Kielelezo cha Maombezi

“Akawaambia, Ni nani kwenu aliye na rafiki, akamwendea usiku wa manane, na kumwambia, Rafiki yangu, nikopeshe mikate mitatu; kwa maana rafiki yangu amenijia ametoka safarini, nami sina kitu cha kuweka mbele yake; na yule wa ndani atajibu akisema, Usinitaabishe; siwezi kuondoka nikupe? Nawaambia, Ijapokuwa hataondoka na kumpa kwa sababu ni rafiki yake, lakini kwa sababu ya kuudhi kwake, ataondoka na kumpa kadiri ya haja yake.”—Luka 11:5–8.

“Nimeweka walinzi juu ya kuta zako, Ee Yerusalemu; hawatanyamaza kamwe, mchana wala usiku; ninyi mnaomkumbusha Bwana, msinyamaze. Wala msimwache apumzike.”—Isaya 62:6, 7.

Tumeona katika sura yetu iliyotangulia uwezo ulioje maombi yanao. Ni uwezo pekee duniani unaoamuru uwezo wa mbinguni. Habari za siku za kwanza za Kanisa ni somo kuu la Mungu la kufundisha, la kulifundisha Kanisa lake yale ambayo maombi yaweza kuyatenda, jinsi yenyewe peke yake, lakini kwa hakika kabisa, yawezavyo kuvuta hazina na nguvu za mbinguni ziingie katika maisha ya duniani.

Kumbuka tu mafunzo tuliyojifunza ya jinsi maombi yalivyo lazima na yasiyoweza kuzuiwa kwa wakati mmoja. Je! hatukuona jinsi uwezo na baraka isiyojulikana wala kusimulika ilivyowekwa akiba kwa ajili yetu mbinguni?—jinsi uwezo huo utakavyotufanya kuwa baraka kwa watu, na kutuweza kutenda kazi yo yote au kukabili hatari yo yote? jinsi unavyopaswa kutafutwa katika maombi daima na kwa kudumu? jinsi wale walio na uwezo wa mbinguni wawezavyo kuuombea ushuke juu ya wengine? jinsi katika mahusiano yote ya wahudumu na watu, katika huduma zote za Kanisa la Kristo, ulivyo siri pekee ya kufanikiwa? jinsi uwezavyo kuupinga uwezo wote wa ulimwengu, na kuwaweza watu kuushinda ulimwengu huo kwa ajili ya Kristo? Ni uwezo wa uzima wa mbinguni, uwezo wa Roho wa Mungu mwenyewe, uwezo wa Ukuu wa yote, unaongoja maombi ili kuuleta chini.

Katika maombi haya yote kulikuwa na fikira kidogo juu ya haja au furaha ya nafsi. Ni shauku ya kumshuhudia Kristo na kuwaletea wengine yeye na wokovu wake, ni fikira ya ufalme na utukufu wa Mungu, ndiyo iliyowamiliki wanafunzi hawa. Kama tukitaka kuokolewa na dhambi ya kuzuia maombi, ni lazima tupanue mioyo yetu kwa ajili ya kazi ya maombezi. Jaribio la kuomba daima kwa ajili ya nafsi zetu wenyewe ni lazima liwe ni kushindwa; ni katika maombezi kwa ajili ya wengine ndipo imani yetu na upendo na saburi vitakapoamshwa, na uwezo ule wa Roho utakapopatikana uwezao kutuweza kwa kuwaokoa watu. Twauliza jinsi tuwezavyo kuwa waaminifu zaidi na wenye kufanikiwa katika maombi; na tuone jinsi Bwana atufundishavyo, katika mfano wa Rafiki wa Usiku wa Manane, ya kwamba maombezi kwa ajili ya wahitaji huitisha utumizi wa juu kabisa wa uwezo wetu wa kuomba kwa imani na kwa kushinda. Maombezi ni namna kamili kabisa ya maombi: ni yale maombi ambayo Kristo huishi sikuzote kuyaomba katika kiti chake cha enzi. Na tujifunze ni nini zilizo sehemu za maombezi ya kweli.

