Mwito Wangu wa Kwenda Nje

Ilikuwa Novemba, 1869. Mungu alikuwa ameniongoza waziwazi hadi wakati huo, akiithibitisha kazi yake kupitia kwangu nilipokuwa nikienda huku na huko—mara Brooklyn, kisha Harlem, kisha Jersey City. Yote haya yalikuwa miongoni mwa watu wangu mwenyewe, na katika makanisa yetu ya watu weusi, ingawa mara nyingi pia nilikwenda kwenye Second Street ya zamani, Norfolk Street, Willett Street, Bedford Street, na kwenye makanisa mbalimbali ya Kimethodisti ya wazungu, kwenye mikutano ya darasa na mikutano ya maombi; lakini, kwa kulinganisha, nilikuwa kidogo sana pamoja na wazungu. Sehemu kubwa ya kazi yangu ilikuwa miongoni mwa watu wangu mwenyewe. Wakati huo walikuwa wachache tu kati ya wachungaji wetu waliokubali wanawake kuhubiri au kushiriki kwa namna yoyote, namaanisha hadharani; lakini, Mungu ashukuriwe, sikuzote walikuwako wanaume wachache waliothubutu kusimama upande wa uhuru wa mwanamke katika jambo hili, ikiwa Mungu amemwita. Miongoni mwao, nakumbuka, walikuwa Henry Davis, Mch. James Holland, Mch. Joshua Woodland, Mch. Joseph H. Smith, na Mch. Leonard Patterson, na wengineo—lakini sasa mambo ni tofauti. Tuna mashemasi wanawake, na viongozi wanawake, na wanawake katika idara zote za kazi ya kanisa. Mungu kwa rehema yake atuokoe na udini mtupu wa siku hizi, na aturudishe kwenye hali ya kiroho na nguvu ya zamani waliyokuwa nayo akina baba na akina mama. Mara nyingi ninapotazama nyuma na kulinganisha yaliyopita na ya sasa, najisikia kusema: "Bwana, tuokoe, tunaangamia."

Kadiri Bwana alivyoniongoza, nilifuata, na siku moja nilipokuwa nikiomba na kumwomba anifundishe nifanye nini, niliingiwa moyoni kwamba nilipaswa kuondoka New York na kwenda nje. Sikujua niende wapi, kwa hiyo jambo hilo lilinisumbua, nikamwomba Bwana anipe nuru, naye akanipa maneno haya: "Nenda, nami nitakwenda pamoja nawe." Maneno yale yale aliyompa Musa, miaka mingi sana iliyopita.

Nikasema, "Bwana, niko tayari kwenda, lakini niambie niende wapi na

nitakutii;" na neno likaja wazi na dhahiri, "Salem!" Nikasema, "Salem! Mbona, Bwana, simjui mtu yeyote huko Salem. Ee Bwana, tafadhali nisaidie, na kama hii ni sauti yako inayosema nami, nionyeshe wazi niende wapi." Na tena likaja, "Salem."

"Ee Bwana, wewe wajua sijawahi kwenda Salem, nimesikia tu kwamba kuna mahali kama hapo."

Nikakumbuka kwamba miaka mitano kabla, nilipokuwa nikiishi Philadelphia, nilikuwa katika Kanisa la Bethel asubuhi moja, na mchungaji akatangaza kwamba mkutano wao wa robo mwaka ungefanyika Salem Jumapili iliyofuata. Sikuweza kwenda —nilikuwa nimeajiriwa kazini—hayo tu ndiyo niliyokuwa nimesikia kuhusu Salem, au niliyojua. Nikasema: "Ee Bwana, usimwache Shetani anidanganye, nionyeshe wazi kabisa, na kama hii ni sauti yako, sema nami tena, tafadhali Bwana, lifanye wazi, ili nielewe, nami nitakutii. Sasa, Bwana, nangoja kukusikia ukisema nami, na kuniambia niende wapi," na nikasikia lile neno likija, nikaogopa, ilionekana kana kwamba Bwana angenipiga chini, nikajikunja kana kwamba najificha, na neno likaja kwa nguvu, "Salem," nami nikasema, "Bwana, inatosha, nitakwenda."

