Kumbukumbu za Mkutano wa Kambi

Mkutano wangu wa kwanza wa kitaifa wa kambi wa Utakatifu ulikuwa Oakington, Maryland, Julai 1870. Nilipoliona tangazo la mkutano huu gazetini, niliwaza kwamba ningependa kwenda. Lakini wakati huo nilikuwa mwanamke maskini wa kufua nguo, ningewezaje kwenda? Nilikwenda kumfanyia Bi Margaret Clark kazi kwa siku chache, alipokuwa akiishi Dominick street, naye alikuwa mmoja wa washiriki wenye moto wa Kanisa la Kimethodisti la Duane, na mwanamke wa mikutano ya kambi wa mtindo wa zamani. Siku moja aliniambia, "Dada Smith, unapaswa kwenda kwenye mkutano wa kambi huko Oakington."

Nikasema, "Ningependa kwenda kama ningepata kazi ya kufanya, ya kutunza hema la malazi, au nafasi ya kuhudumia mezani katika hema la chakula, ili nipate kuchuma kidogo." Kodi yangu ya nyumba ilikuwa dola sita kwa mwezi, na kama ningepoteza wiki mbili, ningefanya nini basi? Kwa hiyo nikasema, "Wewe niandikie unitafutie nafasi ya kazi."

"Sawa, ndiyo," akasema, "lakini kwa njia hiyo hutapata faida kubwa ya mkutano."

"Basi," nikasema, "siwezi kwenda kwa njia nyingine yoyote." Basi akasema, "Haya, sawa."

Nikaenda nyumbani nikaomba kwamba Bwana anifungulie njia, nikatumaini.

Wiki iliyofuata nilipokwenda, nilitazamia kusikia habari njema kuhusu barua ya Bi Clark. Alisema bado hajapata jibu la barua yake, lakini akasema, "Dada Smith, mbona usimtumaini Bwana na kwenda kupata faida ya mkutano?" Wazo hilo lilinigusa, hilo hasa ndilo nililopenda kufanya. Kisha nikawaza, "Nini, nimtumaini Bwana kuhusu kodi yangu ya nyumba?" Sikuwa nimesikia jambo kama hilo, na hakika sikuwa nimewahi kulifanya. Nikatafakari kitambo kisha nikasema, "Nitafanya hivyo."

Ndipo Bi Clark akasema, "Unaweza kuchukua mfuko wako wa godoro ukaujaze, nawe unaweza kupata nafasi ya kulala katika hema letu, nawe utakuwa na hema letu tu la kuangalia." Jinsi moyo wangu ulivyoruka kwa furaha! Kisha akaniambia jinsi ya kupanga mambo, nami nikafanya kazi kwa bidii, nikakusanya nilichoweza, na hivyo nikapata cha kutosha kulipia tiketi yangu ya kwenda na kurudi, nikabakiwa na senti kumi tu. Wakati ulipofika Bi Clark akasema, "Peleka sanduku lako nyumbani kwetu, nalo linaweza kwenda pamoja na mizigo yetu asubuhi."

Nikafanya hivyo, lakini yule mtu alipofika huko kidogo baada ya saa kumi na mbili asubuhi, wote walikuwa wamekwisha kuondoka. Nilipofika kwenye Kivuko cha Cortlandt Street, nikakuta sanduku langu halikuwepo, yule mtu alikuwa amelipeleka kwenye Kivuko cha Debrosses Street, kwa hiyo yule mzee akaniambia ni afadhali niende juu Debrosses street, umbali wa maili mbili hivi. Moyo wangu ukadunda, sikujua la kufanya. Nikawaza, "Siwezi kutembea, ni mbali mno, nami nimechoka sana." Nikadhani huenda nikaliwahi gari la moshi, kwa hiyo nikapanda magari ya barabarani. Kisha nikawaza, "Nikilipa zile senti kumi kwenda na kurudi, nitavukaje kivukoni?"

Nikarudi, lakini bila shaka gari la moshi lilikuwa limeniacha. Ilinibidi kusubiri tangu saa mbili hivi hadi saa nne na nusu. Ilionekana kwamba kila kitu kilikuwa kinanipinga. Lo, jinsi nilivyoomba kwa bidii! Nilipokwenda kununua tiketi yangu, nikakuta kwamba nilipungukiwa na senti ishirini na tano, yaani kama ningenunua tiketi ya safari ya matembezi, kwa hiyo sikujua la kufanya. Nikamwomba Bwana aniruhusu nimwone mtu ninayemfahamu, ili nimwombe aniazime. Kulikuwa na watu wengi sana waliokuwa wakisubiri kwenda kwa gari la moshi hilo hilo, na miongoni mwao alikuwa Mch. Henry Belden, ambaye nilikuwa nimekutana naye mara nyingi kwenye mikutano ya Palmer; Mch. Wells, mchungaji wa Kanisa la Kimethodisti la Seventeenth Street; Bw. Faulkner, na washiriki wengine kadhaa wa kanisa hilo. Wote walikuwa wema sana kwangu. Nikawaza, "Je, nimwombe Ndugu Belden zile senti ishirini na tano?"