1. Angalia hitaji la dharura: hapa ndipo maombezi yanapoanzia. Rafiki alikuja usiku wa manane—saa isiyofaa. Alikuwa na njaa, wala hakuweza kununua mkate. Kama tutajifunza kuomba kwa haki ni lazima tufumbue jicho na moyo kwa hitaji lililo kutuzunguka.

Twasikia daima habari za maelfu ya mamilioni ya wapagani na Waislamu wanaoishi katika giza la usiku wa manane, wakiangamia kwa kukosa mkate wa uzima. Twasikia habari za mamilioni mia tano ya Wakristo wa jina tu, ambao walio wengi wao ni wajinga na wasiojali karibu sawasawa na wapagani. Twaona mamilioni katika Kanisa la Kristo, wasio wajinga wala wasiojali, na hata hivyo wajuao kidogo juu ya kuenenda katika nuru ya Mungu au katika uwezo wa maisha yanayolishwa kwa mkate utokao mbinguni. Kila mmoja wetu ana duara zake mwenyewe—makutaniko, shule, rafiki, misheni—ambamo lalamiko kuu ni ya kwamba nuru na uzima wa Mungu vinajulikana kidogo mno. Hakika, kama twaamini yale tunayoyakiri, ya kwamba Mungu peke yake aweza kusaidia, ya kwamba Mungu kwa hakika atasaidia katika kujibu maombi,—hitaji hili lote lapaswa kutufanya sisi kuwa waombezi, watu watoao maisha yao katika maombi kwa ajili ya wale wawazungukao.

Na tutumie wakati kuutafakari na kuutambua hitaji huo. Kila nafsi isiyo na Kristo ikishuka katika giza la nje, ikiangamia kwa njaa, hali kuna mkate wa kutosha na kubakiza! Mamilioni thelathini kwa mwaka wakifa pasipo kumjua Kristo! Jirani na rafiki zetu wenyewe, nafsi tulizokabidhiwa, wakifa pasipo tumaini! Wakristo wanaotuzunguka wakiishi maisha ya udhaifu, ya kulegea, yasiyo na matunda! Hakika kuna hitaji la maombi. Hakuna kitu, hakuna kitu ila maombi kwa Mungu kwa ajili ya msaada, kitakachofaa.

2. Angalia upendo wenye hiari.—Rafiki alimkaribisha rafiki yake aliyechoka na mwenye njaa nyumbani mwake, na moyoni mwake pia. Hakujitetea kwa kusema kwamba hana mkate: bali alijitoa nafsi yake usiku wa manane kwenda kumtafutia. Aliidhabihu raha yake ya usiku, starehe yake, ili kuupata mkate uliohitajiwa. “Upendo hautafuti mambo yake.” Ni asili yenyewe ya upendo kujikana na kujisahau kwa ajili ya wengine. Huchukua mahitaji yao na kuyafanya kuwa yake, hupata furaha yake ya kweli katika kuishi na kufa kwa ajili ya wengine kama Kristo alivyofanya.

Ni upendo wa mama kwa mwanawe mpotevu ndio unaomfanya amwombee. Upendo wa kweli kwa nafsi utakuwa ndani yetu roho ya maombezi. Yawezekana kufanya kazi nyingi za uaminifu na za bidii kwa ajili ya wenzetu bila upendo wa kweli kwao. Kama vile wakili au tabibu, kwa kupenda kazi yake na kwa hisia kuu ya uaminifu kwa wajibu wake, awezavyo kujishughulisha kabisa na wateja au wagonjwa bila upendo wa pekee kwa kila mmoja, vivyo hivyo watumishi wa Kristo waweza kujitoa katika kazi yao kwa kujitolea na hata kwa juhudi ya kujidhabihu bila upendo ule wa Kikristo kwa nafsi kuwa wenye nguvu. Ni upungufu huu wa upendo ndio unaosababisha kupungukiwa kwingi katika maombi. Ni kadiri upendo wa kazi yetu na shughuli, furaha katika ukamilifu na bidii, unavyozama katika huruma nyororo ya Kristo, ndipo upendo utakapotulazimisha kuomba, kwa sababu hatuwezi kupumzika katika kazi yetu kama nafsi hazikuokolewa. Upendo wa kweli ni lazima uombe.

