Agizo la Mungu kwa Wagonjwa

“Mtu wa kwenu amekuwa hawezi? Na awaite wazee wa kanisa; nao wamwombee, na kumpaka mafuta kwa jina la Bwana. Na kule kuomba kwa imani kutamwokoa mgonjwa, na Bwana atamwinua; hata ikiwa amefanya dhambi, atasamehewa” (Yakobo 5:14, 15).

Andiko hili, kuliko mengine yote, ndilo linalowaeleza wagonjwa kwa uwazi zaidi lile wanalopaswa kufanya ili wapate kuponywa. Ugonjwa na matokeo yake vimejaa ulimwenguni. Basi, furaha iliyoje kwa mwaminifu kujifunza kutoka Neno la Mungu njia ya uponyaji kwa wagonjwa! Biblia inatufundisha ya kwamba ni mapenzi ya Mungu kuwaona watoto wake katika afya njema. Mtume Yakobo hasiti kusema ya kwamba “kule kuomba kwa imani kutamwokoa mgonjwa, na Bwana atamwinua.” Bwana na atufundishe kusikiliza na kupokea kwa unyofu lile Neno lake linalotuambia!

Angalia, kwanza, ya kwamba Yakobo hapa anaweka tofauti kati ya dhiki (au mateso) na ugonjwa. Asema (mstari 13): “Mtu wa kwenu amepatwa na mabaya? Na aombe” (R.V.). Hataji ni nini kitakachoombwa katika hali kama hiyo; wala hasemi ya kwamba ukombozi kutoka mateso utaombwa. La; mateso yawezayo kutokana na sababu mbalimbali za nje ni fungu la kila Mkristo. Basi na tuelewe ya kwamba shabaha ya Yakobo ni kumwongoza mwaminifu aliyejaribiwa kuomba ukombozi kwa roho ya kunyenyekea mapenzi ya Mungu tu, na, zaidi ya yote, kuomba saburi ambayo aihesabu kuwa ni pendeleo la mwaminifu (Yakobo 1:2-4, 12; 5:7, 8).

Lakini alipoyashughulikia maneno haya, “Mtu wa kwenu amekuwa hawezi?” Yakobo ajibu kwa namna nyingine kabisa. Sasa asema kwa uhakika ya kwamba mgonjwa aweza kuomba uponyaji akiwa na tumaini ya kwamba ataupata, na Bwana atamsikia. Basi kuna tofauti kubwa kati ya mateso na ugonjwa. Bwana Yesu alinena juu ya mateso kuwa ni ya lazima, kuwa yametakwa na kubarikiwa na Mungu; bali juu ya ugonjwa asema ya kwamba wapasa kuponywa. Mateso mengine yote hutujia kutoka nje, nayo hayatakoma ila Yesu atakaposhinda dhambi na uovu ulioko ulimwenguni; bali ugonjwa ni uovu ndani ya mwili wenyewe, ndani ya mwili huu uliookolewa na Kristo ili upate kuwa hekalu la Roho Mtakatifu, na ambao, kwa sababu hiyo, wapasa kuponywa mara mgonjwa mwaminifu apokeapo kwa imani utendaji wa Roho Mtakatifu, uhai wenyewe wa Yesu ndani yake.

Ni maagizo gani yatolewayo hapa kwa wagonjwa? Na awaite wazee wa kanisa, nao wazee wamwombee. Katika wakati wa Yakobo walikuwako matabibu, lakini si kwao ambako mgonjwa mwaminifu apasa kuelekea. Wazee wakati ule walikuwa ni wachungaji na viongozi wa makanisa, walioitwa katika huduma si kwa sababu walikuwa wamepitia shule za theolojia, bali kwa sababu walijazwa Roho Mtakatifu, na walijulikana sana kwa utauwa wao na kwa imani yao. Kwa nini uwepo wao uhitajiwe na mgonjwa? Je, rafiki zake hawakuweza kuomba? Naam; lakini si rahisi kwa kila mtu kuitumia imani ipatiayo uponyaji, na, pasipo shaka, hiyo ni sababu moja iliyomfanya Yakobo atake watu waitwe ambao imani yao ilikuwa thabiti na ya hakika. Zaidi ya hayo, wao walikuwa ni wawakilishi kwa mgonjwa wa Kanisa, mwili mzima wa Kristo, kwa maana ni ushirika wa waaminio uialikao Roho kutenda kwa nguvu. Kwa kifupi, wao wapasa, kwa mfano wa yule Mchungaji mkuu wa kondoo, kuitunza kundi kama afanyavyo yeye, kujifananisha na mgonjwa, kuelewa taabu yake, kupokea kutoka kwa Mungu ufahamu uhitajiwao ili wamfundishe na kumtia moyo adumu katika imani. Basi, ni kwa wazee wa Kanisa ambako uponyaji wa wagonjwa umekabidhiwa, nao ndio, watumishi wa Mungu asamehaye maovu na kuponya magonjwa (Zaburi 103), walioitwa kuwapelekea wengine neema za Bwana kwa nafsi na mwili.

Mwishowe, kuna ahadi iliyo wazi zaidi—ile ya uponyaji; mtume aisemea kuwa ni tokeo la hakika la kule kuomba kwa imani. “Kule kuomba kwa imani kutamwokoa mgonjwa, na Bwana atamwinua.” Ahadi hii yapasa kuchochea katika kila mwaminifu shauku na kutazamia uponyaji. Tukiyapokea maneno haya kwa unyofu na kama yalivyoandikwa, je, hatuna budi kuona ndani yake ahadi isiyo na mpaka, itoayo uponyaji kwa ye yote atakayeomba kwa imani? Bwana na atufundishe kulichunguza Neno lake kwa imani ya moyo uaminio kweli kweli!