Shukrani

Jambo linalofuata ambalo ningependa kulitaja kama kipengele cha maombi ni Shukrani. Imetupasa kuwa na shukrani zaidi kwa yale tunayoyapokea kutoka kwa Mungu. Huenda baadhi yenu akina mama mna mtoto katika familia yenu anayenung’unika daima—asiye na shukrani kamwe. Mnajua kwamba hakuna furaha nyingi katika kumfanyia jambo lolote mtoto wa namna hiyo. Ukikutana na mwombaji ambaye sikuzote ananung’unika, na kamwe haonekani kuwa na shukrani kwa unachompa, punde si punde utamfungia mlango usoni mwake kabisa. Kutokushukuru ni miongoni mwa mambo magumu zaidi tunayokutana nayo. Mshairi mkuu wa Kiingereza asema:

“Vuma, vuma, ewe upepo wa baridi— Wewe hukatili hivyo Kama kutokushukuru kwa mwanadamu; Jino lako si kali kiasi hicho, Kwa kuwa hujaonekana, Ijapo pumzi yako ni ya ukali.”

Hatuwezi kunena kwa uwazi wa kutosha juu ya uovu huu, unaowashusha hadhi wale walio na hatia yake. Hata miongoni mwa Wakristo unaonekana kwa wingi mno. Tazama, tunapokea baraka kutoka kwa Mungu siku baada ya siku; lakini sifa na shukrani ni chache mno katika Kanisa la Mungu!

Gurnall, katika kitabu chake Christian Armor, akiyarejelea maneno, “Shukuruni kwa kila jambo,” asema: “‘Kusifu kunawapasa wanyofu.’ ‘Mtakatifu asiye na shukrani’ hujichukulia ndani yake ukinzani. Uovu na Kutokushukuru ni mapacha wanaoishi na kufa pamoja; kadiri mtu anavyoacha kuwa mwovu, ndivyo anavyoanza kuwa na shukrani. Ni jambo ambalo Mungu analitazamia mikononi mwenu; aliwaumba kwa kusudi hili. Kura ilipopita mbinguni kwa ajili ya kuwako kwenu—naam, kuwako kwenu kwa heri katika Kristo!—ilikuwa kwa sababu hii, kwamba mngekuwa jina na sifa kwake hapa duniani wakati wa sasa, na mbinguni hata milele. Mungu akikosa hili, angepungukiwa na sehemu moja kuu ya kusudi lake. Ni nini kinachomsukuma kutoa kila rehema, isipokuwa kuwapatia jambo la kutungia wimbo wa sifa yake? ‘Hakika hao ni watu wangu, watoto wasiotenda hila; naye akawa Mwokozi wao.’

“Yeye anatazamia kutendewa haki mikononi mwenu. Ni nani ambaye baba anaweza kumkabidhi heshima yake, kama si mwanawe? Ni wapi mfalme anaweza kutazamia heshima, kama si miongoni mwa wapendwa wake? Hali yenu ni ya namna kwamba rehema ndogo mnayo ni kubwa kuliko ulimwengu wote pia. Wewe, Mkristo, na ndugu zako wachache, mnagawana mbingu na dunia kati yenu! Ni nini alicho nacho Mungu ambacho anawanyima ninyi? Jua, mwezi na nyota vimewekwa ili viwape ninyi nuru; bahari na nchi kavu vina hazina zake kwa manufaa yenu; wengine ni wavamizi juu yavyo; ninyi ndio warithi halali wavyo; vinalia kwa kuwa wengine yeyote watumikiwa navyo. Malaika, wabaya na wema, wanawahudumia ninyi; wabaya, kinyume cha mapenzi yao, wanalazimishwa kama watumishi wanapowajaribu, kung’arisha na kusafisha neema zenu, na kufungua njia kwa faraja zenu kuu zaidi; malaika wema ni watumishi wa Baba yenu wa mbinguni, wala hawadharau kuwachukua mikononi mwao. Mungu wenu hajizuii nafsi yake kwenu; yeye ni fungu lenu—Baba, Mume, Rafiki. Mungu ni furaha yake mwenyewe, naye anawaruhusu kumfurahia yeye. Lo, ni heshima iliyoje hii, mtumwa kunywea katika kikombe cha mfalme wake! ‘Utawanywesha katika mto wa furaha zako.’ Na haya yote si ununuzi wa jasho na damu yenu; karamu imelipiwa na Mwingine, ila tu yeye anatazamia shukrani zenu kwa Mwanzilishi. Hakuna sadaka ya dhambi inayowekwa chini ya Injili; sadaka za shukrani ndizo zote azitazamiazo.”

