Kupura

“…na jira kwa ufito. Nafaka ya mkate hupondwa; kwa sababu hataendelea kuipura daima.” — kutoka Isaya 28:27–28

Sura hii ni kwa ajili ya nyakati ambapo maisha ni magumu na unauliza kwa nini — hasa lile swali linalosema, “kwa nini haya yananipata mimi, wakati watu wasiomjali Mungu hata kidogo wanaonekana kuwa na maisha rahisi?”

Unahitaji kujua kupura kulikuwa nini. Nafaka ilipovunwa, ilikuwa bado imefungwa ndani ya ganda lisilofaa kitu, na njia pekee ya kuitoa punje njema ilikuwa kuipiga — kwa fimbo ya kupuria, kwa ufito, kwa gurudumu zito. Kunaonekana kama ukatili. Lakini lengo halikuwa kuiharibu nafaka; lilikuwa kuiweka huru kutoka kwenye ganda lililoing’ang’ania. Spurgeon anasema mambo magumu maishani mwako yanaweza kuwa hivyo hasa: Mungu anakupura, ili kulegeza ganda la dhambi na ubinafsi linalowang’ang’ania hata walio bora kati yetu, ili punje halisi itoke huru.

Sasa tulia na jibu la lile swali la “kwa nini mimi?”, kwa sababu linashangaza kweli. Spurgeon anaonyesha kwamba mkulima hupura ngano tu. Hajisumbui kuyapiga magugu. Magugu huachwa tu — kwa sababu hakuna kitu ndani yake kinachostahili kuwekwa huru. Kwa hiyo kupurwa si ishara kwamba Mungu amekusahau au yuko kinyume nawe. Ni kinyume chake kabisa. Ni ishara kwamba kuna punje halisi ndani yako inayostahili taabu hiyo. Kupura ni aina ya ajabu ya pongezi: hufanyi hivi kwa kitu unachokitupa.

Na Spurgeon anasisitiza kwamba kunafanywa kwa uangalifu mkubwa. Picha ya Isaya ni kwamba mkulima mwenye hekima kamwe hapuri kila kitu kwa njia moja — mbegu ndogo laini hupigwa kidogo kwa ufito, wakati nafaka ngumu hupitishiwa gurudumu zito. Kamwe haziponde zile laini kwa vyombo vikubwa. Faraja ya Spurgeon ni kwamba kipindi chako kigumu kimepimwa na Mungu anayejua hasa kiasi unachoweza kustahimili. Hakimo mikononi mwa adui zako, wala mikononi mwa bahati mbaya, wala mwa ibilisi — kimo mikononi mwa yule anayekushughulikia kwa uangalifu, akichagua chombo kinacholingana na mbegu.

Kuna ahadi bora zaidi iliyofichwa humo: mpaka uliowekwa. Spurgeon ananukuu shairi la zamani — Mungu akikuagizia taabu kumi, hazitakuwa kumi na moja. Hakuna pigo hata moja zaidi ya lile lililowekwa. Lo lote ulilo chini yake sasa hivi lina kikomo usichokiona, lakini Mungu amekwisha kukiweka. Halidumu bila mwisho. Linahisi tu kana kwamba halina mwisho.

Pia yuko mkweli kabisa kwamba hakuna lo lote kati ya hayo linalopendeza. Anamchora mtoto wa shule aliyetumwa kwenda kuleta bakora atakayochapwa nayo — na anaonyesha kwamba hakuna mtoto hata mmoja katika historia aliyewahi kurudi na fimbo aliyoipenda kweli. Bila shaka hapana. Inapaswa kuuma; ndicho kinachoifanya itimize kazi yake. Kwa hiyo usiongeze hatia juu ya maumivu kwa kudhani kwamba Mkristo mwema anapaswa kufurahia mateso. Unaruhusiwa kuyachukia. Bado yanafanya kazi.

Na sehemu iliyo bora kuliko zote ni lile andiko lenyewe la msingi: “hataendelea kuipura daima.” Kupura kuna mwisho uliowekwa ndani yake. Mkulima anaacha. Spurgeon analiweka sambamba na ahadi hii: “Kulia kwaweza kukaa usiku kucha, lakini asubuhi huja furaha.” Usiku ni halisi. Na asubuhi pia ni halisi. Na siku moja, katika ulimwengu ulio bora zaidi, sauti ya mapigo itakoma kabisa, na punje njema peke yake itabaki, salama.

Kwa hiyo jambo gumu unalolibeba si uthibitisho kwamba Mungu yuko kinyume nawe. Ukilitazama kwa upande mwingine, huenda likawa uthibitisho wa kinyume chake: kuna punje ndani yako inayostahili kuwekwa huru, inashughulikiwa kwa uangalifu, kwa muda uliowekwa na wenye kikomo, ikielekea mahali pazuri.

Jambo moja la kushikilia katika kipindi kigumu: badala ya “kwa nini mimi?”, jaribu “ganda gani linalegezwa na hili?” — na ukumbuke zile ahadi mbili zilizoambatana nalo: mkulima hupura ngano tu, na hataendelea kupura daima. Zote mbili ni kweli kuhusu lo lote ulilo chini yake sasa hivi.