Yesu Aliuchukua Ugonjwa Wetu

“Hakika ameyachukua magonjwa yetu, amejitwika huzuni zetu.... Mtumishi wangu mwenye haki atawafanya wengi kuwa wenye haki; kwa maana atajitwika maovu yao... . Naye atagawa nyara pamoja na walio hodari, kwa sababu . . . alijitwika dhambi za watu wengi” (Isaya 53:4, 11, 12, R.V.).

Je, unakijua kifungu hiki kizuri, sura ya hamsini na tatu ya Isaya, kilichoitwa Injili ya tano? Katika nuru ya Roho wa Mungu, Isaya anayaeleza mapema mateso ya Mwana-Kondoo wa Mungu, pamoja na neema za kimungu zitakazotokana nazo.

Neno hili “kuchukua” halingekosa kuonekana katika unabii huu. Kwa kweli, ni neno lile ambalo lazima liambatane na kutajwa kwa dhambi, ikiwa imetendwa moja kwa moja na mtenda-dhambi, au ikiwa imehamishiwa kwa mtu wa kubadili. Mkosaji, kuhani, na sadaka ya upatanisho—wote lazima waichukue dhambi. Vivyo hivyo, ni kwa sababu Mwana-Kondoo wa Mungu ameichukua dhambi zetu ndipo Mungu alimpiga kwa ajili ya uovu wetu sote. Dhambi haikuonekana ndani yake, bali iliwekwa juu yake; aliichukua kwa hiari yake mwenyewe. Na ni kwa sababu aliichukua—na kwamba, katika kuichukua, aliikomesha—ndipo ana uwezo wa kutuokoa. “Mtumishi wangu mwenye haki atawafanya wengi kuwa wenye haki; kwa maana atajitwika maovu yao . . . atagawa nyara pamoja na walio hodari, kwa sababu . . . alijitwika dhambi za watu wengi” (Isaya 53:11, 12). Basi, ni kwa sababu dhambi zetu zimechukuliwa na Yesu Kristo ndipo tunapokombolewa kutoka kwazo mara tuaminipo kweli hii; kwa hiyo hatuna haja tena ya kuzichukua sisi wenyewe.

Katika sura hii hii (Isaya 53) neno “kuchukua” latokea mara mbili, lakini kwa kuhusiana na mambo mawili tofauti. Yasemwa si tu kwamba Mtumishi mwenye haki wa Bwana ameichukua dhambi zetu (mstari wa 12), bali pia kwamba ameyachukua magonjwa yetu (mstari wa 4, R.V., pembezoni). Hivyo kuyachukua kwake magonjwa yetu ni sehemu muhimu ya kazi ya Mkombozi kama vile kuchukua dhambi zetu. Ijapokuwa yeye mwenyewe hana dhambi, ameichukua dhambi zetu, naye amefanya vivyo hivyo kwa magonjwa yetu. Asili ya kibinadamu ya Yesu haikuweza kuguswa na ugonjwa kwa sababu ilibaki takatifu. Kamwe hatupati katika habari za maisha yake kutajwa kwa ugonjwa wowote. Ijapokuwa alishiriki katika udhaifu wote wa asili yetu ya kibinadamu—njaa, kiu, uchovu na usingizi, kwa sababu mambo haya yote si matokeo ya dhambi—hata hivyo hakuwa na alama yoyote ya ugonjwa. Kwa kuwa hakuwa na dhambi, ugonjwa haukuwa na nguvu juu yake, naye angeweza kufa kwa kifo cha nguvu tu, na hicho kwa idhini yake ya hiari. Hivyo si ndani yake bali juu yake tunapouona ugonjwa pamoja na dhambi; aliyachukua juu yake na kuyabeba kwa hiari yake mwenyewe. Katika kuyachukua na kuyaweka juu yake, kwa jambo hili lenyewe ameyashinda, na amepata haki ya kuwakomboa watoto wake kutoka kwayo.

Dhambi ilikuwa imeshambulia na kuharibu vilevile nafsi na mwili. Yesu alikuja kuokoa vyote viwili. Kwa kuwa amejitwika ugonjwa pamoja na dhambi, yuko katika hali ya kutuweka huru kutoka kwa kimoja kama vile kutoka kwa kingine; na ili aitimize ukombozi huu maradufu, anatarajia kwetu jambo moja tu: imani yetu.

Mara tu mwaminio aliye mgonjwa aelewapo maana ya maneno haya, “Yesu amezichukua dhambi zangu,” haogopi kusema pia: “Sina haja tena ya kuzichukua dhambi zangu, hazipo tena juu yangu.” Vivyo hivyo, mara tu aelewapo kikamilifu na kuamini kwa nafsi yake mwenyewe kwamba Yesu ameyachukua magonjwa yetu, haogopi kusema: “Sina haja tena ya kuuchukua ugonjwa wangu; Yesu katika kuchukua dhambi alichukua pia ugonjwa ulio matokeo yake; kwa vyote viwili amefanya upatanisho, naye ananikomboa kutoka kwa vyote viwili.”

Mimi mwenyewe nimeshuhudia uvuvio wa baraka ambao kweli hii iliutenda siku moja juu ya mwanamke mmoja mgonjwa. Kwa muda wa miaka saba alikuwa amelala kitandani karibu daima. Aliyeteswa na kifua kikuu, kifafa, na magonjwa mengine, alikuwa amehakikishiwa kwamba hakuna tumaini la kupona lililobaki kwake. Alichukuliwa hata chumbani ambamo marehemu Bw. W. E. Boardman alikuwa akiongoza ibada ya jioni ya Jumapili kwa ajili ya wagonjwa, akalazwa katika hali ya kuzimia nusu juu ya kochi. Alikuwa na fahamu kidogo mno hata asiweze kukumbuka lolote la yaliyotukia hata aliposikia maneno haya, “Mwenyewe aliutwaa udhaifu wetu, na kuyachukua magonjwa yetu” (Mt. 8:17), na kisha akaonekana kusikia maneno, “Kama ameyachukua magonjwa yako, kwa nini basi uyachukue mwenyewe? Ondoka.” Lakini alifikiri—kama nikijaribu kuondoka, na kuanguka chini, watanidhania nini? Lakini ile sauti ya ndani ikaanza tena: “Kama amezichukua dhambi zangu, kwa nini iwe lazima nizichukue?” Kwa mshangao wa wote waliokuwepo, aliondoka, na, ijapokuwa bado alikuwa dhaifu, aliketi katika kiti karibu na meza. Tangu wakati huo uponyaji wake ulikwenda mbio. Mwishoni mwa majuma machache hakuwa tena na sura ya mgonjwa, na baadaye nguvu zake zilikuwa hata angeweza kutumia saa nyingi kwa siku kuwatembelea maskini. Kwa furaha na upendo mkubwa kama nini basi angeweza kunena juu yake yeye aliyekuwa “nguvu za uzima wake” (Zab. 27:1). Alikuwa ameamini kwamba Yesu ameyachukua magonjwa yake pamoja na dhambi zake, na imani yake haikuaibishwa. Ni hivyo Yesu ajidhihirishavyo kuwa Mwokozi mkamilifu kwa wote watakaojikabidhi kwake bila kizuizi.