Charnock, akihubiri juu ya Ibada ya Kiroho, asema: “Sifa ya Mungu ndiyo dhabihu na ibada bora zaidi, chini ya utaratibu wa neema ikombozayo. Hii ndiyo sehemu ya kwanza na ya milele ya ibada chini ya Injili. Mtunga Zaburi, akinena juu ya nyakati za Injili, anahimiza aina hii ya ibada: ‘Mwimbieni Bwana wimbo mpya; wana wa Sayuni na wamfurahie Mfalme wao; watakatifu na washangilie kwa utukufu; na waimbe kwa sauti kuu vitandani mwao; sifa kuu za Mungu na ziwe vinywani mwao.’ Anaanza na kumaliza Zaburi zote mbili kwa Msifuni Bwana! Ibada hiyo haiwezi kuwa ya kiroho na ya kiinjili isiyokuwa na kitu cha sifa ya Mungu moyoni. Kutafakari ukamilifu wa Mungu unaostahili kuabudiwa uliofunuliwa katika Injili kutatufanya tumjie kwa uzito zaidi, tumwombe baraka kwa ujasiri zaidi, tumkimbilie kwa imani na upendo wenye mbawa, na kumtukuza kwa kiroho zaidi tunapomhudumia.”

Kuna mengi zaidi yaliyonenwa katika Biblia juu ya sifa kuliko maombi; lakini mikutano ya sifa ni michache mno! Daudi, katika Zaburi zake, sikuzote anachanganya sifa na maombi. Sulemani alifanikiwa sana kwa Mungu katika maombi wakati wa kuweka wakfu hekalu; lakini ilikuwa sauti ya sifa iliyoshusha utukufu uliolijaza nyumba; kwa maana twasoma: “Ikawa, makuhani walipotoka mahali patakatifu (kwa kuwa makuhani wote waliokuwapo walikuwa wamejitakasa, wala hawakungoja kwa zamu; nao Walawi walioimba, wote wa Asafu, na wa Hemani, na wa Yeduthuni, pamoja na wana wao na ndugu zao, wamevaa kitani nzuri, wakiwa na matoazi na vinubi na zeze, wakasimama upande wa mashariki wa madhabahu, na pamoja nao makuhani mia na ishirini, wakipiga baragumu); ikawa, wapiga baragumu na waimbaji walipokuwa kama mtu mmoja, kutoa sauti moja isikilikane katika kumsifu na kumshukuru Bwana; nao walipopaza sauti zao pamoja na baragumu na matoazi na vinanda vya uimbaji, na kumsifu Bwana, wakisema, ‘Kwa kuwa yeye ni mwema, kwa maana fadhili zake ni za milele;’ ndipo ile nyumba ikajaa wingu, naam, nyumba ya Bwana; hata makuhani wasiweze kusimama ili wahudumu kwa sababu ya lile wingu; kwa maana utukufu wa Bwana ulikuwa umeijaza nyumba ya Mungu.”

Twasoma pia habari za Yehoshafati, ya kwamba alishinda majeshi ya Amoni na Moabu kwa njia ya sifa, iliyochochewa na imani na shukrani kwa Mungu.

“Wakaamka asubuhi na mapema, wakatoka kwenda nyika ya Tekoa; nao walipokuwa wakitoka, Yehoshafati akasimama, akasema, ‘Nisikilizeni, enyi Yuda, nanyi wenyeji wa Yerusalemu; mwaminini Bwana, Mungu wenu, ndivyo mtakavyothibitika; waaminini manabii wake, ndivyo mtakavyofanikiwa;’ naye alipokwisha kufanya shauri na watu, akawaweka waimbaji kwa Bwana, ili wausifu uzuri wa utakatifu, walipokuwa wakitoka mbele ya jeshi, na kusema, ‘Mshukuruni Bwana; kwa maana fadhili zake ni za milele.’ Nao walipoanza kuimba na kusifu, Bwana akaweka waoteaji juu ya wana wa Amoni, na Moabu, na mlima Seiri, waliokuja juu ya Yuda; nao wakapigwa.”

Yasemekana kwamba wakati wa huzuni kuu miongoni mwa wenyeji wa kwanza wa New England, ilipendekezwa katika mmojawapo wa mikutano yao ya hadhara kutangaza siku ya kufunga. Mkulima mzee akasimama; akanena juu ya kumkasirisha mbingu kwa manung’uniko yao, akayapitia mambo yao, akaonyesha kwamba walikuwa na mengi ya kushukuru, akapendekeza kwamba badala ya kuweka siku ya kufunga, wangeweka siku ya shukrani. Jambo hilo likafanyika; na desturi hiyo imeendelezwa tangu wakati huo.

