Ngano Ghalani

“Ikusanyeni ngano ghalani mwangu.” — Mathayo 13:30

Hii ndiyo sura ya mwisho, nayo ndiyo inayotazama mbali kabisa hadi mwisho — mavuno ya mwisho wa mambo yote.

Yesu alisimulia hadithi kuhusu shamba ambamo ngano na magugu viliota pamoja, vimesongana katika udongo uleule, na kwa muda ni vigumu kuvitofautisha. Naye akasema: msiving’oe sasa — viacheni vikue pamoja hadi mavuno, na ndipo vitakapotengwa, ngano ikikusanywa salama ghalani, magugu yakifungwa matita na kuondolewa. Spurgeon anachukua mstari huo mmoja, “Ikusanyeni ngano ghalani mwangu,” na kuusoma karibu neno kwa neno.

Neno analolikazia kwanza ni dogo lakini zito: “BALI.” Yaani — ngano huenda huku, bali magugu huenda kule. Kwa sasa, anasema, ngano na magugu vimechanganyika pamoja. Watu wanaompenda Mungu na watu wasiojali hata kidogo huketi katika madarasa yaleyale, familia zilezile, makundi yaleyale ya marafiki, wamesongana katika shamba moja. Na huwezi kila mara kuwatofautisha kwa kuwatazama tu, wala huwezi kuukwepa mchanganyiko huo kwa kukimbilia mahali pengine — hakuna shamba duniani lenye ngano tupu. Lakini siku inakuja ambapo hilo “BALI” litashuka, na utengano utakuwa wa mwisho. Spurgeon analiita neno hilo dogo lango la chuma ambalo siku moja litashuka kati ya watu waliokua ubavu kwa ubavu. Linakusudiwa kukufanya utafakari kwa uzito, na ndivyo lilivyo.

Neno linalofuata lina joto zaidi: “IKUSANYENI.” Kwa sababu kwa ngano, mwisho hautishi — ni uokoaji. Wavunaji (Yesu alisema ni malaika) wanajua hasa ni mabua yapi yaliyo ya kweli; hakuna hata punje moja ya kweli itakayosahaulika au kupotea. Nao huikusanya ndani — kutoka kila nchi, kila aina ya watu, kila karne. Spurgeon anaipitia orodha hiyo kwa furaha iliyo wazi: watu kutoka majumba ya kifalme na watu kutoka vibanda vidogo, waaminio wa maelfu ya miaka iliyopita na waaminio wa wiki iliyopita, wote wakiletwa pamoja ndani ya ghala moja. Kila mgawanyiko tunaouweka huku chini — asili, pesa, madhehebu, yote — umetoweka tu, mara ngano ikiisha kuingia ghalani. Ngano kutoka mashamba mengi mbalimbali, isiyotofautishika tena ikiisha kukusanywa nyumbani.

Kisha linakuja neno linalolifanya jambo hili kuwa lako binafsi: “NGANO.” Kwa sababu jambo lote linategemea wewe ni ipi kati ya hizo mbili, na Spurgeon hakuachi ulikwepe. Kipimo chake si “je, wewe ni mtu mzuri?” — watu wengi wapendezao na waaminifu ni magugu. Ni cha ndani zaidi, tena ni rahisi zaidi. Je, ulipandwa na Bwana — je, imani yako ni kitu ambacho Mungu alikipanda ndani yako, punje halisi — au “ulijipanda mwenyewe,” ukikua tu kidini-kidini peke yako bila chochote kilicho hai kweli mzizini? Je, unamtegemea Kristo, kama ngano inavyomtegemea mkulima, au upo tu… hapo? Ndilo swali moja katika sura hii ambalo huwezi kumjibia mtu mwingine yeyote ila wewe mwenyewe.

Na maneno ya mwisho ni faraja tupu: “GHALANI MWANGU.” Spurgeon anasema mbingu inaitwa hapa kwa upole ghala — mahali pa usalama kamili, ambapo mavuno hatimaye yameingia na hakuna kitu kinachoweza kuyagusa. Hakuna tena sakitu, hakuna tena ukame, hakuna tena kupura, hakuna tena magugu. Ni ndani tu, na salama, milele. Ndiyo sababu, anasema, Mkristo wa kweli anapokufa, si jambo la huzuni tu — pia ni kukusanywa ndani. Mtu huyo hakupotea; alivunwa, akachukuliwa salama ghalani kabla yetu sisi wengine. Ndiyo sababu Biblia inaweza kusema, kuhusu watu waliokufa wakimtumaini Yesu, “farijianeni kwa maneno hayo.”

Kwa hiyo kitabu hiki chote cha picha za shambani kinaishia pale mavuno yanapoishia: ngano ikiletwa nyumbani. Kila sura imehusu kukua — udongo na mbegu na mizizi na hali ya hewa na subira — na hiki ndicho kila kitu kilikuwa kikikua kukielekea. Ghala. Salama. Nyumbani.

Jambo moja ambalo kitabu hiki chote kinarudi kwalo: hakikisha wewe ni ngano halisi — si uliyejipanda mwenyewe, si unayekua tu kidini karibu na kanisa, bali umeota mizizi kweli ndani ya Kristo na unamtegemea yeye. Kila kitu kingine katika kurasa hizi kinahusu kukua vizuri. Hili linahusu kukusanywa ndani. Lipatie jibu hilo moja, na mavuno ya mwisho wa dunia si kitu cha kuogopa — ndiyo siku utakapoletwa nyumbani hatimaye.