Unyenyekevu Katika Wanafunzi wa Yesu

“Aliye mkuu kwenu na awe kama aliye mdogo; naye aliye kiongozi na awe kama yule atumikaye.” Luka 22:26.

Tumejifunza unyenyekevu katika nafsi na katika mafundisho ya Yesu. Sasa na tuutafute katika duara la wenzake aliowachagua, wale mitume kumi na wawili. Ikiwa, katika ukosefu wake tuuonao ndani yao, tofauti kati ya Kristo na wanadamu yadhihirika waziwazi zaidi, itatusaidia kulithamini badiliko kuu lile Pentekoste ililolifanya ndani yao, na kuthibitisha jinsi ushiriki wetu uwezavyo kuwa halisi katika ushindi mkamilifu wa unyenyekevu wa Kristo juu ya kiburi alichokipulizia Shetani ndani ya mwanadamu. Katika mafungu yaliyonukuliwa kutoka katika mafundisho ya Yesu, tumekwisha kuona ni matukio gani ambayo kwayo wanafunzi walithibitisha jinsi walivyokuwa wapungufu kabisa katika neema ya unyenyekevu. Mara moja, walikuwa wakibishana njiani ni nani kati yao angekuwa mkuu.

Wakati mwingine, wana wa Zebedayo pamoja na mama yao waliomba nafasi za kwanza, kiti cha mkono wa kuume na cha kushoto. Na baadaye, mezani pa Karamu usiku ule wa mwisho, palikuwa tena na mashindano ni nani ahesabiwe kuwa mkuu. Si kwamba hapakuwa na nyakati ambazo kwa kweli walijinyenyekeza mbele za Bwana wao. Ndivyo ilivyokuwa kwa Petro alipolia, “Ondoka kwangu, kwa kuwa mimi ni mtu mwenye dhambi, Bwana!” Luka 5:8.

Ndivyo pia kwa wanafunzi walipoanguka na kumsujudia yeye aliyeituliza dhoruba. Lakini maonyesho hayo ya unyenyekevu ya hapa na pale yadhihirisha tu waziwazi zaidi hali ya kawaida ya nia yao, kama ionekanavyo katika ufunuo wa asili uliotolewa nyakati nyingine juu ya mahali na nguvu ya nafsi. Kuichunguza maana ya haya yote kutatufundisha mafunzo ya maana kuliko yote.

Kwanza, jinsi kunavyoweza kuwako dini nyingi ya bidii na ya matendo hali unyenyekevu ungali unakosekana kwa kusikitisha.

Uone jambo hilo katika wanafunzi. Palikuwa ndani yao na ushikamano wa moto kwa Yesu. Walikuwa wameacha yote kwa ajili yake. Baba alikuwa amewafunulia kwamba yeye ndiye Kristo wa Mungu. Walimwamini, walimpenda, waliziitika amri zake. Walikuwa wameacha yote wamfuate. Wengine waliporudi nyuma, wao walishikamana naye. Walikuwa tayari kufa pamoja naye. Lakini chini zaidi ya haya yote palikuwa na nguvu ya giza ambayo kuwako kwake na uovu wake hawakuutambua karibu hata kidogo, nguvu iliyopasa kuuawa na kutupwa nje, kabla hawajaweza kuwa mashahidi wa nguvu ya Yesu ya kuokoa.

Twaweza kuwakuta wakiri na wachungaji, wainjilisti na watendakazi, wamisionari na waalimu, ambao ndani yao vipawa vya Roho ni vingi na vya wazi, nao ni mifereji ya baraka kwa makutano, lakini ambao, wakati wa kujaribiwa ufikapo, au ushirika wa karibu utoapo ujuzi kamili zaidi, hudhihirika kwa uchungu mno kwamba neema ya unyenyekevu, kama tabia idumuyo, haionekani. Yote yathibitisha kwamba unyenyekevu ni mojawapo ya neema kuu kuliko zote, ngumu kuliko zote kuipata, ile ambayo juhudi zetu za kwanza zapasa kuelekezwa kwake, na ile ijayo kwa nguvu peke yake. Ujazo wa Roho utufanyapo washiriki wa Kristo akaaye ndani, yeye huishi ndani yetu.

Pili, jinsi mafundisho yote ya nje na juhudi zote za binafsi zisivyo na uwezo, kukishinda kiburi au kuutoa moyo mpole na mnyenyekevu. Kwa miaka mitatu, wanafunzi walikuwa katika shule ya mazoezi ya Yesu, naye alikuwa amewaambia funzo kuu alilotaka kuwafundisha. “Jifunzeni kwangu; kwa kuwa mimi ni mpole na mnyenyekevu wa moyo.” Mathayo 11:29. Mara kwa mara alikuwa amenena nao, na Mafarisayo, na makutano, juu ya unyenyekevu kuwa ndiyo njia pekee ya kuufikia utukufu wa Mungu. Hakuishi tu mbele yao kama Mwana-Kondoo wa Mungu katika unyenyekevu wake wa Kimungu, bali zaidi ya mara moja aliwafunulia siri ya ndani kabisa ya maisha yake: “Mwana wa Adamu hakuja kutumikiwa, bali kutumika” (Mathayo 20:28); “Mimi kati yenu ni kama yeye atumikaye.” Luka 22:27. Aliiosha miguu yao, akawaambia wafuate mfano wake. Na hata hivyo yote yalifaa kidogo tu.

