Wokovu Kamili, Pendeleo Letu Tukufu

Luka 15:31 Tafadhali fungua pamoja nami sura ya kumi na tano ya Luka, tusome mstari wa thelathini na moja: Baba akasema, “Mwanangu, wewe u pamoja nami sikuzote, na vyote nilivyo navyo ni vyako.”

Muda fulani uliopita, nilipokuwa Northfield, Bwana Moody aliniambia kwamba jambo bora zaidi alilolisikia huko Keswick miaka miwili iliyopita lilikuwa mstari huu—uliotolewa na mhudumu fulani aliyekuwa akiaga kama andiko la kufunga au la kuaga; naye Bwana Moody akajiambia moyoni, “Mbona sikuliona hilo zamani?”

Twaweza kunena mengi, na kuandika mengi, juu ya upendo wa baba kwa yule mwana mpotevu; lakini tuufikiripo namna alivyomtendea yule ndugu mkubwa, jambo hilo hulijaza mioyo yetu utambuzi wa kweli zaidi wa upendo wa ajabu wa baba; kwa hiyo nataka kunena juu ya mstari huu.

Nadhani wapo Wakristo si wachache hapa waliopata “wokovu kamili”; lakini yamkini zaidi ya nusu ya waliohudhuria hawajaupata, na, kama ningaliwauliza, “Je, mmeupata?” huenda mngesema, “Sielewi maana yako, ni nini hicho?” Basi, shabaha kuu ya Kongamano letu ni kuwaleta muone kwamba wokovu kamili unawangojea sasa, kwamba Mungu anataka muuonje; na, kama mkihisi kwamba hamjaupata, twataka kuwaonyesha jinsi ilivyo vibaya kukosa huo, kisha kuwaonyesha jinsi ya kutoka katika maisha mabaya na kuingia katika yaliyo mema hapa na sasa. Ee, na wote wasiokuwa na uzoefu huo waombe kwa unyenyekevu mkuu, “Ee Baba yangu, uniingize katika furaha kamili ya wokovu wako kamili.”

Kwanza, pendeleo tukufu la watoto wa Mungu.

Pili, uzoefu duni wa wengi wao.

Tatu, sababu ya tofauti hii kubwa.

Nne, njia ya kurejeshwa, au jinsi ya kupata wokovu kamili.

Basi, kwanza, yule mwana mkubwa, kwa kuwa alikuwa pamoja na baba yake sikuzote, alikuwa na pendeleo, kama angependa, la mambo mawili: ushirika usiokoma na ubia usio na mpaka. Lakini alikuwa mbaya kuliko yule mpotevu, kwa maana, ijapokuwa alikuwa nyumbani daima, hata hivyo hakuwahi kuyajua, wala kuyafurahia, wala kuyafahamu mapendeleo yaliyokuwa yake. Ukamilifu huu wote wa ushirika ulikuwa umemngojea na kutolewa kwake, lakini haukupokewa. Yule mpotevu alipokuwa mbali na nyumbani katika nchi ya mbali, ndugu yake mkubwa alikuwa mbali na furaha ya nyumbani, hali akiwa nyumbani.

Ushirika Usiokoma. Baba wa duniani ampenda mtoto wake, naye hufurahi kumfanya mtoto wake awe na furaha. “Mungu ni upendo,” naye hufurahi kuimwaga hali yake mwenyewe juu ya watu wake. Watu wengi mno hunena juu ya Mungu kuuficha uso wake; lakini kuna mambo mawili tu yaliyowahi kumfanya Mungu afanye hivyo—dhambi au kutokuamini. Hakuna jingine liwezalo. Ni asili yenyewe ya jua kung’aa, wala haliwezi kujizuia kung’aa daima. “Mungu ni upendo,” na, kwa kunena kwa heshima yote, hawezi kujizuia kupenda. Twaona wema wake kwa wasiomcha Mungu, na huruma yake kwa wakosao, bali upendo wake wa kibaba hudhihirishwa kwa watoto wake wote. “Pamoja nami sikuzote”; lakini wasema, “Je, yawezekana kuwa na furaha na kukaa na Mungu daima?” Naam, bila shaka, na kuna ahadi nyingi za Maandiko juu ya jambo hili. Tazama Waraka kwa Waebrania, ambapo twasoma habari ya “ujasiri wa kuingia mahali patakatifu ndani ya pazia”; tena mara ngapi Daudi hunena juu ya kujificha “katika sitara ya hema yake,” na “kukaa katika uvuli wake Mwenyezi.”

