Jaribu

1838.

HUDUMA YA UGONJWA—AMANI YA MOYONI—YESU MSAADA ULIOPO—UMASKINI MKUBWA—KUSIHI KWA MUNGU—MAOMBI YA PAMOJA.

Januari 6, 1838. Nahisi nafuu kidogo tu kichwani mwangu, ingawa afya yangu kwa ujumla yaonekana kuwa bora; lakini tabibu wangu mwenye fadhili asema kwamba nimepata nafuu sana, na sasa ananishauri kubadili hewa. Jioni hii ndugu mmoja, aketiye kama maili hamsini kutoka hapa, na ambaye hajui kabisa shauri la kitabibu nililopewa asubuhi ya leo, alinitumia pauni kumi na tano kwa kusudi hasa la kubadili hewa; naye akaandika kwamba amesadiki, kwa kuwa naye alipatwa na dhiki kama hiyo, ya kwamba hakuna kitu kingenifaa zaidi, kwa kusema kwa jinsi ya kibinadamu, kama utulivu na kubadili hewa.

Januari 7. Hii ni Siku ya Bwana ya tisa ambayo nimezuiliwa kuhudumu katika neno. Dhiki yangu imeambatana na mwelekeo mkubwa wa hasira ya haraka; naam, na hisia fulani ya kishetani, ngeni kwangu hata kwa asili yangu.

Januari 10. Leo nilikwenda pamoja na jamaa yangu hadi Trowbridge. Januari 14. Siku ya Bwana. Leo nimetumia saa kadhaa katika maombi, nami nikasoma nikiwa nimepiga magoti, na kusali kwa muda wa saa mbili juu ya Zaburi ya 63. Mungu ameibariki sana nafsi yangu leo. Nafsi yangu sasa imeletwa katika hali ile ambayo najifurahisha katika mapenzi ya Mungu, kwa habari ya afya yangu. Naam, sasa naweza kusema, kutoka moyoni mwangu, kwamba nisingependa ugonjwa huu uondolewe hata Mungu, kwa njia yake, awe amenijalia baraka ambayo kwa ajili yake ulitumwa.

Januari 15. Tangu jana alasiri, nimekuwa na maumivu kichwani kidogo kuliko siku nane zilizopita; ingawa hata sasa hayajapona kabisa. Bado ninao uhakika wa ndani, kwa sababu ya baraka za kiroho ambazo Bwana amenijalia, ya kwamba kwa njia ya dhiki hii yeye ananitakasa tu kwa ajili ya utumishi wake uliobarikiwa, na ya kwamba nitarejeshwa kazini karibuni. Leo pia, Mungu amenidumishia bidii ya roho, ambayo sasa nimeifurahia kwa siku tatu mfululizo. Leo pia amenivuta nafsi yangu katika ushirika wa kweli sana pamoja naye, na katika tamaa takatifu za kufananishwa zaidi na Mwanawe mpenzi. Mungu atoapo roho ya maombi, tazama jinsi ilivyo rahisi kusali! Walakini, nilipewa hiyo katika kutumia njia, nilipopiga magoti Jumamosi iliyopita, kulisoma neno lake kwa kutafakari, na kuligeuza kuwa maombi. Leo nimetumia kama saa tatu katika maombi juu ya Zaburi ya 64 na ya 65. Kwa habari ya neno lile la thamani, “Ee wewe usikiaye maombi,” (Zab. 65:2,) nilimwomba Bwana maombi yafuatayo, nikamsihi ayaandike mbinguni, na kuyajibu.

1. Kwamba angenipa neema ya kumtukuza kwa roho ya unyenyekevu na uvumilivu chini ya dhiki yangu.

2. Kwamba kama nilivyowezeshwa sasa, na sasa tu kutoka moyoni mwangu, kumsifu Mungu kwa ajili ya dhiki hii, asiuondoe mkono wake juu yangu hata awe amenistahilisha kwa kazi yake zaidi ya nilivyokuwa hata sasa.

3. Kwamba angependezwa kujalia ya kwamba kazi ya kuongoka, kwa mkono wa ndugu Craik na mimi, isikome, bali iendelee sasa kama ilivyokuwa tulipofika kwanza Bristol, naam, kwa wingi zaidi kuliko hata wakati ule.

4. Kwamba angependezwa kulipa kanisa lililo chini ya uangalizi wetu ufanisi wa kiroho wa kweli zaidi ya tuliopata kuufurahia hata sasa.

