Ibrahimu Ajaribiwa

“Kwa imani Ibrahimu, alipojaribiwa, alimtoa Isaka; naye yeye aliyezipokea zile ahadi alikuwa tayari kumtoa mwanawe, mzaliwa wake wa pekee, ambaye kwa habari yake ilikuwa imenenwa, ‘Katika Isaka wazao wako wataitwa.’ Akahesabu ya kuwa Mungu aweza kuwafufua watu hata kutoka kwa wafu; kwa hiyo, kwa kufananisha, alimpokea tena” (Waebrania 11:17-19).

Wakati huu kielelezo kinachukuliwa kutoka utii wa Ibrahimu wakati Mungu alipomwambia amtoe mwanawe, Isaka, kuwa dhabihu, katika Mwanzo 22. Mungu alinena na Ibrahimu akatii. Alijua ahadi za Mungu kuhusu uzao wake na akadhani kwamba ahadi hii ingetimizwa kupitia Isaka, lakini neno lilikuwa limekuja, na Ibrahimu akatii. Hiyo ndiyo imani! Hakuelewa kwa nini Mungu amwombe kufanya jambo hili la kutisha; hakumhoji. Badala yake, alitii tu.

Alijua kwamba lile ambalo Mungu ameahidi, Mungu angelazimika kulitimiza. Kwa hiyo, ikiwa Mungu alikuwa ameahidi kubariki mataifa yote ya ulimwengu kupitia mwana wa ahadi Isaka, na ikiwa alikuwa amtoe Isaka afe, Mungu angelazimika kufanya lisilowezekana - kumfufua tena awe hai.

Paulo atangaza katika Warumi 4:3 kwamba, “Ibrahimu alimwamini Mungu, ikahesabiwa kwake kuwa haki.” Kisha Yakobo aandika katika kitabu chake, “Je! Ibrahimu, baba yetu, hakuhesabiwa haki kwa matendo, hapo alipomtoa Isaka mwanawe juu ya madhabahu? Waona kwamba imani ilitenda kazi pamoja na matendo yake, na imani ikakamilishwa kwa matendo hayo; na maandiko yakatimizwa, yasemayo, ‘Ibrahimu alimwamini Mungu, ikahesabiwa kwake kuwa haki’” (Yakobo 2:21-23). Mtume aendelea kusema kwamba “imani pasipo matendo imekufa” (Yakobo 2:14-16). Hakuna kitu kama imani isipokuwa idhihirishwe katika matendo!

Kama ilivyo kwa mifano mingine yote ya Waebrania 11, hapa tuna mfano wa kutufundisha kweli kuhusu Mungu na makusudi yake ndani yetu. Hapa, tena, kuna mafundisho ya wazi kuhusu Ufufuo na uaminifu wa Mungu. Mungu ametoa ahadi na anaweza kuitimiza; hata hivyo, kuna kweli nyingine za kuchumwa kutoka mistari hii.

Zitakuja nyakati ambazo Mungu atawajaribu watu wake. Hafanyi hivi ili apate kujifunza jambo fulani kutokana na matokeo kwa maana anajua matokeo hata kabla ya kujaribu, wala hatujaribu kwa kuruhusu majaribu ya kutushawishi yaje. Hiyo ni kazi ya Shetani akitumia tamaa zetu za mwili kutupotosha.

Naam, Yesu aliwafundisha wanafunzi wake kuomba, “Baba, usitutie majaribuni” (Luka 11:4) akijua kwamba hilo kamwe halimo katika mapenzi ya Mungu. Hata hivyo, kutujaribu kumo. Kwa maana ni kwa kutujaribu ndipo hutusafisha na kutufananisha zaidi na zaidi na sura ya mwanawe, Yesu.

Wakati chuma ghafi kinaposindikwa ili kutoa madini safi, hupitia majaribu makali katika tanuru na mashine za kushinikiza. Chuma ghafi huchomwa hata kiyeyuke chote, na taka huondolewa. Wakati hakuna uchafu uliobaki, madini yaliyoyeyushwa huangaza kwa nuru safi na, yanapomiminwa, huonyesha taswira kamili juu ya uso wake. Ndiyo sababu Bwana hutujaribu - ili tuweze kuonyesha utukufu na sura yake.

