Soko la Ubatili

Baada ya muda njia waliyoiendea ikawafikisha katika mji, ambao jina lake ni Ubatili, ambako kuna soko lifanywalo mwaka mzima, na vyote vinunuliwavyo au kuuzwa huko ni vitu vya bure visivyo na thamani. Huko pia huonekana wakati wote michezo, maonyesho, wapumbavu, nyani, wadanganyifu, na watu waovu. Lakini yeye atakaye kwenda Mji wa Mbinguni hana budi kupita katika soko hili.

Mara Mkristo na Mwaminifu walipofika mjini, umati ukawazunguka, na wengine wakasema wamerukwa na akili, kwa kuvaa na kunena kama walivyofanya, na kutovithamini vitu vizuri viuzwavyo katika Soko la Ubatili. Mkristo aliponena, maneno yake yakaleta kutoka kwa watu hao dhihaka na masimango makali, na mara kelele na msukosuko ukazidi kufikia kiasi kwamba mkuu wa soko akawatuma rafiki zake wakawakamate watu hao wawili wageni, akawaamuru wamwambie wametoka wapi, na wanafanya nini huko wakiwa na mavazi kama hayo. Mkristo na Mwaminifu wakawaeleza yote; lakini wale walioketi kuhukumu shauri wakadhani lazima wamepatwa na wazimu, au sivyo wamekuja kuchochea ugomvi sokoni; basi wakawapiga kwa fimbo, wakawatia katika tundu, ili wawe kitu cha kutazamwa na watu wote sokoni. Ndipo watu wa aina mbaya zaidi wakaanza kuwatupia matope kwa chuki, na wengine wakawatupia mawe kwa mchezo tu; lakini Mkristo na Mwaminifu wakawalipa maneno mema kwa mabaya, wakayavumilia yote kwa unyenyekevu kiasi kwamba si wachache walioshika upande wao. Hili likaleta mapigo na magomvi, na lawama ikawekwa juu ya Mkristo na Mwaminifu, ambao ndipo wakalazimishwa kutaabika huku na huko sokoni wakiwa katika minyororo, hata, wakiwa wamezimia kwa mapigo, mwishowe wakawekwa miguu yao katika mkatale. Lakini wakayavumilia masikitiko na taabu zao kwa furaha, kwa maana waliona ndani yake ahadi ya kwamba yote yatakuwa mema mwishoni.

Baada ya muda mahakama ikakaa kuwahukumu: jina la hakimu lilikuwa Bwana Chuki-ya-Wema; na kosa walilotuhumiwa lilikuwa ya kwamba walikuja Soko la Ubatili kuharibu biashara yake, na kuchochea ugomvi mjini; na walikuwa wamewavuta watu si wachache upande wao, licha ya mkuu wa mahali pale.

Mwaminifu akamwambia Hakimu: Mimi ni mtu wa amani, na nilipigana vita na Dhambi tu. Kwa habari ya mkuu wamnenaye, kwa kuwa yeye ni Beelzebuli, namdharau.

Wale walioshika upande wa Mwaminifu wakavutwa na nguvu ya kweli iliyo wazi na haki katika maneno yake; lakini hakimu akasema, Na waseme wale wanaojua lo lote juu ya mtu huyu.

Basi watu watatu, ambao majina yao yalikuwa Bwana Wivu, Bwana Ushirikina, na Bwana Kujipendekeza, wakasimama mbele wakaapa kusema kweli, na kueleza waliyoyajua juu ya Mwaminifu. Bwana Wivu akasema: Bwana wangu, mtu huyu hajali kitu kwa wafalme wala sheria, bali hutafuta kueneza mawazo yake mwenyewe, na kuwafundisha watu kile akiitacho imani. Nilimsikia akisema sasa hivi ya kuwa njia za mji wetu wa Ubatili ni chafu. Je, katika hilo hasemi vibaya juu yetu?

Ndipo Bwana Ushirikina akasema: Bwana wangu, simjui sana mtu huyu, wala sina hamu ya kujua zaidi, lakini kwa hili nina hakika, ya kuwa yeye ni mtu mbaya, kwa maana asema ya kuwa imani zetu ni za bure.

Bwana Kujipendekeza ndipo akaambiwa aseme aliyoyajua, na hotuba yake ikaenda hivi: Bwana wangu, nimemjua mtu huyu muda mrefu, nami nimemsikia akisema mambo yasiyopasa kusemwa. Anamtukana Mkuu wetu mkuu Beelzebuli, na asema ya kuwa kama watu wote wangekuwa na nia yake, mkuu yule asingetawala tena hapa. Zaidi ya hili, amesikika akikutukana wewe, bwana wangu, uliye sasa hakimu wake.