Ujumbe wangu ni kwamba Bwana Mungu wako anataka uishi daima katika nuru ya uso wake. Biashara yako, tabia yako, hali zako, ambazo unalalamika kuwa zinakuzuia, je, zina nguvu kuliko Mungu? Ukija ukamwomba Mungu aangaze ndani yako na juu yako, utaona na kuthibitisha kwamba aweza kulifanya, na kwamba wewe kama mwaminio waweza kwenda mchana kutwa na kila siku katika nuru ya upendo wake. Huo ndio “wokovu kamili.” “‘Pamoja nawe sikuzote’; sikuwahi kulijua, Bwana, na hivyo sikulifurahia, lakini sasa nalifurahia.”

Ubia Usio na Mpaka—“Vyote nilivyo navyo ni vyako.” Yule mwana mkubwa alilalamika kwa ajili ya jinsi baba alivyompokea yule mpotevu kwa neema, na karamu zote na furaha juu ya kurudi kwake, hali yeye hakuwahi kupewa hata mwana-mbuzi ili afurahi pamoja na rafiki zake. Baba, katika wororo wa upendo wake, amjibu, “Mwanangu, ulikuwa nyumbani mwangu sikuzote; ilikupasa kuomba tu nawe ungalipata yote uliyoyatamani na kuyahitaji.” Na ndivyo Baba yetu awaambiavyo watoto wake wote. Lakini wewe wasema, “Mimi ni dhaifu mno, siwezi kuzishinda dhambi zangu, siwezi kujiweka sawa, siwezi kufanya hili wala lile.” La, lakini Mungu aweza; naye wakati wote akuambia: “Vyote nilivyo navyo ni vyako; kwa maana katika Kristo nimekupa. Nguvu zote na hekima yote ya Roho, utajiri wote wa Kristo, upendo wote wa Baba; hakuna kitu nilicho nacho isipokuwa ni chako; mimi kama Mungu ni Mungu, ili nipate kukupenda, kukulinda, na kukubariki.” Ndivyo anenavyo Mungu, lakini kwa wengine yaonekana yote kama ndoto. Mbona wewe u maskini hivyo? Neno la Mungu ni la hakika, naye je, haahidi haya yote? Tazama katika Yohana, sura ya kumi na nne hata kumi na sita, jinsi anavyotuambia kwamba twaweza kupata majibu ya ajabu ya maombi tukija kwa jina la Yesu na kukaa ndani yake. Je, twaamini kweli kwamba yawezekana Mkristo kuishi maisha kama hayo?

Sasa, tumeliangalia pendeleo hili tukufu lililo kwa wote, basi twaendelea kulifikiri jambo letu la pili: Uzoefu Duni wa wengi wa watoto wapendwa wa Mungu. Ni nini huo? Ni kuishi tu katika umaskini na njaa. Yule mwana mkubwa, mtoto wa mtu tajiri, akiishi katika umaskini uliokithiri!—“hakuwahi kupata mwana-mbuzi,” hali vyote vilivyokuwa vya baba yake vilikuwa vyake—ndiyo hasa hali ya watoto wengi wa Mungu. Jinsi anavyotaka tuishi ni katika ushirika uliojaa kabisa wa baraka zake zote, lakini tofauti iliyoje!

Waulize baadhi kama maisha yao yamejaa furaha; kumbe, hawaamini hata kwamba yawezekana kuwa na furaha na utakatifu daima. “Tungewezaje kuendelea hivyo katika biashara?” wasema; nao hudhania kwamba maisha ya baraka iliyo kamili zaidi iwezekanayo kwao lazima yawe ya kuugua na huzuni na masikitiko.

