Mhadhara wa XVII. Faraja za Uongo kwa Wenye Dhambi

MHADHARA WA XVII.

FARAJA ZA UONGO KWA WENYE DHAMBI.

Andiko.—Basi mbona mwanifariji bure, ikiwa katika majibu yenu yamebaki maneno ya uongo?—Ayubu 21:34.

RAFIKI watatu wa Ayubu walisisitiza kwamba mateso aliyoyapata yalitumwa kama adhabu kwa dhambi zake, na kwamba yalikuwa ushahidi ulio dhahiri kabisa kwamba yeye alikuwa mnafiki, wala si mtu mwema kama alivyojidai kuwa. Mabishano marefu yakatokea, ambamo Ayubu alirejea uzoefu wote wa zamani, ili kuthibitisha kwamba wanadamu hawatendewi katika ulimwengu huu kwa kadiri ya tabia zao; kwamba tofauti hiyo haizingatiwi katika mgawanyo wa Majaliwa. Rafiki zake walishikilia kinyume, na kudokeza kwamba ulimwengu huu pia ni mahali pa thawabu na adhabu, ambamo wanadamu hupokea wema au uovu, kwa kadiri ya matendo yao. Katika sura hii, Ayubu anaonyesha kwa kurejea akili ya kawaida na uchunguzi wa kawaida, na uzoefu, kwamba jambo hili haliwezi kuwa kweli, kwa sababu ni jambo la hakika kwamba waovu mara nyingi hufanikiwa katika ulimwengu na maisha yao yote, na hivyo anahitimisha kwamba hukumu yao na adhabu yao lazima ziwe zimewekwa akiba kwa ajili ya hali ijayo. “Mwovu huwekwa akiba kwa siku ya uangamivu,” na “wataletwa nje siku ya ghadhabu yake.” Na kwa kuwa rafiki zake walikuja kumfariji, lakini wakiwa gizani juu ya jambo hili la msingi, hawakuweza kuelewa hali yake, na hivyo hawakuweza kumpa faraja yoyote, bali walizidisha huzuni yake, Ayubu alisisitiza kwamba yeye bado angeitazamia hali ijayo kwa ajili ya faraja, na kuwakemea kwa kupaza sauti, katika uchungu wa nafsi yake, “Basi mbona mwanifariji bure, ikiwa katika majibu yenu yamebaki maneno ya uongo?”

Kusudi langu la sasa ni kutoa maneno kadhaa juu ya njia mbalimbali zinazotumiwa katika kuwafariji wenye dhambi walio na wasiwasi, nami nakusudia:

I. Kutaja kwa ufupi umuhimu na kusudi la kuwafundisha wenye dhambi walio na wasiwasi.

II. Kuonyesha kwamba wenye dhambi walio na wasiwasi daima wanatafuta faraja. Lengo lao kuu ni kupata faraja katika taabu yao.

III. Kutaja baadhi ya faraja za uongo zitolewazo mara kwa mara.

I. Umuhimu na kusudi la kuwafundisha wenye dhambi walio na wasiwasi.

Wazo lenyewe la wasiwasi linadokeza kuwepo kwa mafundisho fulani. Mwenye dhambi hangekuwa na wasiwasi hata kidogo kuhusu hali yake ijayo, isipokuwa angekuwa na nuru ya kutosha kujua kwamba yeye ni mwenye dhambi, na kwamba yumo hatarini ya adhabu na anahitaji msamaha. Lakini wanadamu wanapaswa kuongolewa, si kwa nguvu za kimwili, wala kwa mabadiliko yatakayofanywa katika asili yao au muundo wao kwa uwezo wa uumbaji, bali kwa kweli iliyofanywa yenye nguvu na Roho Mtakatifu. Wongofu ni kuinama mbele ya kweli. Na kwa hiyo, kadiri kweli inavyoweza kuletwa juu ya akili, mambo mengine yakiwa sawa, ndivyo inavyowezekana zaidi kwamba mtu huyo ataongolewa. Kama kweli haitaletwa juu yake, ni hakika kwamba hataongolewa. Kama italetwa juu yake, si hakika kabisa kwamba itakuwa na matokeo, bali uwezekano ni kwa kadiri ya kiasi ambacho kweli inaletwa juu yake. Kusudi kuu la kushughulika na mwenye dhambi mwenye wasiwasi ni kufafanua magumu yake yote na giza lake, na kuondoa makosa yake yote, na kudhoofisha msingi wa matumaini yake ya kujihesabia haki, na kufagia kila baki la faraja ambayo angeweza kuipata ndani yake mwenyewe. Mara nyingi kuna ugumu mkubwa katika jambo hili, na mafundisho mengi yanahitajika. Wenye dhambi mara nyingi hushikilia kwa mtego wa kifo tegemeo zao za uongo. Mahali pa mwisho ambapo mwenye dhambi hukimbilia kwa ajili ya nafuu ni kwa Yesu Kristo. Wenye dhambi wangependelea kuokolewa kwa njia nyingine yoyote duniani. Wangependelea kutoa dhabihu yoyote, kutumia gharama yoyote, au kuvumilia mateso yoyote, kuliko kujitupa tu kama waasi wenye hatia na waliopotea juu ya Kristo peke yake kwa ajili ya wokovu. Hii ndiyo njia ya mwisho kabisa ambayo daima wako tayari kuokolewa kwayo. Inakata haki-binafsi yao yote, na kuangamiza kabisa kiburi chao na kuridhika kwao wenyewe, hata hawataki kabisa kuipokea. Lakini ni kweli katika falsafa kama ilivyo kweli katika hali halisi, kwamba hii ndiyo, baada ya yote, njia pekee ambayo mwenye dhambi angeweza kupata nafuu. Kama Mungu angejaribu kuwaokoa wenye dhambi, na kuwaokoa bila kunyenyekeza kiburi chao na kuwageuza kutoka dhambini mwao, hangeweza kuifanya. Basi kusudi la kumfundisha mwenye dhambi mwenye wasiwasi lipaswa kuwa kumwongoza kwa njia fupi iwezekanavyo kufanya hivi. Ni kuileta akili yake, kwa njia fupi kabisa, kwenye hitimisho la vitendo kwamba, kwa hakika, hakuna njia nyingine ambayo anaweza kupata nafuu na kuokolewa, ila kujikana mwenyewe na kupumzika katika Kristo peke yake. Kufanya hivi kwa matokeo kunahitaji ustadi mkubwa. Kunahitaji ujuzi kamili wa moyo wa mwanadamu, ufahamu wazi wa mpango wa wokovu, na wazo dhahiri na hakika la kitu chenyewe ambacho mwenye dhambi ni LAZIMA AKIFANYE ili aokolewe. Kujua jinsi ya kufanya hivi kwa matokeo ni mojawapo ya sifa adimu kabisa katika huduma siku hizi. Inasikitisha kuona jinsi wachache walivyo wahudumu, na jinsi wachache walivyo waungamaji wa dini ambao wanao katika akili zao wazo lile dhahiri la kitu kitakachofanywa, hata waweze kwenda kwa mwenye dhambi mwenye wasiwasi na kumwambia hasa kile analopaswa kufanya, na jinsi ya kukifanya, na waweze kumwonyesha waziwazi kwamba hakuna njia yoyote inayowezekana kwake kuokolewa ila kwa kufanya kitu kile kile wanachomwambia, na waweze kumfanya ahisi hakika kwamba lazima akifanye, na kwamba asipofanya kitu kile kile, atahukumiwa.

II. Nataka kuonyesha kwamba wenye dhambi walio na wasiwasi daima wanatafuta faraja.

Wenye dhambi mara nyingi hufikiri kwamba wanamtafuta Yesu Kristo, na kutafuta dini, lakini hili ni kosa. Hakuna mtu aliyewahi kutafuta dini, na bado akabaki bila dini. Dini ni nini? Ni kumtii Mungu. Kutafuta dini ni kutafuta kumtii Mungu. Nafsi ile inayoona njaa na kiu ya haki ni nafsi ya Mkristo. Kusema kwamba mtu anaweza kutafuta kumtii Mungu, na bado asimtii, ni upuuzi. Kwa maana kama anatafuta dini yeye si mwenye dhambi asiyetubu. Kutafuta dini, kunadokeza utayari wa kumtii Mungu, na utayari wa kumtii Mungu ndio dini. Ni kujipinga kusema kwamba mwenye dhambi asiyetubu anatafuta dini. Ni sawa na kusema kwamba anatafuta na kwa kweli anatamani sana kumtii Mungu, naye Mungu hamruhusu, au kwamba anatamani kumkumbatia Yesu Kristo, naye Kristo hamruhusu kuja. Ukweli ni kwamba, mwenye dhambi mwenye wasiwasi anatafuta tumaini, anatafuta msamaha, na faraja, na ukombozi kutoka jehanamu. Anatafuta kwa hamu mtu wa kumfariji, na kumfanya ajisikie afadhali, bila kulazimika kutii masharti ya kudhalilisha kama yale ya Injili. Na wasiwasi wake na taabu yake vinaendelea, ni kwa sababu tu hataki kukubali masharti. Kwa bahati mbaya, wenye dhambi walio na wasiwasi hupata wafariji wa kutosha kwa upendeleo wao. Nao wote ni wafariji wenye taabu pia, “ikiwa katika majibu yao yamebaki maneno ya uongo.” Bila shaka, mamilioni na mamilioni sasa wamo jehanamu, kwa sababu kulikuwa na watu waliowazunguka waliowapa faraja ya uongo, ambao walikuwa na huruma nyingi za uongo, au wenyewe walikuwa gizani kiasi kwamba hawakuwaacha wakae katika wasiwasi mpaka wawe wamemtolea Mungu mioyo yao, bali walitoa uongo, na kuondoa taabu yao kwa njia hiyo, na sasa nafsi zao zimepotea.

III. Nataka kutaja baadhi ya njia ambazo kwazo faraja ya uongo hutolewa kwa wenye dhambi walio na wasiwasi.

Ningeweza karibu kusema, kuna namna zisizo na mwisho ambazo kwazo jambo hili hufanyika. Kadiri ninavyopata uzoefu zaidi, na kadiri ninavyoona zaidi njia ambazo hata watu wema hushughulika nazo na wenye dhambi walio na wasiwasi, ndivyo ninavyozidi kuhuzunika kwa upumbavu na uongo usio na mwisho ambao kwao wanajaribu kuwafariji marafiki zao walio na wasiwasi, na hivyo, kwa kweli, kuwadanganya na kuwahadaa hata kuwatoa katika wokovu wao. Mara nyingi hunikumbusha jinsi watu wanavyotenda mtu anapougua. Mmoja wenu na aumwe, kwa ugonjwa karibu wowote ule duniani, nawe utaona kwamba kila mtu unayekutana naye ana dawa ya ugonjwa ule, tiba ya hakika, dawa maalum, dawa ya kila kitu; nawe utaona ulimwengu wa udanganyifu wa kitiba unaokuzunguka, hata kama hutakuwa mwangalifu na KUUFUNGA WOTE NJE, hakika utapoteza uhai wako. Mtu ni lazima atumie busara yake mwenyewe, kwa maana atakuta dawa nyingi kama alivyo na marafiki, na kila mmoja hushikilia dawa yake mwenyewe, na labda atachukizwa kama haitatumiwa. Na bila shaka mfumo huu wenye taabu wa udanganyifu wa kitiba huua watu wengi sana.

Hili ni kweli si kwa kiasi kikubwa zaidi kuhusu magonjwa ya mwili kuliko kuhusu magonjwa ya akili. Watu wana dawa zao maalum na dawa zao za kila kitu na tiba zao za kuponya yote ili kuzifariji nafsi zenye taabu, na wakati wowote wanapoanza kuzungumza na mwenye dhambi mwenye wasiwasi, wataleta faraja zao za uongo, kiasi kwamba kama yeye hatakuwa MWANGALIFU, na kuzingatia neno la Mungu, hakika atadanganywa hata uharibifu wake mwenyewe. Napendekeza kutaja machache ya maneno ya uongo yanayoletwa mara kwa mara katika kujaribu kuwafariji wenye dhambi walio na wasiwasi. Muda ungeniishia, hata kuyataja yote.

