote umedhoofishwa, na hivyo neva za kichwa changu zimeathirika kuliko kawaida. Lakini, kuna vipingamizi viwili njiani—ukosefu wa mahitaji kwa ajili ya yatima, na ukosefu wa mahitaji kwa ajili ya gharama zangu binafsi. Leo nimepokea hundi kutoka kwa Q. Q. ya pauni saba na shilingi kumi kwa ajili ya yatima, ambayo, kwa hiyo, ilikuja kwa wakati mwafaka kabisa. Pia pauni nne zaidi zimeingia tangu juzi.

Septemba 5. Leo dada mmoja alinitumia pauni tano kwa ajili yangu mwenyewe, zitumike kwa faida ya afya yangu. Alikuwa amesikia kuwa afya yangu inazorota tena. Mimi siweki akiba fedha kwa makusudi kama hayo; lakini wakati wowote ninapohitaji mahitaji kweli, iwe kwa ajili yangu mwenyewe au kwa wengine, Bwana huyatuma, kwa kujibu maombi; kwa maana katika hali hii tena alikuwa amenipa maombi kuhusu mahitaji kwa ajili yangu mwenyewe, na kwa ajili ya yatima, ili njia yangu ifanywe wazi kuhusu kuondoka Bristol kwa muda.

Septemba 7. Trowbridge. Hii imekuwa siku njema sana. Nimekuwa na ushirika mwingi na Bwana. Jinsi ilivyo fadhili kuniondoa katika kazi ya Bristol kwa muda, ili kunipa ushirika zaidi pamoja naye mwenyewe. Nilikumbuka wema wa pekee wa Bwana kwangu mahali hapa mwanzoni mwa mwaka jana. Naye amekuwa mwenye fadhili kiasi gani pia tangu wakati huo! Niliomba sana kwa ajili yangu mwenyewe, kwa ajili ya kanisa kwa jumla, kwa ajili ya watakatifu hapa na huko Bristol, kwa ajili ya jamaa zangu wasioamini, kwa ajili ya mke wangu mpendwa, na kwamba Bwana angetimiza mahitaji yangu ya kimwili, na yale ya yatima; na ninajua kwamba amenisikia. Nimezungukwa na rafiki wema miongoni mwa watakatifu wapendwa, ambao chini ya paa lao nakaa, na najihisi kama nyumbani kabisa. Chumba changu ni bora zaidi kuliko ninavyohitaji: lakini kiti cha starehe, katika hali hii yangu ya udhaifu wa mwili, cha kupigia magoti mbele yake katika maombi, kingeliongeza faraja yangu. Alasiri, bila kuwa na dokezo lolote kuhusu jambo hilo, nilikuta kiti cha starehe kimewekwa chumbani mwangu. Nilishangazwa na fadhili, fadhili ya pekee ya Baba yangu wa mbinguni, kwa kujali mahitaji na starehe ndogo kabisa za mtoto wake. Nikiwa nimekuwa na maombi zaidi ya kawaida, nilikuta kwamba mazungumzo yangu na watakatifu wakati wa chai yalikuwa na upako, na yenye faida kuliko kawaida.

Septemba 9. Nilirudi Bristol, ili kutoka hapa kesho niende Exeter, Bwana akiniruhusu, kwa sababu ya afya yangu. Nilikuwa nikimwomba Bwana kwa bidii nilipokuwa nikikaa Trowbridge kwamba aone vema kutuma riziki kwa ajili ya yatima kabla sijaenda Devonshire, nami nilikuwa na hakika kamili kwamba mahitaji yangeingia kabla sijaondoka Bristol. Kwa hiyo nilimwuliza mke wangu, niliporudi, kiasi gani kilikuwa kimeingia, nikakuta kuwa zilikuwa pauni nane shilingi tisa na pensi saba na robo tatu tu. Hizi hazikukaribia kiasi nilichokuwa nimetegemea, wala hazingetimiza kusudi ambalo kwalo nilikuwa nimeomba mahitaji hasa, yaani ili niweze kuacha za kutosha kwa siku kadhaa. Jibu langu, kwa hiyo, lilikuwa kulingana na imani niliyopewa, na kwa kuhukumu kutokana na bidii na uthabiti wa ombi langu kwamba Bwana angetuma zaidi kabla sijaondoka. Yapata saa moja baadaye, ndugu Craik aliniletea pauni kumi, na pia barua, ambamo kuwasili kwa sanduku kubwa lililojaa vitu, vya kuuzwa kwa faida ya yatima, kunatangazwa.

