Ngome ya Mashaka na Jitu Kata-Tamaa

Basi upande wa kushoto wa njia palikuwa na Malisho ya Njia-ya-Kando, shamba zuri la kijani lenye njia iliyopita ndani yake, na kizingiti. Njoo, Mwenye-Tumaini mwema, akasema Mkristo, na tutembee juu ya majani.

Mwenye-Tumaini.—Lakini itakuwaje kama njia hii itatuongoza vibaya?

Mkristo.—Yawezaje? Tazama, je, haiendi kando ya njia?

Basi wakaanza safari kupitia shambani. Lakini hawakuwa wamekwenda mbali walipoona mbele yao mtu, jina lake Bwana Kujiamini-Bure, aliyewaambia ya kuwa njia ile iliishia kwenye Lango la Mbinguni. Basi mtu yule akatangulia; lakini tazama, usiku ukaingia, na giza likawa kubwa hata wakampoteza kiongozi wao, ambaye, kwa kuwa hakuiona njia mbele yake, akaanguka katika shimo refu, wala hakusikika tena.

Tuko wapi sasa? akasema Mwenye-Tumaini.

Ndipo Mkristo akanyamaza, kwa maana alifikiri amemtoa rafiki yake nje ya njia. Na sasa nuru ikaonekana ikimulika angani, na mvua ikanyesha kwa wingi.

Mwenye-Tumaini (kwa kuugua) Lo, laiti ningeliendelea katika njia yangu!

Mkristo.—Nani angefikiri ya kuwa njia hii ingetuongoza vibaya?

Mwenye-Tumaini.—Nilikuwa na hofu zangu tangu mwanzo, na ndiyo maana nilikupa dokezo.

Mkristo.—Rafiki mwema, nasikitika kwa kuwa nimekutoa nje ya njia iliyo sawa.

Mwenye-Tumaini.—Usiseme zaidi, bila shaka ni kwa faida yetu.

Mkristo.—Hatuna budi kutosimama hivi; na tujaribu kurudi nyuma.

Mwenye-Tumaini.—Lakini, Mkristo mwema, niache mimi nitangulie.

Ndipo wakasikia sauti ikisema: Ielekeze moyo wako kuiendea njia kuu, njia uliyoiendea: geuka tena. Lakini wakati huu kijito kilikuwa kirefu kwa ajili ya mvua iliyonyesha, na kurudi nyuma hakukuonekana salama; lakini wakarudi nyuma, ijapokuwa kulikuwa na giza na kijito kilitiririka kwa nguvu hata mara moja au mbili kilikaribia kuwazamisha. Wala hawakuweza, kwa ustadi wao wote, kufika nyuma usiku ule. Basi wakapata kifuniko cha kuwakinga na mvua, na hapo wakalala hata kupambazuka.

Basi, si mbali na mahali walipolala palikuwa na Ngome ya Mashaka, ambayo bwana wake alikuwa Jitu Kata-Tamaa; na ni juu ya ardhi yake ambapo sasa walilala. Hapo Jitu Kata-Tamaa akawakuta, na kwa sauti kali akawaamuru waamke. Ninyi mmetoka wapi? akasema; na nini kiliwaleta hapa? Wakamwambia ya kuwa walikuwa wameipoteza njia. Ndipo Jitu Kata-Tamaa akasema: Hamna haki ya kujilazimisha kuingia humu; ardhi mliyolala juu yake ni yangu.

Hawakuwa na mengi ya kusema, kwa maana walijua ya kuwa walikuwa na kosa. Basi Jitu Kata-Tamaa akawafukuza mbele, akawatia katika chumba cha giza na kichafu ndani ya ngome imara. Hapa wakawekwa kwa siku tatu, wala hawakuwa na nuru wala chakula wala tone la kunywa muda huo wote, wala hakuna mtu wa kuwauliza hali yao. Basi Jitu Kata-Tamaa alikuwa na mke, ambaye jina lake lilikuwa Woga, akamwambia aliyoyatenda. Ndipo akasema, Itakuwa njia gani iliyo bora ya kuwatendea? Wapige vizuri, akasema Woga. Basi alipoinuka akatwaa fimbo nene ya mti wa mkwaju, akashuka mpaka chumbani ambapo Mkristo maskini na Mwenye-Tumaini walilala, akawapiga kana kwamba walikuwa mbwa, hata wasiweze kujigeuza sakafuni; nao wakaitumia siku ile yote katika kuugua na machozi.

Siku iliyofuata akaja tena, akawakuta wana maumivu kwa mapigo, akasema ya kwamba kwa kuwa hapakuwa na nafasi ya kuachwa watoke chumbani, njia yao iliyo bora ingekuwa kuukomesha uhai wao wenyewe: Kwani mnataka kuishi kwa nini, akasema, na taabu yote hii? Lakini wakamwambia ya kwamba walitumaini angewaacha waende. Kwa hilo akaruka juu kwa sura kali, na bila shaka angewamaliza, lakini akaanguka katika kifafa kwa muda, akapoteza matumizi ya mkono wake; basi akarudi nyuma, akawaacha wafikiri juu ya aliyoyasema.

Mkristo.—Rafiki, tutafanya nini? Maisha tunayoishi sasa ni mabaya kuliko mauti. Kwa upande wangu sijui lililo bora, kuishi hivi, au kufa kwa mikono yetu wenyewe, kwa maana nahisi kaburi lingekuwa na huzuni ndogo kwangu kuliko chumba hiki. Je, tumwache Jitu Kata-Tamaa atutawale?

