Unyenyekevu na Furaha

“Basi kwa furaha nitajisifu zaidi katika udhaifu wangu, ili nguvu za Kristo zinikalie.

Kwa hiyo napendezwa na udhaifu, na ufidhuli, na misiba, na adha, na shida, kwa ajili ya Kristo. Maana niwapo dhaifu ndipo nilipo na nguvu.” 2 Wakorintho 12:9, 10.

Ili Paulo asije akajikweza kwa sababu ya ukuu uliopita kiasi wa mafunuo, alipelekewa mwiba katika mwili ili umtunze katika unyenyekevu. Shauku ya kwanza ya Paulo ilikuwa kuondolewa mwiba huo, naye alimsihi Bwana mara tatu uondoke. Jibu likaja kwamba jaribu lile lilikuwa baraka, na kwamba katika udhaifu na kunyenyekezwa kulikoletwa nalo, neema na nguvu ya Bwana zingeweza kudhihirika zaidi. Mara Paulo akaingia katika hatua mpya ya uhusiano wake na jaribu hilo. Badala ya kulivumilia tu, alijisifu ndani yake kwa furaha kubwa. Badala ya kuomba kuokolewa nalo, alipendezwa nalo.

Alikuwa amejifunza kwamba mahali pa kunyenyekezwa ndipo mahali pa baraka, na nguvu, na furaha. Kila Mkristo hupitia hatua hizi mbili katika kuufuatia kwake unyenyekevu. Katika ya kwanza, huogopa, na hukimbia, na hutafuta kuokolewa na kila kiwezacho kumnyenyekeza. Bado hajajifunza kuutafuta unyenyekevu kwa gharama yo yote. Ameikubali amri ya kuwa mnyenyekevu naye hutafuta kuitii, ila kuona tu jinsi ashindwavyo kabisa. Huomba apewe unyenyekevu, nyakati nyingine kwa bidii nyingi, lakini moyoni mwake kwa siri huomba zaidi, kama si kwa maneno basi kwa shauku, alindwe na vile vitu vyenyewe vitakavyomfanya mnyenyekevu.

Bado hajaupenda unyenyekevu kiasi hicho, hata kuuona kuwa ndio uzuri wa Mwana-Kondoo wa Mungu na furaha ya mbinguni, hata auze vyote alivyo navyo ili aupate. Katika kuufuatia kwake unyenyekevu, na katika kuuombea kwake, bado kuna kiasi cha hisi ya mzigo na ya utumwa; kujinyenyekeza bado hakujawa udhihirisho ujitokezao wenyewe wa uzima na wa asili iliyo mnyenyekevu kwa msingi wake. Bado hakujawa furaha yake wala anasa yake pekee. Bado hawezi kusema, “Kwa furaha kubwa najisifu katika udhaifu; napendezwa na kila kinichonyenyekezacho.” Je, twaweza kutumaini kuifikia hatua ambayo hivi ndivyo itakavyokuwa? Bila shaka.

Nacho ni nini kitakachotufikisha huko? Kile kilichomfikisha Paulo huko: ufunuo mpya wa Bwana Yesu. Hakuna kitu ila uwepo wa Mungu kiwezacho kuifunua na kuitoa nafsi. Paulo alipaswa kupewa ufahamu ulio wazi zaidi wa ile kweli yenye kina, kwamba uwepo wa Yesu utaifukuza kila tamaa ya kutafuta kitu ndani yetu wenyewe, nao utatufanya tufurahie kila kunyenyekezwa kutuandaao kwa kudhihirika kwake kwa ukamilifu zaidi. Kunyenyekezwa kwetu hutuongoza, katika uzoefu wa uwepo na nguvu ya Yesu, kuuchagua unyenyekevu kuwa baraka yetu ya juu kabisa.