Lengo la moja kwa moja la watu wengi ni kuwafariji wenye dhambi, nao mara nyingi wanashikilia jambo hili kwa bidii kiasi kwamba hawajali njia wala aina ya faraja. Wanaona rafiki zao wakiwa na taabu, nao huwaonea huruma, wanahisi huruma nyingi sana, “Loo, loo, siwezi kuvumilia kuwaona wakiwa na taabu hivyo, ni lazima niwafariji kwa namna fulani,” na hivyo wanajaribu njia moja, na nyingine, na yote ili kuwafariji! Basi, Mungu anataka wafarijiwe. Yeye ni mwenye wema, na ana hisia za fadhili, na moyo wake huwaonea shauku, anapowaona wakiwa na taabu hivyo. Lakini anaona kwamba kuna njia moja tu ya kumpa mwenye dhambi faraja ya kweli. Yeye ana wema na huruma kuliko wanadamu wote, naye anataka kuwafariji. Lakini ameweka masharti yasiyoyumba kama kiti chake cha enzi, ambayo juu yake atampa mwenye dhambi nafuu. Naye hatabadilika. Anajua kwamba hakuna kitu kingine kitakachomfaidi mwenye dhambi kwa matokeo, kwa maana hakuna kitu kinachoweza kumfurahisha, mpaka atubu dhambi zake na kuziacha, na kumgeukia Mungu. Na kwa hiyo Mungu hatakubali. Lengo letu lipaswa kuwa sawa na lile la Mungu. Tunapaswa kuhisi huruma na wema, kama vile yeye anavyofanya, na kuwa tayari kutoa faraja, lakini tuhakikishe kwamba ni ya aina iliyo sahihi. Ukweli ni kwamba, lengo letu kuu lipaswa kuwa kumshawishi mwenye dhambi amtii Mungu. Faraja yake ipaswa kuwa kwetu, na kwake, lakini lengo la pili, na wakati tunapokuwa na hamu zaidi ya kuondoa taabu yake kuliko kumfanya aache kumtukana na kumvunjia Mungu heshima, hatuelekei, kwa mafundisho yetu, kumfaidi lolote la kweli. Hii ni tofauti ya msingi katika kushughulika na wenye dhambi walio na wasiwasi, lakini kwa wazi imepuuzwa na wengi, ambao huonekana kutokuwa na nia za juu zaidi ya huruma au shauku kwa mwenye dhambi. Kama katika kuhubiri Injili, au kufundisha walio na wasiwasi, hatusukumwi na heshima kubwa kwa utukufu wa Mungu, wala hatupandi juu zaidi ya kutamani kuondoa taabu ya walio na taabu; hii si kwenda mbali zaidi ya jinsi huruma au shauku ya kimaumbile ingetupeleka. Kupuuza kanuni hii, mara nyingi kumewapotosha waungamaji wa dini, na waliposikia wengine wakishughulika kwa uaminifu na wenye dhambi walio na wasiwasi, wamewashtaki kwa ukatili. Mara nyingi waungamaji wameniletea wenye dhambi walio na wasiwasi, na kuniomba niwafariji, na, nilipochunguza dhamiri zao hata ndani kabisa, wametetemeka, na nyakati nyingine wamechukua upande wa mwenye dhambi. Nyakati nyingine haiwezekani kushughulika kwa matokeo na vijana walio na wasiwasi, mbele ya wazazi wao, kwa sababu wana huruma nyingi zaidi kwa watoto wao, kuliko heshima kwa utukufu wa Mungu. Hili lote ni kosa, na kwa maoni na hisia kama hizo ni afadhali ushike ulimi wako, kuliko kusema lolote kwa walio na wasiwasi.

1. Mojawapo ya njia ambazo kwazo watu huwapa faraja ya uongo wenye dhambi wenye taabu, ni kwa kuwauliza, “Umefanya nini? Wewe si mbaya kiasi hicho.” Wanawaona wakiwa na taabu, nao hupaza sauti, “Kwani, umefanya nini?” kana kwamba hawajawahi kutenda jambo lolote ovu, na kwa kweli hawana sababu yoyote ya kuhisi taabu hata kidogo. Nimeshakwisha kutaja hapo awali habari ya mwanamke mmoja wa mtindo, aliyeamshwa katika mji huu, na alipokuwa akienda kumwona mhudumu ili kuzungumza naye, alikutana na rafiki, aliyemgeuza arudi nyuma, na kuufukuza wasiwasi wake, kwa kilio, “Umefanya nini hata ujisikie hivyo? Nina hakika hujawahi kutenda dhambi yoyote, inayohitaji ujisikie hivyo.” Naamini mwandishi wa habari aliliruka jambo hili na hakulitaja.

Mara nyingi nimekutana na habari za aina hii. Mama atamwambia mwanawe, aliye na wasiwasi, jinsi alivyokuwa mtoto mtiifu daima, jinsi alivyo mwema na mpole, na kumsihi asijitaabishe hivyo. Vivyo hivyo mume atamwambia mkewe, au mke atamwambia mumewe, jinsi walivyo wema, na kuuliza, “Umefanya nini?” Wanapowaona wakiwa na taabu kubwa, wanaanza kuwafariji, “Kwani wewe si mbaya kiasi hicho. Umekwenda kumsikiliza mhudumu yule wa kutisha, anayewatia watu hofu, nawe umefadhaishwa. Faraji, kwa maana nina hakika hujakuwa mbaya kiasi cha kujisikia taabu hiyo yote.” Wakati ukweli ni kwamba, wamekuwa wabaya zaidi sana kuliko wanavyofikiri. Hakuna mwenye dhambi aliyewahi kudhani kwamba dhambi zake ni kubwa kuliko zilivyo. Hakuna mwenye dhambi aliyewahi kuwa na wazo kamili la jinsi alivyo mwenye dhambi mkuu. Haiwezekani kwamba mtu yeyote angeweza kuishi chini ya mtazamo kamili wa dhambi zake. Mungu, kwa rehema, amewahurumia viumbe wake wote duniani ono lile baya kuliko yote, yaani moyo wa mwanadamu ulio uchi. Hatia ya mwenye dhambi ina kina kirefu na inahukumu zaidi ya awazavyo, na hatari yake ni kubwa zaidi kuliko afikiriavyo, na kama angeziona kama zilivyo, yamkini hangeishi hata dakika moja. Mwenye dhambi anaweza kuwa na dhana fulani za uongo juu ya jambo hili, ambazo huzua taabu, zisizo na msingi. Anaweza kufikiri amefanya dhambi isiyosameheka, au kwamba amemhuzunisha Roho amwondoke, au ameitumia vibaya siku yake ya neema hata iishe. Lakini kumwambia mtu aliye na maadili mema kuliko wote na mpole kwa asili kuliko wote duniani kwamba yeye ni mwema wa kutosha, au kwamba si mbaya kiasi afikiriavyo, si kumpa faraja ya busara, bali ni kumdanganya, na kuiharibu nafsi yake. Wanaofanya hivyo, na wawe waangalifu.

2. Wengine huwaambia wenye dhambi walioamshwa kwamba “Wongofu ni kazi inayoendelea hatua kwa hatua,” na kwa njia hii hupunguza wasiwasi wao. Mtu anapokuwa na taabu, kwa sababu anajiona kuwa mwenye dhambi kiasi hicho, na kwamba asipomgeukia Mungu, atahukumiwa; ni nafuu kubwa kwake kuwa na rafiki anayemshikilia wazo kwamba anaweza kuwa afadhali hatua kwa hatua, na kwamba sasa anasonga mbele, kidogo kidogo. Wanamwambia, “Kwani huwezi kutegemea kufika mara moja; mimi siamini katika mabadiliko haya ya ghafula, ni lazima usubiri na kuiacha ifanye kazi, umeanza vizuri, na baada ya muda utapata faraja.” Haya yote ni ya uongo kama shimo lisilo na kina. Ukweli ni kwamba, Kuzaliwa upya, au wongofu, si kazi inayoendelea hatua kwa hatua. Kuzaliwa upya ni nini? Ni nini ila mwanzo wa utii kwa Mungu? Na je, mwanzo wa jambo huwa unaendelea hatua kwa hatua? Ni tendo la kwanza la utii wa kweli kwa Mungu—tendo la kwanza la hiari la akili ambalo Mungu hulikubali, au ambalo laweza kuhesabiwa kuwa utii kwa Mungu. Huo ndio wongofu. Watu wanapozungumza juu ya wongofu kama kazi inayoendelea hatua kwa hatua, ni upuuzi. Wanaonyesha kwamba wanajua kuhusu kuzaliwa upya au wongofu kadiri ile ile aliyojua Nikodemo. Hawajui lolote juu yake, kama iwapasavyo kujua, wala hawafai kuongoza mkutano wa walio na wasiwasi, au kushauri au kufundisha wenye dhambi walio na wasiwasi, kuliko Nikodemo alivyofaa.

3. Njia nyingine ambayo kwayo wenye dhambi walio na wasiwasi hudanganywa kwa faraja ya uongo, ni kwa kushauriwa waachane na jambo hili kwa sasa.

Watu wanaodhaniwa kuwa wenye hekima na wema, wamejifanya kuwa wenye hekima zaidi ya Mungu, hata Mungu anaposhughulika na mwenye dhambi, kwa Roho wake, na kujitahidi kumleta kwenye uamuzi wa papo hapo; wao hufikiri kwamba Mungu anasukuma kwa nguvu mno, na kwamba ni lazima wao waingilie kati; nao watamshauri mtu huyo aende kutembea, au aingie katika kundi la watu, au ajishughulishe na biashara, au jambo lolote litakalopunguza fadhaa ya akili yake kidogo, angalau kwa sasa. Wangeweza vilevile kumwambia Mungu, kwa maneno wazi, “Ee Mungu, wewe u mgumu mno, unaenda haraka mno, utamfanya awe kichaa, au kumuua, hawezi kustahimili; kiumbe maskini, akisukumwa hivyo, atakufa.” Vivyo hivyo wanachukua upande dhidi ya Mungu, na kutenda sawa na kumwambia mwenye dhambi mwenyewe, “Mungu atakufanya uwe kichaa kama hutaacha jambo hili, na kumpinga Roho, na kumfukuza aondoke akilini mwako.”

Shauri kama hilo, kama kweli ni wingi wa kutambua dhambi unaomtaabisha mwenye dhambi, halina usalama wala uhalali katika hali yoyote. Kutaka kwa Roho, kumleta mwenye dhambi kwake mwenyewe, hakutamdhuru kamwe, wala kumfanya kichaa. Anaweza kujifanya mwenyewe kuwa na wazimu kwa kupinga, lakini ni kufuru, kufikiri kwamba Roho wa Mungu aliyebarikiwa, mwenye hekima na wema, angetenda kwa uangalifu mdogo hivyo, hata kumtia wazimu na kuiangamiza nafsi aliyokuja kuitakasa na kuiokoa. Njia ifaayo kuchukua na mwenye dhambi, wakati kutaka kwa Roho kunapomtupa katika taabu, ni kumfundisha, kufafanua mtazamo wake, kurekebisha makosa yake, na kuifanya njia ya wokovu iwe wazi hata aione mbele yake barabara. Si kuachana na jambo hili, bali kuungana na Roho, na hivyo kunyamazisha zile dhiki za kutisha zitokanazo na kumpinga Roho Mtakatifu. KUMBUKA, kama mwenye dhambi aliyeamshwa akiachana na jambo hili kwa hiari mara moja, yamkini hataliangalia tena kamwe.