Wiki chache zikapita. Lo, jinsi nilivyojaribiwa hadi kiini kabisa kwa kila namna. Kodi yangu ya nyumba ilikuwa dola tano kwa mwezi, nami nilitaka kulipa miezi miwili kabla sijaondoka. Niliomba na kumwomba Bwana anisaidie kufanya hivyo. Ilikuwa ajabu jinsi alivyonisaidia. Nilihitaji jozi ya viatu. Nilimwambia Bwana kwamba nilikuwa tayari kwenda na viatu nilivyokuwa navyo kama angetaka hivyo, lakini soli zake zilikuwa zimetoboka, nikasema: "Bwana, wewe wajua nikilowesha miguu nitaugua; sasa, kama ni mapenzi yako nipate viatu, ama unipe kazi fulani ya kufanya ama umtie mtu moyoni anipe fedha za kununulia viatu." Na maneno haya yakaja moyoni mwangu kutoka kwa Mungu: "Ukiweza kuamini, yote yawezekana kwake aaminiye." Nikasema, "Bwana, viatu ni vyangu," nami nikavivaa kwa kweli kama nilivyowahi kuvaa jozi ya viatu maishani mwangu! Lo, jinsi ilivyokuwa halisi. Nilividai kwa imani. Nilipoinuka nilitembea huku na huko na kuhisi kwamba kwa kweli nilikuwa na viatu vile vile nilivyoviomba miguuni mwangu. Lo, jinsi ilivyo kweli ahadi ile iliyobarikiwa—"Yo yote myaombayo mkisali, aminini ya kwamba mnayapokea, nayo yatakuwa yenu." Naijua kweli hiyo. Haleluya!

Siku tatu hivi baadaye nilimwambia rafiki yangu, Dada Scott, "Nataka kwenda Seventh street kabla sijaondoka, kwa maana nimewaahidi marafiki fulani tangu Mkutano wa Kambi wa Sing Sing, nami

sijawahi kupata nafasi ya kwenda, na lazima niende kabla sijaondoka." Siku iliyotangulia ilikuwa siku ya Shukrani (Thanksgiving), nami nilikuwa ng'ambo huko Jersey City nikimsaidia Ndugu Lewis. Alikuwa na mkutano kanisani siku hiyo, kwa hiyo huko Seventh street tulikuwa na mkutano mzuri wa maombi na ushuhuda. Mch. John Parker ndiye aliyekuwa mchungaji. Bwana alinisaidia kusema, nami nikawaambia kwamba Bwana ameniambia niende Salem, nami nilikuwa naenda, na nilikuwa nimekuja tu kusema, "Hamjambo, na kwaherini." Mkutano ulipokwisha marafiki walinizunguka wakasema, "Mbona, Dada Smith, ulikuwa wapi jana? Tulikutazamia. Tulikuwa na hotuba nzuri sana ya Shukrani." Mwingine akasema, "Njoo kwenye darasa langu." Nikasema, "Asante, lakini siwezi sasa; lazima mngoje hadi nitakaporudi; nimepata amri kutoka juu niende."

Baba Brummell mpendwa, yule mzee, alipokuwa akitoka alisema, "Kwaheri, Dada Smith." Alinipa mkono na kutia kitu ndani yake. Nilimshukuru nikakitia mfukoni, kisha nikaenda nyumbani. Nilipokuwa nimeketi karibu na moto nikiota moto—nilikuwa nimesoma sura yangu katika Biblia, nami nilikuwa nimeketi nikiwaza kuhusu mkutano—nilianza kusinzia sana na kuona usingizi. "Basi, nikawaza, lazima nijiandae kwenda kulala." Wakati huo huo wazo likanijia, "Afadhali uangalie ni fedha gani zile alizokupa Baba Brummell."