Na tujifunze mafunzo tuyafundishwayo na hadithi ya Paulo. Twaweza kuwa na waamini walioendelea, waalimu mashuhuri, na watu wenye uzoefu wa mbinguni, ambao bado hawajajifunza kikamilifu funzo la unyenyekevu kamili na jinsi ya kujisifu kwa furaha katika udhaifu. Twaona hili katika Paulo. Hatari ya kujikweza ilikuwa ikimkaribia sana. Bado hakujua kwa ukamilifu maana ya kuwa si kitu, ya kufa ili Kristo peke yake aishi ndani yake, na ya kupendezwa na yote yaliyomshusha chini. Yaonekana kana kwamba hili ndilo lilikuwa funzo lake la juu kabisa: kufanana kikamilifu na Bwana wake katika kujimwaga kule, ambapo alijisifu katika udhaifu ili Mungu awe yote.

Funzo la juu kabisa ampasalo mwamini ni unyenyekevu. Ee, kila Mkristo atakaye kusonga mbele katika utakatifu na alikumbuke hili vema! Paweza kuwa na kujitoa kwingi, bidii yenye moto, na uzoefu wa mbinguni, na hata hivyo, kama hakuzuiwi kwa shughuli za pekee za Bwana, paweza kuwa na kujikweza kusikojulikana pamoja na hayo yote.

Na tujifunze funzo hili: utakatifu ulio wa juu kabisa ni unyenyekevu wenye kina kirefu kabisa; na tukumbuke kwamba haujitokezi wenyewe, bali huja tu unapofanywa kuwa jambo la shughuli ya pekee kwa upande wa Bwana wetu mwaminifu na mtumishi wake mwaminifu. Na tuyatazame maisha yetu katika nuru ya uzoefu huu, tuone kama twajisifu kwa furaha katika udhaifu, kama twapendezwa, kama Paulo alivyopendezwa, na madhara, na mahitaji, na nyakati za shida.

Naam, na tujiulize kama tumejifunza kuihesabu karipio, la haki au si la haki, lawama ya rafiki au adui, madhara, au taabu, au ugumu ambao wengine hutuingiza ndani yake, kuwa zaidi ya yote ni nafasi ya kuthibitisha kwamba Yesu ni yote kwetu, kwamba anasa yetu au heshima yetu si kitu, na kwamba kunyenyekezwa ndicho tunachopendezwa nacho kwa kweli. Ni jambo la baraka kweli, furaha yenye kina ya mbinguni, kuwa huru na nafsi hata lo lote lisemwalo juu yetu au litendwalo kwetu hupotea na kumezwa katika wazo kwamba Yesu ni yote.

Na tumtumaini yeye aliyemshika Paulo atushike sisi pia. Paulo alihitaji nidhamu ya pekee, na pamoja nayo mafundisho ya pekee, ili ajifunze kilichokuwa cha thamani kuliko hata yale mambo yasiyoneneka aliyoyasikia mbinguni: kujisifu katika udhaifu na hali ya chini. Nasi twahitaji hivyo pia, ee, kwa kiasi kikubwa mno.

Yeye aliyemtunza Paulo atatutunza sisi pia. Hutuchunga kwa uangalifu wenye wivu na wenye upendo, tusije tukajikweza wenyewe. Nasi tunapokuwa tukifanya hivyo, hutafuta kutufunulia uovu ule na kutuokoa nao.

Katika jaribu, na udhaifu, na taabu, hutafuta kutushusha chini hata tujifunze kwamba neema yake ndiyo yote, na hata tupendezwe na kile kitu chenyewe kinachotushusha na kututunza chini. Nguvu yake ikamilishwayo katika udhaifu wetu, na uwepo wake ukijaza na kutosheleza utupu wetu, huwa siri ya unyenyekevu usiohitaji kupungukiwa kamwe. Waweza, kama Paulo, ukiona kwa ukamilifu yale Mungu ayatendayo ndani yetu na kupitia sisi, kusema daima, “Sikupungukiwa na kitu kwa hao mitume walio bora, ijapokuwa mimi si kitu.” 2 Wakorintho 12:11.

