Ukombozi

1838.

“TUMEFADHAIKA LAKINI HATUKATI TAMAA”—IMANI YATHIBITISHWA—SOMO LA UTII—RIZIKI TELE—MAVUNO YA KIROHO—SIKU YA REHEMA—MSAADA WA WAKATI MUAFAKA—MSIMU WA WINGI—UTII WATUZWA.

Septemba 16, 1838. Siku ya Bwana alasiri. Tulikutana tena kwa maombi kuhusu riziki ya yatima. Tuko katika amani, na tumaini letu ni kwa Mungu, kwamba yeye kwa neema atajionyesha, ingawa ni shilingi moja tu iliyoingia tangu jioni iliyopita.

Septemba 17. Jaribu bado linaendelea. Sasa linazidi kuwa gumu, hata kwa imani, kila siku ijapo. Lakini nina hakika Mungu atatuma msaada, ikiwa tu tutaweza kungoja. Mmoja wa watenda-kazi alikuwa amepokea kiasi kidogo cha fedha, ambacho kwacho alitoa shilingi kumi na mbili na pensi sita; mtenda-kazi mwingine alitoa shilingi kumi na moja na pensi nane, ikiwa ni fedha yote iliyokuwa imembakia: hii, pamoja na shilingi kumi na saba na pensi sita, ambazo kwa sehemu zilikuwa zimeingia, na kwa sehemu zilikuwa mkononi, ilituwezesha kulipa yaliyohitajika kulipwa, na kununua mahitaji, hivi kwamba hakuna kitu, kwa namna yoyote, kilichokosekana bado. Jioni hii nilijaribiwa kiasi kuhusu kuchelewa kwa muda mrefu kwa fedha nyingi zaidi kuingia; lakini nilipoongozwa kuiendea Maandiko kwa faraja, nafsi yangu ilistarehe sana, na imani yangu ikatiwa nguvu tena, kwa Zaburi 34, hivi kwamba nikaenda kwa furaha kubwa kukutana na wapenzi wenzangu watenda-kazi kwa maombi. Niliwasomea Zaburi hiyo, na kutafuta kuzifariji mioyo yao kwa ahadi za thamani zilizomo ndani yake.

Septemba 18. Ndugu T. alikuwa na shilingi ishirini na tano mkononi, nami nilikuwa na shilingi tatu. Pauni hii moja na shilingi nane ilituwezesha kununua nyama na mkate uliohitajika, chai kidogo kwa mojawapo ya nyumba, na maziwa kwa zote: hakuna zaidi ya hii kinachohitajika. Hivyo Bwana ametuandalia si kwa siku hii tu, bali kuna mkate wa siku mbili mkononi. Lakini sasa, tumefika ukingoni. Fedha zimekwisha. Watenda-kazi waliokuwa na kiasi kidogo cha fedha wametoa maadamu walikuwa na chochote kilichobaki. Sasa tazama jinsi Bwana alivyotusaidia! Bibi mmoja kutoka jirani ya London, aliyeleta kifurushi chenye fedha kutoka kwa binti yake, aliwasili siku nne au tano zilizopita huko Bristol, na akakodi malazi jirani kabisa na Nyumba ya Yatima ya Wavulana. Alasiri hii yeye mwenyewe kwa fadhili aliniletea fedha, zilizofikia pauni tatu na shilingi mbili na pensi sita. Tulikuwa tumepungukiwa kiasi cha kuwa karibu kuuza vitu vile ambavyo vingeweza kuachwa; lakini asubuhi hii nilikuwa nimemwomba Bwana, kama ingewezekana, azuie ulazima wa sisi kufanya hivyo. Kwamba fedha zilikuwa karibu sana na Nyumba za Yatima kwa siku kadhaa bila kutolewa, ni ushahidi dhahiri kwamba tangu mwanzo ilikuwa moyoni mwa Mungu kutusaidia; lakini, kwa sababu hufurahia maombi ya watoto wake, alikuwa ametuacha tuombe muda mrefu hivyo; pia kuijaribu imani yetu, na kuufanya jibu kuwa tamu zaidi sana. Kwa kweli ni ukombozi wa thamani. Nilipasuka kwa sifa kubwa na shukrani mara ya kwanza nilipokuwa peke yangu baada ya kupokea fedha. Nilikutana na wenzangu watenda-kazi tena jioni hii kwa maombi na sifa; mioyo yao ilifarijiwa si kidogo. Fedha hii iligawanywa jioni hii, na itaandaa kwa raha kwa yote yatakayohitajika kesho.