"Ndiyo," nikawaza. "Nilikuwa nimesahau hilo."

Nikatia mkono mfukoni na kuzitoa; kulikuwa na noti moja ya dola mbili na noti tatu za dola moja. Nikazitandaza mezani na kuzihesabu. Ilikuwa mara ya kwanza maishani mwangu kupewa fedha nyingi kiasi hicho, bure tu, hivi hivi, nikadhani lazima nimekosea kuhesabu, kwa hiyo nikazihesabu tena. Ndiyo, kwa kweli zilikuwa dola tano. Kisha nikasema, "Hakika nimekosea; nimelala usingizi, nadhani;" basi nikajifikicha macho na kutembea huku na huko sakafuni, nikarudi na kuzihesabu tena. Ndiyo, kwa kweli zilikuwa dola tano, nami nikasema, "Basi, imekuwaje?" Wakati huo huo sauti ikanong'ona, "Unajua uliomba kuhusu viatu vyako."

"Lo," nikapiga kelele, "Ndiyo, Bwana, sasa nakumbuka. Bwana asifiwe! Lo, Bwana asifiwe!"

Nilifurahi sana hata nikashindwa karibu kulala. Lilikuwa ni tendo la Bwana, nalo lilikuwa la ajabu. Amina.

Baada ya kuamua kuutii mwito huo na nilipokuwa nikijiandaa kwenda, Shetani alinishambulia vikali nilipokuwa nimesimama nikipiga pasi na kumwomba Mungu kwa bidii. Alisema: "Yesu alipowatuma wanafunzi wake

aliwatuma wawili wawili, na sasa wewe unakwenda peke yako; watasema unakwenda kutafuta mume, kama wengine."

Kisha nikawakumbuka wengi niliowajua waliokwenda nje na kwa kweli wakaolewa, baada ya muda; lakini hilo lilimhusu nini yule Mshitaki wa zamani, naye alikuwa na shauri gani nalo? Lakini wazo hilo lilikuwa geni kwangu kiasi kwamba nililia kwa sauti, "Wewe wajua huo ni uongo. Wewe wajua nataka tu kufanya mapenzi ya Mungu."

Mjaribu alinisumbua sana hata nikaweka pasi yangu chini nikaingia chumbani nikapiga magoti nikasema, "Bwana nisaidie, na umchague mtu wa kwenda pamoja nami, kama wataka niwe na mwenzi. Bwana, ningependa Dada Scott aende; namjua na kumpenda; tungeweza kuelewana vizuri sana; lakini ana familia naye hawezi kwenda. Kisha yuko Dada Bright, huko Philadelphia, na wengine ninaowajua. Kama ningewachagua mimi huenda tusipatane rohoni, na hivyo tusingeelewana; kwa hiyo, Bwana, ukinielekeza kwa yule utakayemtaka, yote yatakuwa salama; na sasa, Bwana, nangoja mbele zako kwa bidii kusikia neno lako kwangu." Na maneno haya ya Yesu yakanong'onwa waziwazi kama sauti ya baba kwa mtoto wake, nayo yakasema: "Je, sikukuambia kwamba nitakwenda pamoja nawe?" Na mara moja nikakumbuka alichokuwa amesema kabla—"Nenda nami nitakwenda pamoja nawe."

"Lo, ndiyo, Yesu," nikasema; "kweli ulisema hivyo." Nilikuwa nimesahau; nami nikainuka nikiwa nimejaa furaha na amani. Bwana asifiwe kwa ushindi!

Siku chache baadaye nikaondoka kwenda Salem, New Jersey. Nilikaa wiki moja huko Philadelphia, na nilikaribia kukata tamaa na kutokwenda; ingawa Mungu alikuwa amejibu maombi waziwazi, na kunifanyia yote kuwa wazi kabisa. Lo, udhaifu na upuuzi wa wanadamu maskini. Bwana, utuhurumie kwa ajili ya Yesu. Amina.