Kunyenyekezwa kwake kulimwongoza kwenye unyenyekevu wa kweli, pamoja na shangwe yake ya ajabu na kujisifu katika yote yanyenyekezayo.

“Basi kwa furaha nitajisifu zaidi katika udhaifu wangu, ili nguvu za Kristo zinikalie.

Kwa hiyo napendezwa na udhaifu, na ufidhuli, na misiba, na adha, na shida, kwa ajili ya Kristo. Maana niwapo dhaifu ndipo nilipo na nguvu.” 2 Wakorintho 12:9-10. Mtu mnyenyekevu amejifunza siri ya shangwe idumuyo. Kadiri ajihisivyo dhaifu, ndivyo azamavyo chini zaidi. Kadiri kunyenyekezwa kwake kuonekanavyo kukubwa, ndivyo nguvu na uwepo wa Kristo vilivyo fungu lake zaidi, hata, asemapo, “Mimi si kitu,” neno la Bwana wake huleta furaha yenye kina zaidi daima. 2 Wakorintho 12:9: “Neema yangu yakutosha.” Nahisi kana kwamba yanipasa tena kukusanya yote katika mafunzo mawili: hatari ya kiburi ni kubwa na i karibu kuliko tufikirivyo, na neema ya unyenyekevu vivyo hivyo. Hatari ya kiburi ni kubwa na i karibu kuliko tufikirivyo, hasa wakati wa uzoefu wetu wa juu kabisa.

Mhubiri wa kweli ya kiroho akiwa na kusanyiko lililostaajabu likining'inia midomoni mwake; msemaji mwenye kipawa juu ya jukwaa la Utakatifu akifafanua siri za maisha ya mbinguni; Mkristo akitoa ushuhuda wa uzoefu uliobarikiwa; mwinjilisti akisonga mbele kama katika ushindi, akifanywa baraka kwa makutano yafurahiyo—hakuna mtu ajuaye hatari iliyofichwa, isiyotambulikana, ambayo hawa wamewekwa wazi kwayo. Paulo alikuwa hatarini bila kujua; yale Yesu aliyomtendea yameandikwa kwa maonyo yetu, ili tujue hatari yetu na kujua usalama wetu pekee.

Kama imepata kusemwa juu ya mwalimu au mkiri wa utakatifu, kwamba amejaa nafsi, au kwamba hatendi ayahubiriyo, au kwamba baraka yake haikumfanya mnyenyekevu zaidi, mpole zaidi, isiseme tena. Yesu, tumtumainiye, aweza kutufanya wanyenyekevu. Naam, neema kwa ajili ya unyenyekevu nayo ni kubwa na i karibu kuliko tufikirivyo. Unyenyekevu wa Yesu ndio wokovu wetu. Yesu mwenyewe ndiye unyenyekevu wetu.

Unyenyekevu wetu ni jukumu lake na kazi yake. Neema yake yatutosha, hata kukabili jaribu la kiburi. Nguvu yake itakamilishwa katika udhaifu wetu. Na tuchague kuwa dhaifu, kuwa chini, na kuwa si kitu.

Unyenyekevu na uwe kwetu shangwe na furaha. Na tujisifu kwa furaha na kupendezwa na udhaifu, na katika yote yawezayo kutunyenyekeza na kututunza chini, ili nguvu za Kristo zitukalie. Kristo alijinyenyekeza, kwa hiyo Mungu alimkweza. Kristo atatunyenyekeza, na kututunza wanyenyekevu. Na tukubali kwa moyo wote, tupokee kwa tumaini na furaha yote yanyenyekezayo, nazo nguvu za Kristo zitatukalia.

Tutaona kwamba unyenyekevu wenye kina kabisa ndiyo siri ya furaha ya kweli kabisa, furaha ambayo hakuna kiwezacho kuiharibu.