Kuabudu

Hili limefafanuliwa kuwa ni kitendo cha kutoa heshima ya Kimungu, kikijumuisha ndani yake unyenyekevu, staha na upendo. Kihalisi humaanisha kuupeleka mkono kinywani, “kuubusu mkono;” katika nchi za Mashariki hii ni mojawapo ya alama kuu za heshima na kunyenyekea. Umuhimu wa kuja mbele za Mungu katika roho hii ni mkuu, kwa hiyo twakumbushwa mara nyingi hivyo katika Neno la Mungu.

Mchungaji Newman Hall, katika kazi yake juu ya Sala ya Bwana, asema: “Ibada ya mwanadamu, mbali na ufunuo, imekuwa na sifa moja daima ya ubinafsi. Twamjia Mungu ama kumshukuru kwa faida ambazo tumekwisha kuzipokea, au kusihi faida nyingine zaidi: chakula, mavazi, afya, usalama, faraja. Kama Yakobo huko Betheli, twaelekea kuifanya ibada tumtoleayo Mungu iwe sanjari na ‘chakula cha kula, na nguo za kuvaa.’ Namna hii ya dua, ambamo nafsi kwa kawaida hutangulia na kutawala, kama haizimezi kabisa, dua zetu, haionekani tu kwa wafuasi wa mifumo ya uongo, bali katika wingi wa maombi ya wale wanaokiri kuwa Wakristo. Maombi yetu ni kama wapanda farasi wa Waparthi, waendao upande mmoja huku wakiangalia upande mwingine; twaonekana kuelekea kwa Mungu, lakini, kwa kweli, twajitafakari wenyewe. Na hii yaweza kuwa sababu ya mara nyingi maombi yetu kutumwa nje, kama yule kunguru kutoka safina ya Nuhu, wala hayarudi kamwe. Lakini tunapofanya utukufu wa Mungu kuwa ndio lengo kuu la ibada yetu, hutoka nje kama yule njiwa, na kuturudia tena wenye tawi la mzeituni.”

Niwaelekeze kwenye fungu katika unabii wa Danieli. Alikuwa mmoja wa watu waliojua jinsi ya kuomba; ombi lake lilileta baraka ya mbinguni juu yake mwenyewe na juu ya watu wake. Asema: “Nikamwelekezea Bwana Mungu uso wangu, ili nitafute kwa kusali na kuomba, pamoja na kufunga, na kuvaa nguo za magunia, na majivu; nikamwomba Bwana, Mungu wangu, nikaungama, nikasema, Ee Bwana, Mungu mkuu, mwenye kutisha, ashikaye maagano na rehema kwa hao wampendao, na kuzishika amri zake!”

Wazo ninalotaka kuvuta hasa fikira kwake limo katika maneno haya, “Ee Bwana, Mungu mkuu, mwenye kutisha!” Danieli alichukua nafasi yake ipasayo mbele za Mungu—mavumbini; alimweka Mungu mahali pake pafaapo. Ilikuwa ni wakati Abrahamu alipokuwa kifudifudi, ameanguka mbele za Mungu, ndipo Mungu aliponena naye. Utakatifu ni wa Mungu; udhambi ni wetu.

Brooks, mwandishi yule mkuu wa kale wa Kipuritani, asema: “Mtu mwenye utakatifu wa kweli hugusika sana na kuvutwa katika kuustaajabia utakatifu wa Mungu. Watu wasio watakatifu waweza kugusika kiasi na kuvutwa na ubora mwingine wa Mungu; ni nafsi takatifu tu zivutwazo na kuguswa na utakatifu wake. Kadiri mtu alivyo mtakatifu zaidi, ndivyo aguswavyo kwa ndani zaidi na jambo hili. Kwa malaika watakatifu, utakatifu wa Mungu ni almasi ing’aayo katika pete ya utukufu. Lakini watu wasio watakatifu huvutwa na kuguswa na kitu chochote kingine badala ya hiki. Hakuna kimtiacho mwenye dhambi katika baridi namna hiyo kama mazungumzo juu ya utakatifu wa Mungu; ni kama yale maandishi ukutani; hakuna kiufanyacho kichwa na moyo wa mwenye dhambi kuuma kama hotuba juu ya Mtakatifu; hakuna kichubuacho na kubana, hakuna kichomacho na kuwatisha wasio watakaswa, kama kuudhihirisha kwa uhai utakatifu wa Mungu. Lakini kwa nafsi takatifu hakuna mazungumzo yanayowafaa na kuwatosheleza zaidi, yanayowafurahisha na kuwaridhisha zaidi, yanayowapendeza na kuwafaidi zaidi, kuliko yale yanayomdhihirisha Mungu kwa ukamilifu na nguvu kuwa mtukufu katika utakatifu.” Hivyo, tunapokuja mbele za Mungu, ni lazima tuliabudu na kuliheshimu jina lake.