Lo! jinsi mtu anavyopaswa kuacha mambo mengi aliyojifunza ili ajifunze mapenzi ya Mungu kwa ukamilifu zaidi, niliondoka New York kwenda Salem, mahali ambapo Mungu alinituma kwanza, Novemba, 1869, nikarudi Juni. Katika miezi hiyo niliyokuwa mbali, rafiki yangu, Dada Scott, alikuwa amepitia majaribu mazito—yenye utata mkubwa—yasiyoweza kuelezwa; ni wale tu waliowahi kuyapata wanaoyajua. Mimi nilijua mengi. Yeye nami tuliandikiana barua, nami ningeomba na kumshauri asimame imara; Mungu angemsaidia. Lakini mambo yakazidi kuwa mabaya, nami nadhani Shetani alimtia hofu. Mumewe, alipokuwa na hasira kali, alikuwa akitoa vitisho vilivyomwogopesha. Aliponiandikia na kuniambia, nilisema, "Ibilisi anataka kukutisha; siamini kwamba kuna mtu atakayekuua; simama imara."

Yeye alidhani ningepaswa kurudi nyumbani na kusimama pamoja naye, lakini nilijua Bwana hakutaka nijiingize katika ugomvi wa mume na mke, kwa hiyo ilikuwa vyema kwamba nilikuwa mbali. Nilisema, "Scott, kila jicho liko juu yako kuona jinsi unavyosimama, na kama neema ya utakaso inafaa kwa lolote, huu ndio wakati wako wa kuijaribu. Usiiache nyumba yako." Hivi ndivyo nilivyoandika, nami nadhani sivyo alivyotarajia. Tangu wakati huo roho ya barua zake kwangu ilionekana kubadilika sana. Nilihisi kwamba hakuwa yule yule rohoni. Kisha, akitiwa moyo na mwanawe aiache nyumba yake, alifanya hivyo akahama, pamoja na watoto watatu, akaenda kukaa kule Minnetta street. Ingawa nilihisi amebadilika, nilimpenda sana hata nikawaza, "Nitakapofika nyumbani na kumwona na kuzungumza naye nitaweza kueleza na kuweka kila kitu sawa; atanielewa na upesi atakuwa sawa." Kwa hiyo Juni nilijawa na tumaini na matazamio, kwa maana sikudhani ningeweza kuishi New York bila urafiki na upendo wa zamani wa dada S. Alikuwa amehama kutoka Minnetta street kwenda Dominick street, na baada ya kupanga kidogo chumba changu nilikuwa siwezi kungoja kumwona. Nilikuwa nikitabasamu peke yangu na kuwaza jinsi atakavyofurahi kuniona, na atakavyosema; na yote yalikuwa halisi kabisa; lakini lo, waza jinsi nilivyovunjika moyo na kushangaa. Nilipokwenda alikuwa baridi na rasmi sana. Lo, jinsi moyo wangu ulivyozama. Nilimweleza kila kitu nilichojua kwamba zamani kilimvutia. Alisikiliza, nami nikaona alijitahidi kuwa kama alivyokuwa, na hilo liliniumiza sana; nilimjua vizuri mno. Nilimweleza kwa nini nilimwandikia kama nilivyoandika, na kwamba nilidhani, kwa kuwa alikuwa amepitia mengi kwa miaka mingi hivyo, angeweza kuvumilia kidogo zaidi, nami niliamini Mungu angemsaidia na kumtoa akiwa mshindi. Niliona kwamba Ibilisi alikuwa amemfanya aamini kwamba sikumjali, na sikuwa na huruma naye. Tulizungumza hadi saa sita usiku; kisha, kwa kuwa sikuzote tuliomba tulipokutana, nikasema basi, na tuombe. Tulipiga magoti; mimi niliomba, lakini yeye hakuomba. Niliondoka na moyo mzito, na chini ya jaribu la kutisha.