4. Nyakati nyingine mwenye dhambi aliyeamshwa hufarijiwa kwa kuambiwa kwamba dini haihusiani na kujisikia vibaya. Nilipata kusikia habari ya Daktari wa Uungu, akimpa mwenye dhambi mwenye wasiwasi shauri kama hilo, alipokuwa kwa kweli akijigaragaza chini ya mishale ya Mwenyezi. Alisema, “Dini ni ya furaha, dini si ya huzuni, usitaabike, faraji, ondoa hofu zako, hupaswi kujisikia vibaya hivyo,” na faraja nyingine za taabu kama hizo, wakati, kwa kweli, mtu yule alikuwa na sababu isiyo na mwisho ya kutaabika, kwa maana alikuwa akimpinga Roho Mtakatifu, na katika hatari ya kumhuzunisha amwondoke milele.

Ni kweli, dini haihusiani na kujisikia vibaya. Lakini mwenye dhambi ana sababu ya kutaabika, kwa sababu hana dini. Kama angekuwa na dini, hangejisikia hivyo. Kama angekuwa Mkristo, angefurahi. Lakini kumwambia mwenye dhambi asiyetubu awe na furaha! kwani, ungeweza vilevile kuhubiri fundisho hili jehanamu, na kuwaambia huko, “Changamkeni humu, changamkeni, msijisikie vibaya hivyo.”

Mwenye dhambi yuko ukingoni kabisa mwa jehanamu, yumo katika uasi dhidi ya Mungu, na hatari yake ni kubwa isivyo na mwisho kuliko awazavyo. Loo, ni fundisho la mashetani kweli! kumwambia mwasi dhidi ya mbingu asitaabike. Taabu yake yote ni nini ila uasi wenyewe? Hafarijiwi, kwa sababu anakataa kufarijiwa. Mungu yu tayari kumfariji. Usifikiri kuwa na huruma zaidi ya Mungu. Atamjaza faraja, papo hapo, kama atajinyenyekeza. Lakini pale asimama, akipambana na Mungu, na dhidi ya Roho Mtakatifu, na dhidi ya dhamiri, mpaka anataabika karibu kufa; na bado hataki kukubali; na sasa mtu fulani anaingia, “Loo, nachukia kukuona ukijisikia vibaya hivyo, usitaabike hivyo, changamka, changamka, dini haihusiani na huzuni, faraji.” Ni jambo la kutisha!

5. Lolote linalofunika suala la dini katika fumbo, limekusudiwa kumpa mwenye dhambi faraja ya uongo.

Mwenye dhambi anapokuwa na wasiwasi juu ya suala la dini, mara nyingi, kama ukilifunika katika fumbo, atajisikia nafuu. Taabu ya mwenye dhambi hutokana na mkazo wa wajibu wa sasa. Mtie nuru juu ya jambo hili, na ulifafanue, na kama hatakubali, hilo litazidisha tu taabu yake. Lakini mwambie kwamba kuzaliwa upya ni fumbo tupu, kitu asichoweza kukielewa; na umwache katika ukungu wa giza, nawe utaondoa wasiwasi wake. Ni mtazamo wake ulio wazi wa asili na wajibu wa toba, ndio uletao taabu yake. Ni nuru iletayo dhiki akilini mwake, wakati anakataa kutii. Ni jambo hilo, litakalojaza maumivu ya jehanamu. Nalo litakaribia kufanya jehanamu ndani ya kifua cha mwenye dhambi hapa, likiwa limewekwa wazi vya kutosha. Lakini funika tu nuru hii, na wasiwasi wake mara moja utakuwa mdogo sana na usio mkali. Lakini kama utainua nuru ya hakika na iliyo wazi, na kuiangazia sana juu ya nafsi yake, na kama hatakubali, unawasha ndani ya kifua chake mateso ya jehanamu.

6. Lolote linalomwondolea mwenye dhambi hisia ya lawama, limekusudiwa kumpa faraja ya uongo.

Kadiri mtu anavyojiona mwenye lawama, ndivyo taabu yake inavyokuwa kubwa zaidi. Lakini kitu chochote kinachopunguza hisia yake ya lawama, bila shaka hupunguza taabu yake, lakini ni faraja iliyojaa mauti. Kama kitu chochote kitamsaidia kuigawanya lawama, na kutupa sehemu yake juu ya Mungu, kitatoa faraja, lakini ni nafuu itakayoiangamiza nafsi yake.

7. Kumwambia juu ya kutokuwa kwake na uwezo, ni faraja ya uongo. Mwambie mwenye dhambi mwenye wasiwasi, “Unaweza kufanya nini? Wewe ni kiumbe maskini, dhaifu, huwezi kufanya lolote.” Utamfanya ahisi aina fulani ya kukata tamaa. Lakini si ule uchungu mkali wa majuto, ambao kwao Mungu huikamua nafsi, anapojitahidi kumkata na kumleta kwenye toba.

Kama utamwambia kwamba hana uwezo wa kuitii Injili, kwa kawaida atalikubali kama nafuu. Anajiambia mwenyewe, “Ndiyo, sina uwezo, mimi ni kiumbe maskini, dhaifu, siwezi kufanya hili, na kwa hakika Mungu hawezi kunipeleka jehanamu kwa kutofanya nisichoweza kufanya.” Kwani, kama ningeamini kwamba mwenye dhambi hana uwezo, ningemwambia waziwazi, “Usiogope, wewe huna lawama kwa kutoitikia mwito wa Injili: kwa maana huna uwezo, na Mungu hatakupeleka jehanamu kamwe kwa kutofanya usichoweza kufanya. “Je, Mwamuzi wa dunia yote hatafanya haki?” Najua si kawaida kwa wale wanaozungumza juu ya mwenye dhambi kutokuwa na uwezo, kuwa waaminifu hivyo, na kuutekeleza mradi wao. Lakini mwenye dhambi anahitimisha haya yote, na hivyo anajisikia nafuu. Yote ni ya uongo, na faraja yote itokanayo nayo, ni kujiwekea akiba ya ghadhabu kwa siku ile ya ghadhabu.

8. Lolote linalomtia mwenye dhambi wazo akilini kwamba anapaswa kuwa bila kutenda katika dini, limekusudiwa kumpa faraja ya uongo.

Mpe wazo kwamba hana la kufanya ila kusubiri wakati wa Mungu; mwambie wongofu ni kazi ya Mungu, naye anapaswa kumwachia; na kwamba anapaswa kuwa mwangalifu, asijaribu kuinyakua kazi kutoka mkononi mwa Mungu; naye atahitimisha, kama hapo awali, kwamba hana lawama, na atajisikia nafuu. Kama anapaswa tu kutulia, na kumwacha Mungu afanye kazi, kama vile mtu anavyotulia ili akatwe mkono wake, anajisikia nafuu. Lakini mafundisho kama haya, ni makosa yote. Kama mwenye dhambi anapaswa hivyo kutulia na kumwacha Mungu alifanye, mara moja anahitimisha kwamba hana lawama kwa kutolifanya mwenyewe. Na hitimisho hilo si la kimaumbile tu bali ni halali, kwa maana hana lawama.

Ni kweli kwamba kuna maana ambayo kwayo wongofu ni kazi ya Mungu. Lakini ni uongo, kama unavyowakilishwa mara nyingi. Pia ni kweli kwamba kuna maana, ambayo kwayo wongofu ni tendo la mwenye dhambi mwenyewe. Kwa hiyo ni jambo la kipuuzi kusema, kwamba mwenye dhambi hatendi katika kuzaliwa upya, au hatendi katika kuongolewa, kwa maana wongofu ni tendo lake mwenyewe. Kitu kitakachofanywa ni kile kisichoweza kufanywa kwa niaba yake. Ni kitu ambacho ni lazima akifanye, au hakitafanyika kamwe.

9. Kumwambia mwenye dhambi asubiri wakati wa Mungu.

Miaka kadhaa iliyopita, nilikutana na mwanamke mmoja huko Philadelphia, aliyekuwa na wasiwasi juu ya nafsi yake, naye alikuwa katika hali hiyo kwa muda mrefu. Nilizungumza naye, na kujitahidi kujua hali yake. Aliniambia mambo mengi, na hatimaye alisema kwamba anajua anapaswa kuwa radhi kumsubiri Mungu kama alivyomsubiri yeye. Alisema, Mungu alimsubiri kwa miaka mingi, kabla hajaanza kuzingatia miito yake, na sasa aliamini kwamba ni wajibu wake kusubiri wakati wa Mungu wa kuonyesha rehema na kuiongoa nafsi yake. Naye alisema, haya ndiyo mafundisho aliyoyapokea. Ni lazima awe na subira, na kusubiri wakati wa Mungu, na baada ya muda angempa nafuu. Loo, upumbavu wa kushangaza!

Hapa yuko mwenye dhambi katika uasi. Mungu anakuja akiwa na msamaha mkononi mmoja, na upanga mkononi mwingine, na kumwambia mwenye dhambi atubu na kupokea msamaha, au akatae na kuangamia. Na sasa hapa anakuja mhudumu wa Injili, na kumwambia mwenye dhambi “asubiri wakati wa Mungu.” Kwa hakika anasema, kwamba Mungu hayuko tayari kumfanya atubu sasa, wala hayuko tayari kumsamehe sasa, na hivyo, kwa kweli, anatupa lawama ya kutotubu kwake juu ya Mungu. Badala ya kuonyesha hatia ya mwenye dhambi, kwa kutojinyenyekeza mara moja kwa Mungu, anaonyesha unafiki wa Mungu katika kutoa toleo, wakati, kwa kweli, hakuwa tayari kutoa baraka.

Mara nyingi nimefikiri walimu kama hao walihitaji kemeo la Eliya alipokutana na makuhani wa Baali. “Pigeni kelele kwa sauti kuu; kwa maana yeye ni mungu; labda anafikiri, au ameenda kando, au yumo safarini, au yamkini amelala usingizi, sharti aamshwe.” Mhudumu anayethubutu kudokeza kwamba Mungu hayuko tayari, na anayemwambia mwenye dhambi asubiri wakati wa Mungu, angeweza karibu kumwambia, kwamba sasa Mungu amelala usingizi, au ameenda safarini, na hawezi kumshughulikia kwa sasa. Wafariji wenye taabu kweli! Ni jambo lisilopungua kufuru ya kutisha dhidi ya Mungu. Wangapi wameenda hukumuni, wakiwa wekundu kote kwa damu ya nafsi, walizozidanganya na kuziangamiza, kwa kuwaambia Mungu hayuko tayari kuwaokoa, na ni lazima wasubiri wakati wa Mungu. Bila shaka, fundisho kama hilo limekusudiwa sana kutoa nafuu ya sasa kwa mwenye dhambi mwenye wasiwasi. Linamruhusu kusema, “Loo, ndiyo, Mungu hayuko tayari, ni lazima nisubiri wakati wa Mungu na hivyo naweza kuendelea kuishi dhambini, na kuifurahia kwa muda zaidi, mpaka atakapokuwa tayari kunishughulikia, ndipo nitakapopata dini.”

10. Ni faraja ya uongo kumwambia mwenye dhambi mwenye wasiwasi afanye jambo lolote kwa ajili ya nafuu, ambalo anaweza kulifanya, na asimtolee Mungu moyo wake.

Mwenye dhambi mwenye wasiwasi mara nyingi yuko tayari kufanya jambo lingine lolote, ila kile kile ambacho Mungu anamtaka afanye. Yuko tayari kwenda hata miisho ya dunia, au kutoa fedha zake, au kuvumilia mateso, au chochote, ila kujinyenyekeza kikamilifu na papo hapo kwa Mungu. Sasa, kama utakubaliana naye katikati, na kumwambia jambo lingine ambalo anaweza kulifanya, na bado ukwepe jambo lile, atafarijiwa sana. Anapenda mafundisho hayo. Anasema, “Loo, ndiyo, nitafanya hilo, ninampenda mhudumu huyu, si mkali kama wengine, anaonekana kuielewa hali yangu ya pekee, na anajua jinsi ya kuruhusu unafuu.”

