Bonde na Adui Mwovu

Kisha katika ndoto yangu niliona ya kwamba walipofika chini ya kilima, rafiki hao wema wa Mkristo walimpa mkate, chupa ya divai, na kishada cha zabibu kavu; kisha wakamwacha aende zake njiani.

Lakini sasa katika Bonde hili la Unyenyekevu Mkristo maskini alipata shida, kwa maana hakuwa amekwenda mbali, akaona adui akija uwanjani kumlaki, ambaye jina lake ni Apolioni. Ndipo Mkristo akaogopa, akawaza moyoni kama arudi nyuma au asimame imara. Lakini Mkristo akafikiri ya kuwa kwa kuwa hakuwa na deraya mgongoni mwake, kugeuka kunaweza kumpa Apolioni nafasi ya kuuchoma kwa mishale yake. Basi akasimama imara. Kwa maana, akawaza, hata kama kuokoa uhai wangu tu ndilo nililokusudia, njia iliyo bora bado ni kusimama.

Basi akaendelea mbele, na Apolioni akamlaki kwa sura ya dharau.

Apolioni.—Umetoka wapi, na unakwenda mahali gani?

Mkristo.—Nimetoka Mji wa Uharibifu, ulio mahali pa kila dhambi, nami ninakwenda Sayuni.

Apolioni.—Kwa hili naona wewe ni wangu, kwa maana mimi ndimi Mkuu wa nchi ile yote. Imekuwaje, basi, umemwacha mfalme wako? Kama si kwamba ninatumaini waweza kunitendea mema zaidi, ningekuangusha chini kwa pigo moja.

Mkristo.—Ni kweli nilizaliwa katika ufalme wako, lakini ulitutesa kupita kiasi, na ujira wako ulikuwa hivi kwamba hakuna mtu awezaye kuishi kwao.

Apolioni.—Hakuna mkuu apendaye kuwapoteza watu wake, wala sitakupoteza wewe bado; basi kama utarudi, vitu vyote ufalme wangu uzalishavyo nitakupa.

Mkristo.—Lakini nimefungwa kwa nadhiri kwa Mfalme wa wafalme; nami niwezaje kurudi pamoja nawe na kubaki mwaminifu?

Apolioni.—Umefanya badiliko, yaonekana, kutoka baya hata baya zaidi; lakini kwa nini usimtoroke, ukarudi pamoja nami?

Mkristo.—Nilimpa imani yangu, nikaapa kuwa mwaminifu kwake: niwezaje kurudi nyuma katika hili?

Apolioni.—Ulinitendea vivyo hivyo mimi, lakini nitasamehe yote, ikiwa tu utageuka na kurudi nyuma.

Ndipo, Apolioni alipoona ya kuwa Mkristo alikuwa imara kwa Mkuu wake, akaghadhibika sana, akasema, Namchukia Mkuu huyo, na naichukia sheria zake, nami nimetoka kukuzuia.

Mkristo.—Angalia unalotenda. Mimi niko katika njia kuu ya Mfalme kuelekea Sayuni.

Apolioni.—Sina hofu, na ili kuthibitisha ya kuwa nasema kweli, hapa mahali hapa nitakuua. Kwa hilo akatupa mshale wa moto kifuani mwake, lakini Mkristo alikuwa na ngao mkononi mwake, ambayo kwayo aliukinga. Ndipo Mkristo akaufuta upanga wake, kwa maana aliona ni wakati wa kutenda; na Apolioni kwa haraka akamshambulia, akatupa mishale mingi kama mvua ya mawe; ambayo, ijapokuwa yote Mkristo aliyoweza kutenda, Apolioni akamtia jeraha kichwani, mkononi, na mguuni.

Hili likamfanya Mkristo asite vitani kwa muda, lakini Apolioni akazidi kusonga mbele, na Mkristo tena akajipa moyo. Wakapigana nusu siku, hata Mkristo, akiwa dhaifu kwa majeraha yake, alikuwa karibu kuishiwa nguvu. Apolioni alipoona hili, akamwangusha chini kwa nguvu nyingi; hata upanga wa Mkristo ukamponyoka mkononi. Ndipo Apolioni akasema, Sasa nina hakika nami wewe.