"Lo!" nikawaza, "kama Scott amenigeukia baada ya miaka hii yote ya urafiki wa kusaidiana, nitafanya nini?" na ikawa kama Petro alivyotembea juu ya maji. Nilikuwa nimeondoa jicho langu kwa Yesu, nikaanza kuzama, na kadiri nilivyolifikiria ndivyo nilivyozidi kuzama. Nilimtembelea tena nikamsihi aje kuniona. Nilipita kwake tena, nikasema, "Nimekuwa nikitamani uje, ili tupate wakati wa kuomba pamoja," lakini alitoa udhuru fulani, ambao nilijua haukuwa kama rafiki yangu wa zamani. Jinsi nilivyolia na kuomba;

nilidhani litaniua, lakini sasa naona lilimaanisha nini. Mungu alitaka kunitenga kwa ajili yake mwenyewe, nami nilipaswa kuachishwa. Lo, ni jaribu zito kama nini. Baada ya siku moja au mbili alikuja. Nilikuwa nikipiga pasi naye akaketi kwenye kizingiti cha mlango. "Lo," nikasema, "ingia ndani," lakini hakutaka akaondoka bila kusema neno lolote kuhusu maombi, nami nikasadiki kwamba roho halisi ya rafiki yangu mpendwa wa miaka mingi ilikuwa imetoweka—ni mwanamke tu aliyekuwepo. Lo, huzuni ya ile roho nyingine, jinsi inavyodumu hata leo. Nilijaribu kumtwika Bwana mzigo wangu kwa kufunga na kulia na kuomba, lakini, lo, kwa wiki kadhaa nilitembea gizani na Shetani akanishtaki. Nilichunguza nia yangu kuona kama shauri nililotoa ndilo lililosababisha, hapana, nilihisi nilikuwa sahihi. Basi, kwenda na kuendelea kuzungumza na kujaribu kumrudisha rafiki yangu kwenye urafiki wake wa zamani—ilionekana kwamba sivyo Bwana alivyotaka nifanye, lakini kwa nini giza hili lilikuwa limetanda juu ya roho yangu. Nilisema, "Ee Bwana, nisaidie!" Sikuonekana kuweza kuomba, nilionekana kana kwamba sina roho ndani yangu. Hata hivyo sikuweza kuhisi hukumu yoyote iliyo wazi, lakini, lo, nilikuwa katika hali gani! Nilijua sikuwa nimemnyang'anya Mungu chochote cha kujiweka kwangu wakfu, lakini, lo, nilikuwa na tatizo gani, sikuweza kujua. Nyakati nyingine nilipokuwa na majaribu haya rafiki yangu alikuwa akija nasi tukiomba pamoja na kupata ukombozi, lakini sasa, sikuwa na hata mtu mmoja wa kunisaidia, nami sikuweza kushinda. Kuna nyakati ambapo mtu anahitaji msaada ili ashinde mbele za Mungu, lakini mimi sikuwa na msaada, na Ibilisi akasema, "Unaona, kama ungekuwa umetakaswa kikamilifu, ungeweza kuomba, lakini umemhuzunisha Roho kwa namna fulani, na ndiyo sababu Mungu hakujibu."

Lo, jinsi yote yalivyoonekana halisi, na hata hivyo kwa namna fulani nilijua si kweli. Niliogopa kumwambia mtu yeyote. Shetani alisema, "Ukimwambia mtu yeyote watadhani umerudi nyuma, hujawahi kusikia mtu yeyote aliyetakaswa akiwa na giza kama hilo."

"Hapana, sijawahi." Kwa hiyo nilikwenda mikutanoni, na kusema yale niliyoyajua ya upande mzuri kwa hofu kwamba watu wangedhani nimerudi nyuma kweli kweli. Nadhani watu waliotakaswa wanapaswa kusimulia upande ule mwingine pia, kwa maana si dalili kwamba unarudi nyuma kivuli kinapopita juu ya roho yako, hata baada ya kutakaswa kabisa; lakini mimi nilikuwa mjinga wala sikujua kwamba maswali haya yalitoka kwa Ibilisi. Lo, jinsi anavyoweza kujigeuza awe mfano wa malaika wa nuru ili kudanganya.