5. Baada ya kumsifu kwa ajili ya kuuzwa kwa nakala nyingi hivyo za Simulizi langu katika muda mfupi hivyo, nilimsihi asababishe kila nakala iuzwe.

6. Nilimwomba aendelee kuiacha baraka yake tajiri ikae juu ya kazi hii ndogo, na kwa wingi zaidi, ili wengi waongoke kwa njia yake, na wengi wa watoto wa Mungu wafaidike kwa kweli kwa njia yake, na hivyo mimi niweze sasa kunena kwa njia yake, ijapokuwa nimewekwa kando na utumishi wa kazi.

7. Nilimwomba baraka yake, katika njia ya kuongoka, ikae juu ya yatima, na juu ya watoto wa shule ya Jumapili na ya mchana walio chini ya uangalizi wetu.

8. Nilimwomba mahitaji ya kuziendesha Taasisi hizi, na kuzipanua.

Haya ni baadhi ya maombi niliyomwomba Mungu wangu jioni hii, kwa kuunganisha na neno hili lake mwenyewe. Naamini amenisikia. Naamini atalifanya lidhihirike kwa wakati wake mwema mwenyewe ya kwamba amenisikia, nami nimeyaandika maombi yangu haya, siku hii ya 15 ya Januari, 1838, ili Mungu atakapoyajibu apate, kwa njia hii, utukufu kwa jina lake. [Nikiandika sehemu hii ya pili, naongeza kwa sifa ya Bwana, na kwa kuwatia moyo watoto wa Mungu, ya kwamba maombi ya 4, 5, 6, 7, na 8, yamejibiwa kikamilifu, na maombi mengine, vivyo hivyo, kwa sehemu.]

Januari 16. Jumanne. Siku iliyobarikiwa. Jinsi Bwana alivyo mwema sana! Bidii ya roho, kwa neema yake, imedumishwa kwangu; ingawa asubuhi ya leo, kama si msaada wa Mungu, ningaliipoteza tena. Hali ya hewa imekuwa ya baridi sana kwa siku kadhaa; lakini leo niliteseka sana, ama kwa sababu ilikuwa na baridi kuliko zamani, au kwa sababu niliihisi zaidi, kwa udhaifu wa mwili wangu, na kwa kuwa nimetumia dawa nyingi hivyo. Niliinuka kutoka magotini nikachochea moto, lakini bado nilibaki na baridi sana. Nilikasirika kidogo kwa jambo hili. Nilihamia sehemu nyingine ya chumba, lakini niliihisi baridi hata zaidi. Mwishowe, baada ya kusali kwa muda, nililazimika kuinuka na kwenda kutembea ili kuchochea mzunguko wa damu. Sasa nilimsihi Bwana nilipokuwa nikitembea kwamba tukio hili lisiruhusiwe kuninyang’anya ushirika ule wa thamani niliokuwa nao pamoja naye siku hizi tatu zilizopita; kwa maana hili ndilo lengo lililokusudiwa na Shetani. Nikaziungama pia dhambi yangu ya hasira kwa sababu ya baridi, nami nikatafuta dhamiri yangu itakaswe kwa damu ya Yesu. Akanihurumia, amani yangu ikarejeshwa, na niliporudi nilimtafuta Bwana tena katika maombi, nami nikawa na ushirika usiokatizwa pamoja naye.

Afya yake ikiendelea kuwa dhaifu, Bw. M. aliondoka Uingereza tarehe 6 Aprili, kwenda Ujerumani, akarudi Bristol tarehe 7 Mei. Anaendelea na simulizi yake:—

Mei 8. Jioni hii nilikwenda kwenye mkutano wa maombi huko Gideon. Nilisoma Zaburi ya 103, nami nikaweza kumshukuru Bwana hadharani kwa ajili ya dhiki yangu ya karibuni. Hii ni mara ya kwanza kwamba nimeshiriki katika mikutano ya hadhara ya ndugu tangu Novemba 6, 1837.