Ndipo Hakimu akamwambia Mwaminifu: Wewe mtu duni! Je, umesikia yale watu hawa waliyosema juu yako?

Mwaminifu.—Naomba niseme maneno machache kwa ajili yangu mwenyewe?

Hakimu.—Hukumu yako ya haki ingekuwa kufa papo hapo; lakini, na tusikie unayo ya kusema.

Mwaminifu.—Nasema, basi, kwa Bwana Wivu, ya kuwa sheria zote na namna za maisha ambamo watu hawalijali Neno la Mungu zimejaa dhambi. Kwa habari ya shtaka la Bwana Ushirikina, ningesihi ya kuwa hakuna kitu kiwezacho kutuokoa kama hatuifanyi mapenzi ya Mungu. Kwa Bwana Kujipendekeza, nasema ya kuwa watu wanapaswa kumkimbia Mkuu wa mji huu na rafiki zake, kama vile kuikimbia ghadhabu itakayokuja na hivyo, namwomba Bwana anisaidie.

Ndipo Hakimu, ili kufupisha shauri, akanena hivi: Mnamwona mtu huyu aliyeleta msukosuko mkubwa hivyo katika mji wetu. Mmesikia yale watu hawa wema waliyosema juu yake, ambayo yeye anakiri kuwa ni kweli. Sasa yabaki kwenu kuokoa uhai wake au kumnyonga.

Wale watu kumi na wawili waliokuwa na uhai wa Mwaminifu mikononi mwao wakanena kwa sauti ya chini hivi: Mtu huyu amejaa migawanyiko, akasema Bwana Kipofu. Aondoshwe ulimwenguni, akasema Bwana Hana-Wema. Nachukia hata sura yake tu, akasema Bwana Nia-Mbaya. Tangu mwanzo sikuweza kumvumilia, akasema Bwana Penda-Raha. Wala mimi, kwa maana bila shaka angezilaumu njia zangu, akasema Bwana Ishi-Ovyo. Mnyongeni, mnyongeni! akasema Bwana Papara. Mtu duni! akasema Bwana Kiburi. Natamani kumponda, akasema Bwana Uadui. Yeye ni mwovu, akasema Bwana Mwongo. Mauti ni mema mno kwake, akasema Bwana Ukatili. Na tumuue, ili aondoke njiani, akasema Bwana Chuki-ya-Nuru. Ndipo akasema Bwana Moyo-Mgumu: Hata kwa kupata ulimwengu wote nisingefanya amani naye, basi na tumhukumu afe. Na hivyo ndivyo walivyofanya, na baada ya muda mfupi akarudishwa mahali alipotoka, huko afe kifo kibaya kuliko vyote vilivyoweza kuwaziwa; kwa maana mjeledi, upanga, na mti wa kuchomea vikamfikisha Mwaminifu mwisho wake.

Basi nikaona palisimama karibu na umati gari la ajabu lenye farasi wawili wang'aao, ambalo, mara adui zake walipokwisha kumuua, likamchukua Mwaminifu juu kupitia mawinguni moja kwa moja hata Mji wa Mbinguni, pamoja na sauti ya kinubi na zeze.

Kwa habari ya Mkristo, kwa mara hii akaachwa huru; akamjia mtu mmoja aitwaye Mwenye-Tumaini, aliyefanya hivyo kwa sababu ya yale aliyoyasikia na kuyaona juu ya Mkristo na Mwaminifu. Hivyo, wakati mmoja alipoutoa uhai wake kwa ajili ya kweli, mtu mpya akainuka kutoka katika kifo chake, ili kuiendea njia ile ile pamoja na Mkristo. Na Mwenye-Tumaini akasema kulikuwa na watu wengine wa sokoni ambao wangesubiri wakati wao, kisha wangekuja pia.

Baada ya muda njia yao ikapita kando ya kijito safi, ambacho walikinywa. Kila upande wake palikuwa na miti ya kijani iliyozaa matunda, na katika shamba lililopitiwa nacho wakalala kupumzika. Walipoamka wakaketi kwa muda kivulini mwa matawi; hivyo wakaendelea kwa siku tatu au nne, na ili kupitisha wakati wakaimba:

Yeye awezaye kueleza matunda matamu mabichi, naam na majani, miti hii izaayo, Karibuni atauza vyote, ili apate kununua shamba hili.