Binti yangu mdogo alikuwa amekwenda kuishi Philadelphia na familia nzuri sana, nami nilikuwa na shughuli nyingi nikimalizia gauni ili nimpelekee

yeye. Nilikuwa nimepokea barua kutoka kwake punde tu, naye alikuwa akiendelea vizuri sana. Nilipokuwa nimeketi na moyo wenye huzuni na mara kwa mara nikitamani kwa kweli ningeweza kujihukumu ili nipate njia ya kumkaribia Mungu, kwa maana nilihisi kwamba kama ningeweza kuhisi hukumu yoyote, basi hakika ningeweza kuomba; ghafla wazo likaja, nenda Dominick street kwenye mkutano wa utakatifu wa Bi Clark. Dada Clark alikuwa akifanya mkutano huu kila Alhamisi alasiri nyumbani kwake. Nikasema, "Lo, nina shughuli nyingi mno, nataka kumaliza gauni hili," lakini usadikisho mzito ukanishika nikahisi lazima niende, basi nikainuka nikaenda. Nikaanza kujisikia mwepesi kidogo. Nikasema, "Nadhani Bwana atanibariki leo."

Niliingia mkutanoni, walikuwepo watu wengi kiasi, na kama dakika tano baada ya kuingia chumbani lile banguko la kutisha la giza likanijia tena, nikaanza kulia. Lo, jinsi nilivyolia kwa uchungu; moyo wangu ulikuwa umevunjika. Wimbo ukatangazwa. Nilikuwa nimeketi karibu na Dada Clark. Kabla tu ya ubeti wa mwisho kuimbwa, Ibilisi akasema, "Sasa watakuomba uombe, nawe unajua huwezi;" nami nikasema, "Hapana, siwezi kuomba."

Kweli kabisa, walipopiga magoti, Dada Clark akaniambia, "Dada Smith, omba." Sikuzote nilikuwa nimeweza kuomba kabla na baada ya kutakaswa, lakini nilijaribu, nikashindwa. Mtu mmoja akasema, "Amina, Bwana, mbariki Dada Smith."

Walidhani nimepata baraka na nilikuwa na furaha sana. Kwa hiyo nilijaribu mara ya pili kuomba, lakini sikuweza. Kisha mara ya tatu, nikashindwa tena. Lo, sikuweza kuomba.

"Dada Clark," nikasema, "omba wewe, mimi siwezi," naye akaomba, kama alivyoweza siku zile, kwa maana alikuwa hodari sana katika maombi. Kisha tukainuka. Niliketi nikilia kwa kwikwi kama mtoto mchanga, nikisikiliza shuhuda na kutumaini japo mwali mmoja wa nuru uingie akilini mwangu, iliyokuwa na giza hivyo. Baada ya watu kadhaa kusema, niliinuka nikakiri yote niliyoyajua. Nilikuwa nimekwenda Philadelphia kumwona dada yangu aliyekuwa mgonjwa sana na hakutazamiwa kupona. Niliondoka Jumamosi usiku kwa gari la moshi la saa sita usiku nikafika saa kumi na moja alfajiri Jumapili; nikaondoka tena Jumapili usiku, saa sita, nikafika Jersey City saa kumi na moja alfajiri, kwa hiyo Ibilisi alikuwa ameniambia kwamba hiyo ilikuwa mojawapo ya sababu za giza langu. Kisha mara kadhaa nilikuwa nimetoka bila kuchukua vijitabu vyangu, kwa hiyo alisema hiyo ilikuwa sababu nyingine. Kisha nilikuwa na desturi ya kuamka kuomba mara moja au mbili usiku, lakini sikuwa nimefanya hivyo kwa usiku kadhaa, kwa hiyo alinishtaki kwa hilo. Wakati mwingine, baada ya kufanya kazi ngumu siku nzima, nilikuwa nimechoka, na baada ya kusoma somo langu la Biblia nilipiga magoti kuomba nikalala usingizi nikiwa magotini, na