Julai 12. Fedha, ambazo mwaka mmoja uliopita siku hii zilikuwa kama pauni mia saba na themanini, sasa zimepunguka hata kufikia kama pauni ishirini; lakini, ashukuriwe Bwana, imani yangu ni imara, au imara zaidi, kuliko ilivyokuwa tulipokuwa na kiasi kikubwa zaidi mkononi; wala hajaniruhusu wakati wowote, tangu mwanzo wa kazi, kutomtumaini. Walakini, kwa kuwa Bwana wetu ataombwa, na kwa kuwa imani ya kweli hudhihirishwa hivyo kwa kuongoza kwenye maombi, nilijitoa kwa maombi pamoja na ndugu T——, wa Nyumba ya Yatima ya Wavulana, aliyekuwa amenijia, na ambaye, mbali na mke wangu na ndugu Craik, ndiye mtu pekee ninayemweleza kuhusu hali ya fedha. Tulipokuwa tukisali, mtoto yatima kutoka Frome aliletwa, na waaminio kadhaa huko Frome, wakiisha kukusanya kati yao pauni tano, walizituma fedha hizi pamoja na mtoto. Hivyo tukapokea jibu la kwanza wakati wa hitaji. Tumetoa taarifa kwa watoto saba waje, na tumekusudia kutoa taarifa kwa watano zaidi, ijapokuwa fedha zetu ni chache hivyo, tukitumaini kwamba Mungu atayaangalia mahitaji yetu.

Julai 17 na 18. Siku hizi mbili tumefanya mikutano miwili maalumu ya maombi, kuanzia saa kumi na mbili hata saa tatu jioni, ili kuikabidhi hadharani kwa Bwana Nyumba ya Yatima ya Wavulana. Fedha zetu ni chache mno kwelikweli. Kuna kama pauni ishirini mkononi, na baada ya siku chache pauni thelathini, angalau, zitahitajika; lakini kwa makusudi niliepuka kusema lolote kuhusu mahitaji yetu ya sasa, nami nikanena tu kwa sifa ya Mungu, kuhusu wingi ambao kwao Baba yetu mwenye neema, “Baba wa yatima,” ametutunuku hata sasa. Jambo hili lilifanywa ili mkono wa Mungu, katika kutuma msaada, uonekane kwa uwazi zaidi.

Julai 22. Jioni hii nilikuwa nikitembea katika bustani yetu ndogo, nikitafakari juu ya Waeb. 13:8, “Yesu Kristo ni yeye yule, jana na leo na hata milele.” Nilipokuwa nikitafakari juu ya upendo wake usiobadilika, nguvu, hekima, na kadhalika, nami nikigeuza yote, kadiri nilivyoendelea, kuwa maombi kwa habari yangu mwenyewe; na nilipokuwa nikiutumia vivyo hivyo upendo wake usiobadilika, na nguvu, na hekima, na kadhalika, katika hali zangu za sasa za kiroho na za wakati huu pia,—ghafula hitaji la sasa la Nyumba za Yatima lililetwa akilini mwangu. Mara nikaongozwa kujiambia, Yesu katika upendo wake na nguvu zake amenipatia hata sasa yale niliyoyahitaji kwa ajili ya yatima, na katika upendo uleule usiobadilika na nguvu atanijalia yale nitakayoyahitaji kwa wakati ujao. Mkondo wa furaha uliingia nafsini mwangu nilipoutambua hivyo kutobadilika kwa Bwana wetu apendezaye. Kama dakika moja baadaye, barua ililetwa kwangu, ikiwa imeambatanisha hundi ya pauni ishirini.

Agosti 18. Sina hata senti moja mkononi kwa ajili ya yatima. Baada ya siku moja au mbili tena pauni nyingi zitahitajika. Macho yangu yamemwelekea Bwana. Jioni. Kabla ya siku hii kuisha, nimepokea kutoka kwa ndugu mmoja pauni tano. Tangu muda fulani alikuwa ameweka kando mapambo yake, yauzwe kwa faida ya yatima. Asubuhi ya leo, alipokuwa katika maombi, ilimjia moyoni, “Ninazo pauni hizi tano, wala simwii mtu cho chote, kwa hiyo ingekuwa afadhali kuzitoa fedha hizi mara moja, kwa maana huenda ikapita muda kabla sijaweza kuyauza mapambo.” Kwa hiyo akazileta, bila kujua kwamba hakukuwa na hata senti moja mkononi.

Agosti 29. Leo waaminio kumi na sita walibatizwa. Miongoni mwa wale waliobatizwa alikuwako ndugu mzee wa zaidi ya miaka themanini na minne, na mmoja wa zaidi ya sabini. Kwa huyo wa mwisho, mke wake aaminiye alikuwa ameomba miaka thelathini na minane, na hatimaye Bwana akayajibu maombi yake katika kuongoka kwake.