Septemba 20. Asubuhi. Bwana kwa fadhili ametuma tena kiasi kidogo. Jioni iliyopita nilipewa shilingi moja na pensi sita, na asubuhi hii pauni moja na shilingi tatu. Jioni. Jioni hii Bwana alituma riziki zaidi bado; pauni nane na shilingi kumi na moja na pensi mbili na nusu ziliingia, kama ushahidi zaidi kwamba Bwana hatusahau. Katika sanduku la Nyumba ya Yatima ya Wasichana kulikuwa na pauni moja na shilingi moja, na katika lile la Nyumba ya Yatima ya Wavulana pauni moja na shilingi saba na pensi mbili na nusu. Mmoja wa watenda-kazi, kwa kadiri ya ahadi yake ya juma hili lililopita, alitoa pauni sita na shilingi tatu. Yapata miezi kumi na minane iliyopita aliona si haki tena kuwa na fedha zake mwenyewe katika Benki ya Akiba, na kwa hiyo, moyoni mwake, alizitoa fedha alizokuwa nazo huko kwa Nyumba za Yatima, akikusudia kuzitoa wakati wa hitaji. Muda uliopita (aliniambia jioni hii) alitoa sehemu yake kununua vitu kadhaa vya manufaa kwa Nyumba za Yatima; sasa kiasi kilikuwa kimepungua hadi pauni sita. Alipogundua hitaji la sasa, alienda juma hili lililopita kwenye Benki ya Akiba, na akatoa taarifa kwamba alitaka kutoa fedha zake leo.

Septemba 22. Jana na leo pia tumekusanyika tena kwa maombi na sifa. Hatuko katika hitaji la papo hapo, lakini tarehe 29, pauni kumi na tisa na shilingi kumi zitastahili kulipwa kwa kodi ya Nyumba tatu za Yatima. Leo kulikuwa na shilingi nne na pensi saba tu mkononi kwa ajili ya makusudi mengine ya taasisi, ingawa ilikuwa siku ya malipo kwa baadhi ya walimu. Faraja yangu ilikuwa Mungu aliye hai. Katika juma hili alikuwa amenisaidia mara kwa mara na kwa namna ya ajabu hivyo, kuhusu Nyumba za Yatima, kwamba ingekuwa dhambi maradufu kutomtumaini yeye kwa msaada chini ya shida hii mpya. Hakuna fedha iliyoingia asubuhi hii. Yapata saa nane, wakati wa kawaida walimu wanapolipwa, sovreni moja (sarafu ya dhahabu ya pauni) ilitolewa, ambayo kwayo nilienda mara moja kwa ndugu T., ambaye hushughulikia sehemu hii ya kazi, kulipa, japo kwa sehemu, mishahara ya kila juma. Nilikuta amepokea sovreni moja asubuhi. Kwa njia ya sovreni hii, pamoja na ile niliyoipokea wakati ule ule ilipohitajika, tulisaidiwa kupitia siku hii.

Septemba 25. Jana na siku zilizotangulia tumeendelea kukusanyika kwa maombi. Katika siku nne kodi ya Nyumba za Yatima itastahili kulipwa, nasi hatuna chochote kwa ajili yake; pia fedha za matumizi ya nyumbani katika nyumba tatu sasa zimekwisha tena. Bwana na atuhurumie, na aendelee kutuletea msaada! Asubuhi hii zilipatikana shilingi tisa na pensi sita katika sanduku la nyumbani mwangu. Tulikutana jana tena kwa maombi. Leo sikuweza kwenda, kwa sababu ya kutokuwa mzima; kwa hiyo nikatuma kwa ndugu T. kumwomba agawanye shilingi kumi na nane na pensi sita (shilingi kumi kati yake zilizokuwa zimeingia jioni iliyopita, na shilingi nane na pensi sita ambazo tulikuwa nazo mkononi) kati ya wasimamizi wa nyumba tatu.

Septemba 29. Jumamosi jioni. Maombi yamefanywa kwa siku kadhaa zilizopita kuhusu kodi, inayostahili kulipwa siku hii. Nimekuwa nikiitazamia, ingawa sikujua shilingi ingetoka wapi. Asubuhi hii ndugu T. alinijia, na, kwa kuwa hakuna fedha iliyokuwa imeingia, tuliomba pamoja, na tukaendelea katika dua tangu saa nne hadi robo kwa saa sita. Saa sita ziligonga, wakati ambao kodi ilipaswa kuwa imelipwa, lakini hakuna fedha iliyokuwa imetumwa. Kwa siku kadhaa zilizopita nimekuwa na shaka mara kwa mara, kama Bwana asingetuangusha, ili tuweze kuongozwa kuweka akiba kwa juma, au kwa siku, kwa ajili ya kodi. Huu ni ushindwe kamili wa pili, na wa pili tu, kuhusu majibu ya maombi katika kazi hii, katika miaka minne na miezi sita iliyopita. Wa kwanza ulikuwa kuhusu kodi ya nusu-mwaka ya vyumba vya shule vya Castle-Green, iliyostahili kulipwa Julai 1, 1837, ambayo ilikuwa imeingia kwa sehemu tu wakati huo. Sasa nina hakika kabisa kwamba kodi inapaswa kuwekwa kando kila siku au kila juma, kadiri Mungu atakavyotufanikisha, ili kazi hii, hata kwa jambo hili, iwe ushuhuda. Basi Bwana na atusaidie kutenda ipasavyo, na sasa kwa rehema na atume riziki ya kulipa kodi!

