Wahubiri Wahitaji Maombi ya Watu

Kama baadhi ya Wakristo waliokuwa wakiwalalamikia wachungaji wao wangalisema na kutenda kidogo mbele ya watu na wangalijitoa kwa nguvu zao zote kumlilia Mungu kwa ajili ya wachungaji wao—wangalikuwa, kama ilivyo, wameinuka na kuivamia mbingu kwa maombi yao ya unyenyekevu, na yenye bidii, na yasiyokoma kwa ajili yao—wangalikuwa katika njia ya mafanikio zaidi sana.—Jonathan Edwards

Kwa namna fulani desturi ya kumwombea mhubiri hasa imeachwa au imepuuzwa. Mara kwa mara tumeisikia desturi hii ikishtakiwa kuwa ni dharau kwa huduma, ikiwa ni tangazo la wazi la wale waifanyao la kutokuwa na uwezo kwa huduma. Yamkini huudhi kiburi cha elimu na cha kujitosheleza, na hivi vinapasa kuudhiwa na kukemewa katika huduma iliyopotoka hata kuviacha viwepo.

Maombi, kwa mhubiri, si wajibu wa kazi yake tu, wala pendeleo, bali ni ulazima. Hewa haihitajiki kwa mapafu kuliko maombi yanavyohitajika kwa mhubiri. Ni lazima kabisa mhubiri aombe. Ni ulazima kamili mhubiri aombewe. Mawazo haya mawili yameoanishwa katika muungano usiopasa kamwe kujua talaka: mhubiri sharti aombe; mhubiri sharti aombewe. Itahitaji maombi yote awezayo kufanya, na maombi yote awezayo kufanyiwa, ili kukabili majukumu yenye kutisha na kupata mafanikio makuu na ya kweli kabisa katika kazi yake kuu. Mhubiri wa kweli, baada ya kuisitawisha roho na uhalisi wa maombi ndani yake mwenyewe, katika hali yake iliyo kali kuliko yote, hutamani kwa tamaa kubwa maombi ya watu wa Mungu.

Kadiri mtu anavyozidi kuwa mtakatifu, ndivyo anavyozidi kuyathamini maombi; ndivyo anavyoona waziwazi zaidi ya kwamba Mungu hujitoa kwa wale waombao, na ya kwamba kipimo cha ufunuo wa Mungu kwa nafsi ni kipimo cha maombi ya nafsi yenye shauku na msisitizo kwa Mungu. Wokovu kamwe hauipati njia yake kwenye moyo usio na maombi. Roho Mtakatifu kamwe hakai katika roho isiyo na maombi. Kuhubiri kamwe hakuijengi nafsi isiyo na maombi. Kristo hajui lo lote la Wakristo wasio na maombi. Injili haiwezi kuenezwa na mhubiri asiye na maombi. Vipawa, na vipaji, na elimu, na ufasaha, na wito wa Mungu, haviwezi kupunguza dai la maombi, bali huzidisha tu ulazima wa mhubiri kuomba na kuombewa. Kadiri macho ya mhubiri yanavyozidi kufumbuliwa kuiona hali, na wajibu, na magumu ya kazi yake, ndivyo atakavyozidi kuona, na kama ni mhubiri wa kweli ndivyo atakavyozidi kuhisi, ulazima wa maombi; si dai lililoongezeka la kuomba mwenyewe tu, bali kuwaita wengine wamsaidie kwa maombi yao.