Aliporudi kutoka safari yake, Bw. M. anaandika:—

Wakati wa kukaa kwangu Plymouth, nilichochewa upya kwa kuamka mapema, baraka ambayo matokeo yake sijayapoteza tangu wakati huo. Kilichonisukuma kwenye jambo hilo kilikuwa mfano wa ndugu ambaye nilikuwa nikikaa nyumbani kwake, na neno alilolisema alipokuwa akizungumzia dhabihu za katika Mambo ya Walawi, “kwamba kama vile si takataka za wanyama zilizopaswa kutolewa dhabihu, vivyo hivyo sehemu bora ya wakati wetu yapasa kutolewa hasa kwa ushirika na Bwana.” Kwa jumla, katika miaka iliyopita nilikuwa mtu wa kuamka mapema kiasi. Lakini tangu neva za kichwa changu zilipokuwa dhaifu sana, nilifikiri kwamba, kwa kuwa mchana ulikuwa mrefu wa kutosha kwa nguvu zangu, ingefaa zaidi kwangu nisiamke mapema, ili hivyo neva za kichwa changu zipate utulivu mrefu zaidi. Kwa sababu hiyo niliamka tu kati ya saa kumi na mbili na moja asubuhi, na wakati mwingine baada ya saa moja. Kwa sababu iyo hiyo pia nilijiingiza kwa makusudi katika mazoea ya kulala robo saa, au nusu saa, baada ya chakula cha mchana: kwa kuwa nilidhani kuwa napata faida kutokana nayo, katika kutuliza neva za kichwa changu. Hata hivyo, kwa njia hii, nafsi yangu ilipata madhara kidogo au zaidi kila siku, na wakati mwingine kwa kiasi kikubwa, kwa maana mara kwa mara kazi isiyoepukika ilinijia kabla sijapata muda wa kutosha wa maombi na kusoma neno. Baada ya kusikia neno lile nililolidokeza, niliamua kwamba, hata mwili wangu ungeteseka vyovyote, sitaacha tena sehemu ya thamani zaidi ya siku ipite nikiwa kitandani. Kwa neema ya Mungu niliwezeshwa kuanza siku iliyofuata kabisa kuamka mapema zaidi; nami nimeendelea kuamka mapema tangu wakati huo. Sasa najiruhusu yapata saa saba za usingizi, ambazo, ingawa mimi si mwenye nguvu kabisa, na nina mengi ya kunichosha kiakili, naona zinatosha kabisa kuniburudisha. Zaidi ya haya niliacha kulala baada ya chakula cha mchana. Matokeo yamekuwa kwamba hivyo nimeweza kupata nyakati ndefu na za thamani za maombi na kutafakari kabla ya chakula cha asubuhi; na kuhusu mwili wangu, na hali ya mfumo wa neva hasa, nimekuwa bora zaidi tangu wakati huo. Naam, ninaamini kuwa jambo baya kabisa ambalo ningeweza kulifanya kwa neva zangu dhaifu lingekuwa kulala saa moja au zaidi kitandani kuliko nilivyokuwa nikifanya kabla ya ugonjwa wangu; kwa maana hiyo ndiyo iliyokuwa njia ya kuziweka dhaifu. Kwa kuwa haya yaweza kuangukia mikononi mwa baadhi ya watoto wa Mungu wasio na mazoea ya kuamka mapema, natoa maneno machache zaidi juu ya jambo hili.

I. Yaweza kuulizwa, Nijiruhusu muda kiasi gani kwa ajili ya kupumzika? Jibu ni kwamba hakuna kanuni ya kutumika kwa wote inayoweza kutolewa, kwa kuwa si watu wote wanaohitaji kipimo kilekile cha usingizi, na pia watu walewale, kwa nyakati mbalimbali, kulingana na nguvu au udhaifu wa mwili wao, waweza kuhitaji zaidi au pungufu. Wanawake pia, kwa kuwa kwa kawaida ni dhaifu zaidi kimwili, wanahitaji usingizi zaidi kuliko wanaume. Lakini, kwa kadiri niwezavyo kujifunza, ni maoni ya wataalamu wa tiba kwamba wanaume wenye afya hawahitaji zaidi ya kati ya saa sita na saba za usingizi, na wanawake si zaidi ya kati ya saa saba na nane; hata ingekuwa ni tofauti na kawaida kwa mwanamume kuhitaji zaidi ya saa saba na mwanamke zaidi ya saa nane. Lakini shauri langu thabiti, wakati huo huo, ni kwamba watoto wa Mungu wawe waangalifu wasijiruhusu usingizi mdogo mno, kwa kuwa ni wanaume wachache wawezao kutosheka na usingizi wa chini ya saa sita, na hali wakawa wazima kimwili na kiakili, na wanawake wachache wawezao kutosheka na chini ya saa saba. Ni hakika kwamba kwa muda mrefu, nikiwa kijana, kabla sijaenda chuo kikuu, nilikwenda kulala kwa kawaida saa nne usiku na kuamka saa kumi alfajiri, nikasoma kwa bidii, nami nilikuwa na afya njema; na ni hakika pia kwamba tangu nilipojiruhusu yapata saa saba tu, kutoka wakati wa ziara yangu Plymouth mwezi wa Oktoba 1839, nimekuwa bora zaidi kimwili, na katika neva zangu hasa, kuliko nilipokuwa kitandani saa nane au saa nane na nusu.