Mara nilipotazama huku na huko, kumbe ni nani aliyekuwepo ila Ndugu Clark!

"Lo," nikasema, "nilidhani umekwisha kuondoka."

"Sitaondoka," akasema, "hadi Jumamosi,"—hii ilikuwa Jumatano asubuhi, nadhani,—"Bi Clark alisahau kitu nami nikarudi upesi kukichukua, na nilipofika hapa gari la moshi lilikuwa limeondoka sasa hivi, kwa hiyo wewe utakipeleka."

"Bw. Clark, tafadhali, utaniazima senti ishirini na tano?"

"Sina chenji," akasema, "ila noti ya dola mbili, nitakupa hiyo nawe utanirudishia nitakapokuja."

Basi nikapata tiketi yangu bila tatizo. Sasa malango yanafunguliwa, na msukumano na kelele—yote yalikuwa mapya kabisa kwangu wakati ule. Mwishowe nikaingia nikaketi kitini, nikakaa nikiwaza na kujiuliza jinsi ningemlipa Ndugu Clark mwema dola zake mbili atakapokuja Jumamosi. "Bwana, nisaidie," nikasema, "na unifungulie njia."

Kisha Shetani akaniambia, "Kama usingenunua kifurushi kile cha vijitabu usingelazimika kukopa dola zile mbili."

Siku moja au mbili kabla, nilikuwa nimenunua katika Bible House kifurushi cha vijitabu vya utakatifu—viligharimu senti thelathini. Nilijua fedha zangu zilikuwa chache, lakini utakatifu ulikuwa mtamu mno kwangu hata nilitaka kila mtu aupate, na vijitabu hivi vilieleza ile kweli kwa nuru iliyo wazi na yenye busara kiasi kwamba niliwaza ningeweza kumfanyia Bwana kazi kidogo kwa kuwapa watu, na ndiyo sababu nilivinunua. Ibilisi hapendi utakatifu hata kidogo, nami sikuzijua hila zake, tena nilikuwa miongoni mwa wageni. Alijitahidi kadiri alivyoweza kunichokoza ugomvi. Baada ya kitambo nikachukua mzigo wangu nikavitoa vile vijitabu nikaanza kusoma, na licha ya yote, nilijisikia mwenye furaha, na kuona kwamba nilifanya vema kuvinunua. Gari-moshi likaendelea. Baada ya muda kidogo mtu mmoja akaanza kuimba. Nikaombwa nijiunge katika wimbo, na tukawa na safari ya kupendeza kweli ya kwenda kwenye mkutano wa kambi. Baada ya kumaliza kuimba, Bw. Faulkner alirudi kwenye kiti nilichokuwa nimeketi akasema: "Unasoma nini, Shangazi?" Nikampa kile kifurushi cha vijitabu.

"Aa, unajua chochote kuhusu utakatifu?" akasema.

Moyo wangu ukawaka moto mara moja, nikaanza kueleza mambo makuu Bwana aliyonitendea, na baada ya kusikiliza kwa kitambo, akasema, "Ningependa kumpa mchungaji wetu, Ndugu Wells, baadhi ya vijitabu hivi," na nadhani alisema binti yake na wanawake wengine kadhaa walikuwa wakilipenda jambo hilo.

"Haya, bwana," nikasema, "nafurahi sana uchukue vingi kadiri unavyopenda." Alipomaliza alirudisha vile ambavyo havikutumika.

"Ni vizuri sana, nawe lazima uombe kwamba Mungu avibariki."

Kisha akanipa noti ya dola mbili. "Mimi siviuzi, bwana," nikasema.

Akatabasamu akajibu, "Lakini je, wewe huvinunui?"

"Ndiyo, lakini sikulipa kiasi hicho kwa ajili yake, bwana."

"Haidhuru," akasema, "nadhani unaweza kuzitumia, siyo?"

"Lo, ndiyo, bwana, asante, Bwana asifiwe." Kisha akaondoka.