Agosti 31. Nimekuwa nikimngoja Bwana kwa ajili ya mahitaji, kwa kuwa vitabu vya mlezi kutoka Nyumba ya Yatima ya Wasichana vimeletwa, na hakuna fedha mkononi za kutoa kwa ajili ya matumizi ya nyumbani. Lakini, hata sasa, Bwana hajapendezwa kutuma msaada. Mlezi alipokuja leo kuomba fedha, mmoja wa watenda-kazi alitoa pauni mbili zake mwenyewe, kwa ajili ya mahitaji ya sasa.

Septemba 1. Bwana katika hekima yake na upendo wake hajatuma msaada bado. Utakapotoka, si lazima liwe shughuli yangu. Lakini naamini Mungu atatuma msaada kwa wakati wake. Saa yake haijawadia bado. Kwa kuwa palikuwa na fedha zilizohitajika katika Nyumba ya Yatima ya Wavulana pia, ndugu yuleyule niliyemtaja punde alitoa pauni mbili kwa ajili ya hiyo pia. Hivyo tukaokolewa wakati huu vilevile. Lakini sasa mahitaji yake yameisha. Hii ndiyo saa ya jaribu kubwa kuliko zote nilizopata hata sasa katika kazi, kwa habari ya mahitaji; lakini najua kwamba nitamsifu Bwana bado kwa ajili ya msaada wake.

Septemba 5. Saa yetu ya jaribu bado inaendelea. Bwana kwa rehema ametoa vya kutosha kutimiza mahitaji yetu ya kila siku; lakini yeye hutoa kwa siku sasa, na karibu kwa saa, kadiri tunavyohitaji. Hakuna kilichoingia jana. Nimemsihi Bwana tena na tena, jana na leo pia. Ni kama vile Bwana amesema: “Saa yangu haijawadia bado.” Lakini ninayo imani kwa Mungu. Naamini kwamba hakika atatuma msaada, ijapokuwa sijui utakapotoka. Pauni nyingi zinahitajika ndani ya siku chache, wala hakuna hata senti mkononi. Asubuhi hii pauni mbili zilitolewa kwa ajili ya mahitaji ya sasa, na mmoja wa watenda-kazi katika kazi. Jioni. Siku hii hasa Bwana alituma tena msaada fulani ili kunitia moyo niendelee kumngoja, na kumtumaini. Nilipokuwa nikisali alasiri hii kwa habari ya jambo hili, nilihisi uhakika kamili kwamba Bwana angetuma msaada, nami nikamsifu kabla kwa ajili ya msaada wake, na kumwomba aitie moyo mioyo yetu kwa njia yake. Nimeongozwa pia, jana na leo, kumwomba Bwana hasa kwamba asiiache imani yangu ipungukiwe. Dakika chache baada ya kusali, ndugu T—— alikuja akaleta pauni nne, shilingi moja na pensi tano, ambazo zilikuwa zimeingia katika michango kadhaa midogo. Aliniambia, wakati uleule, kwamba kesho vitabu vitaletwa kutoka Nyumba ya Yatima ya Watoto Wachanga, ambapo fedha zitahitajika kutolewa kwa ajili ya matumizi ya nyumbani. Nilifikiri kwa kitambo kwamba ingefaa kuweka pauni tatu za fedha hizi kwa kusudi hilo. Lakini mara ikanijia, “Yatosha kwa siku maovu yake.” Bwana aweza kutupatia kufikia kesho zaidi sana ya nihitajivyo; kwa hiyo nikatuma pauni tatu kwa mmoja wa ndugu ambaye mshahara wake wa robo mwaka ulikuwa umewadia, na zilizosalia pauni moja, shilingi moja na pensi tano kwa Nyumba ya Yatima ya Wavulana kwa ajili ya matumizi ya nyumbani. Hivyo bado sina hata senti. Tumaini langu ni kwa Mungu; yeye atatupatia.

Septemba 6. Asubuhi hii vitabu vililetwa kutoka Nyumba ya Yatima ya Watoto Wachanga, na mlezi akatuma kuuliza ni lini angevichukua, akimaanisha ni lini vitakuwa vimekaguliwa, na ni lini fedha zitatolewa kwa ajili ya matumizi ya nyumbani. Nikasema, “kesho,” ijapokuwa sikuwa na hata senti moja mkononi. Kama saa moja baadaye, ndugu T—— alinitumia barua fupi, kusema kwamba amepokea pauni moja asubuhi hii, na kwamba jana jioni ndugu mmoja alikuwa ametuma ratili ishirini na tisa za chumvi, dazani arobaini na nne za vitunguu, na ratili ishirini na sita za nafaka iliyopondwa.