II. Ikiulizwa, Lakini kwa nini niamke mapema? Jibu ni, “Kubaki kitandani muda mrefu mno” ni, 1. Kupoteza wakati, jambo lisilomstahili mtakatifu, ambaye amenunuliwa kwa damu ya thamani ya Yesu, pamoja na wakati wake na vyote alivyo navyo, ili vitumike kwa ajili ya Bwana. Tukilala zaidi ya inavyohitajika kwa kuuburudisha mwili, ni kupoteza wakati ambao Bwana ametukabidhi kama talanta, ili utumike kwa utukufu wake, kwa faida yetu wenyewe, na faida ya watakatifu na wasioamini walio karibu nasi. 2. Kubaki kitandani muda mrefu mno hudhuru mwili. Kama vile tunapokula chakula kingi mno, tunadhurika kwa hilo, ndivyo ilivyo kuhusu usingizi. Wataalamu wa tiba wangekubali kwa urahisi kwamba kulala kitandani muda mrefu kuliko inavyohitajika kwa kuutia nguvu mwili huudhoofisha. 3. Huidhuru nafsi. Kulala kitandani muda mrefu mno si tu kwamba hutuzuia kutoa sehemu ya thamani zaidi ya siku kwa maombi na kutafakari, bali uvivu huu huongoza pia kwenye maovu mengine mengi. Yeyote yampasa tu kufanya jaribio la kutumia saa moja, mbili, au tatu katika maombi na kutafakari kabla ya chakula cha asubuhi, iwe chumbani mwake, au akiwa na Biblia yake mkononi mashambani, naye atagundua upesi faida ambayo kuamka mapema huleta juu ya utu wa nje na wa ndani. Nawasihi ndugu zangu na dada zangu wote ambao haya yaweza kuwaangukia mikononi, na ambao hawana mazoea ya kuamka mapema, wafanye jaribio, nao watamsifu Bwana kwa kufanya hivyo.

III. Mwishowe laweza kusemwa, Lakini nianzeje kuamka mapema? Shauri langu ni, 1. Anza mara moja, usikawie. Kesho anza kuamka. 2. Lakini usitegemee nguvu zako mwenyewe. Hii yaweza kuwa sababu kwa nini kabla ya hili yamkini ulikuwa umeanza kuamka mapema, lakini ukaacha. Kwa hakika kama utegemeavyo nguvu zako mwenyewe katika jambo hili, halitafua dafu. Katika kila kazi njema tunamtegemea Bwana, na katika jambo hili tutahisi hasa jinsi tulivyo dhaifu. Mtu yeyote akiamka ili atoe wakati anaouondoa katika usingizi kwa maombi na kutafakari, na awe na hakika kwamba Shetani atajaribu kuweka vipingamizi njiani. 3. Mtumaini Bwana kwa msaada. Utamheshimu ikiwa utatarajia msaada kutoka kwake katika jambo hili. Jitoe kwa maombi ya msaada, tarajia msaada, nawe utaupata. 4. Lakini, zaidi ya hili, tumia njia zifuatazo: a. Nenda kulala mapema. Ukikesha hadi usiku wa manane, huwezi kuamka mapema. Usiache ushirika wowote wala msongo wa shughuli ukuzuie kwenda kulala mapema kwa mazoea. Ukishindwa katika hili, huwezi wala haikupasi kuamka mapema, kwa kuwa mwili wako wahitaji kupumzika. Weka pia hasa akilini, kwamba si kwa mwili wala kwa nafsi ni jambo lilelile kama ukienda kulala kwa kuchelewa na kuamka kwa kuchelewa, au kama ukienda kulala mapema na kuamka mapema. Hata wataalamu wa tiba watakuambia jinsi ilivyo na madhara kukesha hadi usiku wa manane, na kutumia saa za asubuhi kitandani; lakini ni jambo la maana zaidi kiasi gani zaidi kwenda kulala mapema na kuamka mapema, ili kuhakikisha unapata wakati wa maombi na kutafakari kabla ya shughuli za siku kuanza, na kutoa kwa mazoezi hayo sehemu ile ya wakati wetu ambapo akili na mwili viko vibichi zaidi, ili hivyo kupata nguvu za rohoni kwa ajili ya vita, majaribu, na kazi ya siku. b. Mtu fulani na akuamshe, ikiwezekana, wakati ule uliouamua mbele za Mungu kwamba utaamka; au pata, jambo lililo bora zaidi, saa ya kengele, ambayo kwayo waweza kudhibiti karibu hadi dakika wakati unaotaka kuamka. Kwa yapata shilingi kumi na mbili saa ndogo ya Kijerumani yenye kengele yaweza kununuliwa karibu katika kila mji. Ingawa nimeamshwa mara nyingi sana na Bwana, kwa kujibu maombi, karibu hadi dakika ile niliyotaka kuamka; hata hivyo niliona vema kupata saa ya kengele ili inisaidie katika kusudi langu la kuamka mapema: si kwamba ingeweza kutoa msaada hata kidogo, bila baraka ya Bwana, kwa maana ningebaki kitandani licha ya kelele za kengele, kama yeye asingelinipa neema ya kuamka; bali kwa kuiona tu kuwa ni njia. c. Amka mara moja ukiisha kuamka. Usibaki hata dakika moja zaidi kitandani, la sivyo yamkini utalala tena. d. Usikate tamaa kwa kuhisi usingizi na uchovu kwa sababu ya kuamka mapema. Hili litaisha upesi. Baada ya siku chache utajihisi mwenye nguvu na mbichi zaidi kuliko ulipokuwa ukilala saa moja au mbili zaidi ya ulivyohitaji. e. Jiruhusu daima saa zilezile za usingizi. Usifanye badiliko isipokuwa ugonjwa ukulazimu.