Nikaona jinsi Mungu alivyokuwa amelijibu ombi langu na kulipa zile dola mbili nilizokuwa nimezikopa kwa Ndugu Clark mpendwa. "Hata itakuwa, kabla hawajaniita, nitajibu; nao wakiwa katika kunena, nitasikia." Isaya 65:24. Kwa hiyo Ndugu Clark alipokuja Jumamosi, nilifurahi kumkabidhi zile dola mbili.

Mkutano ule wa kambi sitausahau kamwe. Jinsi Mungu alivyonipa marafiki na kunibariki! Ilikuwa mara yangu ya kwanza kabisa kuhudhuria mkutano wa aina ile. Sikuwa nimewahi kusikia shuhuda kama zile na mahubiri kama yale juu ya utakatifu. Karamu ya Upendo ya Jumapili asubuhi haitasahaulika kamwe. Bwana aliniwekea moyoni nieleze habari zangu za jinsi nilivyoupata wokovu ule mkuu, na nilipokuwa nikinena alinibariki sana, na watu vilevile. Mwishoni, Ndugu Inskip alisema walihitaji dola mia tano—nadhani kiasi kilikuwa hicho—kwa ajili ya gharama za hema kubwa. Mtu mmoja akapendekeza kiasi hicho kigawanywe katika hisa, basi watu wakaitikia kwa moyo mkunjufu na upesi, kwa maana kila mtu alionekana mwenye furaha mno, na katika dakika kumi au kumi na tano hivi walikuwa wamekipata kiasi hicho, na zaidi. Nilitaka kutoa kitu, nilikuwa na furaha na shangwe mno hata nikawaza ningependa kutoa dola kumi kama ningekuwa nazo, kwa hiyo nikasema, "Wewe wajua, Bwana, kama ningekuwa nazo ningezitoa, tafadhali mtie mtu moyoni azitoe kwa niaba yangu."

Nilikuwa sijamaliza kutamka ombi hilo, mara Ndugu John McGlynn, mzee mpendwa, akasimama akasema, "Dola kumi kwa ajili ya dada yule mweusi aliyezungumza sasa hivi."

"Bwana asifiwe! asante, bwana," nikapaza sauti. Lo, nilijisikia kana kwamba ningeweza kuruka hewani.

Ni pale nilipoanza kujifunza maana ya ndani ya andiko lile, "Ombeni, nanyi mtapewa; tafuteni, nanyi mtaona; bisheni, nanyi mtafunguliwa."

Alasiri niliingia katika hema ambamo Ndugu Purdy alikuwa akiongoza mkutano; alikuwa akiwachunguza na kuwapima wale waliokuwa wakitafuta wokovu kamili, kwa maana wote wanaomjua Ndugu Purdy na njia zake wanajua kwamba hakuna mtu anayepenya vidoleni mwake kwa urahisi, akiwa anatafuta msamaha au usafi. Huchunguza kwa kina, Bwana asifiwe. Nikasikiliza. Nilijua moyo wangu mwenyewe ulifikia kipimo cha kila mojawapo ya majaribio haya, nami ningeweza kusema, "Bwana asifiwe!" Nafsi yangu yote ilikuwa ikiwaka kwa ushindi mtakatifu. Nikasogea mbele nikasema, "Ndugu Brady, ungependa kunijaribu mimi kwa kipimo chako?"

Alishtuka kabisa, lakini kwa namna yake ya upole akasema, "Ndiyo, unaweza kustahimili, Amanda?"

"Ndiyo, bwana;" nami nikayachukua majaribio mbalimbali aliyokuwa ameyatoa

nikayapitia yote. Nguvu za Bwana zikashuka juu yetu, na lo, mkutano ulioje: wenye dhambi waliokoka, waamini wakatakaswa. Mkutano uliendelea kwa muda mrefu hata baada ya mahubiri ya jioni kuanza. Watu walikuja kutoka pande zote za uwanja.

Huko ndiko nilikokutana kwa mara ya kwanza na Bw. na Bi Martyr, wa Philadelphia, ambao baadaye walikuwa marafiki wema sana kwangu. Sasa wote wawili wako Mbinguni.

Ilikuwa mara ya kwanza kumwona Mch. B. F. Adams. Alihubiri mahubiri ya ajabu Jumapili asubuhi, na akaeleza habari zake za jinsi alivyoipata baraka ya utakaso. Nguvu za Roho zilidhihirika. Ndugu Adams aliketi katikati ya dhoruba ya utukufu. Ilikuwa Jumapili ile ile ambayo Roma ilikuwa ikitangaza kwamba Papa hawezi kukosea. Ndugu Boole aliruka akasimama, kana kwamba kwa uvuvio, akasema, kama yeye peke yake alivyoweza kusema:

"Huko Roma leo wanamvika Papa taji ya kutokosea; tusimame tuimbe, 'All hail the power of Jesus' name, and crown Him Lord of all,' (kwa Kiswahili: Jina la Yesu Salamu, mvikeni taji, ni Bwana wa wote) mioyoni mwetu milele."

