Mbingu Zafunguliwa

Nimeshuhudia miujiza kadhaa katika maisha yangu - ikiwemo uponyaji mwingi wa kimwili. Nilikuwepo msichana wa miaka 12 aliyekuwa kiziwi na bubu alipopata kusikia na kuweza kuongea kwa mara ya kwanza. Nilimwona mwanamke, aliyekuwa kilema tangu kuzaliwa, akitembea baada ya kuombewa. Nimeona tezi kubwa ikitoweka shingoni mwa mwanamke alipokuwa akiombewa.

Lakini, kadiri miujiza hii ilivyonifurahisha na kunitia moyo, haikuwa ya ajabu zaidi kuliko miujiza ya uponyaji wa nafsi niliyoishuhudia katika miaka ya karibuni, waaminio waliojeruhiwa walipotumia “ufunguo wa ufalme wa mbinguni” kuwaachilia wale waliowajeruhi, na kujiachilia wenyewe.

Hadithi zifuatazo zinatokana na matukio ya kweli, isipokuwa majina na maeneo yamebadilishwa ili kulinda usiri; hata hivyo, sijatia chumvi matokeo kwa namna yoyote, na nimejitahidi kuwa mwaminifu katika kuripoti kazi ya ajabu ya Bwana.

Marie Nilikutana na Marie kwa mara ya kwanza akiwa na miaka 28. Washauri wake walikuwa wakijaribu kumweka chini ya matibabu ya akili, naye alikuwa amevunjika moyo sana na kujitenga. Aliniambia kuhusu utoto wake wa huzuni, akiwa amelelewa katika nyumba ya Mashahidi wa Yehova yenye masharti makali huko Kanada, ambako hawakuwahi kusherehekea siku za kuzaliwa wala Krismasi. Hakukuwa na kumbukumbu za upendo kutoka kwa mzazi yeyote, na hakuwahi kumsikia baba yake akimwambia kwamba anampenda, wala hakuwahi kuhisi kumbatio lake au kupokea busu zake.

Akiwa na umri wa miaka 16, Marie alikimbia nyumbani. Miaka kadhaa baadaye, aliisikia habari njema ya Injili na mara moja akaisalimisha maisha yake kwa Kristo, akitamani kumtumikia.

Kanisa dogo la mtaani lilimlea katika miaka hiyo ya mwanzo alipokuwa akijitahidi kuelewa utambulisho na hisia zake. Wakati mmoja jaribio lilifanywa la kupatanishwa na familia yake, lakini uzoefu ule ulikuwa wenye maumivu makali kwa sababu mabishano yalizuka kuhusu tofauti za uelewa wao wa Maandiko. Kuachana kwao kulikuwa na uchungu, naye Marie akaamua kwamba hatawahi kuwaona wazazi wake tena. “Nawachukia,” aliniambia katika mkutano wetu wa kwanza.

Katika miezi iliyofuata, nilitumia saa nyingi pamoja na Marie. Aliniangalia kama baba yake, nami nikamwona ndani yake yule msichana mdogo ambaye hakuwahi kukua. Matendo yake mengi yalikuwa ya kijana wa balehe, ingawa alikuwa amesoma vizuri na hata alizungumza lugha mbili.

Alikuwa mfanyakazi mwenye bidii na hodari sana katika kazi aliyopangiwa, lakini hisia na mielekeo yake ilikuwa ya kijana asiye na uhakika wa nafsi. Tulizungumza mambo mengi, lakini kila mara wazazi wake walipotajwa, kizuizi kilikua kati yetu.

Hatimaye, niliweza kumweleza kwamba Mungu alikuwa amemuumba kama chombo chenye ‘umbo la moyo,’ kilichoundwa kupokea upendo kutoka kwa mama na baba yake. Upendo wa namna hiyo hudhihirishwa, si sana katika kutoa peremende na zawadi, bali katika kukuza usalama, thamani ya nafsi, utambulisho, faraja, na kukubalika kwa kutia moyo malengo na shabaha, na mengi zaidi - mambo ambayo hakuwahi kuyapokea.

Marie alikuwa tayari kukubali kwamba wazazi wake walikuwa wametenda dhambi dhidi yake kwa kushindwa kummiminia upendo huu, lakini ilikuwa vigumu zaidi kumweleza kwamba wazazi wake hawakuwa tofauti na wingi wetu. Wanatembea gizani, wakiwa wamebeba majeraha yao wenyewe - hitilafu zao wenyewe - kama wahanga wa mashambulizi ya Shetani. Hawakuwa na hamu ya kumuumiza Marie, na pengine hawakujua majeraha aliyokuwa akiyabeba.