Oktoba 2. Jumanne jioni. Jina takatifu la Bwana lihimidiwe! Ametutendea kwa ukarimu mkubwa mno katika siku tatu zilizopita! Juzi pauni tano ziliingia kwa ajili ya yatima. Ee, Bwana ni mwenye fadhili kiasi gani! Sikuzote kabla ya kuwa na uhitaji hasa ametuma msaada. Jana ziliingia pauni moja na shilingi kumi zaidi. Hivyo gharama za jana za matumizi ya nyumbani zililipwa. Bwana alinisaidia pia kulipa jana pauni kumi na tisa na shilingi kumi kwa ajili ya kodi. Riziki kwa ajili yake ilipatikana hivi: Mmoja wa watenda-kazi alikuwa amepokea kupitia jamaa yake pauni kumi, na pauni tano zaidi kutoka kwa dada katika Bwana; pia fedha nyingine kadhaa. Kati ya hizi alitoa pauni kumi na sita, ambazo, pamoja na pauni tatu na shilingi kumi zilizobaki za zile pauni tano zilizotajwa hapo juu, zilitimiza pauni kumi na tisa na shilingi kumi, kiasi kilichohitajika. Siku hii tulipungukiwa tena sana. Hakukuwa na fedha mkononi kupokea mkate, kama kawaida, kwa Nyumba za Yatima za Wavulana na za Wachanga. Lakini tena Bwana alisaidia. Dada aliyekuwa amewasili alasiri hii kutoka Swansea alileta pauni moja na shilingi saba, na mmoja wa watenda-kazi aliuza kitu, ambacho kwacho aliweza kutoa pauni moja na shilingi kumi na tatu. Hivyo tulikuwa na pauni tatu,—pauni moja kwa kila nyumba,—na tuliweza kununua mkate kabla ya siku kuisha. Hata sasa hatujakosa kitu chochote!

Oktoba 9. Leo tuliteremshwa chini kuliko wakati wowote. Mahitaji yangedumu leo tu, na fedha za maziwa katika mojawapo ya nyumba zingeweza kutimizwa tu kwa mmoja wa watenda-kazi kuuza kimojawapo cha vitabu vyake. Msimamizi wa Nyumba ya Yatima ya Wavulana alikuwa asubuhi hii na shilingi mbili zilizobaki. Alipokuwa katika shaka kama anunue mkate kwazo, au nyama zaidi, ili kukamilisha chakula cha mchana kwa nyama aliyokuwa nayo nyumbani, muuza-mikate alifika, na akaacha mikate mitatu mikubwa kama zawadi. Katika hitaji hili kubwa, kwa kuwa fedha kadhaa zilikuwa zimetolewa kwa mmoja wa watenda-kazi, alitoa pauni mbili kati yake, ambazo kwazo tuliweza kununua nyama, mkate, na mahitaji mengine.

Oktoba 10. Makaa katika Nyumba ya Yatima ya Wachanga yamekwisha, na yamekaribia kwisha katika nyumba nyingine mbili. Pia mapipa ya asali-nyeusi katika nyumba zote tatu yamekaribia kuwa matupu. Kwa sababu hii tumemwomba Bwana riziki mpya.

Oktoba 11. “Baba wa yatima” ameonyesha tena uangalizi wake juu yetu. Yatima kutoka Devonshire aliwasili jioni iliyopita. Pamoja naye zilitumwa pauni mbili na shilingi tano na pensi sita. Dada aliyemleta alitoa pia birika la fedha la chai, bakuli la sukari, na kijamanda cha krimu, vya uzito wa wakia arobaini na nane, kwa kuwa alikuwa amepata utajiri wa kweli katika Kristo. Kulikuwa pia katika masanduku shilingi tisa. Mmoja wa watenda-kazi alilipia tani moja ya makaa. Tulipata pauni kumi na sita na shilingi kumi na sita kwa vitu vya fedha. Hivyo tulisaidiwa kupitia gharama nzito za siku zilizofuata.

Oktoba 12. Leo ndugu saba, wanaume kwa wanawake, waliongezwa kwetu katika ushirika, na wanane walipendekezwa. Bwana na atume wasaidizi kwa kazi hii!

Oktoba 15. Nilijua kwamba fedha ingehitajika asubuhi hii kwa mambo mengi katika Nyumba za Yatima, na kwa hiyo moyo wangu ulipandishwa kwa Bwana. Wakati ule nilipokuwa nikienda kukutana na wenzangu watenda-kazi kwa maombi, nilipokea kutoka Trowbridge pauni nne. Zilikuwa zimeingia pia katika Nyumba za Yatima shilingi saba na pensi tatu. Kwa hizi mmoja wa watenda-kazi aliongeza pauni moja. Hivyo niliwezeshwa kwa wingi kutimiza yote yaliyohitajika, na kulipia pipa la asali-nyeusi na tani moja ya makaa. Lakini sasa, tumetupwa tena juu ya upendo wa Bwana wetu kwa ajili ya riziki zaidi, kwa kuwa hakuna chochote mkononi, wala watenda-kazi hawana zaidi ya wao wenyewe cha kutoa.