3. Angalia hisia ya kutokuwa na uwezo.—Mara nyingi twanena juu ya uwezo wa upendo. Kwa maana moja hili ni kweli; na hata hivyo ukweli huu una mipaka yake, isiyopaswa kusahauliwa. Upendo ulio na nguvu zaidi waweza kuwa hauna uwezo kabisa. Mama aweza kuwa radhi kutoa uhai wake kwa ajili ya mtoto wake anayekufa, na hata hivyo asiweze kumwokoa. Rafiki wa usiku wa manane alikuwa radhi kabisa kumpa rafiki yake mkate, lakini hakuwa nao. Ni hisia hii ya kutokuwa na uwezo, ya kutoweza kwake kusaidia, iliyompeleka aombe-ombe: “Rafiki yangu amenijia, nami sina kitu cha kuweka mbele yake.” Ni hisia hii ya kutokuwa na uwezo kwa watumishi wa Mungu ndiyo iliyo nguvu yenyewe ya maisha ya maombezi.

“Sina kitu cha kuweka mbele yao”: hisia hii inavyommiliki mhudumu au mmisionari, mwalimu au mtenda kazi, maombezi yatakuwa tumaini lao pekee na kimbilio lao. Naweza kuwa na maarifa na kweli, moyo wenye upendo, na utayari wa kujitoa kwa ajili ya wale walio chini ya uangalizi wangu; lakini mkate wa mbinguni siwezi kuwapa. Pamoja na upendo wangu wote na bidii, “sina kitu cha kuweka mbele yao.” Amebarikiwa mtu aliyeifanya ile “sina kitu,” kuwa kaulimbiu ya huduma yake. Anapofikiri juu ya siku ya hukumu na hatari ya nafsi, anapoona uwezo na uzima gani wa kimbingu unaohitajiwa ili kuwaokoa watu na dhambi, anapohisi jinsi yote awezayo kufanya yasivyotosha kabisa kuwapa uzima, ile “sina kitu” yamsihi aombe. Maombezi yamtokea, anapofikiri juu ya giza la usiku wa manane na nafsi zenye njaa, kuwa tumaini lake pekee, kile kitu kimoja ambamo upendo wake waweza kukimbilia.

Na tulitie somo hili moyoni, liwe onyo kwa wote walio na nguvu na hekima ya kufanya kazi, liwe faraja kwa wote walio dhaifu. Hisia ya kutokuwa kwetu na uwezo ndiyo nafsi ya maombezi. Mkristo aliye rahisi kabisa, dhaifu kabisa, aweza kuombea baraka ishuke kutoka kwa Mungu Mwenyezi.

4. Angalia imani katika maombi.—Kile ambacho yeye mwenyewe hana, mwingine aweza kukitoa. Ana rafiki tajiri aliye karibu, atakayeweza na kuwa radhi kutoa mkate. Ana hakika ya kwamba akiomba tu, atapokea. Imani hii inamfanya aondoke nyumbani mwake usiku wa manane: kama yeye mwenyewe hana mkate wa kutoa, aweza kumwomba mwingine.