Septemba 7. Wakati ulikuwa umefika ambapo ilinipasa kupeleka fedha kwenye Nyumba ya Yatima ya Watoto Wachanga, lakini Bwana hakuwa ametuma zaidi. Kwa hiyo nilitoa ile pauni iliyoingia jana, na shilingi mbili na pensi mbili zilizokuwa zimewekwa katika sanduku ndani ya nyumba yangu, nikimtumaini Bwana mwema kutuma zaidi.

Septemba 8. Halijampendeza Bwana wangu mwenye neema kunitumia msaada bado. Jana na leo nimekuwa nikisihi mbele za Mungu hoja kumi na moja kwa nini angependezwa kwa neema kutuma msaada. Hoja ninazozisihi mbele za Mungu ni hizi:—

1. Kwamba nilianza kazi hii kwa ajili ya utukufu wa Mungu, yaani, ili kuwe na uthibitisho unaoonekana, kwa Mungu kuwapatia, kwa kujibu maombi tu, mahitaji ya yatima, ya kwamba yeye ni Mungu aliye hai, na yu tayari kabisa, hata katika siku yetu, kuyajibu maombi; na kwamba, kwa hiyo, angependezwa kutuma riziki.

2. Kwamba Mungu ndiye “Baba wa yatima,” na kwamba yeye, kwa hiyo, akiwa baba yao, angependezwa kuwapatia. Zaburi 68:5.

3. Kwamba nimewapokea watoto kwa jina la Yesu, na kwamba kwa hiyo yeye, katika watoto hawa, amepokewa, na analishwa, na anavikwa nguo; na kwamba kwa hiyo angependezwa kuliangalia jambo hili. Marko 9:36, 37.

4. Kwamba imani ya wengi wa watoto wa Mungu imetiwa nguvu kwa kazi hii hata sasa, na kwamba, iwapo Mungu angezuia mahitaji kwa wakati ujao, wale walio dhaifu katika imani wangeyumbishwa; hali, kwa kuendelea kwa mahitaji, imani yao ingezidishwa nguvu hata zaidi.

5. Kwamba adui wengi wangecheka, kama Bwana angezuia riziki, na kusema, Je, hatukusema tangu awali kwamba shauku hii ingeishia patupu?

6. Kwamba wengi wa watoto wa Mungu, wasiofundishwa, au walio katika hali ya kimwili, wangejiona wamehalalishwa kuendelea na ushirika wao na ulimwengu katika kazi ya Mungu, na kuendelea kama zamani katika taratibu zao zisizo za Kimaandiko kuhusu taasisi kama hizo, kwa kadiri ipatikanavyo mahitaji, kama yeye asingenisaidia.

7. Kwamba Bwana angekumbuka kwamba mimi ni mtoto wake, na kwamba angenihurumia kwa neema, na kukumbuka kwamba mimi siwezi kuwaruzuku watoto hawa, na kwamba kwa hiyo asingeruhusu mzigo huu ukae juu yangu muda mrefu bila kutuma msaada.

8. Kwamba angewakumbuka vilevile watenda-kazi wenzangu katika kazi, wanaomtumaini, lakini ambao wangejaribiwa kama yeye angezuia riziki.

9. Kwamba angekumbuka kwamba ingenipasa kuwaacha watoto watoke chini ya mafundisho yetu ya Kimaandiko warudi kwa wenzao wa kwanza.

10. Kwamba angeonyesha kwamba walikosea wale waliosema kwamba, hapo mwanzo, riziki ingeweza kutazamiwa, wakati jambo lilipokuwa jipya, lakini si baadaye.

11. Kwamba nisingejua, kama yeye angezuia mahitaji, tafsiri gani ningeyapa yale majibu mengi ya ajabu sana ya maombi aliyonipa hata sasa kuhusiana na kazi hii, na ambayo yamenionyesha kwa ukamilifu kabisa kwamba ni ya Mungu.

Kwa kiasi kidogo fulani sasa naelewa, kwa uzoefu, maana ya neno lile, “hata lini,” ambalo hutokea mara nyingi hivyo katika maombi ya Zaburi. Lakini hata sasa, kwa neema ya Mungu, macho yangu yamemwelekea yeye peke yake, nami naamini kwamba atatuma msaada.