Na kusanyiko zima likasimama mara moja kama mtu mmoja, nami nadhani sijawahi kusikia uimbaji kama ule—sijawahi kusikia wimbo ule wa zamani wa Coronation ukiimbwa kama ulivyoimbwa siku ile. Naam, tulimvika taji kuwa Mfalme wa wafalme, na Bwana wa mabwana. Haleluya! kwa kuwa Bwana Mungu Mwenye Uweza wote amemiliki!

Kwa kuwa huko Oakington nilikuwa nimejifunza kumtumaini Bwana kwa mambo ya maisha haya, naye alikuwa amenibariki kwa ajabu hivyo, nilianza kuomba kuhusu kwenda Sing Sing, naye Bwana akaleta msaada. Siku chache kabla mkutano haujafunguliwa, Ndugu Munson, wa Kanisa la Kimethodisti la Twenty-fourth Street, ambako rafiki yangu, Dada Scott, nami tulikuwa tukienda mara kwa mara kwenye darasa lake, alikuwa mjini asubuhi moja, naye Bwana akamtuma aingie 135 Amity street, nilipokuwa nikiishi, huko New York.

"Basi, Dada Smith," akasema, "uko tayari kwa mkutano wa kambi?"

"Ninamwomba Bwana anifungulie njia."

"Basi, hizi hapa dola mbili za kukusaidia."

Hakika nilimsifu Bwana kwa ishara nyingine ya fadhili zake za upendo. Akimtaja kwa jina ndugu mmoja aliyekuwa mshiriki wa darasa lake, alisema kwamba familia yake ingenipa mahali pa kulala katika hema lao, kama ningependa, au ningeweza kupata pembe moja katika hema kubwa la mkutano. "Bwana asifiwe." Nikasema, "Amefanya mambo yote vema. Sasa, niambie jinsi ya kwenda, na habari zote."

Akafanya hivyo, akaondoka. Nikawa na wakati mzuri baada ya yeye kuondoka,

nikimshukuru Mungu kwa upendo wake wa ajabu kwangu. Yote yalikuwa mambo mapya kwangu, lakini mazuri mno kwa sababu niliuona mkono wa Bwana katika yote. Siku ikafika, nami na binti yangu mdogo Mazie tukaondoka kwenda kwenye mkutano wa kambi. Bwana alinipa marafiki wengi, akanifundisha masomo mapya. Nawakumbuka wapendwa wengi wa siku zile, ingawa wengi sana wamekwisha kwenda kukaa na Mungu. Mch. John Cookman, ambaye wakati ule alikuwa mchungaji wa Kanisa la Bedford Street, na Mch. Ndugu Head strum, yule mtu wa ajabu wa Mungu, Ndugu Moorehouse, na wengine kadhaa, walikuwepo. Jinsi ninavyomkumbuka vizuri John Cookman mpendwa; wakati ule alikuwa mwenye nguvu kubwa. Sina kipingamizi juu ya yeye kwenda Mbinguni kazi yake ilipokwisha, lakini kwa namna fulani nilijisikia kwamba angeweza kwenda salama vilevile kupitia Kanisa lile la zamani la Kimethodisti, ambalo baba yake na kaka yake Alfred, wa kumbukumbu iliyobarikiwa, walilipenda na kulitumikia kwa muda mrefu hivyo; lakini Bwana asifiwe, hata hivyo hakuna madhehebu Mbinguni. Haleluya! Lo, Mji ule utajaa nafsi zilizooshwa kwa damu kutoka kila kabila, na lugha, na jamaa. "Kutakuwa na mkusanyiko gani wa watu siku ile!"

Kisha alikuwepo Ndugu Tom Sherwood, na Ndugu Knox, na King. Nyakati gani tulizokuwa nazo katika mikutano ya hema la polisi! Hema la Ndugu John McClain ndipo vijana walipofanyia mikutano yao. Huko ndiko nilipomwona na kumsikia kwa mara ya kwanza Laura Bowden (baadaye Bi Crane); wakati ule alikuwa katika kilele cha nguvu zake. Jinsi Bwana alivyoutumia ushuhuda wake na mawaidha yake kuwaokoa wengi, vijana kwa wazee! Sikuwa nimewahi kuona wala kusikia habari za mkutano wa vijana na watoto hadi wakati ule. Yote haya yalikuwa mapya mno kwangu, hata hivyo yalikuwa mazuri sana.