Mara nyingi hunikumbusha mwenendo wa mgonjwa aliye mgonjwa sana, lakini ana chuki kubwa kwa daktari fulani na dawa fulani; kumbe huyo ndiye daktari peke yake anayejua kutibu ugonjwa wake, na hiyo ndiyo dawa pekee yake. Sasa mgonjwa yuko tayari kufanya jambo lingine lolote, na kumwita daktari mwingine yeyote; naye ana wasiwasi na taabu, na anawauliza rafiki zake wote kama hawawezi kumwambia afanye nini, naye atakunywa dawa zote za kizushi na dawa zote za udanganyifu nchini, kabla ya kunyenyekea njia pekee iwezayo kumletea nafuu. Baada ya muda, baada ya kujaribu kila kitu bila faida yoyote, kama hatakufa katika jaribio hilo, huacha upinzani wake usio na sababu, humwita daktari, hunywa dawa ifaayo, naye anapona. Vivyo hivyo ilivyo kwa wenye dhambi. Watafanya jambo lolote kwa hamu, kama utawaachilia kutoka mkazo huu usiovumilika wa wajibu wa sasa wa kunyenyekea Mungu. Nitataja machache ya mambo ambayo wenye dhambi wanaambiwa wafanye.

(1.) Kumwambia mwenye dhambi kwamba ni lazima atumie njia za neema. Mwambie mwenye dhambi mwenye wasiwasi hivi—Ni lazima utumie njia za neema, naye anafarijiwa. “Loo, ndiyo, nitafanya hilo, kama ni hayo tu. Nilifikiri Mungu ananitaka nitubu na kunyenyekea kwake sasa. Lakini kama kutumia njia za neema kutafaa, nitafanya hilo kwa moyo wangu wote.” Alikuwa na taabu kabla, kwa sababu alikuwa amebanwa pembeni, na hakujua ageukie upande gani. Dhamiri ilikuwa imemzunguka, kama ukuta wa moto, na kumsihi atubu sasa. Lakini hili linampa nafuu mara moja, naye anajisikia afadhali, na ana shukrani nyingi, asema, kwamba amepata mshauri mwema hivyo katika taabu yake. Lakini anaweza kutumia njia za neema, kama azitavyo, mpaka siku ya hukumu, na asiwe afadhali hata chembe, bali atafanya haraka njia yake ya kufa. Matumizi ya mwenye dhambi ya njia za neema ni nini, ila uasi dhidi ya Mungu? Mungu hutumia njia. Kanisa hutumia njia kuwaongoa na kuwaokoa wenye dhambi, kuwashinikiza, na kuwaleta kwenye kunyenyekea. Lakini mwenye dhambi ana nini na kutumia njia? Je, utamweka atumie njia dhidi ya Mungu, na hivyo kufanya fidia katika jambo hilo? Au atumie njia ili kujifanya mwenyewe anyenyekee Mungu? Atafanyaje kazi kwa njia zake ili kujifanya mwenyewe anyenyekee? Ni kumwambia tu mwenye dhambi, “Huhitaji kunyenyekea Mungu sasa, bali tumia tu njia za neema kwa muda, uone kama huwezi kuulainisha moyo wa Mungu kukuelekea, hata akubali jambo hili la kunyenyekea bila masharti.” Ni ubishi tu wa kukwepa wajibu wa kunyenyekea Mungu mara moja. Ni kweli kwamba wenye dhambi, wakisukumwa na kujali furaha yao wenyewe, mara nyingi huzingatia suala la dini, huhudhuria mikutano, na kuomba, na kusoma, na mambo mengi kama hayo. Lakini katika haya yote, hawana heshima kwa utukufu wa Mungu, wala hawakusudii hata kumtii. Lengo lao, si utii, kwa maana kama lingekuwa hivyo, wasingekuwa wenye dhambi wasiotubu. Kwa hiyo, hawatumii njia ili kuwa Wakristo, bali kupata msamaha, na tumaini. Ni upuuzi kusema kwamba mwenye dhambi asiyetubu anatumia njia ili atubu, kwa maana hii ni sawa na kusema kwamba yuko tayari kutubu, au kwa maneno mengine, kwamba anatubu, na si mwenye dhambi asiyetubu. Vivyo hivyo, kusema kwamba mwenye dhambi ambaye hajaongolewa anatumia njia kwa kusudi la kuwa Mkristo, ni kujipinga, kwa maana ni kusema, kwamba yuko tayari kuwa Mkristo, ambalo ni sawa na kusema kwamba tayari ni Mkristo.

(2.) Kumwambia mwenye dhambi aombe apewe moyo mpya. Nilipata kumwona mwalimu maarufu wa shule ya Jumapili akifanya hivi. Alikuwa karibu baba wa shule za Jumapili katika nchi hii. Alimwita msichana mdogo aje kwake, na kuanza kuzungumza naye. “Binti yangu mdogo, wewe ni Mkristo?” Hapana, bwana. “Basi, huwezi kuwa Mkristo, wewe mwenyewe, sivyo?” Hapana, bwana. “Hapana, huwezi kuwa Mkristo, huwezi kubadili moyo wako mwenyewe, bali ni lazima uombe upewe moyo mpya, hilo ndilo tu unaloweza kufanya, mwombe Mungu, Mungu atakupa moyo mpya.” Alikuwa mzee mwenye heshima, lakini nilihisi karibu nimkemee waziwazi kwa jina la Bwana, sikuweza kuvumilia kumsikia akimdanganya mtoto yule, akimwambia kwamba hawezi kuwa Mkristo. Je, Mungu asema “Omba upewe moyo mpya?” Kamwe. Asema, “Jifanyieni moyo mpya.” Na mwenye dhambi hapaswi kuambiwa amwombe Mungu amtendee wajibu wake, bali aende akaufanye mwenyewe. Najua Mtunga Zaburi, mtu mwema, aliomba. “Ee Mungu, uniumbie moyo safi, na uifanye upya roho iliyotulia ndani yangu.” Alikuwa na imani na kuomba kwa imani. Lakini hilo ni jambo tofauti sana na kumweka mwasi mkaidi aombe apewe moyo mpya. Bila shaka, mwenye dhambi mwenye wasiwasi atafurahishwa na mafundisho kama hayo. “Kwani, nilijua nahitaji moyo mpya, na kwamba ninapaswa kutubu, lakini nilifikiri ni lazima nifanye mwenyewe, niko tayari sana kumwomba Mungu alifanye, nilichukia kulifanya mwenyewe, lakini sina pingamizi Mungu alifanye, kama atalifanya, nami nitaliombea, kama ni hayo tu yanayotakiwa.”

(3.) Kumwambia mwenye dhambi avumilie. Na tuseme anavumilia. Ni hakika kuhukumiwa kama vile angekuwa jehanamu tangu kuwekwa msingi wa ulimwengu. Wasiwasi wake hutokana tu na kupinga kwake, na kama angenyenyekea, ungekoma. Na sasa, je, utamwambia avumilie katika jambo lile lile linaloleta taabu yake? Tuseme mwanangu, katika hali ya hasira, atupe kitabu au kitu fulani chini. Ninamwambia “Kiokote,” na badala ya kusikiliza nisemalo, anakimbia na kwenda kucheza. “Kiokote!” Anaona nina dhati, na anaanza kuwa mzito wa uso. “Kiokote, la sivyo nitachukua fimbo.” Nami ninainua mkono wangu kuchukua fimbo. Anasimama kimya. “Kiokote, la sivyo ni lazima uchapwe.” Anakuja taratibu mpaka mahali pale, na kisha anaanza kulia. “Kiokote, mwanangu, la sivyo hakika utaadhibiwa.” Sasa yuko katika taabu, anakwa na kuugua kana kwamba kifua chake kingepasuka, lakini bado anabaki mkaidi kama vile angejua siwezi kumwadhibu. Sasa ninaanza kumshinikiza kwa sababu za kunyenyekea na kutii, lakini pale asimama, katika dhiki, na hatimaye anafoka, “Loo, baba, najisikia vibaya sana, nafikiri ninazidi kuwa mwema.” Na sasa, tuseme jirani aingie, na kumwona mtoto amesimama pale, katika dhiki hii yote ya ukaidi. Jirani anamwuliza kwa nini amesimama pale, na anafanya nini. “Loo, ninatumia njia kukiokota kitabu kile.” Kama jirani huyu angemwambia mtoto, “Vumilia, vumilia, mwanangu, utakipata baada ya muda,” ningefanya nini? Kwani, ningemtoa nje ya nyumba. Ana maana gani kwa kumtia mtoto wangu moyo katika uasi wake?

Sasa, Mungu anamwita mwenye dhambi atubu, anamtishia, anachomoa upanga ung'aao, anamsihi, anatumia sababu, na mwenye dhambi anataabika hata kufa, kwa maana anajiona amesukumwa kwenye chaguo la kutisha la kuacha dhambi zake au kwenda jehanamu. Anapaswa mara moja kuweka chini silaha zake, na kuuvunja moyo wake papo hapo. Lakini anapinga, na kupambana dhidi ya kutambua dhambi, na hilo huleta taabu yake. Sasa je, utamwambia avumilie? Avumilie katika nini? Katika kupambana dhidi ya Mungu! Hilo ndilo shauri ambalo shetani angetoa. Chote anachotaka shetani ni kumwona akivumilia katika njia ile ile aendayo, na uharibifu wake ni hakika. Shetani anaweza kwenda kulala usingizi.

(4.) Kumwambia mwenye dhambi asonge mbele. Yaani, “Uko katika njia nzuri, songa mbele tu, nawe utafika mbinguni.” Hili ni kwa dhana kwamba uso wake umeelekea mbinguni, wakati kwa kweli uso wake umeelekea jehanamu, naye anasonga mbele, na kamwe kwa haraka zaidi kuliko sasa, wakati anapompinga Roho Mtakatifu. Mara nyingi nimesikia shauri hili likitolewa, wakati mwenye dhambi alikuwa katika njia mbaya kabisa awezavyo kuwa. Unachopaswa kumwambia ni, “SIMAMA—mwenye dhambi, simama, usipige hatua nyingine njia hiyo, inaelekea jehanamu.” Mungu anamwambia asimame, na kwa sababu hataki kusimama, anataabika. Sasa, kwa nini ujaribu kumfariji kwa njia hii?

(5.) Mwambie mwenye dhambi kwamba ni lazima ajaribu kutubu na kumpa Mungu moyo wake. “Loo, ndiyo,” asema mwenye dhambi, “niko tayari kujaribu. Mara nyingi nimejaribu kulifanya, nami nitajaribu tena.” Aa, je, Mungu anakwambia ujaribu kutubu? Ulimwengu wote ungekuwa tayari kujaribu kutubu, kwa njia yao. Kutoa shauri hili kunadokeza kwamba ni vigumu sana kutubu, na labda haiwezekani, na kwamba jambo bora ambalo mwenye dhambi anaweza kufanya ni kujaribu na kuona kama anaweza kulifanya au la. Hili ni nini ila kuweka amri yako mwenyewe mahali pa amri ya Mungu? Mungu hataki kitu kidogo kuliko toba na moyo mtakatifu. Chochote kilicho pungufu ya hicho ni kumfariji bure, “ikiwa katika majibu yako yamebaki maneno ya uongo.”

(6.) Kumwambia aombe apewe toba. “Loo, ndiyo, nitaomba nipewe toba, kama ni hayo tu. Nilikuwa na taabu kwa sababu nilifikiri Mungu ananitaka nitubu, lakini kama yeye atalifanya, naweza kusubiri.” Na hivyo anajisikia nafuu, na yu radhi kabisa.