“Nataka uandike barua kwa wazazi wako,” nikasema. “Usiwe na wasiwasi! Hutalazimika kuituma, lakini nataka ufikirie ni nini ungesema katika barua kama hiyo. Waambie waziwazi, jinsi walivyokuumiza, kwa mifano. Pia waambie jinsi unavyotamani upendo wao.”

Hii ni desturi ambayo mara nyingi huitumia katika ushauri wangu kwa kuwa humwezesha mtu kuyaleta yaliyofichika ndani ya fahamu juu kwenye utambuzi.

Barua haitatumwa, lakini huwawezesha kuwa na kitu halisi cha kukazia fikira. Ilimchukua Marie wiki tatu zilizojaa machozi kuikamilisha barua hiyo. Tulipomwomba Bwana aiongoze fikira zake, alistaajabishwa na kumbukumbu alizomrudishia.

Barua ilipomalizika, nilialikwa kuisoma. Hili si la lazima kwa mshauri, nami huwaeleza wazi wote ninaowashauri kwamba hawalazimiki kunionyesha walichoandika. Ni dhahiri kwamba kulikuwa na maumivu mengi katika barua hii, na moyo wangu ulimuumia msichana huyu mdogo aliyepotea, aliyefichwa ndani ya mwili wa mwanamke.

Niliikunja karatasi na kuirudisha kwenye bahasha yake. “Marie, je, utachagua sasa kuwasamehe wazazi wako na kuwaachilia?”

Niliuliza. “Siwezi!” alilia kwa machozi. Nikamwambia kwamba siwezi kufanya zaidi, kwamba dawa ya maumivu yake sasa ilikuwa mikononi mwake, “ufunguo wa ufalme” ulikuwa wake iwapo angechagua kuutumia.

Wiki tatu zaidi zilipita kabla Marie hajapiga magoti ofisini kwangu, na kwa kilio kingi, akamwambia Bwana kwamba anawasamehe wazazi wake na akataka Yeye “asiwahesabie dhambi yao.” Kisha akaniahidi kwamba angeomba baraka juu ya wazazi wake kila siku.

Wiki chache baadaye, nilipomwona Marie akiongezeka ujasiri, nilimwambia kwamba nilitaka aende nyumbani kuwatembelea wazazi wake kwa siku chache. Alipinga vikali, lakini hatimaye alikubali kuandika ili kuona kama wangempokea.

Ilikuwa wiki mbili baadaye alipoingia ofisini kwangu kwa haraka, akiwa amejaa furaha. Alikuwa amepokea bahasha iliyokuwa na barua mbili, moja fupi kutoka kwa mama ikisema kwamba alikaribishwa, na nyingine ndefu kutoka kwa baba. Ile ya baba ilikuwa ya kiofisi na baridi kabisa, ikimwambia kwamba walikuwa wamehama makazi na kwamba, kama angekuja, sasa ingekuwa safari ndefu. Ingempasa kupanda treni ya asubuhi mapema huko Toronto, kubadilisha huko Montreal, na kisha angefika nyumbani kwao usiku wa manane. Hakuwa na uhakika kama angemwona kwa kuwa alikuwa na kazi nyingi mno; hata hivyo, kilichomfurahisha Marie zaidi ni kwamba alimaliza barua yake kwa maneno, “Kumbatio na busu, Baba!”

Nilipomsindikiza Marie hadi kwenye treni huko Toronto, nilimwambia kwamba ningekuwa nikimwombea na nikamtia moyo asiingie katika mabishano yoyote ya kidini. “Kabla hujaondoka,” nikasema, “hakikisha unamwomba baba yako yale ‘makumbatio na busu.’” Alikuwa na shaka kwamba angepata ujasiri, lakini nilimhakikishia maombi yangu kwa lengo hilo.

Jioni ile ya usiku nilipokea simu. “Gareth, ni mimi, Marie.” Alisikika akiwa na furaha kubwa na hakuweza kujizuia aliponiambia yaliyotokea. Alipokuwa akibadilisha vituo huko Montreal, ghafla akawaona mama na baba yake wamesimama pale! Walikuwa wamesafiri umbali fulani kuja kumlaki. Marie alikuwa akitembea kuelekea kwao ghafla, baba yake akasonga mbele, akamkumbatia na kumbusu! Loo, jinsi malaika wa Mbinguni walivyopaswa kufurahi!