Nilimuuliza mwanamke mpendwa huko Rasi—mwanamke Mkristo aliyejitoa—alikuwaje. Akajibu kwamba katika uzoefu wake nyakati nyingine palikuwa na nuru na nyakati nyingine giza, akadai kwamba, kama vile ilivyo hivyo katika asili, vivyo hivyo huthibitika katika ufalme wa neema. Hivyo akajitoa tu kwa uzoefu wa taabu. Lakini sisomi katika Biblia kwamba patakuwa na usiku au giza lolote katika uzoefu wa mwaminio; kinyume chake, nasoma, “Jua lako halitachwa tena”; hata hivyo wapo wengi waaminio kwa kweli kwamba hakuna lililo jema hivyo kwao. Kama nilivyokwisha sema, hakuna liwezalo kutuficha Mungu ila dhambi na kutokuamini. Kama u katika umaskini wa kiroho, wala hakuna furaha, wala uzoefu wa kushinda dhambi, tabia, kutangatanga, kwa nini iko hivyo? “Ee,” wasema, “mimi ni dhaifu mno, sina budi kuanguka.” Lakini je, Andiko halisemi kwamba yeye ni “awezaye kukulinda usianguke [usijikwae]”? Mhudumu mmoja aliwahi kuniambia kwamba, ijapokuwa Mungu aweza, mstari huo hausemi kwamba yu radhi kulifanya. Mungu hatudhihaki, wapenzi; akisema yeye ni “awezaye,” basi huo ni ushahidi wa utayari wake kulifanya. Na tuliamini Neno la Mungu na kuuchunguza uzoefu wetu wenyewe katika nuru yake.

Tena, je, wafanya kazi na kuzaa matunda mengi kwa Mungu, na je, watu kwa maisha yako huona na kusema, “Mungu yu pamoja na mtu yule, akimlinda mnyenyekevu, safi, na mwenye nia ya mbinguni”? Au je, wanalazimika kukiri kwamba wewe ni Mkristo wa kawaida tu, mwepesi wa kukasirika, wa kidunia, wala si mwenye nia ya mbinguni? Hayo si maisha Mungu anayotaka tuyaishi, ndugu zangu. Tuna Baba tajiri, na kama vile hakuna baba wa duniani wa kweli angependa kumwona mtoto wake katika matambara, au bila viatu na mavazi yanayostahili, na kadhalika, vivyo hivyo Mungu wetu; bali apenda kuyajaza maisha yetu baraka zilizo tajiri na teule zaidi. Wapo walimu wangapi wa shule ya Jumapili wafundishao, na kufundisha, na kutumaini kuokoka kwa wanafunzi wao, lakini hata hivyo hawawezi kusema Mungu anawatumia kuokoka kwa hata mmoja wao. Hawana ushirika wa karibu na Mungu, wala ushindi juu ya dhambi, wala nguvu ya kuushawishi ulimwengu. Wewe u wa kundi gani? La hali ya chini, au la kumilikiwa kikamilifu? Kiri leo. Wana hawa wawili huwakilisha makundi mawili ya Wakristo: yule mpotevu—aliye mbali, aliyerudi nyuma; yule mwana mkubwa—aliye nje ya ushirika kamili na Mungu. Wote wawili walikuwa maskini vivyo hivyo, na yule mwana mkubwa alihitaji mabadiliko makuu kama vile yule mpotevu; alihitaji kutubu na kukiri na kudai mapendeleo yake kamili; na vivyo hivyo yawapasa Wakristo wote wa hali ya chini kutubu, kukiri, na kudai wokovu kamili. Ee, ninyi nyote wawili, njoni leo mkaseme, “Baba, nimekosa.”

Sasa, twauliza, Ni nini sababu ya tofauti hii ya kutisha? Kwa nini tofauti kubwa hivyo katika uzoefu, nastaajabu? Jiulize mwenyewe, “Ni sababu gani sifurahii baraka hii kamili? Neno la Mungu hunena juu yake, wengine hunena juu yake, nami naona baadhi waishio ndani yake.” Ee, uliza sababu; njoo kwa Mungu ukaseme: “Kwa nini siishi kamwe maisha unayotaka niishi?”

Utapata jibu katika hadithi yetu. Yule mwana mkubwa alikuwa na roho isiyo ya kitoto, na alichukua mawazo mabaya juu ya baba yake; na, kama ungalijua tabia halisi ya Baba yako, maisha yako yangalikuwa sawa. Wewe, kana kwamba, umesema, “Sikupata kamwe mwana-mbuzi ili nifurahi; Baba yangu ni tajiri, lakini hanipi kamwe. Nimeomba vya kutosha kabisa, lakini Mungu hanijibu. Nawasikia watu wengine wakisema kwamba Mungu huwajaza na kuwashibisha, lakini hanifanyii hivyo kamwe.”