Mwenye-Tumaini.—Kwa kweli hali yetu ni ya kusikitisha, na kufa kungekuwa kutamu kwangu kuliko kuishi hapa; lakini na tukumbuke ya kuwa Bwana wa nchi ile tuendayo amesema: 'Usiue.' Na kwa tendo hili twaua nafsi zetu pia. Rafiki yangu Mkristo, wanena juu ya raha kaburini, lakini je, mtu awezaye kwenda kwenye heri ambaye anajitoa uhai wake mwenyewe? Sheria yote haimo mikononi mwa Jitu Kata-Tamaa. Nani ajuaye ila labda Mungu, aliyeuumba ulimwengu, aweza kumfanya afe, au kupoteza matumizi ya viungo vyake kama alivyofanya mwanzoni. Nimeazimia moyoni mwangu kujitia ujasiri wa mtu, na kujaribu kutoka katika dhiki hii. Mpumbavu mimi kwa kutokufanya hivyo alipokuja kwanza chumbani. Lakini tusiukomeshe uhai wetu wenyewe, kwa maana wakati mwema waweza kuja bado.

Kwa maneno haya Mwenye-Tumaini akaubadili mwelekeo wa nia ya Mkristo.

Basi, usiku Jitu likashuka mpaka chumbani ili kuona kama uhai ungali ndani yao, na kwa kweli kwamba uhai ulikuwa ndani yao ndilo tu lililoweza kusemwa, kwa maana kwa majeraha yao na kukosa chakula hawakufanya zaidi ya kupumua tu. Jitu Kata-Tamaa lilipowakuta hawajafa, likaghadhibika sana, likasema ya kuwa ingekuwa vibaya zaidi kwao kama wasingezaliwa. Kwa hili wakatetemeka kwa hofu, na Mkristo akaanguka chini akazimia; lakini alipozindukana, Mwenye-Tumaini akasema: Rafiki yangu, kumbuka jinsi ulivyokuwa imara katika imani hata sasa. Sema, je, Apolioni aliweza kukudhuru, au yote uliyoyasikia, au kuyaona, au kuyahisi katika Bonde la Uvuli wa Mauti? Tazama hofu, huzuni, na taabu ulizopita ndani yake. Na sasa kukata tamaa! Nami pia, niko katika chumba hiki, mtu dhaifu zaidi kuliko wewe, na Jitu Kata-Tamaa lilinipiga mapigo yake kama vile wewe, na hunizuia chakula na nuru. Na sote wawili (hata kama ni kuikwepa aibu) tuvumilie kadiri tuwezavyo.

Usiku ulipoingia, mke wa Jitu Kata-Tamaa akamwambia: Basi, je, watu hao wawili watakubali?

Ambaye akasema: La; wanachagua kusimama imara, wala hawataukomesha uhai wao.

Ndipo Bibi Woga akasema: Kunapopambazuka wapeleke uwanjani, uwaonyeshe makaburi ambamo wale wote uliowaua wametupwa, na utumie vitisho mara hii.

Basi Jitu Kata-Tamaa akawapeleka mahali hapa, akasema: Baada ya siku kumi mtatupwa humu kama hamtakubali. Nendeni; shukeni chumbani mwenu tena. Kwa hilo akawapiga njia yote kurudi, na hapo wakalala mchana kutwa katika hali ya kusikitisha.

Basi, usiku ulipofika, Bibi Woga akamwambia Jitu Kata-Tamaa: Nahofu sana ya kuwa watu hawa wanaishi wakitumaini kufungua kufuli la chumba na kupata uhuru.

Wasema hivyo, mpenzi wangu? akasema Jitu Kata-Tamaa kwa mkewe; basi jua litakapochomoza nitawapekua.

Basi, usiku ule, Mkristo na Mwenye-Tumaini walipolala chumbani, wakapiga magoti kuomba, wakapiga magoti hata kulipopambazuka; ndipo Mkristo akashtuka, akasema: Mpumbavu mimi kulala hivi katika chumba hiki cha giza hali ningeweza kutembea huru! Nina ufunguo mfukoni mwangu, ambao jina lake ni Ahadi, ambao, nina hakika, utafungua kufuli za milango yote katika Ngome ya Mashaka.

Ndipo Mwenye-Tumaini akasema: Hizo ni habari njema; uutoe kifuani mwako, nasi tuujaribu.

Basi Mkristo akauweka katika kufuli, komeo likarudi nyuma, mlango ukafunguka wazi, na Mkristo na Mwenye-Tumaini wote wawili wakatoka. Walipofika kwenye mlango wa uwanja ufunguo ukafanya kazi vivyo hivyo; lakini kufuli ya lango la mwisho imara la Ngome ya Mashaka likakaza, lakini ligeuka mwishowe, ijapokuwa bawaba ilitoa mlio mkubwa hata likamwamsha Jitu Kata-Tamaa, aliyeinuka kuwatafuta watu hao wawili. Lakini wakati ule ule akahisi viungo vyake vikilegea, kwa maana kifafa kikamjia, hata asiweze kwa vyo vyote kufika chumbani mwao. Mkristo na Mwenye-Tumaini sasa wakakimbia kurudi njia kuu, wakawa salama nje ya ardhi yake. Walipoketi kupumzika juu ya kizingiti, wakasema wangewaonya wale ambao huenda wakabahatika kuja katika njia hii. Basi wakachonga maneno haya juu ya mti: Hii ndiyo njia ya kwenda Ngome ya Mashaka, iliyolindwa na Jitu Kata-Tamaa, asiyempenda Mfalme wa Nchi ya Mbinguni, na atafutaye kuwaua wote wapendao kwenda huko.