Karama za Upendo

Hivi karibuni nilikuwa katika nchi yangu ya asili, Wales, nikimsikiliza shemeji yangu Vivian, alipokuwa akisimulia baadhi ya hadithi alizozijua kuhusu uamsho wa Kiwelisi wa mwaka 1904. Nilikuwa na rafiki yangu Mkanada aliyekuwa akitembelea Uingereza kwa mara ya kwanza, naye alikuwa na shauku kubwa ya kusikia habari za uamsho huo kutoka kwa watu waliokuwa na uhusiano fulani nao. Babu yake Vivian alikuwa mmoja wa waliookoka siku zile, naye Vivian mwenyewe alilelewa katika kanisa lililoanzishwa wakati ule, katika kijiji kile kile ambapo Evan Roberts alianzia huduma yake.

Macho ya rafiki yangu yalijaa machozi alipokuwa akizisikiliza hadithi hizo, lakini mawazo yangu yalivutwa na sura ya uso wa Vivian. Kisima kirefu cha shauku ndani yake kilionekana kama kinabubujika kuja juu. Uso wake uling'aa alipokumbuka hadithi za babu yake zilizosimulia juu ya uwepo wa kutisha wa Mungu ambao kila mtu aliuhisi, mwenye dhambi na mtakatifu vilevile, walipoyaishi siku zile za upako. Alikumbuka hadithi za miujiza ya ajabu, za maisha yaliyobadilishwa kwa utukufu, za makanisa yaliyojaa pomoni saa moja kabla ya wakati uliopangwa wa ibada kuanza, za wachimba migodi walioteremka shimoni saa moja mapema ili wapate muda wa kuabudu na kuimba kabla ya kuchimba dhahabu nyeusi. Babu yake alikuwa amemsimulia hayo yote. Hata hivyo, ni ule utambuzi wa kina wa uwepo wa Mungu uliogusa moyo wa Vivian kwa nguvu zaidi.

Upako ni nini?

Mimi na mke wangu Anne tulikuwa tukiwatembelea marafiki huko New Zealand baada ya ziara ya huduma nchini Australia. Tulipokuwa tukiendesha gari kupitia mji mdogo wa Kisiwa cha Kaskazini, jioni moja ya Jumamosi mapema, tuliona kibao kilichotangaza mikutano ya kanisa la Elim. Kabla ya kuhamia Kanada mwaka 1975 tulikuwa wanachama wa dhehebu la Elim huko Wales, lakini tangu wakati huo hatukuwahi kuhudhuria kanisa la Elim, hivyo tukafikiri ingekuwa vyema kuwatembelea ndugu hawa huko New Zealand.

Tulilipata kanisa, lililokuwa katika shule ya eneo lile. Tulipowasili, mbao za kuandikia zilikuwa zikifutwa, madawati yakipangwa ukutani na viti vikiwekwa vya kutosha kwa watu wapatao arobaini waliotarajiwa (wakiwemo watoto). Kijana mmoja alitukaribia na kutukaribisha kanisani. “Samahani kwamba mchungaji hayupo asubuhi hii,” akasema. “Itawabidi mnivumilie mimi badala yake!” Jambo hilo halikututia wasiwasi sana kwa kuwa tulikuwa tumetumia miaka mingi tukifanya kazi na vijana na tulijua vyema kwamba Bwana aweza kunena kupitia kwao vilevile kama anavyonena kupitia washiriki wakomavu zaidi wa kanisa.

Ibada ilikuwa ya kawaida kwa kusanyiko dogo la kifamilia, hadi kijana yule aliponena. Kwa muda wa dakika arobaini alitufungulia Maandiko akijenga mawazo yake juu ya Wafilipi 1:6 “Nina hakika kwamba Mungu, aliyeanza kazi hii njema ndani yenu, ataiendeleza hata itimizwe katika Siku ya Kristo Yesu.”

Alipomaliza, nilimgeukia Anne na kumuuliza, “Umeliona vipi hilo?” Akajibu, “Sijasikia mahubiri yenye upako namna hii kwa miaka ishirini!” Natumaini alikosea kwa kuwa amenisikia nikihubiri mara nyingi katika miaka hiyo, lakini hisia hiyo niliishiriki mimi pia. Hakuwa amenena tu na akili na roho zetu, bali Roho Mtakatifu alikuwa amemtumia kuzihudumia roho zetu. Tulihisi kana kwamba tumelishwa kwa utajiri wa Nchi ya Ahadi, zabibu tamu, na asali, wala si mana iliyochakaa ya jangwani. Alikuwa na upako. Mungu Roho Mtakatifu alikuwa katika ibada ile akitumia mmoja wa vyombo vyake vilivyochaguliwa kutubariki alipotufundisha kupitia kwake. Tuliutambua uwepo wake katikati yetu.

Hakika, upako ni Mungu kuweka muhuri wake, kibali chake, juu ya mtu au huduma, ili kuwe na matokeo ya milele katika maisha (ya kiroho) ya wale wanaohudumiwa. Upako huihudumia roho vilevile kama unavyohudumia mwili na nafsi.