sikuamka hadi kama saa nane usiku; kwa hiyo alinishtaki kwa hilo, lakini nilipomwomba Bwana anisamehe kwa hayo yote, ilionekana kana kwamba sauti ilisema, "Hapana, si hilo," nami nikasema "Bwana, ni nini?" Basi nikawaeleza dada hawa yote hayo. "Na sasa," nikasema, "nataka kujua kama yupo kati yenu aliyewahi kupata uzoefu kama huu, kwa maana sijui nina tatizo gani; tafadhali nisaidieni kama mnaweza. Je, watu waliotakaswa huwahi kupata uzoefu kama huu?"

"Hapana," walisema; walitikisa vichwa vyao na kuonekana wenye uzito mwingi, nami nikaketi, na kila dada aliyesema kwa zamu yake, aliungana na mshitaki wangu akanihukumu. Walisema kwamba bila shaka mambo haya yalikuwa makosa makubwa na ndiyo yaliyosababisha giza hili, na ajabu ni kwamba ingawa nilitaka iwe hivyo, hata hivyo kitu fulani kilionekana kusema, "Sivyo," nami nilijisikia kumwambia kila mmoja wao alipokuwa akisema, "Sivyo."

Kulikuwa na bibi mmoja aliyekuwa ameketi kule karibu na dirisha. Sitamsahau kamwe, ingawa siwezi kukumbuka jina lake. Hapo zamani alikuwa ametoka Uingereza, naye alikuwa rafiki wa Dada Clark. Alikuwa na nywele nyeusi sana; alizitengeneza kwa urahisi kabisa, mafundo madogo mawili kila upande; nilikuwa nikimjua vizuri sana kwenye mkutano wa Bi Palmer na kwenye Mkutano wa Kambi wa Round Lake. Mungu ambariki! Yeye ndiye aliyekuwa wa mwisho kusema siku ile, wote walikuwa wamemaliza isipokuwa yeye, na wote walikuwa wamenihukumu, lakini aliposimama kusema alinitazama akasema maneno haya kwa upole mwingi—sitayasahau kamwe, alisema: "Bwana ana shauri na Amanda Smith, nalo lazima limalizwe kati yake na Yeye peke yao." Na mwali wa nuru ukapita akilini mwangu, nikasema, "Asante, naona sasa." Mungu alinionyesha papo hapo kwamba nilikuwa nikimtegemea rafiki yangu, Dada S. Lo, jinsi nilivyokuwa nimefungamana naye, lakini mtego ukavunjika. Nilitoka nje, uteka wangu ukageuzwa, nami nikamsifu Bwana. Nilipofika nyumbani nilipiga magoti nikamshukuru Mungu kwa nuru ya kunionyesha nilipokuwa, kisha kwa machozi nikamsihi Bwana anikate nifunguke kutoka kwa Dada Scott. Nikasema, "Bwana, karibu kunaniua, lakini lo, niokoe, nikate nifunguke, hata kama itakubidi uniue, nikate nifunguke."

Lo, kulikuwa kufa kulikoje! Ilionekana kana kwamba moyo wangu ulikuwa umefungwa pande zote kwa kamba na kuachilia kungeniondolea uhai, lakini nililia, "Ee Bwana, nikate nifunguke," na ikawa kana kwamba mtu alikata kwa kisu zile kamba zilizozunguka moyo wangu, nami nikapumua kwa uhuru, nikasema, "Mungu ashukuriwe nimepata ushindi." Niliinuka nikamsifu Bwana, nikatembea huku na huko!