Oktoba 16. Nilikuwa nikimtazamia Bwana kwa msaada mapema asubuhi hii, wakati, karibu mara moja baadaye, ndugu T. alikuja, na akaleta vijiko viwili vikubwa vya fedha na vijiko sita vidogo, vilivyokuwa vimeachwa bila kutaja jina, jana alasiri, katika Nyumba ya Yatima ya Wasichana. Alasiri hii nilipokea pauni kumi na mbili kutoka Staffordshire.

Oktoba 22. Leo fedha zetu zilikuwa tena chini kabisa. Katika Nyumba ya Yatima ya Wachanga zilibaki pensi mbili tu, na kidogo sana katika nyumba nyingine mbili. Lakini Bwana kwa dhahiri kabisa alijibu tena maombi, kwa kutuma pauni nne na shilingi tatu na pensi moja.

Oktoba 27. Shukrani kwa Bwana wetu apendezaye! siku hii pia hatukuaibishwa; kwa maana kulikuwa na shilingi sita katika sanduku la Nyumba ya Yatima ya Wachanga, na shilingi sita ziliingia kwa vitu vilivyokuwa vimetolewa ili viuzwe. Kwa hizi mmoja wa watenda-kazi aliongeza shilingi kumi na nane. Kwa njia ya pauni hii moja na shilingi kumi tumeweza kukidhi madai yote ya haraka, na kupata mahitaji kwa leo na kesho.

Oktoba 29. Jumatatu. Bwana ametupa tena siku hii mkate wetu wa kila siku, ingawa asubuhi hapakuwa na dalili yoyote ya kimaumbile ya kupata riziki.

Oktoba 30. Hii imekuwa tena siku ya rehema za pekee kuhusu fedha. Nilipokuwa katika maombi kuzihusu, ndugu mmoja alileta yadi mbili na robo za nguo. Alikuwa amejinunulia mwenyewe; lakini baadaye, akifikiri kwamba alikuwa na nguo za kutosha, aliitoa iuzwe kwa ajili ya yatima. Jioni hii dada mmoja alinipa pauni ishirini, kumi kati yake zilikuwa kwa ajili ya Yatima, na kumi kwa makusudi mengine.

Novemba 7. Fedha sasa zimekwisha tena kabisa.

Novemba 10. Jumamosi. Yote yalionekana kuwa giza, kwa kadiri ya mwonekano wa kimaumbile, mwanzoni mwa siku hii. Lakini Bwana ametusaidia, na kutuwezesha kukidhi madai yote. Tulifikishwa mwisho wa juma jingine, tukiwa tumeweza kutimiza mahitaji ya watu tisini na saba katika Nyumba za Yatima, bila kudaiwa chochote.

Novemba 13. Asubuhi hii uhitaji wetu ulikuwa mkubwa tena. Nina pauni ishirini mkononi ambazo zimewekwa kando kwa ajili ya kodi, lakini, kwa heshima ya Bwana, nisingezigusa. Hakuna kilichokuwa kimeingia, na watenda-kazi hawakuwa na kitu chochote cha kutoa. Hata hivyo, nilienda katika Nyumba za Yatima, kuomba pamoja na wenzangu watenda-kazi, na, kama ingewezekana, kuwafariji, na kuona ni nini kingeweza kufanywa. Nilipofika huko nilikuta kwamba shilingi kumi na tisa na pensi sita zilikuwa zimeingia asubuhi hii. Baada ya kuuliza nilisikia kwamba shilingi mbili na pensi sita tu zaidi zilihitajika kutuvusha siku nzima. Hizi mmoja wa watenda-kazi aliweza kuziongeza kutoka kwake mwenyewe. Hivyo Bwana ametusaidia tena kutoka katika shida yetu. Mmoja wa watenda-kazi alitoa vitu kadhaa ambavyo angeweza kuvitupia mkono, na mwingine alitoa kisanduku cha kazi ili kiuzwe kwa ajili ya yatima. Kabla ya siku hii kufikia mwisho, Bwana ametuma pauni moja na shilingi mbili na pensi nne zaidi, hivi kwamba tuna pia kidogo kwa kesho.

Novemba 20. Leo hitaji letu lilikuwa kubwa mno, lakini msaada wa Bwana ulikuwa mkubwa pia. Nilienda kukutana na ndugu wanaume na wanawake kama kawaida. Nilikuta kwamba pauni moja ingehitajika kutimiza mahitaji ya leo, lakini shilingi tatu tu ndizo zilizokuwa zimeingia. Wakati ule tulipokuwa tunakwenda kuomba, mmoja wa watenda-kazi aliingia, ambaye, baada ya maombi, alitoa shilingi kumi. Tulipokuwa tunaomba, mtenda-kazi mwingine aliingia, ambaye alikuwa amepokea pauni moja. Hivyo tulikuwa na pauni moja na shilingi kumi na tatu,—hata zaidi, kwa hiyo, kuliko kilichohitajika kabisa.