Septemba 10. Asubuhi ya Jumatatu. Wala Jumamosi wala jana hazikuingia fedha zozote. Sasa ilionekana kwangu kuwa ni lazima kuchukua hatua fulani kwa sababu ya hitaji letu, yaani, kwenda kwenye Nyumba za Yatima, kuwaita ndugu wa kiume na wa kike pamoja (ambao, isipokuwa ndugu T——, hawakuwa wamearifiwa kamwe kuhusu hali ya fedha), kuwaeleza jambo hilo, kuona ni kiasi gani cha fedha kilichohitajika kwa sasa, kuwaambia kwamba katikati ya jaribu hili lote la imani bado niliamini kwamba Mungu angesaidia, na kusali pamoja nao. Hasa, pia, nilikusudia kwenda kwa ajili ya kuwaambia kwamba visinunuliwe vitu zaidi ya tulivyo na uwezo wa kuvilipia, lakini kusiwe na upungufu wa namna yoyote kwa watoto, kwa habari ya chakula chenye lishe na mavazi ya lazima; kwa maana ningependelea kuwaruhusu waende zao mara moja kuliko wapungukiwe. Nilikusudia kwenda pia kwa ajili ya kuona kama bado vilikuwako vitu vilivyosalia vilivyokuwa vimeletwa kwa kusudi la kuuzwa, au kama vilikuwako vitu ambavyo kwa kweli havihitajiki, ili tuvigeuze kuwa fedha. Nilihisi kwamba jambo hili sasa lilikuwa limefikia hatari nzito. Kama saa tatu na nusu pensi sita ziliingia, ambazo zilikuwa zimewekwa bila jina katika sanduku la Kanisa la Gideon. Fedha hizi zilionekana kwangu kama arbuni kwamba Mungu angehurumia na kutuma zaidi. Kama saa nne, baada ya kurudi kutoka kwa ndugu Craik, ambaye nilikuwa nimemfunulia moyo wangu tena, nilipokuwa mara nyingine tena katika maombi ya msaada, ndugu mmoja wa kike alifika akatoa sovereni mbili kwa mke wangu kwa ajili ya yatima, akisema kwamba alikuwa amejihisi ameamshwa kuja, na kwamba alikuwa amechelewa kuja tayari muda mrefu mno. Dakika chache baadaye, nilipoingia katika chumba alimokuwa, alinipa sovereni mbili zaidi, na haya yote bila kujua hata kidogo kuhusu hitaji letu. Hivyo Bwana kwa rehema nyingi ametutumia msaada kidogo, kwa kuitia moyo sana imani yangu. Dakika chache baadaye niliombwa fedha kutoka Nyumba ya Yatima ya Watoto Wachanga, ambako nilituma pauni mbili, na pauni moja pensi sita kwa Nyumba ya Yatima ya Wavulana, na pauni moja kwa Nyumba ya Yatima ya Wasichana.

Leo nilimwona ndugu mmoja kijana ambaye, pamoja na mmoja wa dada zake, ameletwa katika kumjua Bwana kwa njia ya Simulizi langu.

Septemba 11. Bwana mwema, katika hekima yake, bado aona ni lazima kutuweka katika hali ya chini sana. Lakini alasiri hii ndugu T—— alifika, akaniambia kwamba mmoja wa watenda-kazi wenzetu alikuwa ameuza saa yake ya chuma, na pini mbili za dhahabu, kwa pauni moja shilingi moja, ya kwamba shilingi tisa na pensi sita zilikuwa zimeingia, na kwamba wawili wa watenda-kazi wenzetu walikuwa wametuma mafungu mawili ya vitabu vyao wenyewe, kumi na tisa na ishirini na kimoja kwa idadi, viuzwe kwa ajili ya yatima.

Septemba 12. Bado jaribu linaendelea. Ni shilingi tisa tu zilizoingia leo, zilizotolewa na mmoja wa watenda-kazi. Katikati ya jaribu hili kubwa la imani Bwana bado kwa rehema ananiweka katika amani kuu. Pia ananiruhusu kuona kwamba kazi yetu si bure; kwa maana jana alifariki Leah Culliford, mmoja wa yatima, wa umri wa kama miaka tisa, aliyeokoka kweli, na aliyeletwa kwenye imani miezi kadhaa kabla ya kuondoka kwake.