(7.) Kumwambia mwenye dhambi aombe apewe kutambua dhambi, au amwombe Roho Mtakatifu amwonyeshe dhambi zake, au ajitahidi kupata nuru zaidi juu ya suala la hatia yake, ili kuongeza kutambua kwake dhambi.

Haya yote ndiyo hasa yale ambayo mwenye dhambi anayataka, kwa sababu yanamwachilia kutoka mkazo wa wajibu wa sasa. Anataka muda kidogo zaidi tu. Chochote kitakachoahirisha ule mkazo wa sasa wa wajibu wa kutubu mara moja ni nafuu. Anahitaji kutambua dhambi zaidi kwa nini? Je, Mungu hutoa shauri lolote kama hilo kwa mwenye dhambi asiyetubu? Mungu anachukulia kuwa tayari ana kutambua dhambi kwa kutosha. Na kweli anako. Je, wasema kwamba hawezi kuzitambua dhambi zake zote? Kama anaweza kutambua moja tu yazo, na aitubie hiyo moja, naye ni Mkristo. Tuseme angeziona zote, kuna sababu gani ya kufikiri kwamba angezitubia zote, kuliko kwamba angeitubia ile moja aionayo? Haya yote ni kumfariji mwenye dhambi kwa kumweka afanye kile awezacho na asimtolee Mungu moyo wake.

11. Njia nyingine ambayo kwayo faraja ya uongo hutolewa kwa wenye dhambi walio na wasiwasi, ni kuwaambia kwamba Mungu anajaribu imani yao kwa kuwaweka katika tanuru, na kwamba ni lazima wamsubiri Bwana kwa saburi. Kana kwamba Mungu ndiye mwenye kosa, au anasimama kizuizini, cha yeye kuwa Mkristo. Au kana kwamba mwenye dhambi asiyetubu ana imani! Loo, ni chukizo lililoje! Tuseme mtu fulani angemwambia mwanangu, alipokuwa amesimama karibu na kile kitabu kama nilivyoeleza, “Subiri kwa saburi, mwanangu, baba yako anajaribu imani yako.” Hapana. Mwenye dhambi ndiye anayejaribu saburi na uvumilivu wa Mungu. Mungu hajikazi kumtesa mwenye dhambi, na kumfundisha somo la saburi. Bali anamsubiri, na kujitahidi kumleta papo hapo katika hali ya akili ambayo itafanya iwe halali kuijaza nafsi yake amani ya mbinguni. Na je, mwenye dhambi atatiwa moyo kupinga kwa wazo kwamba Mungu anafanya mzaha? UWE MWANGALIFU. Mungu amesema Roho wake hatashindana na mwanadamu sikuzote.

12. Faraja nyingine ya uongo ni kumwambia mwenye dhambi, Fanya wajibu wako, na umwachie Mungu wongofu wako.

Nilipata kumsikia mzee mmoja wa kanisa akimwambia mwenye dhambi mwenye wasiwasi, “Fanya wajibu wako, na umwachie Mungu wongofu wako, atafanya kwa wakati wake na njia yake mwenyewe.” Hilo lilikuwa sawasawa na kumwambia kwamba haikuwa wajibu wake kuongolewa sasa. Hakusema, Fanya wajibu wako, na umwachie Mungu wokovu wako. Hilo lingekuwa sahihi vya kutosha, kwa maana lingekuwa ni kumwambia tu anyenyekee kwa Mungu, na lingejumuisha wongofu kama wajibu wa kwanza kabisa. Lakini alimwambia amwachie Mungu wongofu wake. Na mzee huyu, aliyetoa shauri kama hilo, alikuwa pia mtu wa elimu pana. Ni upumbavu ulioje! Kana kwamba angeweza kufanya wajibu wake bila kuongolewa. Kana kwamba Mungu angemwongoa mwenye dhambi na kumwacha mwenye dhambi akae kwa utulivu chini yake katika kutumia njia za neema. Ni jambo la kutisha! Hapana. Mungu amemtaka ajifanyie moyo mpya, nawe uwe mwangalifu jinsi unavyomfariji kwa jibu la uongo.

13. Nyakati nyingine waungamaji wa dini watajaribu kumfariji mwenye dhambi, kwa kumwambia, “Usikate tamaa; mimi nilikaa muda mrefu katika hali hii kabla sijapata faraja.” Watamwambia, “Nilikuwa chini ya kutambua dhambi kwa majuma mengi hivi—au labda miezi mingi, au nyakati nyingine miaka, nami nimepitia haya yote, na najua hasa jinsi unavyohisi, uzoefu wako ni ule ule kama wangu, sawasawa kabisa, na baada ya muda mrefu hivyo nilipata nafuu, wala sina shaka utaipata baada ya muda. Usikate tamaa, Mungu atakufariji karibuni.” Kumwambia mwenye dhambi ajipe moyo katika uasi wake! Loo, ni jambo la kutisha. Waungamaji kama hao wanapaswa kuona haya. Tuseme ulikuwa chini ya kutambua dhambi kwa majuma mengi hivyo, na baadaye ukapata nafuu, hilo ndilo jambo la mwisho kabisa unalopaswa kumwambia mwenye dhambi mwenye wasiwasi. Ni nini ila kumtia moyo ashikilie, wakati kazi yake ni kunyenyekea. Je, ulistahimili majuma mengi hivyo wakati Roho alipokuwa akishindana nawe? Ulistahili tu zaidi kuhukumiwa, kwa ukaidi wako na upumbavu wako.

Mwenye dhambi! si ishara kwamba Mungu atakuvumilia wewe muda mrefu hivyo, au kwamba Roho wake atabaki nawe ili apingwe. Na kumbuka, kama Roho ataondolewa, utapelekwa jehanamu.

14. “Nina imani ya kuamini kwamba utaongolewa.”

Una imani ya kuamini! Imani yako inategemea nini? Ahadi ya Mungu? Nguvu za Roho Mtakatifu? Basi unapinga imani yako mwenyewe. Kusudi lenyewe na lengo la Roho wa Mungu, ni kumnyakulia mwenye dhambi baki la mwisho la tumaini, akiwa angali dhambini; kuangamiza kila mwamba na kila kijiti anachoweza kukishikilia. Na lengo la mafundisho yako lipaswa kuwa lilo hilo. Unapaswa kuungana na mpango wa Mungu. Ni kwa njia hii tu unayoweza kutenda jema lolote, kwa kumsonga sawasawa mpaka kwenye kazi, ili anyenyekee papo hapo na kuiacha nafsi yake mikononi mwa Mungu. Lakini yule anayemdhania kuwa Mkristo anapomwambia, “Nina imani ya kuamini kwamba utaongolewa,” inamtegemeza katika tarajio lake la uongo. Badala ya kumnyakua kutoka matumaini yake ya uongo, na kumtupa juu ya Kristo, unamgeuza tu aning’inie juu ya imani yako, na kupata faraja kwa sababu wewe una imani kwa ajili yake. Haya yote ni faraja ya uongo, itendayo mauti.

15. “Nitakuombea.” Nyakati nyingine waungamaji wa dini hujaribu kumfariji mwenye dhambi mwenye wasiwasi kwa njia hii, kwa kumwambia, “Nitakuombea.” Hii ni faraja ya uongo, kwa maana inamwongoza mwenye dhambi kuyategemea maombi hayo, badala ya kumtegemea Kristo. Mwenye dhambi asema, “Yeye ni mtu mwema, na Mungu husikia maombi ya watu wema, bila shaka maombi yake yatafaulu wakati fulani, nami nitaongolewa, sidhani nitapotea.” Na wasiwasi wake, dhiki yake, yote yametoweka. Mwanamke mmoja alimwambia mhudumu, “Sina tumaini sasa, lakini nina imani katika maombi yako.” Ni imani kama hiyo hasa, ambayo shetani anataka wawe nayo—imani katika maombi badala ya imani katika Kristo.

16. “Nafurahi kukuona katika hali hii, nami natumaini utakuwa mwaminifu, na kuvumilia hata mwisho.” Ni nini hilo ila kufurahi kumwona katika uasi dhidi ya Mungu? Kwa maana huo ndio hasa msingi anaosimama juu yake. Anapinga kutambua dhambi, na kupinga dhamiri, na kumpinga Roho Mtakatifu, na bado unafurahi kumwona katika hali hii, na kutumaini atakuwa mwaminifu na kuvumilia hata mwisho. Kwa kweli, kuna maana ambayo kwayo yaweza kusemwa kwamba hali yake ina tumaini zaidi kuliko alipokuwa katika ukapaji. Kwa maana Mungu amemsadikisha, na aweza kufaulu kumgeuza na kumtiisha. Lakini si kwa maana hiyo ambayo mwenye dhambi mwenyewe ataielewa. Atadhani kwamba unamwona kuwa katika njia yenye tumaini, kwa sababu anafanya afadhali kuliko zamani. Wakati hatia yake na hatari yake ni, kwa kweli, kubwa kuliko zilivyokuwa wakati wowote hapo awali. Na badala ya kufurahi, unapaswa kuwa na taabu na dhiki, kumwona hivyo akimpinga Roho Mtakatifu, kwa maana kila dakika afanyapo hivi, yumo hatarini ya kuachwa na Mungu, na kutolewa kwa ugumu wa moyo na kukata tamaa.

17. “Utapata ujira wako kwa jambo hili, baada ya muda, Mungu atakupa thawabu.” Ndiyo, enyi wenye dhambi, Mungu atakupa thawabu, kama utaendelea katika njia hii, atakutupa katika moto wa jehanamu. Thawabu kwa taabu hii yote! Ndiyo, kama utawahi kupewa thawabu kwa ajili yake, itakuwa jehanamu. Nilipata kumsikia mwenye dhambi akisema, “Najisikia vibaya sana, nina matumaini makubwa kwamba nitapata thawabu yangu.” Lakini mtu yule baadaye alisema, “Hakuna mahali popote panapoweza kupatikana mwenye dhambi mweusi kama mimi, wala hakuna dhambi ya maisha yangu ionekanayo nyeusi, na yenye kuhukumu, kama usemi ule.” Alilemewa na majuto, kwamba awahi kabisa kuwa na wazo kama hilo, la kufikiri kwamba Mungu angempa thawabu kwa kuvumilia taabu nyingi hivyo, wakati alijiletea yote mwenyewe, bila sababu, kwa kupinga kwake kwa uovu kweli. Ukweli ni kwamba, kile ambacho watu kama hao wanataka, ni kumfariji mwenye dhambi, na kwa kuwa wenyewe wamo gizani kabisa juu ya suala la dini, bila shaka wanampa faraja ya uongo.

18. Faraja nyingine ya uongo, ni kumwambia mwenye dhambi kwamba hajatubu vya kutosha. Ukweli ni kwamba, hajatubu hata kidogo. Mungu humfariji mwenye dhambi sikuzote mara tu atubupo. Shauri hili linadokeza kwamba hisia zake ni sahihi kwa kadiri zilivyofika. Kudokeza kwamba ana toba yoyote, ni kumwambia uongo, na kumwibia nafsi yake.

19. Nyakati nyingine watu humfariji mwenye dhambi kwa kumwambia “Kama umechaguliwa, utaletwa ndani.” Nilipata kusikia habari ya mtu mmoja aliyekuwa katika taabu kubwa ya akili aliyepelekwa kuzungumza na mhudumu wa jirani. Walizungumza kwa muda mrefu. Mtu yule alipokuwa akiondoka, mhudumu alimwambia, “Ningependa kuandika mstari kupitia kwako, kwa baba yako.” Baba yake alikuwa mtu mcha Mungu. Mhudumu aliandika barua, na akasahau kuifunga. Mwenye dhambi alipokuwa akienda nyumbani, aliona kwamba barua haikufungwa, na akawaza moyoni mwake, kwamba yamkini mhudumu alikuwa ameandika juu yake, na hatimaye udadisi wake ukamwongoza kuifungua na kuisoma. Na hapo aliikuta imeandikwa kwa maana hii: “Bwana mpendwa. Namkuta mwanao chini ya kutambua dhambi, na katika taabu kubwa, nayo yaonekana si rahisi kusema lolote la kumpa nafuu. Lakini, kama yeye ni mmoja wa wateule, hakika ataletwa ndani.” Alitaka kusema jambo la kumfariji baba. Lakini sasa, angalia. Barua ile ilikaribia kuiangamiza nafsi yake. Alikaa juu ya fundisho la uchaguzi—“Kama nimechaguliwa, nitaletwa ndani,” na kutambua kwake dhambi kote kukatoweka. Miaka mingi baadaye aliamshwa na kuongolewa, lakini tu baada ya pambano kubwa, na kamwe hata dhana ile ya uongo ilipofutwa akilini mwake, na kufanywa aone kwamba hakuwa na jambo lolote na fundisho la uchaguzi, bali kama hangetubu, angehukumiwa.

