Nyumba ya Mfasiri

Kufikia wakati huu Christiana, Rehema na wale wavulana wanne walikuwa wamefika nyumbani kwa Mfasiri. Basi walipoukaribia mlango wakasikia sauti ikilitaja jina la Christiana; kwa maana habari za kukimbia kwake zilikuwa zimeleta mshtuko mkubwa; lakini hawakujua kwamba yeye alisimama mlangoni. Mwishowe akagonga, kama alivyokuwa amefanya langoni, ndipo akaja mlangoni mjakazi mchanga, jina lake Msafi.

Msafi:—Ungependa kusema na nani mahali hapa?

Christiana:—Kwa kuwa tumesikia kwamba hapa ni mahali pa kupumzikia kwa wale waendao njiani, twaomba turuhusiwe kuingia, kwa maana siku, kama uonavyo, imekwisha kwenda sana, nasi hatupendi kuendelea usiku.

Msafi:—Tafadhali jina lako ni nani, ili nimwambie Bwana wangu?

Christiana:—Jina langu ni Christiana; nilikuwa mke wa Mkristo, ambaye zamani kidogo alipita njia hii, na hawa ni wanawe wanne.

Msafi ndipo akakimbia ndani, akawaambia waliokuwapo, Je, mwaweza kubuni ni nani aliye mlangoni? Wapo Christiana, wavulana wake na rafiki yake!

Basi wakaruka kwa furaha, wakaenda kumwambia Bwana wao, ambaye alikuja mlangoni akasema, Je, wewe ndiwe yule Christiana ambaye Mkristo alimwacha katika mji wa Uharibifu, alipoondoka kwenda Mji wa Mbinguni?

Christiana:—Ndimi, na moyo wangu ulikuwa mgumu hata kudharau taabu zake, na kumwacha ajipatie njia kadiri awezavyo; na hawa ni wanawe wanne. Lakini mimi pia nimekuja, kwa maana nina hakika kwamba hakuna njia iliyo sawa ila hii.

Mfasiri:—Lakini kwa nini unasimama mlangoni? Karibu ndani; ni punde tu tulipokuwa tukizungumza juu yako, kwa maana tulisikia kwamba u njiani. Njoo, wavulana wangu wapendwa, ingieni ndani; njoo, mjakazi wangu mtamu, ingia ndani. Basi akawachukua ndani ya nyumba, akawaambia waketi na kupumzika. Wote waliokuwa nyumbani walikuwa na tabasamu la furaha kuwaza kwamba Christiana yu njiani kuelekea Mji wa Mbinguni, nao walifurahi kuwaona wadogo wakienda katika njia za Mungu, wakawapa kama mkumbatio wa mkono kuonyesha nia yao njema. Wakasema maneno matamu pia kwa Rehema, wakawaambia wote wawe na raha. Ili kujaza wakati hata watakapoweza kula, Mfasiri akawachukua kuona mambo yale yote yaliyokuwa yameonyeshwa kwa Mkristo. Ikiisha kufanyika hivyo, wakaongozwa hadi chumba ambamo alisimama mtu mwenye uma mkononi mwake, ambaye hakuweza kuangalia popote ila chini ardhini; na hapo alisimama mmoja mwenye taji mkononi mwake, ambayo alisema angempa badala ya uma wake; lakini yule mtu wa kwanza hakuinua macho, bali akaendelea kukusanya majani, mavumbi, na vijiti vilivyokuwa sakafuni.

Ndipo Christiana akasema: Nadhani najua maana ya hili. Ni mchoro wa mtu wa ulimwengu huu, sivyo, Bwana mwema?

Mfasiri:—Uko sahihi, na uma wake unaonyesha kwamba akili yake ni ya duniani, na kwamba anadhani uzima wa ulimwengu ujao ni wimbo mtupu; angalia kwamba hata hainui macho; na majani, vijiti, na mavumbi, kwa wengi, ndiyo mambo makuu ya kuishi kwa ajili yake.

Kwa hayo Christiana na Rehema wakalia, wakasema, Ah, naam, ni kweli mno!

Mfasiri ndipo akawachukua hadi chumba ambamo mlikuwa na kuku na vifaranga vyake, akawaambia wawatazame vizuri kwa muda. Basi kimoja cha vifaranga kikaenda birikani kunywa, na kila kilipokunywa kiliinua kichwa chake na macho yake kuelekea mbinguni.

Tazameni, akasema, ndege huyu afanyavyo, na jifunzeni kwake kujua wema wote watoka wapi, na kumpa Bwana akaaye juu, sifa na shukrani kwa ajili yake. Angalieni tena, mkaone jinsi zote alizo nazo kuku pamoja na wadogo wake. Kuna wito wake uendao mchana kutwa; na kuna wito wake ujao mara chache tu; ana wito wa tatu wa kuwakinga kwa mbawa zake; na wa nne ni kilio kikuu, akitoapo aonapo adui. Sasa, akasema, weka njia zake sambamba na njia za Mfalme wenu, na njia za vifaranga hawa sambamba na wale wapendao kutenda mapenzi Yake, ndipo mtaona ninachomaanisha. Kwa maana Yeye ana njia ya kwenda nayo pamoja na watakatifu Wake. Kwa wito uendao mchana kutwa hatoi kitu; kwa wito ulio nadra ni hakika ana wema fulani wa kutoa; kisha kuna wito, pia, kwa wale watakao kuja chini ya mbawa Zake, ambazo huzitandaza ili kuwakinga; na ana kilio cha kuwaonya watu wajihadhari na wale wawezao kuzidhuru nafsi zao. Nachagua matukio kutoka maisha halisi, kwa kuwa si magumu mno kwenu kuyaelewa, ninapoyalinganisha na hali yenu wenyewe; na ni upendo nilio nao kwa nafsi zenu unaonisukuma kuwaonyesha mambo haya.