Novemba 21. Hatujawahi kupungukiwa fedha kama leo. Hakukuwa na hata nusu-pensi moja mkononi kati ya wasimamizi wa nyumba tatu. Hata hivyo, kulikuwa na chakula kizuri cha mchana, na kwa kupanga hivyo ili kusaidiana kwa mkate, na kadhalika, kulikuwa na matumaini ya kuvuka siku hii pia; lakini kwa hakuna nyumba yoyote tulikuwa na matumaini ya kuweza kupokea mkate. Nilipowaacha ndugu wanaume na wanawake saa saba, baada ya maombi, niliwaambia kwamba lazima tungoje msaada, na tuone jinsi Bwana atakavyotuokoa wakati huu. Nilikuwa na hakika ya msaada, lakini kwa kweli tulikuwa tumebanwa. Nilipofika Kingsdown, nilihisi kwamba nilihitaji mazoezi zaidi, nikiwa na baridi sana, kwa hiyo sikupita njia ya karibu zaidi kwenda nyumbani, bali nikazunguka kupitia Clarence-place. Yapata yadi ishirini kutoka nyumbani kwangu nilikutana na ndugu mmoja, aliyerudi nami akitembea, na baada ya mazungumzo kidogo alinipa pauni kumi ili zikabidhiwe kwa ndugu, mashemasi, kwa ajili ya kuwapatia watakatifu maskini makaa, mablanketi, na mavazi ya joto; pia pauni tano kwa ajili ya yatima, na pauni tano kwa makusudi mengine ya Scriptural Knowledge Institution. Ndugu huyo alikuwa amefika mara mbili nilipokuwa nimekwenda katika Nyumba za Yatima, na kama sasa ningechelewa nusu dakika moja ningemkosa. Lakini Bwana alijua uhitaji wetu, na kwa hiyo aliniruhusu nikutane naye.

Novemba 24. Hii tena imekuwa siku ya ajabu sana. Tulikuwa na kidogo mkononi asubuhi hii kama wakati wowote, na hata hivyo pauni kadhaa zilihitajika. Lakini Mungu, aliye tajiri katika rehema, na ambaye neno lake latangaza kwa uthabiti hivyo kwamba hakuna amtumainiye atakayeaibishwa, ametusaidia kupitia siku hii pia. Nilipokuwa katika maombi, yapata saa nne asubuhi, kuhusu fedha, nilijulishwa kwamba bwana mmoja alikuwa amefika kunitembelea. Alikuja kunijulisha kwamba bibi mmoja alikuwa ameagiza magunia matatu ya viazi yatumwe kwa Nyumba za Yatima. Kamwe yasingeweza kufika kwa wakati muafaka zaidi. Hili lilikuwa kitia-moyo kwangu kuendelea kutazamia msaada. Nilipofika kwenye mkutano wa maombi, yapata saa sita, nilisikia kwamba shilingi mbili zilikuwa zimeingia, pia pauni moja kwa gitaa, lililokuwa limetolewa ili liuzwe. Malipo ya gitaa hili yalikuwa yametazamiwa kwa majuma mengi. Ilikuwa imetajwa kati yetu mara kwa mara kwamba yangeweza kufika wakati ule ule tulipoyahitaji zaidi; na, ee, ni kweli kiasi gani! Lakini pamoja na haya yote tusingeweza kuweka kando kodi za juma hili, zilizofikia shilingi thelathini. Kwa hiyo mmoja wa watenda-kazi alitoa saa yake kwa mfuko wa yatima, kwa sharti hili, kwamba iwapo Bwana asingetuwezesha kabla ya Desemba 21 kutimiza upungufu huu, ingeuzwa, lakini si vinginevyo, kwa kuwa anaihitaji katika utumishi wa Bwana. [Siku chache baadaye Bwana alitoa riziki ya kuweka kando shilingi thelathini, na shilingi thelathini zaidi kwa ajili ya kodi ya juma lililofuata.] Hivyo Bwana alitusaidia kupitia siku hii, na kwayo akatufikisha mwisho wa juma jingine.

