Kuhesabu Gharama Mbele ya Baba Yake Mwenyewe

“Apendaye baba au mama kuliko mimi, hanistahili; na apendaye mwana au binti kuliko mimi, hanistahili.” — Mathayo 10:37

Jambo kubwa linapokutokea, hamu yako ya kwanza ni kuwaambia watu unaowapenda, ukidhani watafurahi sana. George Müller alijifunza kwa uchungu kwamba mambo hayaendi hivyo kila mara.

Akiwa mpya katika imani ya kweli na akiwa amejaa furaha yake, aliwaandikia baba yake na kaka yake, akiwasihi wamtafute Mungu na kuwaeleza jinsi alivyokuwa na furaha hatimaye. Kwa kweli alidhani kwamba akiwaonyesha tu njia ya furaha, wangeikimbilia mara moja. Badala yake, ilirudi barua ya hasira. Habari zake njema hazikuwa habari njema kwao hata kidogo.

Mambo yakawa magumu zaidi. Müller alitaka kutoa maisha yake kwa kazi ya umisheni, na huko Ujerumani hilo lilimaanisha alihitaji ruhusa ya baba yake. Baba yake alikasirika mno. Alikuwa ametumia fedha nyingi kumsomesha George kwa kusudi hilo hasa — ili mwanawe awe mchungaji mwenye maisha ya raha na amtunze yeye katika uzee wa raha ndani ya nyumba nzuri ya mchungaji — na sasa yote hayo yalikuwa yanaporomoka. Alisema hatamhesabu tena George kuwa mwanawe. Kisha, hasira ilipokosa kufanya kazi, aligeukia kitu kigumu zaidi kukisimamia: alimsihi, na akalia machozi mbele yake. Müller anaandika kwamba shinikizo hili la upole, la machozi, lilikuwa “jaribu gumu zaidi kwa mbali.” Mzazi akikufokea ni jambo moja. Mzazi akikulilia ni jambo jingine kabisa.

George alisimama imara. Kisha akafanya jambo linalosikika karibu kama uzembe. Ingawa alikuwa bado na miaka miwili ya chuo kikuu na angehitaji fedha kuliko wakati mwingine wowote, aliamua kwamba hatachukua tena hata senti moja kutoka kwa baba yake. Aliona si haki kuishi kwa fedha za mtu aliyekuwa akimgharimia tu kwa matumaini ya kupata faida — mwana aliye mchungaji mwenye mshahara mzuri — jambo ambalo George sasa alijua hatalitimiza kamwe. Kwa hiyo alijikatia mwenyewe chanzo chake cha riziki kwa sababu ya msimamo wake.

Hapo ndipo pa kusimama kidogo, kwa sababu hapa ndipo maisha yake yote yaliyofuata yanapoanza kimya kimya. Alikuwa na hitaji la kweli na hakuwa na njia yoyote inayoonekana ya kulitimiza. Na hiki ndicho hasa kilichotokea baadaye, kama alivyoandika mwenyewe: maprofesa fulani kutoka Amerika walifika chuoni, hawakujua Kijerumani, na walihitaji mwalimu. George alipendekezwa. Walimlipa vizuri mno kwa kuwafundisha na kwa kuwaandikia mihadhara hata, anasema, “nilikuwa na cha kutosha na cha ziada.” Aliliandika kama hesabu iliyotoka sawasawa: “Hivyo ndivyo Bwana alivyonirudishia kwa wingi kile kidogo nilichokiacha kwa ajili yake.”

Usilipambe jambo hili kama hadithi tamu. Kwa kweli lilimgharimu. Machozi ya baba yake yalikuwa ya kweli; uhusiano uliovunjika ulikuwa wa kweli. Kumfuata Mungu si mara zote biashara safi ambapo kila mtu anaishia kufurahi. Wakati mwingine watu wanaokupenda zaidi ndio wanaokasirika zaidi kwa sababu unakataa kuifuata njia salama na ya busara waliyokuwa wamekupangia.

Utakutana na hili. Labda si kuhusu imani — labda kuhusu utakachosomea, utakavyokuwa, au mambo ambayo umeamua kutoyasemea uongo tena. Kuna shinikizo linalofoka na shinikizo linalolia, na la pili ni baya zaidi. Jibu la Müller halikuwa kuacha kumpenda baba yake. Lilikuwa kumpenda Mungu kwanza na kumtumaini kwamba Mungu angeweza kumpa kile ambacho kumtii kulimgharimu.

Jambo moja la kufanya: taja eneo moja ambapo kufanya lililo sahihi kungemkatisha tamaa mtu unayempenda, na uamue, kabla shinikizo halijaja, utakachofanya hasa. Kuamua mapema ndiyo siri yote. Müller hakubuni jibu lake papo hapo wakati baba yake alipokuwa akilia. Alikuwa ameshahesabu gharama.