Jambo lilo hilo ladhihirishwa katika Isaya:

“Mwaka ule alipokufa mfalme Uzia nalimwona Bwana ameketi katika kiti cha enzi, kilicho juu sana na kilichoinuliwa; na pindo za vazi lake zikalijaza hekalu. Juu yake walisimama maserafi; kila mmoja alikuwa na mabawa sita; kwa mawili alifunika uso wake, na kwa mawili alifunika miguu yake, na kwa mawili aliruka. Wakaitana, kila mmoja na mwenzake, wakisema, Mtakatifu, Mtakatifu, Mtakatifu, ni Bwana wa majeshi; dunia yote imejaa utukufu wake.”

Tunapouona utakatifu wa Mungu, tutamwabudu na kumtukuza. Musa alipaswa kujifunza funzo lilo hilo. Mungu alimwambia avue viatu vyake miguuni, kwa maana mahali aliposimama palikuwa ni ardhi takatifu. Tunaposikia watu wakijaribu kujionyesha kwamba wao ni watakatifu, na kunena juu ya utakatifu wao, wanaudharau utakatifu wa Mungu. Ni utakatifu wake tunaopaswa kuufikiri na kuunena; tufanyapo hivyo, tutakuwa kifudifudi mavumbini. Wakumbuka, pia, ilivyokuwa kwa Petro. Kristo alipojidhihirisha kwake, alisema, “Ondoka kwangu, kwa kuwa mimi ni mtu mwenye dhambi, Bwana!” Kumwona Mungu kwatosha kutuonyesha jinsi alivyo mtakatifu, na jinsi sisi tusivyo watakatifu.

Twaona kwamba Ayubu naye, alipaswa kufundishwa funzo lilo hilo. “Ndipo Ayubu akamjibu Bwana, akasema, Tazama, mimi si kitu; nikujibu nini? Nauweka mkono wangu kinywani mwangu.”

Unapomsikia Ayubu akijadiliana na rafiki zake ungedhani alikuwa mmoja wa watu watakatifu kupita wote walioishi. Alikuwa macho kwa vipofu, na miguu kwa viwete; aliwalisha wenye njaa, na kuwavika walio uchi. Alikuwa mtu mwema wa ajabu namna gani! Yote yalikuwa Mimi, Mimi, Mimi. Mwishowe Mungu alimwambia, “Jifunge viuno vyako kama mwanamume, nami nitakuuliza maswali machache.” Mara Mungu alipojidhihirisha, Ayubu alibadilisha lugha yake. Aliuona uchafu wake mwenyewe, na usafi wa Mungu. Alisema, “Nilikuwa nimesikia habari zako kwa kusikia kwa masikio; bali sasa jicho langu linakuona; kwa hiyo najichukia nafsi yangu, na kutubu katika mavumbi na majivu.”