Ijapokuwa magumu yetu ni makubwa kiasi gani, au huzuni zetu ni nzito namna gani, kuna nafasi ya shukrani. Thomas Adams amesema: “Weka akiba katika safina ya kumbukumbu lako si tu ile bakuli ya mana, mkate wa uzima; bali hata ile fimbo ya Haruni, yaani ile bakora ya adhabu, ambayo kwayo umeboreshwa. Ahimidiwe Bwana, si kwa kutoa tu, bali pia kwa kutwaa, asema Ayubu. Mungu, aonaye ya kuwa hakuna kutembea juu ya maua kufikia mbinguni, huwatia watoto wake katika njia ya nidhamu; na kwa moto wa adhabu huula kutu ya uharibifu. Mungu hupeleka taabu, kisha hutuamuru tumwite; huahidi wokovu wetu; na mwisho, yote ayatakayo kwetu ni kumtukuza yeye. Uniite siku ya mateso; nitakuokoa, nawe utanitukuza.” Kama vile ndege usiku, tunaweza kuimba usiku, na kusema pamoja na John Newton—

“Kwa kuwa yote nikutanayo yatanifaidi mema, Uchungu ni utamu, dawa ni chakula; Ijapo yaumiza sasa, yatakoma kabla ya muda mrefu, Na kisha—lo, tamu iliyoje!—wimbo wa mshindi.”

Miongoni mwa mitume wote hakuna aliyeteseka kama Paulo; lakini hakuna miongoni mwao tunayemkuta akitoa shukrani mara nyingi kama yeye. Chukua waraka wake kwa Wafilipi. Kumbuka aliyoyapata huko Filipi; jinsi walivyompiga mapigo mengi, na kumtupa gerezani. Lakini kila sura katika waraka huo yanena juu ya kufurahi na kutoa shukrani. Kuna kifungu kile kijulikanacho sana: “Msijisumbue kwa neno lolote; bali katika kila neno kwa kusali na kuomba, pamoja na kushukuru, haja zenu na zijulikane na Mungu.” Kama mtu mmoja alivyosema, hapa kuna mawazo matatu ya thamani: “Usijisumbue kwa neno lolote; uwe na maombi kwa kila jambo; na uwe na shukrani kwa jambo lolote.” Sikuzote tunapata zaidi kwa kuwa na shukrani kwa yale Mungu aliyotutendea. Paulo asema tena: “Twamshukuru Mungu, Baba wa Bwana wetu Yesu Kristo, tukiwaombea sikuzote.” Basi alikuwa akitoa shukrani daima. Chukua waraka wake wowote, nawe utaukuta umejaa sifa kwa Mungu.

Hata kama hakuna jambo jingine lililotaka shukrani, lingekuwa sababu ya kutosha daima kwamba Yesu Kristo alitupenda, na kujitoa nafsi yake kwa ajili yetu. Mkulima mmoja alikutwa siku moja akipiga magoti kwenye kaburi la askari karibu na Nashville. Mtu mmoja akamjia na kumwuliza: “Kwa nini unalihudumia kaburi hili sana? Je, mwanao alizikwa hapa?” “La,” akasema. “Wakati wa vita jamaa yangu wote walikuwa wagonjwa, sikujua jinsi ya kuwaacha. Niliandikishwa jeshini. Mmoja wa majirani zangu akaja na kusema: ‘Nitakwenda badala yako; mimi sina jamaa.’ Akaenda. Alijeruhiwa huko Chickamauga. Akachukuliwa hospitalini, na huko akafa. Na, bwana, nimekuja maili nyingi sana, ili niandike juu ya kaburi lake maneno haya, ‘Alikufa kwa ajili yangu.’”

Haya ndiyo mwaminifu anaweza kuyasema daima juu ya Mwokozi wake mbarikiwa, na katika jambo hilo ana sababu ya kufurahi. “Basi, kwa njia yake yeye, na tumtolee Mungu dhabihu ya sifa daima, yaani, tunda la midomo iliungamayo jina lake.”

Sifa ya Mungu

“Neneni, enyi midomo yangu!
Na kutangaza kotekote
Sifa za Mungu wangu.
Nena, ewe ulimi ukwamao!
Kwa sauti ya furaha kuu,
Zitangaze sifa zake tukufu.

“Neneni, bahari na nchi!
Nyota ya mbali sana ya mbingu,
Neneni toka falme zenu za mbali!
Ichukueni ile sauti,
Na kuizungusha
Hata mpaka wa mbali wa uumbaji.

“Nena, ewe mbingu ya mbingu!
Ambamo Mungu wetu
Amefanya makao yake angavu.
Neneni, malaika, neneni!
Kwa nyimbo tangazeni
Jina lake la milele.

“Nena, ewe mwana wa mavumbi!
Mwili wako aliutwaa
Na kwa ajili yako mbingu akaiacha.
Nena, ewe mwana wa mauti!
Mauti yako aliyafia,
Mhimidi yeye Aliyesulubiwa.”

— Dr. Bonar.