Christiana:—Tafadhali na tuone mengine zaidi.

Mfasiri ndipo akawachukua hadi shamba lake, lililokuwa limepandwa ngano na nafaka; lakini walipofika kuangalia, masuke yalikuwa yamekatwa, na hapakuwa na kitu ila mabua tu yaliyosalia.

Mfasiri:—Tutafanyaje na mavuno haya?

Christiana:—Choma baadhi, na tumia yaliyosalia kurutubisha ardhi.

Mfasiri:—Tunda, kama uonavyo, ndicho kitu unachokitafuta, na kwa kukikosa unatupa mavuno yote. Jihadhari usije katika hili ukajitilia hukumu yako mwenyewe; kwa maana kwa tunda namaanisha matendo.

Basi waliporudi nyumbani chakula kilikuwa bado hakijaandaliwa, ndipo Christiana akamsihi Mfasiri awaonyeshe au awaeleze mambo mengine zaidi.

Mfasiri:—Kadiri afya ya mtu ilivyo imara zaidi, ndivyo aelekeavyo zaidi kutenda dhambi. Kadiri nguruwe alivyo mnene zaidi, ndivyo aupendavyo zaidi matope. Si vigumu sana kukesha usiku mmoja au miwili, kama ilivyo kukesha mwaka mzima; kama vile si vigumu sana kuanza vizuri kama ilivyo kuvumilia hadi mwisho. Uvujaji mmoja utaizamisha meli, na dhambi moja itaiua nafsi ya mtu. Kama mtu apenda kuishi vema, na aikumbuke siku yake ya mwisho.

Basi Christiana, Rehema na wavulana walipokwisha pumzika usiku mzuri, wakaamka na jua, wakajitayarisha kuondoka; lakini Mfasiri akawaambia wangoje kidogo. Kwa maana, akasema, ni lazima muondoke hapa kwa taratibu ipasavyo, ndivyo ilivyo kanuni ya nyumba hii.

Ndipo akamwambia Msafi awapeleke bafuni, na huko waoshe vumbi kutoka kwao. Ikiisha kufanyika hivyo, wakatoka wakiwa wapya na wenye nguvu, na kama Mfasiri alivyosema, Wazuri kama mwezi.

Kisha akawaambia waliokuwa karibu naye walete lakiri, na ilipoletwa akawatia alama ili wajulikane kila mahali watakapokwenda.

Ndipo Mfasiri akasema: Waleteeni mavazi. Nao wakavikwa mavazi meupe kama theluji, hata ikamfanya kila mmoja ashangae kuwaona wenzake wakimeta kwa nuru angavu hivyo.

Mfasiri ndipo akamwita mmoja wa watu wake jina lake Bwana Moyo-Mkuu, akamwamuru avikwe deraya ya vita, pamoja na upanga na ngao, na kwamba awapeleke hadi nyumba, ambayo jina lake ni Nyumba Nzuri, mahali watakapopumzika.

Kisha Mfasiri akaagana nao, akimtakia kila mmoja heri. Basi wakaenda zao, nao wakaimba hivi:—

“Ee Bwana, nisukume nikeshe na kuomba, Moyo wangu na dhambi kuutakasa; Msalaba wangu kuubeba kila siku, Na kumtumikia Bwana kwa hofu.”

Wakafika kisha mahali ambapo mzigo wa Mkristo ulikuwa umepotelea kaburini. Hapa wakasimama, wakamshukuru Yeye aliyeutoa uhai wake ili kuokoa uhai wao. Basi sasa wakapanda kilima, kilichokuwa na mwinuko mkali hata taabu ile ikamfanya Christiana atweta pumzi.

Twawezaje kutia shaka, akasema, kwamba wale wapendao raha kuliko nafsi zao wangechagua njia fulani ambayo wangeweza kuiendea kwa urahisi zaidi ya hii?

Ndipo Rehema akasema, Lije lolote litakalokuja, ni lazima nipumzike kwa muda.

Naye Yakobo, aliyekuwa mdogo kuliko wote wa wavulana, akalia machozi.

Njoo, Njoo! akasema Bwana Moyo-Mkuu, usikae chini hapa; kwa maana kuna kiti karibu nasi kilichowekwa hapo na Mkuu. Kwa hayo akamshika yule mtoto mchanga mkono, akamwongoza kwenye kiti; nao wote wakafurahi kuketi, na kutoka katika joto la miale ya jua.

Ndipo Rehema akasema: Jinsi raha ilivyo tamu kwa wale wafanyao kazi! Na jinsi Mkuu alivyo mwema kuweka kiti hiki hapa ili wa namna yetu tupumzike! Juu ya mahali hapa nimesikia mengi, lakini na tujihadhari tusilale, kwa maana jambo hilo lilimgharimu Mkristo maskini sana.