Lo, jinsi ninavyotamani kuwaona wanaume na wanawake wakihudumu chini ya upako wa Roho! Nimeyapata mambo kama hayo mara nyingi lakini si mara kwa mara vya kutosha. Baada ya kukaa chini ya huduma kama hiyo, hakuna kingine kiwezacho kuniridhisha sasa.

Nakumbuka Ann Jones alipokuwa akikariri mashairi yake na hakuna jicho lililobaki kavu alipochora kwa maneno taswira ya Bwana, kazi yake, mateso yake, na utukufu wake. Mashairi yangu hayakuwahi kuwagusa watu namna hiyo!

Nakumbuka Harty Warrens asiye na elimu alipoinuka kuomba kanisani. Ilionekana kana kwamba Bwana aliingia ghafla katikati yetu na sauti nyingine zote zikanyamazishwa. Sikuweza kamwe kuomba namna hiyo!

Nakumbuka Yorrie Richards aliyekuwa akigugumia alipoazimia kutoa ushuhuda wa hadharani wa Bwana wake kinyume na shauri la marafiki zake, mimi nikiwemo. Tulikuwa na hakika kwamba angejiletea aibu kubwa yeye na sisi. Badala yake, tulisikiliza kwa mshangao Mungu alipoutia upako ulimi wake ili kutoa ushuhuda ulio wazi, usio na kigugumizi, wenye nguvu, uliopelekea wengi kumwamini Mwokozi!

Nakumbuka nikiingia katika uchafu wa mji wenye kuta wa Kowloon, Hong Kong, pamoja na rafiki yangu kijana aliyeazimia kuwa shahidi wa Bwana miongoni mwa wateja wa dawa za kulevya na makahaba walioishi huko. Niliuona udhaifu wake na kumsikia akieleza hofu zake, lakini leo jina la Jacky Pullinger linajulikana ulimwenguni kote kwa sababu ya upako uliokuwa juu yake katika kazi ile hatari.

Nakumbuka nikimsikiliza Dkt. Martin Lloyd Jones katika mafunzo yake ya Biblia ya kila juma, Mch. Eric Dando wa Assemblies of God, Meja Alistair Smith wa Jeshi la Wokovu walipohubiri juu ya Utukufu wa Mungu na Nguvu ya msalaba. Hakuna hata mmoja wetu aliyetaka kuondoka katika viti vyetu vigumu vya mbao, kwa maana Mungu alikuwepo.

Nakumbuka kijana mmoja Mbrazili aliyefanya kazi na Mercy Ships walipotembelea Poland mwaka 1991. Ingawa alikuwa na umri wa miaka ya mwanzoni mwa ishirini, kulikuwa na ushahidi mzuri wa upako wa Bwana juu yake alipohutubia makusanyiko makubwa katika Kanisa Katoliki. Nimerudi tu Kanada baada ya majuma kumi huko Fortaleza, Brazil, nikitazama alivyowakusanya pamoja wachungaji kutoka makanisa yapatayo 400 katika kampeni kubwa ya uinjilisti iliyopelekea zaidi ya ‘maamuzi ya kumpokea Kristo’ 35,000.

“Nami niseme nini zaidi? Kwa maana wakati hautanitosha kuwasimulia habari za” Lo, jinsi Bwana anavyotamani kumwona bibi-arusi wake akihudumu chini ya upako wa Roho! Upako kama huo waweza kuwa wako na lazima uwe wako kama utapenda kuruka kama tai.

Siri ni hii: Mungu ataweka upako wake tu juu ya wanaume na wanawake wanaohudumu katika nafasi aliyowaitia na kuwapa vifaa kwa ajili yake. Kwa nini aweke upako wake juu ya wale wanaotenda kazi nje ya mpango na makusudi yake?

Tumeyapanga makanisa yetu vizuri mno hata Mungu hana sehemu ya kutenda katika ibada zetu. Tunawaweka watu katika nafasi na huduma ambazo Mungu hakuwaandaa wala kuwapa vifaa kwa ajili yake. Wanapita katika Shule ya Biblia, kisha Chuo cha Theolojia na hatimaye kanisani. Kama kanisa ni kubwa, wanachukua moja kwa moja nafasi ya mchungaji wa cheo cha chini kabisa, yaani, mchungaji wa vijana. Kama Mungu amewaita kuwahudumia vijana au kuwa wachungaji si jambo la maana. Tunahitaji kuijaza nafasi ile ili kuendeleza mipango ya kanisa letu! Bila shaka, siku moja atapandishwa cheo kuwa mchungaji (mkuu), ingawa kuna ushahidi mdogo wa upako wa Mungu juu yake kama mchungaji kabisa.

Labda ni mshiriki mwaminifu wa kanisa, mwenye mafanikio katika biashara, hivyo tunamfanya mzee - bila kuzingatia sana kama ana ‘kipaji cha kufundisha’. Anaongoza kikundi kidogo katika mafunzo ya papo kwa papo na anashangaa kwa nini watu wake wanaona njaa ya nyama ilhali chote awezacho kuwapa ni maziwa.