Kwa miaka mingi nilikuwa mwalimu wa shule katika mfumo uliopima wanafunzi wake kwa kutumia mitihani ya mwaka na majaribio ya mara kwa mara. Bila shaka, wanafunzi wachache walipenda mfumo huo, na wazazi wengi walilalamika kiasi kwamba leo kuna majaribio kidogo tu yanayofanyika mashuleni, na wanafunzi mara nyingi wanaweza kuhitimu bila kamwe kupimwa juu ya maarifa au uelewa waliopata. Mojawapo ya malalamiko makuu dhidi ya mitihani ni kwamba sikuzote huzalisha wafeli.

Kinyume na maoni ya wengi, mimi ni mmoja wa wale wanaoamini kwamba kufeli kunaweza kuwa jiwe la kupandia lenye thamani kuelekea mafanikio. Kunatuwezesha kujua nguvu zetu zilipo, mahali tunapohitaji kujitahidi zaidi, na mahali ambapo tungeweza kuelekeza nguvu zetu kwa ufanisi zaidi. Kwa maneno mengine, matokeo ya mtihani yanaweza kutusaidia kulenga kwa mkakati zaidi njia iliyo mbele yetu. Nilipokuwa shuleni, nilifeli baadhi ya mitihani yangu ya umma. Kisha nilichagua kulenga masomo ambayo nilikuwa nimefaulu, hatimaye nikaendelea hadi shahada ya heshima chuoni. Hakuna mtu aliyewahi kunihesabu kuwa mfeli kwa sababu tu nilishindwa kupita kiwango fulani cha kupimia katika masomo machache!

Mungu kamwe hatuhesabu kuwa wafeli ikiwa hatupiti jaribu lake la sasa.

Kama tulivyoandika katika sura ya awali, mojawapo ya majaribu ambayo Bwana huruhusu yaje katika maisha ya waaminio ni jaribu la makwazo.

Yesu alisema kwamba hakika yatakuja, na tungefanya vyema kujifunza jinsi ya kuyashughulikia (Luka 17:1).

Jaribu jingine ni lile la mlango uliofungwa. Nimepitia sikitiko la Mungu kunifungia mlango mbele yangu wakati nilipotarajia kupita ndani kuelekea fursa mpya ya ajabu. Aibu ilikuwa kubwa kwani nilikuwa nimezungumza kwa uhuru kuhusu fursa hii ya ajabu ambayo Mungu alikuwa ameiweka mbele yangu, ili tu kukuta kwamba, wakati ulipofika, badala ya kuniongoza mbele, aliufunga mlango. Jinsi nilivyotamani kwamba nisingekuwa nimezungumza kwa uhuru kiasi hicho, kwa sababu nilijisikia mpumbavu sana ilipokosa kutimia.

Nilimhoji Mungu juu ya sababu zake na ni lazima nikiri kwamba ilichukua muda kabla sijaweza kujisalimisha kwa mapenzi yake katika jambo hili.

Ingekuwa miaka mingine 10 kabla sijaweza kuona ni kwa nini haswa aliufunga mlango ule. Ilikuwa ni ili kuniandalia njia iliyo bora zaidi. Nasimulia hadithi hii kwa undani zaidi katika kitabu changu kingine, “Stepping Stones.”

Jaribu la tatu ambalo tunaweza kupitia ni kuhusu vitu vile ambavyo vinaweza kutuzuia tusiongozwe na Bwana.

Haya yangehusu nguvu zetu binafsi, mahusiano yetu, na mali zetu. Kama Ibrahimu, tunaweza kuombwa tuache kile ambacho ni cha thamani zaidi kwetu. Mungu hafanyi hivi ili kutuumiza - hiyo kamwe si nia yake. Anafanya hivi ili kutuweka huru kutoka kwa tumaini lolote tunaloweza kuwa nalo katika uwezo wetu wenyewe.