Novemba 28. Hii labda kati ya siku zote ndiyo ya ajabu zaidi hadi sasa, kwa kadiri inavyohusu fedha. Nilipokuwa katika maombi asubuhi hii kuzihusu, niliwezeshwa kuamini kwa uthabiti kwamba Bwana angetuma msaada, ingawa yote yalionekana giza kwa mwonekano wa kimaumbile. Saa sita nilikutana kama kawaida na ndugu wanaume na wanawake kwa maombi. Kulikuwa kumeingia shilingi moja tu, iliyokuwa imeachwa jioni iliyopita bila kutaja jina katika Nyumba ya Yatima ya Wachanga, na ambayo, isipokuwa pensi mbili, ilikuwa tayari imetumika, kwa sababu ya uhitaji mkubwa. Nilisikia pia kwamba mtu mmoja alikuwa amesafisha bure saa ya ukutani katika Nyumba ya Yatima ya Wachanga, na alikuwa amejitolea kuzitunza saa za ukutani katika nyumba tatu ili zibaki tengenezo. Hivyo Bwana alitoa hata katika hili kitia-moyo kidogo, na ushahidi kwamba angali anatukumbuka. Baada ya kuuliza, nilikuta kwamba kulikuwa na kila kitu kinachohitajika kwa chakula cha mchana katika nyumba zote tatu; lakini wala katika Nyumba ya Yatima ya Wachanga wala ya Wavulana hapakuwa na mkate wa kutosha kwa chai, wala fedha ya kununua maziwa. Hatukuwahi kuwa chini hivyo, na labda kamwe si chini kiasi hicho. Sasa tulijitoa kwa umoja katika maombi, tukiweka jambo hilo kwa unyenyekevu mbele za Bwana. Tulipokuwa katika maombi kulikuwa na kugongwa mlangoni, na mmoja wa dada akatoka nje. Baada ya ndugu wawili watendao kazi katika Nyumba za Yatima na mimi kuomba kwa sauti, tuliendelea kwa muda kimya katika maombi. Kwangu mimi, nilikuwa nikiuinua moyo wangu kwa Bwana afanye njia ya kutuponyesha, na ili nijue kama kulikuwa na jambo jingine lolote ambalo ningeweza kulifanya kwa dhamiri njema, zaidi ya kumngoja yeye, ili tuweze kuwa na chakula kwa watoto. Mwishowe tuliinuka kutoka magotini mwetu. Nikasema, “Mungu hakika atatuma msaada.” Maneno hayo yalikuwa hayajapita vizuri midomoni mwangu, nilipoona barua imelala mezani, iliyokuwa imeletwa tulipokuwa katika maombi. Ilitoka kwa mke wangu, ikiwa na barua nyingine kutoka kwa ndugu mmoja yenye pauni kumi kwa ajili ya yatima. Jioni ya juzi niliulizwa na ndugu mmoja kama salio lililo mkononi kwa ajili ya yatima lingekuwa kubwa wakati huu, hesabu zitakapotimizwa, kama mara iliyopita. Jibu langu lilikuwa kwamba lingekuwa kubwa kama Bwana apendavyo. Asubuhi iliyofuata ndugu huyu alichochewa kuwakumbuka yatima, na kutuma leo pauni kumi, ambazo ziliwasili baada ya mimi kuondoka nyumbani kwangu, na ambazo, kwa sababu ya uhitaji wetu, zilipelekwa mara moja kwangu. Ndugu aliyetuma pauni kumi kwa ajili ya yatima alituma vilevile pauni kumi zigawanywe kati ya ndugu Craik na mimi, kwa kusudi la kununua nguo mpya kwa nafsi zetu wenyewe.

Novemba 29. Bwana ameibariki sana mikutano yetu ya maombi. Imekuwa chombo cha kutuongoza kwenye maombi mengi kwa ajili ya watoto katika Nyumba za Yatima, katika shule za mchana, na katika shule ya Jumapili. Imetuongoza kuomba kwa ajili yetu wenyewe, kwa ajili ya walimu wa shule za mchana, na kwa ajili ya walimu wa shule ya Jumapili, ili neema itolewe kwetu ili tuenende hivyo mbele ya watoto, na kuwatendea hivyo, kwamba Bwana atukuzwe kwetu. Pia mara nyingi tumeongozwa kuwaombea waaminio ambao tuko nao katika ushirika, na kwa ajili ya kanisa kwa jumla. Tumeomba hasa kwamba kazi yetu iliongoze kanisa kwa ujumla kwenye tumaini na kumtumaini Bwana kwa unyofu zaidi. Kwamba mikutano hii haijakuwa bure, kuhusu kupata fedha, kumekwisha kuonekana vya kutosha kwa matukio mengi yaliyoandikwa katika kurasa zilizotangulia. Leo, hata hivyo, tumepata ushahidi mwingine wa pekee wa hili. Tulipokutana nilikuta kwamba shilingi kumi zilikuwa zimeingia jana alasiri. Niliporudi nyumbani nilikuta pauni moja ilikuwa imeingia, na muda mfupi baadaye nilipokea pauni nyingine. Jioni nilipokea pauni hamsini, zilizotumwa kutoka Suffolk na dada aliyekuwa ameeleza mara nyingi jinsi angependa kwa furaha kuchangia kwa wingi zaidi kwa kazi iliyo mikononi mwetu kama angekuwa na uwezo, na ambaye sasa hivi, katika wakati huu wetu wa uhitaji, amepata uwezo wa kutimiza shauku ya moyo wake. Nafurahia mchango wa mwisho hasa, si kwa sababu ya ukubwa wa kiasi, bali kwa sababu unaniwezesha kuwalipa ndugu zangu wanaume na wanawake katika Nyumba za Yatima mshahara wanaostahili.