Lakini nini kilichokuwa kimetokea? Ninaamini kwamba Marie alikuwa amemfungulia baba yake mbingu kwa maombi yake ya kuachilia. Asubuhi ile, Baba yake wa Mbinguni alikuwa amenena kupitia ule ‘mlango uliofunguliwa’ kwa baba yake wa kidunia, akimchochea achukue siku ya mapumziko kazini na kumpeleka mkewe safari ya kwenda kumlaki binti yao. Kisha, alikuwa amemgusa moyoni, akimfanya anyoshe mkono kwa upendo kumbusu Marie kwa mara ya kwanza kabisa. Bila shaka, baba hakujua kwamba mipango na matendo yake yaliongozwa na Mungu.

Baada ya miaka miwili, Marie alikuwa amekua na kuwa binti mrembo, mwenye afya njema kiroho. Alipatana kikamilifu na familia yake na hata akahamia mjini kwao. Alishiriki kikamilifu katika kanisa lake la kiinjili na hata akateuliwa kuwa shemasi mwanamke. Haikuchukua muda mrefu kwa Marie kupata mume kanisani wenye mpango wa kumtumikia Bwana kama wamisionari. Mungu ni mwema mno!

Angela “Nina tatizo gani, Gareth?” Angela alilia, alipokuwa amekaa kwenye kiti cha ofisi yangu. “Ninaamka kila asubuhi nikiwa nimejaa hofu kwamba nitakuwa nafanya kosa nikiolewa na John.”

Aliendelea kueleza kwamba kila asubuhi alikuwa amedhamiria kumaliza uhusiano ule, lakini, siku ilivyosonga mbele, alijua kwamba hangeweza, kwa kuwa John alikuwa kijana mwema ambaye kila msichana angejivunia kuolewa naye. Alikuwa Mkristo aliyejitoa naye alimtendea kwa adabu na upendo. Mapendezi yao yalifanana na wote wawili walikuwa na hamu ya kumtumikia Bwana katika kazi ya umisionari.

Angela alijua kwamba tatizo lilikuwa lake kwa kuwa huu haukuwa uhusiano wa kwanza ambao alikuwa amehisi hofu kama hiyo. Mara mbili, alikuwa amemaliza mahusiano mazuri na kisha akalia kwa majuma baadaye akijiuliza kwa nini alikuwa ‘mpumbavu kiasi hicho.’

Katika ushauri wetu, aliniambia kuhusu baba aliyekuwa mzee katika kanisa la kiinjili lenye afya. Alimheshimu sana, lakini alihisi kwamba hangeweza kamwe kumridhisha. Alikuwa amefahamisha wazi kwamba, kwa mtoto wake wa kwanza, alikuwa ametaka mvulana badala ya msichana. Alipokua, Angela alikuwa akicheza kriketi na baba yake na ndugu zake wadogo. Alikuwa hodari, lakini kamwe si hodari kama ndugu zake, hivyo hakuwahi kupokea sifa walizozipokea wao. Alipopata daraja la A shuleni, aliulizwa kwa nini halikuwa A+. Alipochukua kazi yake ya kwanza benki, aliambiwa kwamba angepaswa kuomba benki nyingine, bora zaidi. Hakuwahi kusikia pongezi au uthibitisho wa baba yake ingawa alikuwa amejitahidi sana kumpendeza.

Nilimdokezea kwamba baba yake alikuwa ameshindwa kumpa utambulisho na thamani, kwamba kujiamini kwake kulikuwa chini kwa sababu daima alijiona kama asiyeweza kuwaridhisha wanaume katika maisha yake.

Shetani alikuwa akitumia majeraha yaliyosababishwa na kukosa kwa baba yake kumkubali, ili kumzuia kukuza uhusiano wa kimungu na John. Angela aliuona mfumo huo na akaelewa jinsi angeweza kuvunja utumwa kwa kuponya majeraha kupitia kumwachilia baba yake. Tuliomba pamoja alipomwomba Bwana “asimhesabie baba yangu dhambi hii.”

Majuma kadhaa baadaye, Angela alipata mawe ya figo.

Aliondoka katika eneo tulilokuwa tukifanya kazi pamoja ili kurudi katika jimbo lake la nyumbani, ambako angeingia hospitalini kwa upasuaji.

Miezi miwili baadaye, nilipokutana naye kwa mara ya kwanza tangu upasuaji, alinikimbilia, akanikumbatia, na kwa furaha kubwa, akaniambia hadithi ya ajabu.

