Kupaka Mafuta kwa Jina la Bwana

“Mtu wa kwenu amekuwa hawezi? Na awaite wazee wa kanisa; nao wamwombee, na kumpaka mafuta kwa jina la Bwana” (Yakobo 5:14).

“Kumpaka mafuta kwa jina la Bwana.” Maneno haya yamezua mabishano. Wengine wamejaribu kuhitimisha kutokana nayo kwamba, mbali kabisa na kuagiza kutegemea maombi ya imani peke yake, bila kutumia dawa, Mtakatifu Yakobo, kinyume chake, alitaja kupaka mafuta kama dawa itakayotumika, na kwamba kupaka mafuta kwa jina la Bwana hakukuwa na maana nyingine zaidi ya kumsugua mgonjwa kwa mafuta. Lakini kwa kuwa agizo hili lahusu kila aina ya ugonjwa, hii ingekuwa ni kuyahusisha mafuta na uwezo wa kimuujiza dhidi ya ugonjwa wote. Na tuone Andiko latueleza nini juu ya kupaka mafuta, na maana gani laiambatanisha na maneno haya mawili.

Ilikuwa desturi ya watu wa Mashariki kujipaka mafuta walipotoka kuoga; jambo hili lilikuwa lenye kuburudisha sana katika hali ya hewa ya joto. Twaona pia kwamba wote walioitwa kwa utumishi wa pekee wa Mungu walipaswa kupakwa mafuta, kuwa ishara ya kuwekwa kwao wakfu kwa Mungu, na ya neema ambayo wangeipokea kutoka kwake ili kutimiza wito wao. Hivyo mafuta yaliyotumika kuwapaka makuhani na hema ya kukutania yalihesabiwa kuwa “matakatifu sana” (Kutoka 30:22-32), na kila mahali Biblia inaponena juu ya kupaka mafuta, ni kielelezo cha utakatifu na kuwekwa wakfu. Hakuna mahali popote katika Biblia tunapopata ushahidi wowote kwamba mafuta yalitumika kama dawa.

Ni kweli, mara moja kupaka mafuta kwatajwa kuhusiana na ugonjwa, lakini nafasi yake hapo kwa dhahiri ilikuwa kama sherehe ya kidini wala si kama dawa. Katika Marko 6:13 twasoma kwamba wale kumi na wawili “waliwatoa pepo wengi, wakawapaka mafuta wagonjwa wengi, wakawaponya.” Hapa kuponywa kwa wagonjwa kwaenda sambamba na kutolewa kwa pepo: vyote viwili ni matokeo ya nguvu za kimuujiza. Ndiyo ilikuwa aina ya utume ambao Yesu aliwaamuru wanafunzi wake alipowatuma wawili wawili: “Akawapa amri juu ya pepo wachafu, wawatoe, na kupoza magonjwa yote na udhaifu wa kila aina” (Mathayo 10:1). Hivyo ilikuwa ni nguvu ile ile iliyowaruhusu kuwatoa pepo au kuwaponya wagonjwa.

Lakini na tutafute kugundua kilichoashiriwa na kupaka mafuta kulikofanywa na wale kumi na wawili. Katika Agano la Kale, mafuta yalikuwa ishara ya kipawa cha Roho Mtakatifu: “Roho ya Bwana MUNGU i juu yangu; kwa sababu Bwana amenitia mafuta,” na kadhalika (Isaya 61:1). Yasemwa juu ya Bwana Yesu katika Agano Jipya: “Mungu alimtia mafuta Yesu wa Nazareti kwa Roho Mtakatifu na nguvu” (Matendo 10:38), na yasemwa juu ya waaminio: “Nanyi mnao upako [kutiwa mafuta, R.V.] kutoka kwake yeye Mtakatifu” (1 Yohana 2:20). Nyakati nyingine mwanadamu ahitaji ishara ionekanayo, ivutiayo hisia zake, iwezayo kumsaidia kuitegemeza imani yake, na kumwezesha kuifahamu maana ya kiroho.

Basi kupaka mafuta kwapasa kuwa ishara kwa mgonjwa ya tendo la Roho Mtakatifu atoaye uponyaji.

Je, basi twahitaji kupaka mafuta pamoja na maombi ya imani? Ni Neno la Mungu linaloliagiza, na ni kwa ajili ya kufuata mafundisho yake ndiyo maana wengi wa wale waombao uponyaji hupokea kupakwa mafuta; si kwamba wayahesabu kuwa ni jambo lisiloepukika, bali kuonyesha kwamba wako tayari kulitii Neno la Mungu katika mambo yote. Katika ahadi ya mwisho aliyoitoa Bwana Yesu, aamuru kuwekewa mikono, wala si kupaka mafuta, kuandamana na kutolewa kwa uwezo wa uponyaji (Marko 16:18). Paulo alipomtahiri Timotheo, na alipojitwika nadhiri ya pekee, ilikuwa ili kuthibitisha kwamba hakuwa na pingamizi lolote kuzishika taratibu za Agano la Kale maadamu uhuru wa Injili haukupata hasara kwa hilo. Vivyo hivyo, Yakobo, kiongozi wa Kanisa la Yerusalemu, akiwa mwaminifu katika kuzihifadhi kwa kadiri iwezekanavyo taratibu za baba zake, aliendeleza mfumo wa Roho Mtakatifu. Nasi pia twapaswa kukuhesabu, si kama dawa, bali kama dhamana ya uwezo mkuu wa Roho Mtakatifu, kama njia ya kuitia nguvu imani, mahali pa kugusana na pa ushirika kati ya mgonjwa na viungo vya Kanisa walioitwa kumpaka mafuta.

“Mimi ndimi Bwana nikuponyaye” (Kutoka 15:26).