20. Ni jambo la kawaida sana kwa baadhi ya watu kumwambia mwenye dhambi aliyeamshwa, “Uko katika njia yenye mafanikio sana, nafurahi kukuona hivyo, nami natiwa moyo juu yako.” Nyakati nyingine yaonekana kana kwamba kanisa limeungana na shetani ili kuwasaidia wenye dhambi kumpinga Roho Mtakatifu. Kile ambacho Roho Mtakatifu anataka kumfanya mwenye dhambi ahisi, ni kwamba njia zake zote ni potovu, na kwamba zinaelekea jehanamu. Na kila mtu anafanya njama kutia dhana iliyo kinyume. Roho anajaribu kumkatisha tamaa, nao wanajaribu kumtia moyo; Roho kumtaabisha, kwa kumwonyesha kwamba amekosea kabisa, nao kumfariji kwa kusema anafanya vizuri. Je, imefikia hapa, kwamba upinzani mbaya kabisa dhidi ya kweli, na kizuizi kikubwa kabisa kwa Roho vitatoka kanisani? Mwenye dhambi! Usiamini jambo kama hilo. Hauko katika njia yenye tumaini. Haufanyi vizuri, bali vibaya; vibaya kadiri uwezavyo, wakati unapompinga Roho Mtakatifu.

21. Njia nyingine hatari sana, ambayo kwayo faraja ya uongo hutolewa kwa wenye dhambi, ni kwa kuwatumia ahadi fulani za Maandiko, ambazo zilikusudiwa watakatifu peke yao. Hii ni hila kuu ya shetani. Hutumiwa sana na Wanauniversali. Lakini Wakristo mara nyingi hufanya hivyo. Kwa mfano:

(1.) “Heri wenye huzuni, maana hao watafarijiwa.” Mara ngapi andiko hili limetumiwa kwa wenye dhambi walio na wasiwasi, waliokuwa na taabu kwa sababu hawakutaka kunyenyekea Mungu; heri ninyi mliao. Kweli! Hilo ni kweli, pale wanapoomboleza kwa huzuni ya kimungu. Lakini mwenye dhambi huyu anaombolezea nini? Anaomboleza kwa sababu sheria ya Mungu ni takatifu na masharti yake ya wokovu yamewekwa imara kiasi kwamba hawezi kuyashusha yaje akilini mwake. Mwambie mwasi kama huyo—Heri wenye huzuni! Ungeweza vilevile kuwatumia wale walio jehanamu. Huko pia kuna huzuni. Mwenye dhambi anaomboleza kwa sababu hakuna njia nyingine ya wokovu, kwa sababu Mungu ni mtakatifu kiasi kwamba anamtaka aziache dhambi zake zote, naye anahisi, kwamba wakati umefika, ni lazima aziache, au ahukumiwe. Je, tutamwambia, atafarijiwa? Nenda kamwambie shetani, “Shetani maskini, unaomboleza sasa, lakini Biblia inasema u heri ukiomboleza, nawe utafarijiwa baada ya muda.”

(2.) “Watafutao hupata.” Hili huambiwa wenye dhambi kwa namna inayodokeza kwamba mwenye dhambi mwenye wasiwasi anatafuta dini. Ahadi hii ilitolewa kuhusu Wakristo, waombao kwa imani, na wanaotafuta kuyafanya mapenzi ya Mungu, wala haiwahusu wale wanaotafuta tumaini au faraja; bali inahusu kutafuta kwa utakatifu. Kuitumia kwa mwenye dhambi asiyetubu, ni kumdanganya tu, kwa maana kutafuta kwake si kwa tabia hii. Kumwambia “Unatafuta, sivyo? Basi, tafuta, nawe utapata,” ni kutunza udanganyifu wa kufisha. Wakati anabaki bila kutubu, hana tamaa yoyote, ambayo shetani asingeweza kuwa nayo, na bado akabaki shetani.

Kama angekuwa na tamaa ya kufanya wajibu wake, kama angekuwa akitafuta kuyafanya mapenzi ya Mungu, na kuziacha dhambi zake, angekuwa Mkristo. Lakini kumfariji mwenye dhambi asiyetubu, kwa ahadi kama hiyo, ungeweza vilevile kumfariji Shetani.

(3.) “Msichoke katika kutenda mema, maana tutavuna kwa wakati wake tusipozimia moyo.” Kuitumia hii kwa mwenye dhambi kwa faraja, ni upumbavu. Kana kwamba alikuwa akifanya jambo la kumpendeza Mungu. Hajawahi kutenda mema, wala hajawahi kutenda vibaya zaidi, kuliko sasa. Tuseme jirani yangu, aliyeingia wakati nilipokuwa nikijaribu kumtiisha mwanangu, angemwambia mtoto, “Kwa wakati wake utavuna, usipozimia moyo,” ningesema nini? “Vuna, ndiyo, utavuna, kama hutaacha ukaidi wako, utavuna kweli, kwa maana nitatumia fimbo.” Vivyo hivyo mwenye dhambi anayepambana atavuna hukumu ya jehanamu, kama hataziacha dhambi zake.

22. Baadhi ya waungamaji wa dini, wanapojaribu kuzungumza na wenye dhambi walioamshwa, hupenda sana kusema, “Nitakusimulia uzoefu wangu.” Huu ni mtego hatari, na mara nyingi humpa shetani kishikizo cha kumwongoza jehanamu, kwa kujaribu kuiga uzoefu wako. Kama utamwambia, naye akadhani kwamba ni uzoefu wa Kikristo, karibu bila shaka atakuwa akijaribu kuuiga, na badala ya kuifuata Injili, au maongozi ya Roho ndani ya nafsi yake mwenyewe, anafuata mfano wako. Hili ni upumbavu na pia hatari. Kamwe hatakuwa na hisia kama zile ulizokuwa nazo. Hakuna watu wawili waliowahi kutendewa sawasawa. Uzoefu wa watu unatofautiana kama zinavyotofautiana nyuso zao. Njia kama hiyo ina uwezekano mkubwa wa kumpotosha. Kusudi, mara nyingi, si kingine ila kumtia moyo, mahali pale pale asipopaswa kutiwa moyo, kabla hajanyenyekea kwa Mungu, nayo imekusudiwa kuizuia kazi ya Mungu ndani ya nafsi yake.

23. Mara ngapi watu watamwambia mwenye dhambi aliyeamshwa kwamba Mungu ameanza kazi njema ndani yake, naye ataiendeleza. Nimewajua wazazi wakizungumza hivyo na watoto wao, na mara tu walipowaona watoto wao wameamshwa, waliacha wasiwasi wote wa awali juu yao, na wakatulia kwa raha, wakidhani kwamba sasa Mungu ameanza kazi njema ndani ya watoto wao, ataiendeleza. Ingekuwa jambo la busara vilevile kwa mkulima kusema hivyo juu ya nafaka yake, na mara tu inapochipuka kutoka ardhini, kusema, “Vema, Mungu ameanza kazi njema shambani mwangu, naye ataiendeleza.” Ni nini kingefikiriwa juu ya mkulima ambaye angepuuza kusimika uzio wake, kwa sababu Mungu ameanza kazi ya kumpa mavuno ya nafaka? Kama utamwambia mwenye dhambi hivyo, naye akakuamini, hakika utakuwa uharibifu wake, kwa maana litamzuia kufanya lile ambalo ni lazima kabisa ili aokolewe. Kama, mara tu mwenye dhambi anapoamshwa, anafundishwa kwamba sasa Mungu ameanza kazi njema, inayohitaji tu kuendelezwa, na kwamba Mungu hakika ataiendeleza, anaona kwamba hana sababu tena ya kuwa na wasiwasi, kwa maana, kwa kweli, hana la kufanya zaidi. Na hivyo atafarijiwa kutoka mkazo ule usiovumilika wa wajibu wa sasa, wa kutubu na kunyenyekea kwa Mungu. Na kama atafarijiwa kutoka hisia yake ya wajibu wa kulifanya, kamwe hatalifanya.

24. Wengine watamwambia mwenye dhambi, “Vema, umeziacha dhambi zako, sivyo?” “Loo, ndiyo,” asema mwenye dhambi. Wakati yote ni ya uongo, hajaziacha dhambi zake hata kwa muda mmoja, amebadilisha tu aina moja ya dhambi kwa nyingine; amejiweka tu katika hali mpya ya upinzani. Na kumwambia kwamba amezikata, ni kumpa faraja ya uongo.

25. Nyakati nyingine shauri hili hutolewa kwa kusudi la kuondoa dhiki ya mwenye dhambi mwenye wasiwasi, “Fanya uwezalo, na Mungu atafanya yaliyobaki,” au “Fanya uwezalo, na Mungu atakusaidia.” Hili ni sawa na kumwambia mwenye dhambi, “Huwezi kufanya lile ambalo Mungu anakutaka ufanye, lakini ukifanya uwezalo, Mungu atakusaidia, kuhusu yaliyobaki.” Sasa wenye dhambi mara nyingi hupata wazo kwamba wamefanya yote wawezayo, wakati, kwa kweli, hawajafanya lolote kabisa, ila kumpinga Mungu kwa nguvu zao zote. Mara nyingi nimewasikia wakisema, “Nimefanya yote niwezayo, na sipati nafuu, naweza kufanya nini zaidi?” Sasa, waweza kuona jinsi lazima iwavyo faraja kwa mtu kama huyo kuwa na mwungamaji wa dini anayeingia na kusema, “Ukifanya uwezalo, Mungu atakusaidia.” Linaondoa taabu yake yote kali papo hapo. Anaweza kuwa na wasiwasi, na kutokuwa na furaha, lakini dhiki yake imetoweka.

26. Tena wanasema, “Unapaswa kushukuru kwa ulicho nacho, na kutumaini zaidi.” Kama mwenye dhambi amesadikishwa dhambi, wanamwambia anapaswa kushukuru kwa kutambua dhambi, na kutumaini wongofu. Kama ana hisia yoyote, anapaswa kushukuru kwa hisia aliyo nayo, kana kwamba hisia yake ilikuwa hisia ya kidini, wakati hana dini zaidi ya Shetani. Yeye ana sababu ya kushukuru, kweli; kushukuru kwamba yuko nje ya jehanamu, na kushukuru kwamba Mungu bado anamsubiri. Lakini ni upuuzi kumwambia anapaswa kushukuru kuhusu hali ya akili yake, wakati muda wote anampinga Muumba wake kwa nguvu zake zote.

MAKOSA KATIKA KUWAOMBEA WENYE DHAMBI.

Hapa nitataja makosa machache katika kuwaombea wenye dhambi mbele yao, ambayo kwayo dhana isiyofaa hutiwa akilini mwao, na kwa sababu yake, mara nyingi hupata faraja ya uongo katika taabu yao.