Alipofika nyumbani, baba yake alitangaza kwamba alikuwa akichukua majuma matano ya mapumziko kazini ili aweze kuyatumia pamoja na binti yake! Alimpeleka kula chakula na kutembelea maeneo ya kuvutia ya karibu. Walizungumza pamoja na kugundua mambo mengi mno kuhusu mmoja na mwenzake ambayo hakuna aliyeyajua awali. Kulikuwa na ziara nyingi kwenye maeneo aliyofanyia kazi baba yake, na katika kila moja, aliona haya kwa sababu alikuwa akijisifia binti yake na mambo ya ajabu aliyokuwa akiyafanya. Alijivuna sana kwa ajili yake!

“Gareth,” alisema, “nimempenda baba yangu!” Kisha akaongeza, “na sikuweza kusubiri kurudi kumwona John.”

John na Angela walioana kwa furaha na pamoja, wakamtumikia Bwana kwa shangwe.

Ni nini kilichomchochea baba yake kuchukua majuma matano ya mapumziko kazini ili ayatumie na binti yake? Je, ingekuwa ni Bwana akinena naye kupitia mlango uliofunguliwa kwa maombi ya Angela ya kuachilia? Hakika ninaamini hivyo.

Tony Ilimchukua Tony jitihada kubwa kuchukua ujasiri wa kunitembelea. Hakuweza kuwasiliana vizuri na mwanamume yeyote, akiwa amelelewa na mama yake baada ya talaka yenye hasira.

Tangu alipoacha shule, kulikuwa na mfululizo wa kazi, lakini alikuwa ameshindwa kudumu katika yoyote kati yazo. Nilisikiliza alipokuwa akinipa visingizio vyake na punde nikaona mfumo kwamba daima ilikuwa “kosa la msimamizi wangu.”

Tulizungumza pamoja kuhusu utoto wake, upweke, na kuichukia shule. Punde ikadhihirika kwamba alikuwa na hofu kubwa ya mmoja wa walimu wake. Hakuwa mwanafunzi hodari na mwalimu huyu mahususi alikuwa mkatili kabisa katika baadhi ya mambo aliyoyafanya na kuyasema. Mwalimu wake alionekana kufurahia kuwafanya wanafunzi wake wasistarehe darasani na angewaaibisha wale wenye hisia nyororo kwa kuwadhihaki mbele ya darasa. Tony mara nyingi alikuwa shabaha ya vijembe vyake.

Kisha kulikuwa na vitisho. Karibu hakuna juma lililopita bila Tony kutishwa kupelekwa kwa mwalimu mkuu kwa sababu kazi yake haikuwa “kwa kiwango kinachotakiwa.” Ijapokuwa alifanya kazi kwa bidii zaidi, hakuweza kamwe kumridhisha mwalimu huyu, na mara nyingi alipewa kazi za ziada. Alifurahi sana alipokuwa mkubwa wa kutosha kuacha shule na kuanza kupata pesa; hata hivyo, punde ikawa dhahiri kwamba majeraha yalibaki kwa kuwa Tony hakuweza kuwasiliana na mwanamume yeyote mwenye mamlaka na ushawishi. Kila alipopewa kazi isiyopendeza kuifanya, aliichukulia kama adhabu aliyopewa na msimamizi ambaye lazima alikuwa hampendi. Hakuweza kuona kwamba ilikuwa kazi inayotarajiwa kwa kawaida kwa mfanyakazi kijana yeyote wa kampuni ile.

Nilieleza jinsi mara nyingi tunavyojeruhiwa na matendo au maneno ya wengine na jinsi majeraha hayo yanavyotuzuia kuishi maisha katika uhuru ambao Yesu alitununulia msalabani.

Tony alielewa jinsi mwalimu wake alivyotumiwa na Shetani kuijeruhi nafsi yake. Pamoja tuliomba alipochagua kusamehe na kumwomba Bwana amsamehe mwalimu yule. Alijitoa kuomba kwa ajili ya familia yake, na hasa, kwa ajili ya wanawe waliokuwa waasi kabisa jambo lililokuwa likisababisha uchungu mwingi kwa wazazi wao.

Punde fursa nyingine ya kazi ilifunguliwa, naye Tony akaomba. Alipewa kazi na akaanza ndani ya siku chache.

Mwaka mmoja baadaye alipandishwa cheo kuwa msimamizi kwa sababu alikuwa amejenga uhusiano mzuri sana na wenzake. Pia, kama mmiliki wa kampuni alivyotangaza, “Unaweza kumpa kazi yoyote na unajua itafanyika vizuri. Ni mtu ninayeweza kumwamini!” Mungu alikuwa amefanya kazi njema.