Jambo lilo hilo laonekana katika hali za wale waliomjia Bwana wetu katika siku za mwili wake; wale waliokuja ipasavyo, wakitafuta na kupata baraka, walidhihirisha hisia ya wazi ya ubora wake usio na kikomo juu yao. Yule akida, ambaye twasoma juu yake katika Mathayo sura ya nane, alisema: “Bwana, mimi sistahili wewe uingie chini ya dari yangu;” Yairo “alimsujudia,” alipotoa ombi lake; yule mkoma, katika Injili ya Marko, alikuja “akipiga magoti mbele yake;” mwanamke Msirofoinike “alikuja akaanguka miguuni pake;” yule mtu aliyejaa ukoma “alipomwona Yesu, alianguka kifudifudi.” Vivyo hivyo, yule mwanafunzi mpendwa, akinena juu ya hisia waliyokuwa nayo juu yake walipokuwa wakikaa naye kama Bwana wao, alisema: “Tuliuona utukufu wake, utukufu kama wa Mwana pekee atokaye kwa Baba, amejaa neema na kweli.” Ijapokuwa urafiki wao ulikuwa wa karibu namna gani, na upendo wao wenye wororo namna gani, waliheshimu kadiri walivyoshirikiana, na kuabudu kadiri walivyopenda.

Twaweza kusema juu ya kila kitendo cha maombi kama asemavyo George Herbert juu ya ibada ya hadharani:

“Uingiapo mguu wako kanisani, uwe umevuliwa; Mungu ni mkuu kuliko wewe; kwa maana upo hapo kwa ruhusa yake tu. Basi jihadhari, na ujifanye kuwa unyenyekevu na hofu tupu. Kupiga magoti hakukuwahi kuharibu soksi ya hariri; iache hadhi yako. Wote ni sawa ndani ya lango la kanisa.”

Mwenye hekima asema: “Ilinde miguu yako uendapo nyumbani kwa Mungu; kwa kuwa kukaribia ili kusikia ni bora kuliko kutoa dhabihu ya wapumbavu; kwa maana hawajui ya kuwa wanatenda mabaya. Usifanye haraka kwa kinywa chako, wala moyo wako usiwe mwepesi wa kutamka neno lolote mbele za Mungu; kwa kuwa Mungu yuko mbinguni, na wewe uko duniani—basi maneno yako na yawe machache.”

Kama twajitahidi kuishi maisha ya juu zaidi, na kujua kitu juu ya utakatifu na usafi wa Mungu, tunachohitaji ni kuletwa katika mguso naye, ili apate kujidhihirisha. Ndipo tutakapochukua nafasi yetu mbele zake kama vile watu wale wa kale walivyolazimika kufanya. Tutalitakasa jina lake—kama Bwana alivyowafundisha wanafunzi wake, aliposema, “Jina lako litakaswe.” Ninapofikiria kukosa heshima kwa wakati huu wa sasa, yaonekana kwangu kwamba tumeingia katika siku mbaya.

Na sisi, kama Wakristo, tunapomkaribia Mungu katika maombi, na tumpe nafasi yake ipasayo. “Na tuwe na neema, ambayo kwayo tumtolee Mungu ibada ya kumpendeza, pamoja na unyenyekevu na hofu ya Kimungu; kwa maana Mungu wetu ni moto ulao.”

Utatu

“Ewe Watatu mpendwa, mkuu, wa siri,
Uabudiwe milele,
Kwa ajili ya neema yote isiyo na mwisho tuionayo
Imehifadhiwa katika Mkombozi wetu.

“Twaimba neema ya kale ya Baba,
Iliyotuchagua katika Kichwa chetu;
Ikimweka Kristo, Mungu na Mfalme wetu,
Ateseke badala yetu.

“Mwana mtakatifu, kwa nyimbo zilizo sawa,
Kwa heshima twamsemesha,
Kwa ajili ya neema yake yote, na maumivu yake ya kufa,
Na haki yake tukufu.

“Kwa ulimi wenye wimbo Roho Mtakatifu
Kwa ajili ya kazi yake kuu twamsifu,
Ambaye nguvu zake huvitia moyo vikosi vilivyonunuliwa kwa damu
Kuipaza sauti yao ya shukrani.

“Hivyo Watatu wa Milele katika mmoja
Twaungana kumsifu, kwa neema
Na utukufu usio na mwisho kupitia Mwana,
Kama uangazavyo kutoka uso wake.”