Tarehe 10, 11, na 12 Desemba tulikuwa na mikutano ya hadhara, ambayo katika hiyo taarifa ya matendo ya Bwana kwetu kuhusu Nyumba za Yatima na malengo mengine ya Scriptural Knowledge Institution ilitolewa. Sasa ni—Desemba 10, 1839—miaka mitano na miezi tisa tangu Scriptural Knowledge Institution ianze kutenda kazi.

Katika mwaka uliopita pia. 1. Tumewezeshwa kuendelea kutoa gharama zote za lazima zinazohusiana na shule za siku sita, tatu kwa wavulana na tatu kwa wasichana. Idadi ya watoto walio ndani yake kwa sasa inafikia 286. Idadi ya watoto wote waliopata masomo katika shule za mchana, kwa njia ya Taasisi, tangu kuanzishwa kwake, inafikia 1,795. 2. Kwa sasa kuna watoto 226 katika shule ya Jumapili. 3. Kuna 14 wanaofundishwa kusoma katika shule ya watu wazima, na wamekuwapo yapata watu wazima 130 waliofundishwa katika shule hiyo tangu kuanzishwa kwa Taasisi. 4. Zimesambazwa, katika mwaka uliopita, nakala 514 za Maandiko, na 5,592 tangu Machi 5, 1834. 5. Zimetolewa, katika mwaka uliopita, £91, 6s. kwa madhumuni ya umisionari. 6. Wamepokewa katika Nyumba tatu za Yatima, kutoka Desemba 9, 1838, hata Desemba 9, 1839, yatima 16. Kwa sasa kuna yatima 96 katika nyumba tatu. Idadi ya yatima wote waliokuwa chini ya uangalizi wetu kutoka Aprili 11, 1836, hata Desemba 9, 1839, inafikia 126.

Kwa ajili ya Nyumba za Yatima, bila mtu yeyote kuombwa kitu chochote na sisi, jumla ya £3,067, 8s. 9¼d. imetolewa, kwa ukamilifu kama tokeo la maombi kwa Mungu, tangu kuanza kwa kazi hata Desemba 9, 1839.

Jumla ya gharama zinazohusiana na malengo ya Taasisi, bila kuhesabu Nyumba za Yatima, kutoka Novemba 19, 1838, hata Novemba 19, 1839, ni £542, 13s. Salio lililokuwa mkononi tarehe 19 Novemba 1839 lilikuwa 18s. 5d.

Jumla ya gharama zinazohusiana na Nyumba tatu za Yatima, kutoka Desemba 9, 1838, hata Desemba 9, 1839, ni £960, 9s. 2¾d. Salio lililokuwa mkononi tarehe 9 Desemba 1839 lilikuwa £46, 8s. 1d.

Desemba 31. Afya yangu ni bora zaidi kuliko miaka mingi. Nguvu zangu za akili pia ni njema kama zilivyokuwa wakati wowote katika miaka mitatu iliyopita. Nayahusisha haya na baraka ya Mungu, kwa njia ya kuamka mapema, na kuzamisha kichwa changu katika maji baridi ninapoamka.

MAPITIO YA MWAKA 1839.

1. Kuhusu kanisa: Katika mwaka uliopita wameongezwa 115; ambao kati yao 34 wameletwa kwenye kumjua Bwana miongoni mwetu.

2. Kuhusu riziki zangu za kimwili, Bwana ameona vema kunipa, katika mwaka uliopita, £313, 2s. 5d.

---