Lakini alipojitahidi kummaliza Mkristo, mtu yule mwema akanyosha mkono wake kwa haraka kuupapasa upanga wake, akaukamata. Usijisifu, ee Apolioni! akasema, na kwa hilo akampiga pigo lililomfanya adui yake arudi nyuma akiyumba kama aliyepata jeraha lake la mwisho. Ndipo akakunjua mabawa yake akakimbia, hata Mkristo kwa muda asimwone tena.

Ndipo ukamjia mkono uliokuwa umeshika baadhi ya majani ya mti wa uzima; baadhi yake Mkristo akayatwaa, na mara alipoyaweka juu ya majeraha yake, akayaona yakipona.

Basi karibu na mahali hapa palikuwa na Bonde la Uvuli wa Mauti, na Mkristo hana budi kupita ndani yake ili kufika Mji wa Mbinguni. Ilikuwa nchi ya ukame na iliyojaa mashimo, nchi ambayo hakuna awezaye kupita ndani yake ila mtu kama Mkristo, na ambamo hakukaa mtu ye yote. Hata hapa alipata shida kubwa kuliko katika mapigano yake na Apolioni, kama tutakavyoona baada ya muda.

Alipokaribia Uvuli wa Mauti akakutana na watu wawili, ambao Mkristo aliwaambia hivi: Mnakwenda mahali gani?

Watu.—Rudi! Rudi! nasi tungependa wewe ufanye vivyo hivyo kama unathamini uhai na amani.

Mkristo.—Lakini kwa nini?

Watu.—Tulikwenda mbele kadiri ya ujasiri wetu.

Mkristo.—Basi mmeona nini?

Watu.—Kuona! Kwani Bonde la Uvuli wa Mauti; lakini kwa bahati njema tuliona kilichokuwa mbele yake, kabla hatujafika. Mauti hukunjua mabawa yake huko. Kwa neno moja ni mahali palipojaa watu wabaya, ambako hakuna sheria.

Mkristo.—Bado sioni, kwa hayo mliyoniambia, ila ya kwamba hii ndiyo njia yangu kuelekea Sayuni.

Watu.—Basi na iwe njia yako; sisi hatutaichagua iwe yetu.

Basi wakaagana, na Mkristo akaendelea mbele, lakini bado akiwa na upanga wake uliofutwa mkononi mwake, kwa hofu asije akakutana tena na adui.

Ndipo katika ndoto yangu nikaona ya kwamba kadiri bonde hili lilivyoendelea, upande wa kuume kulikuwa na shimo refu; shimo lile ambalo vipofu wamewaongoza vipofu tangu ulimwengu ulipoumbwa. Na, tazama, upande wa kushoto kulikuwa na tope; ambamo mtu akianguka, hatapata ardhi imara ya mguu wake kusimama. Njia haikuwa pana, na hivyo Mkristo mwema akapata shida zaidi. Hili likaendelea kwa maili nyingi, na katikati ya bonde lile kulikuwa na shimo refu. Jambo moja nililoliona katika ndoto yangu sina budi kulitaja; nalo ni hili:—Mkristo alipofika tu kwenye mdomo wa shimo, mmoja wa wale waliokaa ndani yake akamrukia, na kwa sauti laini akamnena maneno mabaya, akalitaja jina la Mungu bure, ambalo Mkristo alidhani lazima lilitoka moyoni mwake mwenyewe. Hili likamsikitisha kuliko yote yaliyotangulia; kufikiri ya kuwa yeye alitaja bure jina lile alilolipenda sana, kulikuwa huzuni kubwa kwake. Lakini hapakuwa na msaada. Ndipo akadhani anasikia sauti iliyosema: Nijapopita katika Bonde la Uvuli wa Mauti, sitaogopa mabaya kwa maana wewe upo pamoja nami.

Basi Mkristo alipoendelea mbele, akaona kulikuwa na mwinuko njiani, uliokuwa umefanywa ili njia ile iwe wazi kwa wale waliokwenda Sayuni. Juu ya njia hii Mkristo akapanda, akamwona rafiki yake wa zamani Mwaminifu umbali kidogo.

Ndipo Mkristo akasema: Aha, rafiki yangu, uko hapa? Ngoja, nami nitakuja kwako.

Hili akalifanya baada ya kitambo kidogo, nao wakazungumza juu ya yote yaliyotokea tangu walipoonana mara ya mwisho.