Mhudumu mmoja mpendwa aliwahi kuniambia kwamba maisha kama hayo si kwa ajili ya kila mtu, kwamba ni jambo la enzi kuu ya Mungu kumpa hili ye yote ampendaye. Rafiki zangu, hakuna shaka juu ya enzi kuu ya Mungu. Yeye hugawa vipawa vyake apendavyo; sisi sote si Paulo wala Petro; nafasi za mkono wa kuume na wa kushoto wa Mungu zimewekwa tayari kwa ye yote atakaye. Lakini hili si jambo la enzi kuu ya kimungu; ni suala la urithi wa mtoto. Upendo wa Baba hujitolea kumpa kila mtoto, katika uzoefu halisi, wokovu wake kamili. Sasa mtazame baba wa duniani. Watoto wake ni wa rika mbalimbali, lakini wote wana haki sawa ya furaha ya uso wa baba yao. Ni kweli, humpa mwanawe wa miaka ishirini fedha zaidi kuliko mwana wa miaka mitano, naye ana zaidi ya kusema na kijana wa miaka kumi na mitano kuliko na mtoto wa miaka mitatu; lakini, kwa habari ya upendo wake kwao, ni sawasawa yote, na katika mapendeleo yao kama watoto wote ni sawa. Na upendo wa Mungu kwa watoto wake wapendwa ni sawasawa wote. Ee, usijaribu kumtupia Mungu lawama, bali sema, “Nimekuwa na mawazo magumu juu yako, Ee Mungu, nami nimekosa. Kama baba nimewafanyia watoto wangu yale nisiyoamini kwamba Mungu aweza na yu radhi kunifanyia, nami nimepungukiwa na imani ya kitoto.” Ee, uamini upendo, na utayari, na nguvu ya Mungu ya kukupa wokovu kamili, na mabadiliko hayana budi kuja kwa hakika.

Sasa na tulifikiri jambo la Njia ya Kurejeshwa: jinsi ya kutoka katika uzoefu huu duni. Yule mpotevu alitubu na vivyo hivyo hana budi wale watoto wa Mungu walioishi wakiziona, lakini bila kuzifurahia, ahadi zake. Kuongoka kwa kawaida ni kwa ghafula, na toba ndefu kwa kawaida ni kutotubu kwa muda mrefu. Wengi katika Kanisa la Kristo hudhani kwamba lazima kuchukue muda mrefu kuingia katika wokovu kamili. Naam, kutachukua muda mrefu kama utalifanya wewe mwenyewe—kwa kweli, hutalifanya kamwe. La, la, rafiki, ukija na kumwamini Mungu laweza kufanywa kwa dakika moja. Kwa neema ya Mungu jitoe kwake. Usiseme, “Kuna faida gani? Halitafaa lolote”; bali jiweke, kama ulivyo katika dhambi na udhaifu, katika kifua cha Baba yako. Mungu atakuokoa, nawe utaona kwamba ni hatua moja tu kutoka gizani kuingia nuruni. Sema, “Baba, mtu mnyonge nilioje nimekuwa, kuwa pamoja nawe na bado kutokuamini upendo wako kwangu!”

Naam, naja leo na wito wa “kutubu”; usioelekezwa kwa wasiookoka, bali kwa wale wajuao maana ya kusamehewa. Kwa maana je, hukukosa katika mawazo magumu uliyokuwa nayo juu ya Mungu, na je, hakuna shauku, kiu na njaa ya kitu kilicho bora zaidi? Njoo, basi, tubu, na uamini tu kwamba Mungu huifuta dhambi ya kutokuamini kwako. Je, unaamini hilo? Ee, usimvunjie Mungu heshima kwa kutokuamini, bali njoo leo na udai wokovu kamili kwa ujasiri. Kisha umtumaini akulinde. Hili laonekana gumu kwa wengine; lakini hakuna ugumu wowote juu yake. Mungu ataangaza nuru yake juu yako sikuzote, akisema, “Mwanangu, wewe u pamoja nami sikuzote”; na yote yakupasayo kufanya ni kukaa na kwenda katika nuru hiyo.

Nilianza kwa kusema kwamba kuna makundi mawili ya Wakristo: wale wanaofurahia wokovu kamili, na wale wasiouelewa. Basi, kama haukuwi wazi kwako, mwombe Mungu akuufanye wazi. Lakini kama waelewa juu yake, kumbuka ni tendo la hakika. Jiache tu uende katika mikono ya Mungu; msikie akisema, “Vyote ni vyako”; kisha wewe useme, “Msifuni Mungu, naamini, napokea, najitoa mwenyewe kwake, nami naamini Mungu anajitoa mwenyewe sasa kwangu!”