Desemba 6. Alasiri hii nilipokea pauni mia moja kutoka kwa dada mmoja,—hamsini kwa ajili ya yatima, na hamsini kwa ajili ya mfuko wa shule, Biblia, na umishonari. Dada huyu huyu, ajipatiaye mkate kwa mikono yake mwenyewe, alikuwa ametoa, Oktoba 5, 1837, pauni hamsini kwa ajili ya Nyumba ya Yatima ya Wavulana, na akatoa kwa ajili ya mahitaji ya watakatifu maskini, mwezi wa Agosti, 1838, pauni mia moja zaidi; kwa maana alikuwa amefanywa kuwa radhi kuyatenda mausia hayo ya thamani: “Bali tukiwa na chakula na mavazi, na tuwe radhi na hivyo.” “Viuzeni mlivyo navyo, mkatoe sadaka; jifanyieni mifuko isiyochakaa, hazina mbinguni isiyopungua, mahali ambapo mwivi hakaribii, wala nondo haharibu.” “Msijiwekee hazina duniani, mahali ambapo nondo na kutu huharibu, na mahali ambapo wevi huvunja na kuiba; bali jiwekeeni hazina mbinguni, mahali ambapo wala nondo wala kutu haharibu, na mahali ambapo wevi hawavunji wala hawaibi.” Kuhusu pauni hamsini zilizotolewa kati ya kiasi hiki kwa ajili ya mfuko wa shule, Biblia, na umishonari, yafaa kutajwa kwamba tusingeagiza Biblia za marejeo hadi tuwe na uwezo. Tulikuwa tumeomba mara kwa mara kuhusu uhitaji huu wa Biblia, na hasa tena asubuhi hii. Ilikuwa pia imewekwa sana mioyoni mwetu leo kuomba kwamba Bwana atuwezeshe kuchapisha Taarifa, ambayo tusingeweza kuifanya isipokuwa yeye kwanza atume riziki. Mwisho, tulikuwa pia tumemwomba mara kwa mara atuandalie kwa wingi hivyo, ikiwa ni mapenzi yake, kwamba wakati wa mikutano ya hadhara tuweze kunena tena juu ya wingi. Kwa maana ingawa kwa miezi kadhaa iliyopita wakati ulikuwa umepangwa kwa mikutano ya hadhara, bila kurejea hali ya fedha, hata hivyo, ingeweza kuwa na mwonekano kwamba tulikuwa tumewaita ndugu kwa ajili ya kuwaeleza juu ya umaskini wetu, na hivyo kuwashawishi watoe.

Desemba 11, 12, na 13. Katika jioni za siku hizi tatu kulikuwa na mikutano ya hadhara, ambapo nilitoa taarifa ya matendo ya Bwana kwetu kuhusu Nyumba za Yatima na makusudi mengine ya Scriptural Knowledge Institution. Kwa kuwa kazi hii, na hasa ile ya Nyumba za Yatima, ilianzishwa kwa faida ya kanisa kwa jumla, ilituonekana vema kwamba mara kwa mara ielezwe hadharani jinsi Bwana alivyotutendea kuhusu jambo hilo; na kwa kuwa, Desemba 9, mwaka wa tatu ulikuwa umetimia tangu kuanzishwa kwa kazi ya yatima, huu ulionekana kuwa wakati unaofaa wa kuwa na mikutano hii.

Naeleza kwa kifupi mambo yafuatayo kuhusu makusudi matatu ya kwanza ya Scriptural Knowledge Institution. 1. Kwa sasa kuna—Desemba, 1838—shule ya Jumapili inayotegemezwa nayo, yenye watoto mia nne na sitini na watatu. Sehemu hii ya kazi yataka shukrani ya pekee; kwa maana katika miezi hii kumi na minane iliyopita idadi ya watoto imekuwa karibu mara tatu ya ilivyokuwa. Watano kati ya wanafunzi wameongoka katika miaka miwili iliyopita, na sasa wako katika ushirika na kanisa, na watatu kati yao ni walimu shuleni. 2. Kuna kuhusiana na Taasisi shule ya watu wazima, ambamo, tangu kuanza kwa kazi, zaidi ya watu wazima mia moja na ishirini wamefundishwa, na ambamo kwa sasa kumi na wawili wanafundishwa kusoma. 3. Taasisi imetegemeza kikamilifu, tangu kuanzishwa kwake, shule kadhaa za mchana kwa watoto maskini, na katika miaka miwili iliyopita sita kati ya hizo,—tatu kwa wavulana na tatu kwa wasichana. Idadi ya watoto wote waliopata masomo katika shule za mchana kupitia Taasisi, tangu kuundwa kwake, yafikia 1,534; idadi ya wale walio kwa sasa katika shule sita za mchana ni 342. 4. Katika miaka miwili iliyopita zimesambazwa nakala 1,884 za Maandiko kuhusiana na Taasisi, na tangu mwanzo wa kazi, Machi 5, 1834, nakala 5,078. 5. Kwa makusudi ya umishonari zimetumika £74, 18s. 4d. 6. Jumla ya mapato kwa makusudi matatu ya kwanza, katika miaka miwili iliyopita, ilikuwa £1,129, 13s. 1d.; jumla ya matumizi, £1,111, 13s. 7½d.

Kuna, kwa sasa, yatima 86 katika nyumba tatu, yaani 31 katika Nyumba ya Yatima ya Wasichana, 31 katika Nyumba ya Yatima ya Wachanga, na 24 katika Nyumba ya Yatima ya Wavulana. Jumla ya yatima wote waliokuwa chini ya uangalizi wetu tangu Aprili 11, 1836, hadi Desemba 9, 1838, yafikia 110.

Jumla ya mapato kwa ajili ya yatima, tangu Desemba 9, 1836, hadi Desemba 9, 1838, yamefikia £1,341, 4s. 7d.; jumla ya matumizi £1,664, 4s. 0¾d. Miaka miwili iliyopita kulikuwa na salio la £373, 4s. 8¼d. mkononi, na sasa salio ni £50, 5s. 3d.