Paulo ni kielelezo cha jambo hili. Kama kungalikuwa na mtu awezaye kuieneza Injili kwa nguvu zake binafsi, kwa uwezo wa akili, kwa utamaduni, kwa neema binafsi, kwa wito wa kitume wa Mungu, na kwa mwito wa pekee wa Mungu, mtu huyo alikuwa Paulo. Ya kwamba mhubiri sharti awe mtu ajitoaye kwa maombi, Paulo ni kielelezo bora. Ya kwamba mhubiri wa kweli wa kitume sharti awe na maombi ya watu wengine wema ili kuipa huduma yake kipimo chake kamili cha mafanikio, Paulo ni kielelezo bora kuliko wote. Yeye huomba, hutamani, husihi kwa moyo wenye juhudi msaada wa watakatifu wote wa Mungu. Alijua ya kuwa katika ulimwengu wa kiroho, kama pengine kote, katika umoja mna nguvu; ya kwamba kukusanyika na kujumuika kwa imani, na shauku, na maombi kuliuongeza wingi wa nguvu ya kiroho hata ikawa yenye kulemea na isiyozuilika katika uweza wake. Vipande vya maombi vikiunganishwa, kama matone ya maji, hufanya bahari isiyozuilika. Basi Paulo, akiwa na ufahamu wake ulio wazi na kamili wa nguvu za kiroho, aliazimia kuifanya huduma yake iwe yenye kuvutia, na yenye kudumu milele, na isiyozuilika kama bahari, kwa kuvikusanya vipande vyote vya maombi vilivyotawanyika na kuvimiminia juu ya huduma yake. Je, kufumbuliwa kwa ubora wa Paulo katika kazi na matokeo, na chapa yake juu ya Kanisa na ulimwengu, hakuwezi kupatikana katika jambo hili la kwamba aliweza kukusanya juu yake mwenyewe na huduma yake maombi mengi kuliko wengine? Kwa ndugu zake wa Rumi aliandika: “Basi, ndugu zangu, nawasihi kwa Bwana wetu Yesu Kristo, na kwa upendo wa Roho, jitahidini pamoja nami katika maombi yenu kwa ajili yangu mbele za Mungu.” Kwa Waefeso asema: “kwa sala zote na maombi, mkiomba kila wakati katika Roho, mkikesha kwa jambo hilo na kudumu katika kuwaombea watakatifu wote; tena na kwa ajili yangu, nipewe usemi nifumbuapo kinywa changu, niitangaze kwa ujasiri ile siri ya Injili.” Kwa Wakolosai asisitiza: “mkituombea na sisi pia, ili Mungu atufungulie mlango wa neno, tuinene siri ya Kristo, ambayo kwa ajili yake mimi nimefungwa; nipate kuidhihirisha kama inipasavyo kunena.” Kwa Wathesalonike asema kwa ukali, kwa nguvu: “Ndugu, tuombeeni.” Paulo laita Kanisa la Korintho limsaidie: “ninyi nanyi mkisaidiana kwa kutuombea.” Hii ingekuwa sehemu ya kazi yao. Wangeutoa mkono wa msaada wa maombi. Yeye, katika agizo la ziada na la kufunga kwa Kanisa la Thesalonike kuhusu umuhimu na ulazima wa maombi yao, asema: “Hatimaye, ndugu, tuombeeni, ili neno la Bwana lienee na kutukuzwa, kama ilivyo hata kwenu; tena tupate kuokolewa na watu wakorofi na waovu.” Awakumbusha Wafilipi ya kuwa taabu zake zote na upinzani wake vyaweza kufanywa kuwa vyenye kuisaidia kuenea kwa Injili kwa ufanisi wa maombi yao kwa ajili yake. Filemoni alipaswa kumtayarishia mahali pa kukaa, kwa maana kwa maombi ya Filemoni Paulo angekuwa mgeni wake.

Mtazamo wa Paulo katika swali hili unaonyesha unyenyekevu wake na ufahamu wake wa ndani wa zile nguvu za kiroho zieneazo Injili. Zaidi ya haya, watufundisha somo kwa nyakati zote, ya kwamba kama Paulo alivyoyategemea sana maombi ya watakatifu wa Mungu ili kuipa huduma yake mafanikio, si ulazima mkuu kiasi gani zaidi kwamba maombi ya watakatifu wa Mungu yakusanywe juu ya huduma ya leo!

Paulo hakuhisi kwamba ombi hili la dharura la maombi lingelishusha heshima yake, au kupunguza uvutano wake, au kudharaulisha utauwa wake. Ingekuwaje kama ingefanya hivyo? Heshima na iende zake, uvutano na uharibiwe, sifa yake na itiwe waa—sharti awe na maombi yao. Ijapokuwa aliitwa, na alipewa wito, na akawa mkuu wa Mitume, vifaa vyake vyote vilikuwa si kamili bila maombi ya watu wake. Aliandika nyaraka kila mahali, akiwahimiza wamwombee. Je, wewe wamwombea mhubiri wako? Je, wamwombea kwa siri? Maombi ya hadhara yana thamani ndogo yasipokuwa yamejengwa juu ya maombi ya faragha au kufuatiliwa nayo. Waombao ni kwa mhubiri kama Haruni na Huri walivyokuwa kwa Musa. Huinua mikono yake na kuamua shauri lililo katika vita vikali kuwazunguka.

Ombi na kusudi la mitume lilikuwa kuliweka Kanisa katika kuomba. Hawakuidharau neema ya kutoa kwa moyo wa furaha. Hawakuwa wajinga wa nafasi iliyoshikwa na shughuli na kazi za kidini katika maisha ya kiroho; lakini hakuna kimoja wala vyote hivi, katika hesabu au shime ya kitume, kiwezacho kabisa kulinganishwa na maombi katika ulazima na umuhimu. Maombi matakatifu na ya dharura kuliko yote yalitumika, na mausia yenye moto kuliko yote, na maneno mapana na yenye kuamsha kuliko yote yalinenwa ili kuusisitiza wajibu na ulazima wa maombi ulio muhimu kuliko yote.

“Waweke watakatifu kila mahali katika kuomba” ndio mzigo wa juhudi ya kitume na ufunguo wa mafanikio ya kitume. Yesu Kristo alikuwa amejitahidi kufanya hivi katika siku za huduma yake binafsi. Alipotaharukishwa na huruma isiyo na mpaka kwa mashamba ya dunia yaliyoiva yakiangamia kwa kukosa watenda kazi, akisimama katika kuomba kwake mwenyewe—ajaribu kuziamsha hisia zilizolala za wanafunzi wake ziuone wajibu wa maombi awaagizapo, “Basi mwombeni Bwana wa mavuno, apeleke watenda kazi katika mavuno yake.” “Akawaambia mfano, ya kwamba imewapasa kuomba sikuzote, wala wasikate tamaa.”