Siku moja Bi Butler, mke wa daktari, alipaswa kuzungumza juu ya kazi ya Zenana huko India, ambako yeye na mumewe walikaa miaka mingi sana. Bi Bowden alipaswa kusimamia Mkutano wa Vijana. Mkutano wa Bi Butler ulikuwa katika hema lililokuwa sehemu nyingine ya uwanja, nao ulikuwa wa wanawake peke yao. Nilitamani sana kumsikia Bi Bowden, kwa maana alikuwa wazi mno katika somo la utakatifu, nalo lilikuwa furaha ya moyo wangu, kisha nilitaka kumsikia Bi Butler akizungumza juu ya India. Sikuwa nimewahi kusikia hotuba ya mmishonari maishani mwangu. Wakati ule hatukuwa na Kazi ya Wanawake ya Misheni za Nje katika kanisa letu; lakini leo mambo ni tofauti, Mungu ashukuriwe.

Nikalifikiria jambo lote, nikaamua kwenda kwenye mkutano wa Bi Butler; yeye angeondoka, na Bi Bowden angekuwepo kwa muda mrefu zaidi, kwa hiyo ningepata nafasi nyingine ya kumsikia. Nikaingia kwenye mkutano wa Bi Butler; ulikuwa katika hema kubwa, lililojaa wanawake wazuri na wengi

waliovaa mavazi ya thamani, nikanyemelea kuingia mlangoni nikaketi nyuma yao. Bi Butler alikuwa na meza ndogo mbele yake; na juu yake miungu kadhaa mbalimbali ya kipagani, kama ile iliyoabudiwa India, nami sikuwa nimewahi kuona kitu cha namna hiyo kabla, lakini nikawaza haiwezekani kwamba wanadamu waabudu vitu vya kutisha namna hii kuwa miungu. Moyo wangu ukayeyuka, nikalia kwa uchungu nikawaza, "Lo, kama tu ningeweza kwenda nikaimba wimbo ule wa zamani unaojulikana sana, 'I am so glad that Jesus loves me' (kwa Kiswahili: Nafurahi sana kwamba Yesu ananipenda). " Wakati ule ulikuwa mpya nami nilikuwa nimeuimba sana, na Mungu alikuwa ameubariki kwa nafsi nyingi sana. Nikawaza, "Kama ningeweza kwenda kuuimba wimbo huu wote wangeokoka papo hapo," lakini lo, jinsi nilivyojua kidogo kuhusu ushirikina na desturi za kipagani!

Basi, nilikuwa na dola mbili na nusu tu duniani, nazo zilikuwa za kumnunulia binti yangu mdogo jozi ya viatu. Alikuwa ametembea huku na huko kwenye majani na viatu vyake vikaharibika ndani. Alikuwa akimtunza mtoto mdogo wa Bi Vico, nami sikupenda avae viatu vile visivyofaa kwa kutembea, kwa hiyo asubuhi iliyofuata nilipaswa kutuma mtu kijijini kuvinunua. Nikaketi nikimsikiliza Bi Butler. Aliwaomba wanawake wachangie kazi ya Zenana, akaeleza jinsi kiasi kidogo kingemtunza mwanamke wa Biblia kazini kwa mwaka mzima. "Lo," nikawaza, "kama ningekuwa nazo ningetoa dola ishirini."

Kukawa kimya, na ni wachache tu walioitikia ombi hili kati ya umati mkubwa uliokuwa hemani. Niliona ni jambo la ajabu sana. Baadaye wanawake wawili waliovaa kwa umaridadi wakasimama wakatoka nje. Walikuwa wamevaa kofia nzuri za Leghorn, zilizopambwa kwa lesi nyeusi pana, na shali maridadi za lesi nyeusi. "Lo," nikajiambia, "wanawake wale wanapaswa kutoa dola ishirini, lazima ni matajiri." Kisha, Bi B. alipoendelea kuzungumza, wengine walisimama wakaondoka, bila kutoa chochote. Jinsi nilivyohuzunika! Wakati huo huo Roho akaniambia waziwazi, "Toa zile dola mbili," nami nikasema, "Nitatoa."

"Ndiyo," Ibilisi akasema, "utaonekana vizuri sana ukienda kule juu na dola mbili tu; kama ungekuwa na tano angalau ingekuwa kitu."

Kisha nikaona aibu kutoa dola mbili, nikawaza laiti ningeweza kutoka nje tu.

Kisha akanidokezea, "Kama ungekwenda kwenye Mkutano ule wa Vijana usingejisikia vibaya hivi."