1. Nyakati nyingine watu huwaombea wenye dhambi, kana kwamba wanastahili KUHURUMIWA zaidi ya KULAUMIWA. Wanawaombea kama WAOMBOLEZAJI. “Bwana wasaidie waombolezaji hawa wenye huzuni,” kana kwamba walikuwa wakiomboleza tu, kama mtu aliyempoteza rafiki, au aliyekutwa na msiba mwingine, nao hawakuweza kuuzuia, na walikuwa na masikitiko mengi kwa ajili yake, lakini mauti yangekuja, na hivyo walistahili kuhurumiwa sana, walipokuwa wameketi pale, wenye masikitiko, wenye huzuni, na wakiugua. Biblia haisemi hivyo kamwe. Inawahurumia wenye dhambi, lakini inawahurumia kama waasi wenye wazimu na wenye hatia, wenye hatia, na wanaostahili kwenda jehanamu, si kama waombolezaji maskini wenye huzuni, wasioweza kujizuia, wanaotaka kuondolewa taabu, lakini hawawezi kufanya lolote ila kuketi na kuomboleza.

2. Kuwaombea kama wenye dhambi maskini. Je, Biblia hutumia lugha yoyote kama hii? Biblia haiwaiti kamwe “wenye dhambi maskini,” kana kwamba wanastahili kuhurumiwa zaidi ya kulaumiwa. Kristo huwahurumia wenye dhambi moyoni mwake. Na Mungu pia huwahurumia. Anahisi moyoni mwake, mafuriko yote ya huruma kwa ajili yao, anapowaona wakiendelea, wakaidi na wenye kupenda kwa makusudi kuzitosheleza tamaa zao wenyewe, katika hatari ya ghadhabu yake ya milele. Lakini kamwe hairuhusu usemi kumtoka, kana kwamba mwenye dhambi alikuwa tu “kiumbe maskini” cha kuhurumiwa, kana kwamba hakuweza kujizuia. Wazo kwamba yeye ni maskini, badala ya mwovu, mwenye bahati mbaya, badala ya mwenye hatia, humfariji mwenye dhambi sana. Nimemwona mwenye dhambi akijigaragaza kwa dhiki chini ya kweli, katika mkutano, mpaka mtu fulani akaanza kumwombea kama kiumbe maskini. Na ndipo angebubujika machozi, na kulia sana, na kudhani kwamba amefaidika sana kwa maombi kama hayo. “Loo, yalikuwa maombi mema kama nini.” Ukienda sasa ukazungumza na mwenye dhambi yule, utamkuta anajihurumia kama kiumbe maskini chenye bahati mbaya, labda akilia juu ya hali yake ya taabu, lakini KUTAMBUA KWAKE DHAMBI, dhana zake za ndani za HATIA YA KUTISHA, yote yametoweka.

3. Kuomba kwamba Mungu amsaidie mwenye dhambi kutubu. “Ee Bwana, mwezeshe mwenye dhambi huyu maskini atubu sasa.” Hili huleta wazo akilini mwa mwenye dhambi, kwamba yeye sasa anajaribu kwa nguvu zake zote kutubu, na kwamba hawezi kulifanya, na kwa hiyo Wakristo wanamwomba Mungu amsaidie, na kumwezesha kulifanya. Waungamaji wengi wa dini huwaombea wenye dhambi, si kwamba Mungu awafanye kuwa RADHI kutubu, bali kwamba awaWEZESHE, au awafanye waweze. Si ajabu maombi yao hayasikiwi. Wanamwondolea mwenye dhambi hisia yake ya uwajibikaji, na hilo huondoa taabu yake. Lakini ni tusi kwa Mungu, kana kwamba Mungu alikuwa amemwamuru mwenye dhambi kufanya asichoweza kufanya.

4. Nyakati nyingine watu huomba: “Bwana, wenye dhambi hawa wanakutafuta wewe, wakihuzunika.” Lugha hii ni mrejeo wa yaliyotokea wakati ule Yesu alipokuwa mtoto mdogo, akaingia hekaluni kuzungumza na marabi na waalimu. Wazazi wake, wakumbukapo, walisafiri mwendo wa siku moja kuelekea nyumbani, kabla hawajamkosa, ndipo wakarudi, na baada ya kutafuta kila mahali, wakamkuta Yesu mtoto amesimama hekaluni akijadiliana na wenye elimu, na mama yake akamwambia, “Mwanangu, mbona umetutenda hivi? Tazama, baba yako na mimi tumekutafuta kwa huzuni.” Na hivyo maombi haya huwawakilisha wenye dhambi kuwa wanamtafuta Yesu, naye anajificha kwao, nao wanatafuta kila mahali, na kuwinda, na kujaribu kumkuta, na kushangaa Yesu yuko wapi, na kusema, “Bwana, tumemtafuta Yesu siku hizi tatu kwa huzuni.” Ni UONGO. Hakuna mwenye dhambi aliyewahi kumtafuta Yesu kwa moyo wake wote siku tatu, wala dakika tatu, akashindwa kumkuta. Pale Yesu amesimama mlangoni pake na kubisha, pale yuko mbele yake akimsihi, na kumkabili na visingizio vyake vyote vya uongo. Kumtafuta! Mwenye dhambi anaweza kulalamika na kulia, “Loo, jinsi ninavyohuzunika, na kumtafuta Yesu.” Si jambo kama hilo; Yesu ndiye anayekutafuta wewe. Na bado ni dhamiri ngapi zilizoonewa hufarijiwa na kutulizwa kwa kusikia moja ya maombi haya.

5. “Bwana, uwahurumie wenye dhambi hawa, wanaotafuta kuujua upendo wako.” Huu ni usemi upendwao na wengi, kana kwamba wenye dhambi walikuwa wakitafuta kuujua upendo wa Kristo, na kushindwa. Si jambo kama hilo. Hawautafuti upendo wa Kristo, bali wanatafuta kufika mbinguni bila Yesu Kristo. Kana kwamba walikuwa wakiutafuta, naye alikuwa mgumu wa moyo kiasi kwamba hakuwaruhusu wawe nao.

6. “Bwana, uwahurumie nafsi hizi zilizotubu;” akiwaita wenye dhambi walio na wasiwasi nafsi zilizotubu. Kama wametubu, wao ni Wakristo. Kumtia dhana mwenye dhambi ambaye hajaongolewa kwamba ametubu, ni kumfanya aamini uongo. Lakini ni faraja kubwa kwa mwenye dhambi, naye hupenda kuuchukua, na kuuomba tena, “Ee Bwana, mimi ni nafsi maskini iliyotubu, nimetubu sana, nina taabu sana, Bwana mhurumie mtu maskini aliyetubu.” Udanganyifu wa kutisha!

7. Nyakati nyingine watu huwaombea wenye dhambi walio na wasiwasi kama nafsi zenye unyenyekevu. “Ee Bwana, wenye dhambi hawa wamejinyenyekeza.” Kwani, hilo si kweli, hawajajinyenyekeza; kama wangalifanya hivyo, Bwana angaliwainua na kuwafariji, kama alivyoahidi. Kuna wimbo wa tabia hii, uliofanya madhara makubwa. Unaanza,

“Njoo mwenye dhambi MNYENYEKEVU ambaye kifuani mwake

Mawazo elfu yazunguka.”

Wimbo huu ulipata kutolewa na mhudumu kwa mwenye dhambi aliyeamshwa, kama unaofaa hali yake. Alianza kusoma, “Njoo mwenye dhambi mnyenyekevu.” Alisimama, “Mwenye dhambi mnyenyekevu, huo haunifai mimi, mimi si mwenye dhambi mnyenyekevu.” Aa, ni vema kama nini kwake kwamba Roho Mtakatifu alikuwa amemfundisha vizuri kuliko wimbo. Kama wimbo ungalisema, Njoo mwenye dhambi mwenye wasiwasi, au mwenye dhambi mwenye hatia, au mwenye dhambi anayetetemeka, ungalitosha, lakini kumwita mwenye dhambi mnyenyekevu haungefaa. Kuna nyimbo nyingi mno za tabia ile ile. Ni jambo la kawaida sana kuwakuta wenye dhambi wakinukuu hisia za uongo za wimbo fulani, ili kujitetea katika uasi wao dhidi ya Mungu.

Mhudumu mmoja aliniambia alisikia maombi, hivi karibuni, kwa maneno haya, “Ee Bwana, wenye dhambi hawa wamejinyenyekeza, na kukujia kadiri wajuavyo. Kama wangejua zaidi, wangefanya zaidi, lakini Ee Bwana, kwa kuwa wamekujia, kwa namna bora wawezavyo, twakuomba uwakubali na kuonyesha rehema.” Ni jambo la kutisha!

8. Wengi huomba, “Baba, uwasamehe, kwa kuwa hawajui watendalo.” Haya ni maombi ambayo Kristo aliyaomba kwa ajili ya wauaji wake. Na, katika hali hiyo, yalikuwa kweli, hawakujua walichokuwa wakifanya, kwa maana hawakuamini kwamba Yesu Kristo alikuwa Masihi. Lakini haiwezi kusemwa juu ya wenye dhambi walio chini ya Injili, kwamba hawajui wafanyalo. Wao wanajua wafanyalo. Hawaoni kadiri yake yote, lakini wanajua kwamba wanamtenda Mungu dhambi, na kumkataa Kristo, na ugumu ni, kwamba hawataki kunyenyekea kwa Mungu. Lakini maombi kama hayo yamekusudiwa kumfanya ajisikie nafuu, na kumfanya aseme, “Bwana, wawezaje kunilaumu hivyo, mimi ni kiumbe maskini kisicho na maarifa, sijui jinsi ya kufanya ninachotakiwa. Kama ningejua jinsi, ningelifanya.”

9. Usemi mwingine ni, “Bwana, waelekeze wenye dhambi hawa, wanaoiuliza njia ya kwenda Sayuni, nyuso zao zikielekea huko.” Lakini lugha hii inawahusu Wakristo peke yao. Wenye dhambi hawana nyuso zao zikielekea Sayuni, nyuso zao zimeelekea jehanamu. Na mwenye dhambi awezaje kusemwa kwamba “anaiuliza njia” ya kwenda Sayuni, wakati hana nia ya kwenda huko? Ugumu wa kweli ni, kwamba hataki KUTEMBEA katika njia ambayo anajua anapaswa kuiendea.

10. Watu huomba kwamba wenye dhambi wapate kutambua dhambi zaidi. Au, wanaomba kwamba wenye dhambi waende nyumbani hali ya uzito na wororo, na kulizingatia jambo hili, badala ya kuomba kwamba watubu sasa. Au, wanaomba kana kwamba wanadhani kwamba mwenye dhambi yu radhi kufanya anachotakiwa. Maombi yote kama hayo, ni maombi kama yale hasa ambayo shetani anayataka. Anatamani kuwa na maombi kama hayo, nami nathubutu kusema hajali ni mangapi kama hayo yanayotolewa.

Nyakati nyingine nimeona katika mkutano wa walio na wasiwasi, au wenye dhambi walipoitwa kwenye viti vya wasiwasi, na mhudumu ameifanya njia ya wokovu iwe wazi yote kwao, na ameondoa vikwazo vyote katika njia yao, na ameliondoa giza la akili zao juu ya mambo kadhaa, na wanapokuwa tayari kabisa KUNYENYEKEA, mtu fulani ataitwa kuomba, na badala ya kuomba kwamba watubu sasa, anaanza kuomba, “Ee Bwana, twaomba, wenye dhambi hawa wawe na uzito, wawe na hisia ya ndani ya udhambi wao, waende nyumbani wakiwa wamegusika kwa hali yao ya kupotea, wasijaribu lolote kwa nguvu zao wenyewe, wasipoteze kutambua kwao dhambi, na kwamba, kwa wakati wako na njia yako mwenyewe, waletwe nje kuingia katika nuru tukufu na uhuru wa wana wa Mungu.”

