Adhabu na Utakaso

“Mungu hutuadhibu kwa faida yetu, ili tupate kuushiriki utakatifu wake” (Ebr. 12:10). “Kama mtu akijitakasa..., atakuwa chombo cha heshima, kilichotakaswa, kinachofaa kwa matumizi ya Bwana wake, kilichowekwa tayari kwa kila kazi njema” (2 Tim. 2:21).

Kukitakasa kitu cho chote ni kukitenga, kukiweka wakfu, kwa Mungu na kwa utumishi wake. Hekalu la Yerusalemu lilikuwa takatifu, yaani, lilikuwa limewekwa wakfu, limetolewa kwa Mungu ili limtumikie kama makao yake. Vyombo vya hekalu vilikuwa vitakatifu, kwa sababu vilikuwa vimetolewa kwa utumishi wa hekalu; makuhani walikuwa watakatifu, waliochaguliwa kumtumikia Mungu na tayari kumfanyia kazi. Vivyo hivyo Mkristo naye apaswa kuwa mtakatifu, tayari kwa ajili ya Bwana, ‘tayari kufanya kila kazi njema.’

Wana wa Israeli walipotoka Misri, Bwana aliwadai tena kwa ajili ya utumishi wake wawe taifa takatifu. ‘Waache watu wangu waende, ili wanitumikie’ (Kut. 7:16), akamwambia Farao. Wakiisha kuwekwa huru kutoka utumwa wao mgumu, wana wa Israeli walikuwa na deni la kuingia mara moja katika utumishi wa Mungu, na kuwa watumishi wake wenye furaha. Ukombozi wao ulikuwa ndiyo njia iliyowaongoza kwenye utakaso wao.

Tena siku hizi, Mungu anajifanyizia taifa takatifu, na ni ili tuwe sehemu yao ndiyo maana Yesu anatuweka huru. Yeye ‘alijitoa nafsi yake kwa ajili yetu, ili atukomboe na maasi yote, na kujisafishia watu wawe milki yake mwenyewe, wenye juhudi katika matendo mema’ (Tito 2:14, R.V.). Ni Bwana avunjaye minyororo ambayo kwayo Shetani angetaka kutushika utumwani. Yeye angependa tuwe huru, huru kabisa kumtumikia. Yeye apenda kutuokoa, kuiokoa nafsi na mwili pia, ili kila kiungo cha mwili kiwekwe wakfu kwake na kutolewa kwake bila kujizuia.

Wakristo wengi hawajayaelewa haya yote bado; hawajui kulipokea neno hili kwamba kusudi la ukombozi wao ni ili watakaswe, wawe tayari kumtumikia Mungu wao. Huutumia uhai wao na viungo vyao kujipatia furaha yao wenyewe; kwa hiyo hawajioni huru kuomba uponyaji kwa imani. Basi ni ili kuwarudi—ili waletwe kuutamani utakaso—ndiyo maana Bwana humruhusu Shetani kuwatia ugonjwa, na kwa huo kuwaweka wamefungwa na wafungwa (Luka 13:11, 16). Mungu hutuadhibu ‘kwa faida yetu, ili tupate kuushiriki utakatifu wake,’ na ili tutakaswe, ‘tuwe wenye kufaa kwa matumizi ya Bwana wake’ (Ebr. 12:10, R.V.; 2 Tim. 2:21).

Ile adhabu iletayo ugonjwa huja pamoja na baraka kubwa. Ni wito kwa mgonjwa atafakari; humwongoza aone ya kuwa Mungu anashughulika naye, na anataka kumwonyesha ni nini kilichopo bado kinachomtenga naye. Mungu husema naye, humwita azichunguze njia zake, akiri ya kuwa amepungukiwa na utakatifu, na ya kuwa kusudi la adhabu ni kumfanya ashiriki utakatifu wake. Huamsha ndani yake shauku ya kutiwa nuru na Roho Mtakatifu hata katika vilindi vya ndani kabisa vya moyo wake, apate kuelewa waziwazi maisha yake yalivyokuwa hata sasa—maisha ya kufuata matakwa yake mwenyewe, yasiyofanana kamwe na maisha matakatifu ambayo Mungu humtaka. Humwongoza aziungame dhambi zake, azikabidhi kwa Bwana Yesu, aamini ya kuwa Mwokozi aweza kumwokoa nazo. Humhimiza ajitoe kwake, aweke maisha yake wakfu kwake, aife nafsi yake mwenyewe apate kuishi kwa Mungu.

Utakaso si jambo uwezalo kulitimiza wewe mwenyewe; wala haliwezi kufanyizwa na Mungu ndani yako kama kitu uwezacho kukimiliki na kukitazama nafsini mwako. La, ni Roho Mtakatifu, Roho wa utakatifu peke yake awezaye kukupa utakatifu wake na kuufanya upya daima. Kwa hiyo ni kwa imani waweza kuwa ‘mshiriki wa utakatifu wake.’ Ukiisha kuelewa ya kuwa Yesu amefanywa kwako utakaso utokao kwa Mungu (1 Kor. 1:30), na ya kuwa ni kazi ya Roho Mtakatifu kukushirikisha utakatifu wake ambao ulidhihirishwa katika maisha yake hapa duniani, jitoe kwake kwa imani apate kukuwezesha kuishi maisha hayo saa kwa saa. Amini ya kuwa Bwana, kwa Roho wake, atakuingiza na kukuhifadhi katika maisha haya ya utakatifu na ya kujiweka wakfu kwa utumishi wa Mungu. Basi ishi hivyo katika utii wa imani, ukiisikiliza sauti yake sikuzote, na uongozi wa Roho wake.

Tangu wakati ambao adhabu hii ya Kibaba imemwongoza mgonjwa kwenye maisha ya utakatifu, Mungu amekwisha kulifikia kusudi lake, naye atamponya yule aombaye kwa imani. Wazazi wetu wa kidunia ‘kwa siku chache walituadhibu.... Kila adhabu wakati wake haionekani kuwa kitu cha furaha, bali cha huzuni; lakini baadaye huwaletea wao waliozoezwa nayo tunda la amani, yaani tunda la haki’ (Ebr. 12:10, 11, R.V.). Naam, ni wakati mwumini alionapo tunda hili la amani la haki ndipo yuko katika hali ya kuokolewa na ile adhabu.

Ee, ni kwa sababu waumini bado wanaelewa kidogo mno ya kuwa utakaso maana yake ni kujitoa kabisa kwa Mungu, ndiyo maana hawawezi kweli kuamini ya kuwa uponyaji utafuata upesi baada ya utakaso wa mgonjwa. Mara nyingi mno afya njema kwao ni jambo la starehe na furaha ya nafsi tu wawezayo kuitumia watakavyo, lakini Mungu hawezi kuutumikia ubinafsi wao namna hiyo. Kama wangalielewa vema zaidi ya kuwa Mungu huwataka watoto wake wawe ‘waliotakaswa, wanaofaa kwa matumizi ya Bwana wake,’ wasingalishangaa kumwona akiwapa uponyaji na nguvu mpya wale waliojifunza kuviweka viungo vyao vyote kwake, wakikubali kutakaswa na kutumiwa katika utumishi wake na Roho Mtakatifu. Roho wa uponyaji ndiye pia Roho wa utakaso.