"Ndiyo," nikasema, "laiti ningalikwenda."

"Toa zile dola mbili," Roho akasema tena.

"Mtoto wako anahitaji viatu nawe huna zaidi," Ibilisi akasema. "Wajibu wako wa kwanza ni kwa mtoto wako."

Jinsi alivyomjali sana wakati ule!

Nikawaza nitoke nje, na nilipoanza kuondoka Roho akasema, "Mungu anajua kwa nini unatoka nje; ni kwa sababu hutaki kutoa zile dola mbili."

Lo, nilijisikia kana kwamba ningeweza kupiga yowe, basi nikapanda mbele kwa Bi Butler, nikilia kwa kwikwi kama mtoto, nikasema, "Bi Butler." Akanitazama nami nikasema, "Je, naweza kwenda India?"

"Laiti ungeweza," akasema kwa upole sana.

"Basi," nikasema, "utapokea dola mbili?"

"Ndiyo, nitapokea," akasema, "nitakupa na gazeti pia."

Lilikuwa "Heathen Woman's Friend." Sikuwa nimewahi kuliona kabla, basi nikaenda nikaketi, na lo, wimbi la utukufu likapita juu ya nafsi yangu, nikasema, "Bwana, nakushukuru, kwa maana naamini nimefanya lililo sawa."

Wakati huo huo Ibilisi akasema, "Mtu asiyewatunza walio wa nyumbani mwake ni mbaya kuliko mtu asiyeamini." Ilikuwa kama risasi, kwa maana yalikuwa katika Biblia, nami nilikuwa nimeyasoma, wala sikujua la kufanya. Nikafumba macho nikamwinulia Mungu moyo wangu nikasema, "Bwana, sielewi, lakini kwa namna fulani najisikia kwamba nimefanya lililo sawa." Kisha Bwana akatuma manyunyu mengine ya baraka nafsini mwangu. Lo, yalipenya mwili wangu wote kama mafuta na asali! Jinsi Bwana alivyokuwa mwema kwangu, tena wakati ule ule hasa. Haleluya! Mwokozi ulioje!

Saa nane na nusu mchana kengele ililia kwenye jukwaa kwa ajili ya mahubiri. Nikashuka polepole kiasi, na nilipofika huko mtu mmoja alikuwa akiomba dola ishirini au zaidi kwa ajili ya kuweka matangi ya maji juu ya kilima, ili yawe karibu zaidi kwa watu. Mnong'ono mpole ukanijia, "Toa zile senti hamsini."

"Utakuwa mpumbavu ukizitoa," Ibilisi akanidokezea, "kwa maana huenda mtu akakupa dola mbili; ndipo ungekuwa na zile senti hamsini ili uweze kununua viatu."

"Ndiyo," nikajiambia, "nadhani nimeguswa na mambo haya kwa kuyatazama na kuyasikia." Kwa hiyo nikafumba macho nikageuka ili nisitazame juu kikapu kilipopita. Lakini yule mtu akaja akapitisha kikapu chini kabisa ya uso wangu, nami nikainuka nikazitupa zile senti hamsini kikapuni nikasema, "Utukufu kwa Mungu kwa kukosa kitu, na haleluya kwa kila kitu, kwa maana bado ninaye Yesu;" na lo, wimbi la wokovu likapita nafsini mwangu, nikasema, "Bwana, nakushukuru kwa kunisaidia kufanya lililo sawa."

Baadaye mhubiri akaanza. Nikasikiliza. Mch. John Cookman alihubiri mojawapo ya mahubiri yake yenye nguvu juu ya utakatifu. Nilibarikiwa

sana; lakini kila mara Ibilisi angenishambulia nami ningesema, "Bwana, nisaidie; naamini nimefanya lililo sawa." Naye akanibariki zaidi tena. Ilikuwa vita; lakini Mungu na ashukuriwe atupaye kushinda.

Mkutano ulipokwisha nilikwenda hemani mwangu kuandaa chai yetu. Sasa ilikuwa yapata saa kumi na mbili jioni, na mara tu tulipoketi na kuanza kula sauti iliita kutoka nje:

"Bi Smith, Bi Smith, Babu anasema wewe na Mazie lazima mje mle chakula cha jioni."

Alikuwa mjukuu mdogo wa Baba Brummell mwema, yule mzee.

"Billy, mwambie babu yako namshukuru, lakini tunakula chakula chetu cha jioni na tutakuja wakati mwingine."

Nilidhani amekwisha kuondoka, lakini baada ya dakika chache akaita tena:

"Bi Smith, Babu anasema wewe na Mazie lazima mje huku mle chakula cha jioni."