Mara nyingi tutaona kwamba tunapoziweka chini mali zetu mbele yake, hutualika kuzichukua tena ili kuzitumia katika utumishi kwake. Namfikiria rafiki yangu, Rob, aliyekuwa mwimbaji mkuu katika bendi ya rock and roll alipomjia Bwana. Wongofu wake ulikuwa wa kweli sana, na hivi karibuni akaona kwamba kuimba katika baa za usiku hakumridhishi. Aliweka kando gitaa lake, kwa kuwa muziki pekee aliojua kupiga haukufaa kwa nyimbo mpya alizotaka kuimba. Ilikuwa ni miaka minne kabla hajaamini kwamba Bwana angependa achukue tena ala ile, wakati ambao alianza kuimba nyimbo mpya. Leo, Rob yumo katika huduma ya muziki ya wakati wote kwa ajili ya Bwana.

Musa alilazimika kuiweka chini fimbo yake ya kuchungia - ishara ya kazi na mamlaka yake (Kutoka 4:3), kisha akaagizwa aichukue tena, lakini wakati huu iliitwa “fimbo ya Mungu” ambayo kwayo alikuwa afanye matendo makuu kama vile kufungua njia kupita Bahari ya Shamu (Kutoka 4:17).

Gideoni alilazimika kuiacha jeshi lake ili Mungu apate kushinda ushindi mkuu juu ya Wamidiani (Waamuzi 7).

Tunaweza kuitwa kuacha mahusiano, jamaa, au nyumba yetu. Acha nikukumbushe ahadi ya Yesu, kwamba “Amin, nawaambia, Hakuna mtu aliyeacha nyumba, au mke, au ndugu, au wazazi, au watoto, kwa ajili ya ufalme wa Mungu, ambaye hatapokea mara nyingi zaidi wakati huu wa sasa, na katika ulimwengu ujao uzima wa milele” (Luka 18:29-30).

Kila ninaposoma hadithi ya Ibrahimu na Isaka, ninahisi kiasi cha maumivu katika moyo wa baba. Ni wakati wa uchungu jinsi gani lazima ulikuwa, alipomwongoza mwanawe kupanda mlima akijua nia zilizokuwa kichwani mwake. Bado alishikilia tumaini kwamba Mungu kwa namna fulani angebadili matokeo, hata akinena kinabii kwamba “Mungu atajipatia mwana-kondoo kwa ajili ya sadaka ya kuteketezwa” (Mwanzo 22:8).

Hakuwa na wazo lolote jinsi hilo lingekuwa kweli, kwa maana ilikuwa juu ya mlima uleule, karne kadhaa baadaye, ambapo baba mwingine angemtazama Mwanawe wa pekee akifa kama mwana-kondoo aliyechinjwa kwa ajili ya dhambi za ulimwengu. Jinsi moyo wa Baba yetu wa mbinguni lazima ulihuzunika, lakini alikuwa amekusudia kwamba Mwanawe angekufa. Hii ndiyo ilikuwa njia pekee ambayo haki ingeweza kutimizwa kwa rehema, ili tupate kukombolewa kutoka hali yetu ya dhambi na ya kupotea.

Muhtasari Mungu hakuwa mkatili wala asiye na hisia kwa hisia za Ibrahimu alipomwomba amtoe dhabihu mwanawe wa pekee - mwana wa ahadi. Alikuwa na hatima kuu kwa mtumishi wake, lakini ilikuwa lazima kumjaribu katika tanuru kwanza. Kanuni zifuatazo zinafunuliwa katika sehemu hii ya Waebrania 11: 1. Mungu ni mwaminifu katika nyakati zetu za kujaribiwa.

2. Mungu anapotuita kuweka chini kitu fulani kuwa dhabihu, ni ili tupate kukichukua tena kwa nguvu.

3. Mungu huruhusu kujaribiwa kuje katika maisha yetu ili apate kututakasa.

4. Mpango wake wa ukombozi ni ‘kujipatia mwana-kondoo.’