Ni imani hii rahisi, yenye uhakika, ya kwamba Mungu atatoa, ndiyo tuihitajiyo: pale ilipo kweli, hakika hakutakuwa na kosa juu ya sisi kutokuomba. Na katika neno la Mungu tunavyo vyote viwezavyo kuchochea na kuitia nguvu imani ya namna hiyo ndani yetu. Kama vile mbingu ile jicho letu la asili liwezalo kuiona ilivyo bahari moja kuu ya mwangaza wa jua, pamoja na nuru yake na joto lake, ikiipa dunia uzuri na uzao, ndivyo Maandiko yanavyotuonyesha mbingu ya kweli ya Mungu, iliyojaa baraka zote za rohoni,—nuru ya kimungu na upendo na uzima, furaha ya mbinguni na amani na uwezo, vyote vikiangaza chini juu yetu. Yanatufunulia Mungu akingoja, akifurahia kutoa baraka hizi kwa kujibu maombi. Kwa ahadi na ushuhuda elfu yanatuita na kutusihi tuamini ya kwamba maombi yatasikiwa, ya kwamba kile ambacho hatuwezi kabisa kukifanya sisi wenyewe kwa ajili ya wale tunaotaka kuwasaidia, chaweza kupatikana kwa maombi. Hakika hapawezi kuwa na swali juu ya sisi kuamini ya kwamba maombi yatasikiwa, ya kwamba kwa njia ya maombi walio maskini kabisa na dhaifu kabisa waweza kugawa baraka kwa wahitaji, na kila mmoja wetu, ijapokuwa ni maskini, aweza hata hivyo kuwatajirisha wengi.

5. Angalia kusihi kwa moyo kunakoshinda.—Imani ya rafiki ilikutana na kizuizi cha ghafla kisichotarajiwa: rafiki tajiri anakataa kusikia—“Siwezi kuondoka nikupe.” Jinsi moyo ule wenye upendo ulivyokuwa haukudhania kukatishwa tamaa huku; hauwezi kukubali kukupokea. Mwombaji anakaza dua yake ya sehemu tatu: huyu hapa rafiki yangu mhitaji, wewe una wingi, mimi ni rafiki yako; naye anakataa kukubali kunyimwa. Upendo ule uliofungua nyumba yake usiku wa manane, na kisha kuiacha ili kutafuta msaada, ni lazima ushinde.

Hili ndilo somo kuu la mfano huu. Katika maombezi yetu twaweza kuona kwamba kuna ugumu na kuchelewa kwa jibu. Yaweza kuwa kama vile Mungu asema, “Siwezi kukupa.” Si rahisi, kinyume cha kila lionekanalo, kushika sana uhakika wetu ya kwamba atasikia, na kudumu katika hakika kamili ya kwamba tutapata tuombalo. Na hata hivyo hili ndilo Mungu alitafutalo kwetu. Anauthamini sana uhakika wetu kwake, ni jambo la lazima kabisa lililo heshima kuu kabisa aiwezayo kiumbe kumpa Muumba, hata atafanya lo lote ili kutuzoeza katika utumizi wa itibari hii kwake. Amebarikiwa mtu asiyeyumbishwa na kuchelewa kwa Mungu, au kimya chake, au kukataa kwake kunakoonekana, bali aliye na nguvu katika imani, akimpa Mungu utukufu. Imani ya namna hiyo hudumu, kwa kusihi kwa moyo, ikihitajika, wala haiwezi kukosa kuirithi baraka.

6. Angalia, mwisho, hakika ya thawabu kubwa.—“Nawaambia, kwa sababu ya kuudhi kwake, atampa kadiri ya haja yake.” Laiti tungeweza kujifunza kuamini hakika ya jibu tele. Nabii mmoja alisema zamani: “Msiache mikono yenu kulegea; kwa maana kazi yenu itakuwa na ijara yake.” Laiti wote wanaoona ni vigumu kuomba sana, wangekaza jicho lao juu ya malipo ya thawabu, na kwa imani wajifunze kuitegemea hakika ya Kimungu ya kwamba maombi yao hayawezi kuwa bure. Kama tutaamini tu katika Mungu na uaminifu wake, maombezi yatakuwa kwetu kitu cha kwanza kabisa tukimbiliacho tunapotafuta baraka kwa ajili ya wengine, na kitu cha mwisho kabisa ambacho hatuwezi kukipatia wakati. Nayo yatakuwa jambo la furaha na tumaini, kwa sababu, wakati wote tuombapo, twajua ya kwamba twapanda mbegu itakayozaa matunda mara mia. Kukatishwa tamaa hakuwezekani: “Nawaambia, Ataondoka na kumpa kadiri ya haja yake.”

