Gari Lililopakiwa Mizigo

“Tazama, mimi nimeelemewa chini yenu, kama gari lielemewavyo lililojaa miganda.” — Amosi 2:13

Hebu jionee gari la mavuno lililopakiwa kupita kiasi — limerundikwa juu kupita kipimo, linaugua, magurudumu yanazama, likichimba mifereji mirefu ardhini linapojikokota, karibu kuvunjika chini ya uzito. Sasa sikia mstari unaopaswa kukusimamisha: katika aya hii, Mungu ndiye anayesema anajisikia kama gari hilo lililopakiwa kupita kiasi. Ameelemewa. Amelemewa na uzito. Na uzito anaouzungumzia ni dhambi yetu.

Spurgeon yuko makini — ni wazi Mungu hawezi kupondwa kihalisi; anasema kama mzazi mwenye upendo anavyoweza kumwambia mtoto mdogo “unauvunja moyo wangu,” ili kumsaidia ahisi uzito wa jambo analolichukulia kuwa si kitu. Na hilo ndilo lengo zima la sura hii: kukufanya uhisi jinsi dhambi ilivyo nzito kweli — si kwako, bali kwa Mungu.

Kwa sababu hili ndilo jambo la ajabu. Ulimwengu wote mzima haumlemei Mungu hata kidogo. Spurgeon asema kuhusu Mungu: “Huvichukua visiwa kama kitu kidogo sana” — makundi ya nyota, bahari, milima, bila kulemewa hata chembe. Kuna kitu kimoja tu katika uumbaji wote kilicho kizito kiasi cha kumfanya Mungu aseme kama gari linalougua, nacho si ukubwa wa nyota. Ni dhambi. Kile kile tunachokipuuza kuwa si jambo kubwa ndicho kitu pekee kinachoelezwa kuwa karibu kupita uwezo wa kubebeka. Tumevipindua vipimo vya uzito kabisa.

Na Spurgeon anasema dhambi nyingine hulemea zaidi, hasa zile zinazotendwa bila sababu yoyote. Ananukuu mshairi wa zamani kuhusu mtu anayeapa na kumlaani Mungu kwa mazoea tu: angalau choyo hukimbiza fedha na tamaa mbaya hukimbiza anasa — kuna faida fulani, hata kama imepotoka — lakini mkufuru wa kawaida, asema, “huiacha nafsi yake ipotee bure.” Anatoa kitu cha thamani isiyopimika na kupata sifuri kabisa kwa malipo. Hiyo ndiyo aina ya dhambi ya kusikitisha kuliko zote: ile isiyo na maana yoyote.

Basi, kama sura ingeishia hapo, ingekuwa ya kuponda tu. Lakini hapa ndipo inapogeuka, na mgeuko huo ndio habari njema kuliko zote. Spurgeon anasema: tazama Mungu alichokifanya na mzigo huo. Hakuunyooshea kidole tu na kutuambia tuubebe wenyewe. Ndani ya Yesu, Mungu mwenyewe aliingia chini ya gari. Kila kitu tangu Gethsemane — akitoa jasho kama matone ya damu — hadi msalabani, hadi kile kilio cha kutisha “Mungu wangu, Mungu wangu, mbona umeniacha?” kilikuwa ni Mungu mwenyewe akiingia chini ya gari lililopakiwa kupita kiasi la dhambi ya ulimwengu na kuubeba uzito ambao ungetuponda sisi. Mzigo uliomfanya hata Mungu augue — aliubeba mabegani mwake, kwa makusudi, ili usikuangukie wewe.

Jambo hili linatufikisha kwenye uchaguzi mmoja halisi ambao sura inaishia nao, nao si mgumu. Uzito huo unakwenda mahali fulani. Ama unabaki juu ya Yesu, ambaye tayari aliubeba na ana nguvu za kutosha kuubeba — au unabaki juu yako, na Spurgeon anasema wazi kwamba mtu anayebeba dhambi yake mwenyewe milele ni gari ambalo hatimaye litabanwa bapa chini ya mzigo wake mwenyewe. Halilainishi jambo hili, kwa sababu ni la muhimu mno kulainishwa: uzito ule ule ambao Mungu aliubeba kwa ajili yako, ukimkataa, ndio utakaokuponda.

Kwa hiyo picha iliyoanza kama habari mbaya tupu — tazama jinsi dhambi yako ilivyo nzito — inakuwa habari njema kuliko zote unazoweza kuwazia — na tazama ni nani ambaye tayari ameibeba. Hukuwahi kuwa na nguvu za kuliinua gari hilo. Hukukusudiwa kamwe. Mtu fulani tayari aliingia chini yake kwa ajili yako.

Jambo moja la kufanya na hili, kwa uaminifu: acha kujifanya kwamba mzigo ni mwepesi. Utaje uzito halisi ambao umekuwa ukiukokota huku ukijiambia si jambo kubwa — kisha umkabidhi Yule ambaye tayari aliingia chini ya gari ili kuuchukua. Huo si udhaifu. Ni kuweka uzito mahali ambapo tayari umelipiwa.