Katika Karamu Takatifu, bado palikuwa na mashindano ni nani angekuwa mkuu. Bila shaka mara nyingi walijaribu kujifunza mafunzo yake, wakaazimu wasimhuzunishe tena, lakini yote bure. Ilikuwa ili kuwafundisha wao na sisi funzo lihitajikalo sana: kwamba hakuna mafundisho ya nje, hata ya Kristo mwenyewe; hakuna hoja yenye kusadikisha, hakuna kuutambua uzuri wa unyenyekevu kwa kina chochote, hakuna azimio wala juhudi ya binafsi, iwe ya kweli kiasi gani, iwezayo kumtoa yule shetani wa kiburi. Shetani amtoapo Shetani, ni ili tu aingie upya kwa nguvu kuu zaidi, ijapo iliyofichika zaidi. Hakuna kifaacho ila hiki, kwamba asili mpya katika unyenyekevu wake wa Kimungu ifunuliwe kwa nguvu ichukue mahali pa ile ya kale, iwe kweli asili yetu hasa kama ile ilivyokuwa.

Tatu, ni kwa Kristo kukaa ndani yetu, katika unyenyekevu wake wa Kimungu, ndipo tunapokuwa wanyenyekevu kweli.

Kiburi chetu tumekipata kutoka kwa mwingine, kutoka kwa Adamu; kwa hiyo unyenyekevu wetu nao lazima tuupate kutoka kwa mwingine. Kiburi ni chetu, nacho hututawala kwa nguvu ya kutisha kwa sababu ni sisi wenyewe, asili yetu hasa.

Unyenyekevu lazima uwe wetu kwa njia iyo hiyo, lazima uwe nafsi na asili yetu hasa. Kama ilivyokuwa ya asili na rahisi kuwa na kiburi, ndivyo itakavyokuwa kuwa mnyenyekevu. Ahadi ni hii, “Pale,” hata moyoni, “dhambi ilipozidi, neema ilizidi kuwa nyingi zaidi.” Warumi 5:20.

Mafundisho yote ya Kristo kwa wanafunzi wake na juhudi zao zote za bure yalikuwa maandalizi yaliyohitajika kwa kuingia kwake ndani yao kwa nguvu ya Kimungu, awape na awe ndani yao kile alichowafundisha kukitamani. Katika kifo chake, aliiharibu nguvu ya Ibilisi, aliiondoa dhambi, na kutimiza ukombozi wa milele. Katika ufufuo wake, alipokea kwa Baba uzima mpya kabisa, uzima wa mwanadamu katika nguvu ya Mungu, uwezao kuwasilishwa kwa wanadamu, ukiingia, ukifanya upya, na kuyajaza maisha yao kwa nguvu yake.

Katika kupaa kwake, alipokea Roho wa Baba, ambaye kwa yeye angeweza kufanya asichoweza duniani: kujifanya mmoja na wale aliowapenda na kuyaishi maisha yao kwa ajili yao, wapate kuishi mbele za Baba katika unyenyekevu kama wake, kwa sababu alikuwa ni yeye mwenyewe aliyeishi na kupumua ndani yao. Siku ya Pentekoste, alikuja akatwaa milki. Kazi ya maandalizi na ya kusadikisha, kuamsha shauku na tumaini kulikofanywa na mafundisho yake, kulikamilishwa kwa badiliko kuu lile Pentekoste ililolifanya. Maisha na nyaraka za Yakobo, Petro, na Yohana zashuhudia kwamba yote yalibadilika, na roho ya Yesu aliye mpole na ateswaye kwa kweli ilikuwa imewatwaa. Tuseme nini juu ya mambo haya? Miongoni mwa wasomaji wangu, nina hakika kuna zaidi ya kundi moja.

Wako labda baadhi wasiopata kulifikiri jambo hili kwa namna ya pekee, wasioweza kutambua mara moja umuhimu wake mkubwa kama swali la uzima kwa Kanisa na kwa kila mshiriki wake. Wengine wamejihisi kuhukumiwa kwa mapungufu yao, wakafanya juhudi za bidii sana, ili tu washindwe na kukata tamaa. Wengine waweza kutoa ushuhuda wa furaha wa baraka na nguvu za kiroho, na hata hivyo hawajapata usadikisho unaohitajika juu ya kile ambacho walio karibu nao bado wanakiona kuwa hakipo. Na wengine tena waweza kushuhudia kwamba katika neema hii Bwana amewapa wokovu na ushindi, hali amewafundisha jinsi bado wahitajivyo mengi na wawezavyo kutazamia kutoka katika ujazo wa Yesu.

Kundi lolote tulilo nalo, nasisitiza uhitaji mkubwa ulio kwetu sote wa kutafuta usadikisho wa kina zaidi juu ya nafasi ya kipekee ya unyenyekevu katika uhusiano wetu na Kristo, na juu ya kutowezekana kabisa kwa Kanisa au mwamini kuwa kile Kristo angetaka wawe, maadamu unyenyekevu wake haujakubaliwa kuwa utukufu wake mkuu, amri yake ya kwanza, na baraka yetu iliyo juu kuliko zote. Na tufikiri kwa kina jinsi wanafunzi walivyokuwa wa hatua za mwanzo hali neema hii ikikosekana kwa kutisha, nasi na tumwombe Mungu vipawa vingine visitutosheleze hata tusilishike kamwe hili: kwamba kukosekana kwa neema hii ndiyo sababu ya siri nguvu ya Mungu isiweze kufanya kazi yake kuu. Ni pale tu ambapo sisi, kama Mwana, twajua na kuonyesha kwamba hatuwezi kufanya neno lolote kwa nafsi zetu, bali Mungu atafanya yote. Ni pale kweli ya Kristo akaaye ndani ichukuapo nafasi anayoidai katika uzoefu wa waaminio ndipo Kanisa litakapovaa mavazi yake mazuri na unyenyekevu utaonekana katika waalimu na washiriki wake kama uzuri wa utakatifu.