Wote wapendao nafsi, na watenda kazi wote katika utumishi wa injili, na wapate moyo. Wakati unaotumika katika maombi utazaa zaidi ya ule unaotolewa kwa kazi. Maombi peke yake ndiyo yaipayo kazi thamani yake na mafanikio yake. Maombi hufungua njia ili Mungu mwenyewe aifanye kazi yake ndani yetu na kwa kupitia sisi. Kazi yetu kuu, kama wajumbe wa Mungu, na iwe maombezi: katika hayo twahakikishiwa uwepo na uwezo wa Mungu kwenda pamoja nasi.

“Ni nani kwenu atakayekuwa na rafiki usiku wa manane, akamwambia, Rafiki yangu, nikopeshe mikate mitatu?” Rafiki huyu si mwingine ila Mungu wetu. Na tujifunze ya kwamba katika giza la usiku wa manane, wakati usiotarajiwa kabisa, na katika hitaji kuu kabisa, tunapolazimika kusema juu ya wale tuwapendao na kuwatunza, “Sina kitu cha kuweka mbele yao,” tunaye Rafiki tajiri mbinguni, Mungu na Baba wa milele, angojaye tu aombwe kwa haki. Na tumkiri mbele zake upungufu wetu wa maombi. Na tukubali ya kwamba upungufu wa imani, ambao huo ndio ushahidi wake, ni dalili ya maisha yasiyo ya kiroho, ambayo bado yako chini mno ya uwezo wa nafsi na mwili na ulimwengu. Na katika imani ya Bwana Yesu, aliyenena mfano huu, na yeye mwenyewe angojaye kuifanya kila alama yake kuwa kweli ndani yetu, na tujitoe kuwa waombezi. Kila kuona nafsi zihitajizo msaada, kila mwamko wa roho ya huruma, kila hisia ya kutokuwa kwetu na uwezo wa kubariki, kila ugumu ulio njiani mwa sisi kupata jibu, na viungane tu kutusihi kufanya jambo hili moja: kwa kusihi kwa moyo kumlilia Mungu awezaye peke yake kusaidia, ambaye, kwa kujibu maombi yetu, atasaidia. Nasi, kama kweli twahisi ya kwamba tumeshindwa, na tufanye tuwezalo lote kuzoeza kizazi kipya cha Wakristo, watakaonufaika kwa kosa letu na kuliepuka. Musa hakuweza kuingia nchi ya Kanaani, lakini kulikuwa na jambo moja aliloweza kufanya: aliweza kwa amri ya Mungu “kumwagiza Yoshua, na kumtia moyo, na kumtia nguvu” (Kumbukumbu 3:28). Kama ni kuchelewa mno kwetu kurekebisha kushindwa kwetu, basi angalau na tuwatie moyo wale wanaokuja baada yetu waingie katika nchi njema, maisha yaliyobarikiwa ya maombi yasiyokoma.

Mwombezi wa Mfano ndiye Mtenda Kazi Mkristo wa Mfano. Kwanza kupokea kutoka kwa Mungu, na kisha kuwapa watu kile tunachojipatia sisi wenyewe siku kwa siku, ndiyo siri ya kazi yenye mafanikio. Kati ya Kutokuwa kwetu na Uwezo na Ukuu wa Mungu wa yote, maombezi ndio kiungo kilichobarikiwa.

RAI YA MAOMBI ZAIDI