Septemba 13. Bado msaada haujaja. Asubuhi hii niliona ni lazima kabisa kuwaambia ndugu wa kiume na wa kike kuhusu hali ya fedha, na kutoa maelekezo yaliyohitajika kuhusu kuingia katika deni, na kadhalika. Tulisali pamoja, tukawa na mkutano wenye furaha sana. Wote walionekana wametulia. Shilingi kumi na mbili na pensi sita zilitolewa katika masanduku ya nyumba zile tatu, shilingi kumi na mbili mmoja wa watenda-kazi alitoa, na pauni moja shilingi moja zilikuwa zimeingia kwa ajili ya kazi ya sindano iliyofanywa na watoto. Mmoja wa dada, aliyejishughulisha katika kazi, alinitumia ujumbe nikienda, nisijitaabishe kwa habari ya mshahara wake, kwa maana asingehitaji wowote kwa mwaka mzima.

Septemba 14. Nilikutana tena asubuhi hii na ndugu wa kiume na wa kike kwa maombi, kwa kuwa Bwana hajatuma msaada bado. Baada ya maombi mmoja wa watenda-kazi alinipa fedha zote alizokuwa nazo, shilingi kumi na sita, akisema kwamba isingekuwa unyofu kusali, kama asingetoa alichokuwa nacho. Mmoja wa dada aliniambia kwamba baada ya siku sita angetoa pauni sita, ambazo alikuwa nazo katika benki ya akiba kwa ajili ya wakati kama huo wa hitaji. Hata siku hii, walezi wa nyumba zile tatu walikuwa na desturi ya kuwalipa waokaji na muuza-maziwa kila juma, kwa sababu walikuwa wamependelea kupokea malipo kwa njia hii, na wakati mwingine ilikuwa hivyo pia kwa mchinjaji na muuza-vyakula. Lakini sasa, kwa kuwa Bwana anatugawia kwa siku, twaona kwamba ingekuwa kosa kuendelea tena kwa njia hii, kwa maana malipo ya juma yangeweza kuwadia, nasi hatuna fedha za kuyalipa; na hivyo wale tunaofanya nao biashara wangeweza kuudhiwa nasi, nasi tukaonekana tukitenda kinyume cha amri ya Bwana, “Msiwiwe na mtu cho chote.” Warumi 13:8. Tangu siku hii, na tokea sasa na kuendelea, wakati Bwana anatupatia riziki zetu kwa siku, kwa hiyo twakusudia kulipa mara moja kwa kila kitu kadiri kinunuliwavyo, na kutonunua kamwe kitu chochote isipokuwa tunaweza kukilipia mara moja, kihitajike kadiri kionekanavyo, na wale tunaofanya nao biashara wapende kadiri wapendavyo kulipwa kwa juma tu. Kile kidogo kilichodaiwa kililipwa siku hii.

Septemba 15. Jumamosi. Tulikutana tena asubuhi hii kwa maombi. Mungu anaziliwaza mioyo yetu. Tunatazamia msaada. Niliona kwamba vilikuwako vyakula vya kutosha kwa leo na kesho, lakini hakukuwa na fedha mkononi za kupokea mkate kama kawaida, ili watoto wasiwe na mkate uliokwisha okwa upya. Alasiri hii mmoja wa watenda-kazi, aliyekuwa hayupo kwa siku kadhaa kutoka Bristol, alirudi, akatoa pauni moja. Jioni hii tulikutana tena kwa maombi, ambapo niliona kwamba shilingi kumi na pensi sita zaidi zilikuwa zimeingia tangu asubuhi. Kwa pauni hii moja, shilingi kumi na pensi sita tuliweza kununua, hata jioni hii ya Jumamosi, kiasi cha kawaida cha mkate (kwa kuwa ingekuwa vigumu kupata mkate wa zamani asubuhi ya Jumatatu), na kubakiwa na fedha kiasi. Asifiwe Mungu, aliyetupa neema ya kufikia uamuzi wa kutopokea mkate wowote leo, kama kawaida, wala kutonunua kitu chochote ambacho hatuwezi kukilipia mara moja. Tulikuwa tumetulia sana, tukizipokea kwa shukrani fedha hizi kutoka mikononi mwa Baba yetu, kama uthibitisho kwamba bado anatujali, na kwamba, kwa wakati wake mwenyewe, atatutumia fedha nyingi zaidi.

---