Tunayo mahitaji ya ushauri nasaha, hivyo tunamteua daktari wa magonjwa ya akili wa muda wote katika wafanyakazi wetu na kuhalalisha jambo hilo kwa kusema kwamba ni Mkristo. Hilo halimaanishi kwamba amejaliwa kipawa cha kufundisha na kuhudumu katika ushauri wa Kibiblia kwa upako. Ushauri mwingi sana wa kanisani leo hautofautiani na ushauri wa ulimwengu pamoja na mpango wake wa hatua kumi na mbili. Tazama rafu za vitabu za duka lako la vitabu vya Kikristo la eneo lako ili uone ni vitabu vingapi vya namna hiyo vinavyopatikana sasa chini ya kivuli cha ushauri wa Kikristo.

Mpango wa hatua kumi na mbili una lengo lake, kumpa mtu asiye na uwiano uwezo fulani wa kudumisha maisha yenye usawa. Wanatoa gongo la kukusaidia kupita katika maisha bila kujikwaa sana. Bila shaka, wako wengi katika makanisa yetu wanaohitaji ushauri wa magonjwa ya akili kwa ajili ya ugonjwa wao, kama ilivyo katika jamii yote. Hata hivyo, wengi wana magonjwa ya kiroho ambayo hayawezi kamwe kuponywa kwa njia za kiakili. Ushauri wa kweli wa Kikristo hutoa uponyaji kamili kutoka kwa vidonda vya kiroho kupitia damu iliyomwagika ya msalaba. Lo, jinsi tulivyoipunguza nguvu damu ile, tukiinyang'anya uwezo wake! Yesu hakufa ili kutupa gongo - alikufa ili tupate kufanywa wazima!

“Mungu ameviweka viungo, kila kimoja, mwilini, kama alivyopenda.”

“Na Mungu ameweka wengine katika kanisa, wa kwanza mitume, wa pili manabii, wa tatu waalimu, kisha miujiza”

“Kila mmoja wetu alipewa neema kwa kadiri ya kipimo cha kipawa cha Kristo. .... Alipopaa juu aliwapa wanadamu vipawa ... Naye alitoa wengine kuwa mitume; na wengine kuwa manabii; na wengine kuwa wainjilisti; na wengine kuwa wachungaji na waalimu.”

“Kwa kuwa tuna karama zilizo mbalimbali kwa kadiri ya neema tuliyopewa, kila mmoja na azitumie ipasavyo.”

Vyovyote tunavyosoma sehemu hizi nne za Maandiko na muktadha wake, hatuwezi kuukwepa ukweli kwamba ni Mungu anayetuweka katika kanisa pamoja na karama na huduma zetu mbalimbali. Tunapaswa kuwa na shauku ya kuitambua karama yetu wenyewe na kuhudumu katika karama hiyo. Kama sisi ni viongozi wa kanisa, tunapaswa kuwa na bidii ya kuzigundua karama za wengine na kuwatoa katika huduma ipasavyo.

Wako wapi mitume na manabii ambao “Mungu ameweka katika kanisa” ili kuitangaza sauti ya Mungu na kuturudisha kwenye misingi ya Ufalme - kwenye umoja ambao Yesu anauombea, kwenye mtindo wa maisha aliotutaka? Wako wapi wale viongozi watumishi walio tayari kuwa wa mwisho na walio wadogo kuliko wote, kama aliye mdogo na kama mtoto, wakijua kwamba hao ndio walio wakuu katika Ufalme wa Mungu?

Nabii yule mkuu Eliya alipochukuliwa juu mbinguni, joho lake lilimwangukia mfuasi wake kijana, Elisha, aliyepaza sauti, “Yuko wapi Mungu wa Eliya?” Leo, huenda ingefaa zaidi tupaze sauti “Wako wapi Waeliya wa Mungu?” Mara nyingi mno, wamekatwa mabawa yao na majoho yao kuraruliwa.

Nakumbuka nikihudhuria kongamano kuhusu jinsi ya kulikuza kanisa langu. Mafundisho mengi yalikuwa mazuri, ushauri wa vitendo. Cha thamani hasa kwa hali yangu kilikuwa kutambua umuhimu wa kipawa cha msimamizi kufanya kazi bega kwa bega na mchungaji. Nilikuwa na mtu wa namna hiyo kanisani mwangu na nikaona ushahidi wa upako wa Mungu tulipofanya kazi pamoja. Kisha tukaambiwa kwamba, kama tungetaka kufanikiwa, ilitubidi tuache kufikiri kama wachungaji na tuanze kufikiri kama wafugaji! Nina hakika wako watu katika Mwili wa Kristo ambao Mungu amewa‘ita’ kuwa wafugaji, lakini hilo si chaguo niwezalo kufanya. Mpaka YEYE atakaponiita kwenye huduma nyingine, nitajitahidi kuwa mwaminifu nikiwa mchungaji/mwalimu.