Desemba 16. Kulikuwa na karatasi iliyowekwa bila kutaja jina katika sanduku la Kanisa la Bethesda yenye pauni nne na shilingi kumi. Katika karatasi kulikuwa kumeandikwa, “Kwa ajili ya kodi ya Nyumba za Yatima, tangu Desemba 10 hadi Desemba 31, 1838. ‘Onjeni, mwone ya kuwa Bwana yu mwema: heri mtu amtumainiye!’” Ili msomaji aweze kuingia katika thamani ya mchango huu, ningemwomba aisome tena mara moja zaidi yale niliyoyaandika chini ya “Septemba 29” ya mwaka huu. [Yule aliyetoa pauni hizi nne na shilingi kumi kwa ajili ya kodi ya Nyumba za Yatima kwa majuma matatu ya kwanza baada ya mikutano ya hadhara, ambapo jambo la kodi, kwa mafundisho ya ndugu, lilielezwa kikamilifu, aliendelea kwa miaka mitatu, hadi Desemba 10, 1841, kutoa mara kwa mara, lakini bila kutaja jina, pauni moja na shilingi kumi kwa juma kwa kusudi hilo hilo, ambazo zilikuwa kiasi kamili kilichohitajika kila juma kwa kodi ya nyumba hizo tatu. Hivyo Bwana aliituza uaminifu wetu katika kuutekeleza mwanga aliotupa. Lakini baraka kuu itokanayo na jambo hili naiona kuwa hii,—kwamba ndugu kadhaa, wajipatiao mkate kwa kazi ya mikono yao, wamejifunza kupitia jambo hili kwamba ni mapenzi ya Bwana kwamba waweke kando kodi yao kila juma. Nawasihi ndugu wale ambao hawafuati mwenendo huu wafanye hivyo, na hivi karibuni watathibitisha kwa uzoefu faida ya kutenda kwa kanuni za Kimaandiko hata kuhusu maisha haya.]

Desemba 17. Leo ndugu kumi na mmoja, wanaume kwa wanawake, walipendekezwa kwa ushirika.

Desemba 20. Kwa kuwa gharama za yatima zimekuwa zaidi ya pauni arobaini na saba katika siku sita zilizopita, na kwa kuwa ni kidogo tu zaidi ya pauni kumi na tatu kilichoingia, na kwa kuwa fedha za kuchapisha Taarifa zilipaswa kuzuiliwa, ili tusiwe katika deni, tulikuwa tena leo chini sana kifedha, ingawa ni siku sita tu tangu mikutano ya hadhara. Kwa kuwa nilijua kwamba kesho pauni kadhaa zingehitajika kuwapatia wasimamizi wa nyumba, nilijitoa asubuhi hii kwa maombi. Yapata robo saa baadaye nilipokea pauni tatu, malipo ya urithi ulioachwa na dada mmoja, aliyelala usingizi katika Yesu miezi kadhaa iliyopita, huko Ireland. Zaidi ya hii nilipokea kutoka kwa ndugu ambaye kupitia yeye urithi ulilipwa, pauni mbili na shilingi kumi kwa mfuko wa yatima. Kwa pauni hizi tano na shilingi kumi natumaini kuweza kukidhi gharama za kesho.

Desemba 22. Siku ya huzuni. Nilipokea leo habari kwamba ndugu yangu alifariki Oktoba 7. “Je! Mwamuzi wa dunia yote hatafanya haki?” lazima liwe tegemeo la mwaminio wakati kama huu, na, kwa neema, ndilo tegemeo langu sasa. Najua kwamba Bwana anatukuzwa katika ndugu yangu, mwisho wake ukiwa wowote. Bwana na alifanye tukio hili kuwa baraka ya kudumu kwangu, hasa katika kuniongoza kwenye bidii katika maombi kwa ajili ya baba yangu!

MAPITIO YA MWAKA 1838.

1. Kuhusu kanisa. Kuna 405 kwa sasa katika ushirika nasi; 61 wakiwa wameongezwa mwaka jana, kati yao 36 wameletwa kati yetu kwenye ujuzi wa kweli.

2. Kuhusu riziki zangu za kimwili. Bwana amependezwa kunipa katika mwaka uliopita £350, 4s. 8d.

Katika kipindi chochote cha maisha yangu sijawahi kuwa na uhitaji kama huo wa riziki, kwa sababu ya ugonjwa wangu mwenyewe wa muda mrefu na ule wa mke wangu mpendwa, na kwa sababu ya madai mengi na ya pekee ya riziki, kama katika mwaka uliopita; lakini pia katika kipindi chochote cha maisha yangu Bwana hajawahi kuniandalia kwa wingi hivyo. Kwa kweli, lazima iwe dhahiri kwa wote kwamba nimemtumikia Bwana mwenye fadhili mno, katika mwaka huu pia, na kwamba, hata kwa maisha haya, ni jambo bora zaidi kutafuta kutenda kwa kadiri ya nia ya Bwana kuhusu mambo ya kimwili!

---