Badala ya kuwaleta sawasawa mpaka kwenye hatua ya kunyenyekea MARA MOJA, papo hapo, kunawapa muda wa kupumua, kunaachilia mkazo wote wa kutambua dhambi, naye anapumua kwa uhuru tena na kujisikia nafuu, na kuketi kwa raha. Hivyo, wakati mwenye dhambi analetwa, kwa namna fulani, na kusimama kwenye lango la mbingu, maombi kama hayo, badala ya kumsukuma aingie ndani, yanamrudisha nyuma tena,—“Hapo, kiumbe maskini, keti hapo mpaka Mungu akusaidie.”

11. Nyakati nyingine Wakristo huomba kwa namna itiayo dhana kwamba KRISTO NDIYE RAFIKI WA MWENYE DHAMBI, kwa maana tofauti na ilivyo kwa Mungu Baba. Wanamwomba, “Ee, wewe rafiki wa wenye dhambi,” kana kwamba Mungu alikuwa amejaa ghadhabu, na kisasi kikali, akikaribia tu kumponda maskini yule, mpaka Yesu Kristo aingie na kuchukua upande wake, na kumwokoa. Basi hili lote ni kosa. Baba na Mwana wamepatana kikamilifu, hisia zao ni zile zile, nao wote wawili wako radhi sawasawa kuona wenye dhambi wanaokolewa. Na kutia dhana kama hiyo, humdanganya mwenye dhambi, na kupelekea hisia zisizofaa kumwelekea Mungu. Kumwakilisha Mungu Baba kama anayesimama juu yake, akiwa na upanga wa haki mkononi mwake, akiwa na hamu ya kupiga pigo, mpaka Kristo aingilie kati, si kweli. Baba ni rafiki wa mwenye dhambi kama alivyo Mwana. Huruma yake ni sawa. Lakini kama mwenye dhambi atapata wazo hili baya juu ya Mungu Baba, atawezaje kamwe kumpenda kwa moyo wake wote, hata aseme “Aba, Baba.”

12. Dhana mara nyingi hutiwa kwa namna ya kuomba, kwamba hutegemei wenye dhambi watubu SASA, au kwamba unategemea Mungu afanye wajibu WAO, au kwamba unataka kuwatia moyo waziamini maombi yako. Na hivyo, wenye dhambi wanaangamizwa. Kamwe usiombe kwa namna ya kuwatia wenye dhambi dhana, kwamba wewe kwa siri unatumaini kwamba tayari ni Wakristo, au kwamba una uhakika mkubwa kwamba watakuwa, baada ya muda, au kwamba nusu waamini wameongolewa sasa. Hili siku zote ni jambo baya. Makutano hudanganywa kwa faraja ya uongo, kwa njia hii, na kuzuiwa, mahali pale pale penye uzito, kujitoa kwao kwa mwisho kwa Mungu.

Ndugu, naliona shamba hili kuwa pana sana hata siwezi kabisa kutaja yote niliyotaka kusema. Kuna mambo mengine mengi niliyokusudia kuyagusia jioni hii, lakini muda umekwisha mno. Ni lazima nifunge kwa maneno machache mafupi ya

MAONI.

1. Watu wengi wanaoshughulika kwa njia hii na wenye dhambi walio na wasiwasi, hufanya hivyo kwa huruma ya uongo. Wanahisi shauku na huruma nyingi kiasi kwamba hawawezi kuvumilia kuwaambia kweli, iliyo lazima ili kuwaokoa. Vivyo hivyo mpasuaji, aonapo kwamba mkono wa mtu ni lazima ukatwe, au atakufa, angeweza kujiachia hisia hii ya huruma ya uongo, na kuweka tu kiraka, na kumpa dawa ya usingizi. Hakuna wema katika hilo. Wema wa kweli ungemwongoza mpasuaji kuzificha hisia zake, na kuwa mtulivu na mzima wa moyo, na kwa kisu chenye makali, kuukata kiungo, na kuokoa uhai. Ni wororo wa uongo kufanya lolote pungufu ya hilo. Nilipata kumwona mwanamke aliyekuwa katika taabu ya akili, aliyekuwa karibu kabisa kufikishwa kwenye kukata tamaa kwa miezi. Rafiki zake walikuwa wamejaribu faraja hizi zote za uongo bila matokeo, nao wakamleta kumwona mhudumu. Alikuwa amekondeana, na amechoka kwa dhiki. Mhudumu alimkazia jicho lake, na kumimina kweli akilini mwake, na kumkemea kwa namna kali kabisa. Mwanamke aliyekuwa pamoja naye aliingilia kati, aliona ni ukatili, na kusema, “Loo, mfariji, ana taabu sana, usimsumbue tena, hawezi kuvumilia.” Aligeuka, na kumkemea yeye, na kumfukuza, na kisha akaimimina kweli juu ya mwenye dhambi mwenye wasiwasi kama moto, na katika dakika tano aliongolewa, na kwenda nyumbani amejaa furaha. Kweli iliyo wazi ilifagia dhana zake zote za uongo, na katika muda mfupi alikuwa akifurahi katika Mungu.

2. Kuwatendea hivi wenye dhambi walio na wasiwasi, kuwapa faraja yao ya uongo, ni, kwa kweli, ukatili. Ni ukatili kama kaburi, ukatili kama jehanamu, kwa maana kumekusudiwa kumpeleka mwenye dhambi chini kwenye shimo lake liwakalo moto. Wakristo huwaonea huruma walio na wasiwasi, na hivyo ndivyo iwapasavyo. Lakini jambo la mwisho kabisa wapasalo kufanya, ni kusita mahali pale pale linapofikia uzito. Wanapaswa kuhisi huruma, lakini wanapaswa kuionyesha kama vile mpasuaji afanyavyo, anapoingia kazini kwa makusudi, kwa njia iliyo sahihi na bora kabisa, na kuukata mkono wa mtu, na hivyo kumponya na kuokoa uhai wake. Vivyo hivyo Wakristo wanapaswa kumwacha mwenye dhambi aone huruma na wororo wao, lakini wanapaswa kuchukua upande wa Mungu, kikamilifu na kwa uthabiti. Wanapaswa kumfunulia mwenye dhambi, hali yake mbaya kabisa, kuidhihirisha hatia yake na hatari yake, na kisha kumleta sawasawa mpaka msalabani, na kusisitiza kunyenyekea papo hapo. Ni lazima wawe na uthabiti wa kutosha kuifanya kazi hii kikamilifu, na wakimwona mwenye dhambi akiwa na taabu na dhiki, bado ni lazima wamsonge sawasawa mbele, wala wasilegee hata kidogo, hata kama yumo katika dhiki kiasi gani, bali waendelee kumsonga mpaka anyenyekee.

Kufanya hivi mara nyingi kunahitaji ujasiri. Mara nyingi nimewekwa katika hali, za kulijua hili kwa uzoefu. Nimejikuta nimezungukwa na wenye dhambi walio na wasiwasi, katika taabu kubwa hivyo, kiasi cha kufanya kila neva itetemeke, wengine wakilemewa na hisia na kulala chini, wengine wakipaka kafuri ili kuzuia kuzimia kwao, wengine wakipiga mayowe kana kwamba walikuwa wakienda jehanamu papo hapo. Sasa, tuseme mtu yeyote angetoa faraja ya uongo katika hali kama hii. Tuseme hakuwa na ujasiri wa kutosha wa kuwaleta sawasawa mpaka kwenye hatua ya kunyenyekea papo hapo na kikamilifu. Ni jinsi gani mtu kama huyo hafai kuaminiwa katika hali kama hii.

3. Nyakati nyingine wenye dhambi huwa na wazimu kwa sababu ya kukata tamaa na uchungu wa akili. Palipo hivi, karibu sikuzote ni kwa sababu wale wanaoshughulika nao hujaribu kuwatia moyo kwa faraja ya uongo, na hivyo kuwaongoza kwenye pambano kama hilo na Roho Mtakatifu. Wanajaribu kuwategemeza, wakati Mungu anajaribu kuwavunja. Na baada ya muda, akili ya mwenye dhambi inachanganyikiwa kwa mgongano huu wa nguvu, naye ama anapata wazimu, au anasukumwa kwenye kukata tamaa.

4. Kama utashughulika na wenye dhambi, kumbuka kwamba karibuni utakutana nao katika hukumu, na uhakikishe unawatendea kwa namna ambayo kama watapotea, itakuwa kosa lao wenyewe. Usijaribu kuwafariji kwa dhana za uongo sasa, na kuwafanya wakulaumu kwa hilo wakati ule. Ni afadhali ukandamize huruma yako ya uongo, na kuiacha kweli iliyo uchi iwakate vipande viwili, viungo na mafuta ya mifupa, kuliko kuwatuliza kwa faraja ya uongo, na kuwahadaa hata kuwatoa kwa Mungu.

4. Mwenye dhambi! kama utazungumza na Wakristo wowote, nao wakakuambia ufanye jambo lolote, kwanza uliza, “Nikifanya hilo, je, nitaokolewa?” Waweza kuwa na wasiwasi, na usiokolewe. Waweza kuomba, na usiokolewe. Waweza kusoma Biblia yako, na usiokolewe. Waweza kutumia njia za neema, kwa njia yako, na usiokolewe. Lolote watakalokuambia ufanye, kama unaweza kulifanya na usiokolewe, usiyazingatie mafundisho kama hayo. Yamekusudiwa kukupa faraja ya uongo, na kuigeuza fikira yako kutoka jambo kuu litakalofanywa, na kukuhadaa hata jehanamu. Usifuate maagizo yoyote kama hayo, usije ukafa ukiwa unayafanya, na ndipo hakuna urejesho.

Hatimaye, kamwe usimwambie mwenye dhambi jambo lolote, wala usimpe agizo lolote, litakalomfanya asimame kabla ya wakati, au lisilojumuisha kunyenyekea kwa Mungu kwa ukamilifu. Kumwacha asimame katika hatua yoyote pungufu ya hili, ni hatari isiyo na mwisho. Tuseme uko kwenye mkutano wa walio na wasiwasi, au mkutano wa maombi, nawe wamwambia mwenye dhambi aombe, au asome kitabu, au jambo lolote pungufu ya toba iokoayo, naye aanguke na kuvunjika shingo yake usiku ule, damu yake ingedaiwa kwa nani? Kijana mmoja huko New England alipata kukutana na mhudumu barabarani, na kumwuliza afanye nini ili aokolewe. Mhudumu alimwambia aende nyumbani na kuingia chumbani mwake, na kupiga magoti na kumpa Mungu moyo wake. “Loo, bwana,” akasema mvulana, “najisikia vibaya sana, naogopa sitaishi hata kufika nyumbani.” Mhudumu aliliona kosa lake, na kuhisi kemeo, lililotolewa hivyo bila kukusudia na mtoto, naye akamwambia, “Vema, basi, mpe Mungu moyo wako hapa, na uende nyumbani chumbani mwako umwambie juu yake.”

Loo, yatosha kufanya moyo wa mtu utoke damu, kuona wafariji wengi hivyo wenye taabu kwa wenye dhambi walio na wasiwasi, ambao katika majibu yao yamebaki maneno ya uongo. Ni wingi ulioje wa udanganyifu wa kiroho uliopo duniani, na ni wangapi walioko “watungaji wa uongo,” “waganga wasiofaa kitu,” wasiojua zaidi ya kuwafariji wenye dhambi kwa matumaini ya uongo, na kuwahadaa kwa “hadithi za vikongwe,” na upuuzi, au wanaojiachia wororo wa uongo na huruma, mpaka hawana uthabiti wa kutosha wa kuuona upanga wa Roho ukitumika, kuwakata wanadamu hata nafsini, na kuufunua moyo wa mwenye dhambi ulio uchi. Ole! kwamba wengi hivyo wamewahi kutiwa katika huduma, wasio na ustadi wa kutosha wa kusimama kando na kumwona Roho wa Mungu akifanya kazi yake, katika kuvunja misingi ya zamani, na kuponda matumaini yote mabovu ya mwenye dhambi, na kumvunja chini kabisa miguuni pa Yesu.