Basi Mazie akasema, "Haya, Mama, ni afadhali twende."

Tulikuwa na mapichi yaliyokatwakatwa. Nikasema, "Tuyafanyeje mapichi yetu?"

"Aa," akasema, "tuyaache mpaka asubuhi."

"Sawa," nikasema. Basi tulipoingia katika hema la Ndugu Brummell mpendwa akasema, "Karibu, Dada Smith, keti hapa," akionyesha kiti. Sitausahau kamwe uso wake wa upendo na wema. Tukapita tukaketi mezani. Nilipogeuza sahani yangu, chini yake kulikuwa na noti tatu za dola moja moja, senti hamsini zaidi ya nilivyokuwa nimetoa. Basi Shetani mzee alichapwa safari ile! Bwana asifiwe! Ndiyo sababu alinishambulia hivyo wakati wa ibada ya mahubiri, lakini jinsi Yesu alivyoniokoa kwa upole kutoka mkononi mwake! Jina lake lisifiwe milele!

Na hii ni mara moja tu kati ya nyingi ambazo ameniokoa. Ee Bwana, nitakusifu.

Baada ya kumpa Bi Butler zile dola mbili, asubuhi iliyofuata nilituma mtu mjini akanunua viatu vya binti yangu mdogo kama nilivyokuwa nimekusudia. Saa saba mchana Dada Jane Fee aliniambia, "Twende mahali fulani tunapoweza kupata utulivu kidogo na kuomba pamoja."

Tukachukua Biblia zetu tukaenda mbali na uwanja, katika bustani ya zamani ya miti ya matofaa. Tukapata mti mkubwa usioonekana na watu, na karibu mahali pasipofikiwa na sauti zao. Hapo tukaketi tukasoma Neno. Lo, jinsi lilivyokuwa tamu! Tulilia pamoja, tukaomba, tukamsifu Bwana, tukamjulisha haja zetu, naye akatusikia

sisi. Baada ya kukaa saa moja, tukarudi uwanja wa kambi. Kwa kuwa nilikuwa nimekula kifungua kinywa kidogo tu, na sasa ilikuwa saa nane mchana, nilikuwa nikijisikia njaa sana!

Tulipokuwa tukishuka katika mojawapo ya njia za uwanja, mabwana wawili walikuwa wamesimama wakizungumza. Tulipowafikia mmoja wao akanyoosha mkono wake akaniambia, "Huyu ni Dada Amanda Smith, nadhani."

"Ndiyo," nikasema, "ndilo jina langu, bwana."

"Nimesikia habari zako mara nyingi. Basi, Dada Smith, unaendeleaje?"

"Aa, vizuri sana; Bwana ananitunza."

"Basi, umekwisha kula chakula cha mchana?" akauliza.

"Hapana," nikasema, "bado."

"Hizi hapa dola mbili. Nenda kule, (akionyesha hema moja); lile ni hema la Ndugu C. Nimetoka kula chakula changu cha mchana sasa hivi, nao wana meza nzuri."

Nikamshukuru kwa moyo, nikamsifu Bwana.

"Lakini," nikasema, "sitazila dola hizi mbili zote; kutakuwa na chenji. Nitakupata wapi?"

"Aa, usijali hilo," akasema, "unaweza kubaki nazo; zitumie kadiri zitakavyotosha."

Hivyo Bwana alikuwa mchungaji wangu siku ile.

Saa kumi na mbili jioni kulikuwa na mkutano wa maombi uliofanyika kwenye hema lililoitwa la Second Street ya zamani, au hema la Polisi. Ndugu King, Ndugu Smith na wengine kadhaa walishiriki. Mungu alikuwa katikati yetu. Bwana alitusaidia katika kuimba, kuomba na kutoa mawaidha. Jinsi ilivyo baraka kuwakumbuka marafiki zetu wa zamani! Ndugu Tom Sherwood, na "Amina" yake kuu, na "Mhimidi Bwana," na "Utukufu kwa Mungu," alivyokuwa akiufanya msitu uvume mara nyingi alipoyapaza kwa sauti.

Asubuhi iliyofuata, mwisho wa mkutano wa maombi wa alfajiri, nilikuwa nimesimama nikizungumza na mtu fulani, bwana mmoja akanijia akasema, "Umekwisha kula kifungua kinywa?"

"Hapana," nikasema, "bado."

"Basi, mimi ninarudi nyumbani; nina tiketi kadhaa za chakula, na nadhani Bwana anataka nikupe wewe. Zitatosha hadi mkutano wa kambi utakapofungwa."

"Namshukuru Mungu, nami nakushukuru wewe," nikasema; "lakini kwa kuwa mimi ni mwanamke mweusi huenda wakakataa nile chakula changu katika hema lile."

"Sidhani watakataa," akasema; "sidhani kutakuwa na pingamizi lolote, lakini nitakwenda kuona."

Basi akaenda; na ilikuwa sawa kabisa. Walitutendea mimi na binti yangu kwa wema mwingi; na siri yake ilikuwa kwamba walikuwa Wakristo wa kweli wenye bidii.

Haya ni baadhi ya matendo ya Bwana, nayo ni ya ajabu. Haleluya! Nami hakika niliimba kwa roho, na kwa akili.

"Kwa njia moja au nyingine Bwana atatoa riziki;
Huenda isiwe njia yangu, huenda isiwe njia yako,
Lakini kwa njia yake mwenyewe, Bwana atatoa riziki."

Nami nikaanza kumtumaini kwa baraka za mwili pamoja na za kiroho kama nilivyokuwa sijawahi kufanya kabla. Na lo, jinsi Bwana wangu alivyokuwa mwaminifu! Jinsi alivyonibariki, na kubariki yale machache yote niliyomfanyia!

Sikuwa nimezoea kushiriki katika mikutano, hasa wazungu walipokuwepo, na nilikuwa na woga na haya iliyonitatiza sana; lakini kila nilipoitwa, ningemwomba Bwana anisaidie, na kuniondolea woga; naye alinisaidia kila mara.

Nakumbuka Jumapili moja, katikati ya saa za ibada ya asubuhi na ya jioni, palikuwa na mkusanyiko mkubwa wa watu. Wakati ule nilikuwa na sauti nzuri, na niliweza kuimba kwa sauti kubwa sana. Bi L. aliniomba niende hemani kwake, na nilipokuwa njiani wengi walinizunguka wakaniomba niimbe. Karibu pale palikuwa na kisiki kikubwa. Ndugu Smith, kiongozi wa darasa katika Kanisa la Second Street ya zamani, New York, akaita, "Dada Smith, panda juu ya kisiki kile ili watu wakusikie vizuri zaidi. Wakati huo kulikuwa na umati wa watu wapatao mia nne ulionizunguka. Baada ya kuimba wimbo mmoja au miwili, mmoja wao ukiwa unajulikana sana na umewabariki wengi—

"Nitakacho, nitakacho,
Ni imani zaidi kidogo kwa Yesu."
Ndugu Smith akasema, "Dada Smith, kwa nini usiwaeleze watu habari zako; jinsi Bwana alivyokuokoa."

Nami nikamwomba Bwana anisaidie kama ni mapenzi yake nimheshimu kwa kukiri yale aliyonitendea. Nikajisikia kwamba angenisaidia, kwa hiyo nikamtumaini nikathubutu kunena. Nilipokuwa nikiendelea moyo wangu ukawa na joto, na nguvu za Roho zikakaa juu yangu, na wengi wa watu wakalia, wakaonekana

kuguswa sana na kuvutiwa, kama walivyokuwa hawajawahi kabla. Mungu, naamini, aliubariki mkutano ule kwenye kisiki kile kikubwa katika Uwanja wa Kambi wa Sing Sing wa zamani. Jinsi yote yanavyoonekana halisi kwangu sasa ninapoyatafakari, ingawa ilikuwa zamani sana. Siku moja au mbili zaidi na mkutano wa kambi ukaisha, nami na Mazie tukawa melini tukirudi nyumbani New York, kwenye nyumba yangu mpendwa, iliyokuwa vyumba viwili vidogo upande wa nyuma wa 135 Amity street, ambayo sasa inaitwa Third street, juu kidogo ya Sixth avenue. Naiita nyumba yangu mpendwa kwa sababu Bwana alikuwa amelijibu ombi langu humo mara nyingi sana, na kuibariki nafsi yangu mwenyewe, na kuifanya kuwa mahali pa kuzaliwa kwa nafsi nyingi. Vyumba vile viwili vidogo vya darini vitakuwa vipenzi kwangu daima, nami najisikia kusema, kama mmoja wa zamani: "Nikikusahau wewe, mkono wangu wa kuume na usahau ustadi wake; nisipokutanguliza wewe juu ya milima yote mizuri ya Marekani, Uingereza, Uskoti, Roma, Misri, au Afrika."

"Hapa nasimika Ebenezeri yangu,
Hadi hapa kwa msaada wako nimefika,
Natumaini kwa mapenzi yako mema
Kufika nyumbani salama." Amina.