Nilikuwa karibu kuketi kushona nilipowaza, "Lazima

nitoke nikanunue stempu ya posta na kumwandikia binti yangu usiku huu, ili aipate asubuhi." Nikaondoka kwenda duka la dawa lililokuwa kwenye kona ya Fourth street na Sixth avenue. Nilipokuwa tu nikitoka Amity street kuingia Sixth avenue, nilitazama ng'ambo ya njia kule Cornelia street, nikamwona mtu aliyefanana kabisa na rafiki yangu Dada S. Alionekana kunitazama, nami nikamwinamia kichwa, na nilikuwa karibu kumwita, alipogeuza kichwa chake upesi, na hakuonekana kuniona hata kidogo. Nikawaza, "Lo, je, Scott amefikia hali ya kutotaka hata kusema nami?" Uchungu ukapita moyoni mwangu, na mara moja Shetani akasema waziwazi, "Sasa huna furaha yoyote."

"Hapana," nikasema, "hata kidogo."

"Wala huna raha."

"Hapana, yote yametoweka." Kisha kwa namna ya kunidhihaki akasema, "Uko wapi utakaso wako wote na utakatifu uliokuwa ukiusema?" Na hapo kwa mara ya kwanza nikatambua waziwazi kwamba ni Shetani mwenyewe aliyekuwa akinishtaki, nami nikasema, "Aha! Aha! Bw. Shetani, ni wewe, sivyo? Basi, sasa sikiliza, raha au bila raha, furaha au bila furaha, utakaso au bila utakaso, mimi ni mali ya Yesu!" nami nikaanza kuimba wimbo huu:—

"Damu ya Kristo hunitakasa,
Hunitakasa, hunitakasa,
Damu ya Kristo hunitakasa
Sasa hivi, ninapoamini."

Sikuimba kwa sauti kubwa. Mabwana na mabibi fulani walikuwa wakipita karibu nami. Walinitazama kwa namna ya kushangaa kidogo. Nilipokuwa nikiimba nilihisi ule mvuto na nguvu ya kishetani yenye chuki ikivunjika na kuniacha, kwa kweli kabisa kama nilivyowahi kuvua vazi na kuliweka kando. Nilionekana kumwona Ibilisi katika umbo la mbwa mdogo mweusi, mkia wake katikati ya miguu yake. Alionekana kunipita akishuka Sixth avenue. Sijui alikotoka. Hakuwa na mtu pamoja naye, lakini wakati ule ule nguvu hii ilipovunjika nilimwona mbwa huyu mdogo akipita.

Bwana alikuwa ameugeuza uteka wangu. Nilikuwa kama mtu aotaye ndoto. Kinywa changu kilijaa kicheko; sikuweza kuacha. Niliingia katika duka la dawa, na mwenye duka aliponiona nikicheka, naye akajiunga akaanza kucheka pia; alikuwa mnene, akatikisika mwili mzima. Nikasema, "Lo, bwana, nipe stempu ya senti tatu," nami nikacheka naye akacheka, nikatoka. Hakuniambia neno lolote, lakini, lo, jinsi alivyocheka. Nami vivyo hivyo. Niligeuka kurudi nyumbani. Nikasema,

"Nitashuka upande huu ninunue kidonge cha uzi nikiwa bado nje," na nilipofika tu mkabala na pale nilipokuwa nimeshambuliwa na Shetani awali, yeye alikuwa amevuka akawa upande ule mwingine. Akasema, "Lo, una furaha sana."

"Ndiyo, Bwana asifiwe!"

"Hujui mtoto wako anaendeleaje huko Philadelphia."

"Yuko salama; nimepata barua punde tu."

"Lo, watu wanakwambia hivyo, lakini hujui kama ni kweli!"

"Lo, lakini najua kama Mazie hangekuwa salama angeniambia."

"Basi wewe unataka kwenda kwenye mkutano wa kambi pia, nawe huna fedha."

Kisha nikamtambua tena yule Mshitaki wa zamani, nikasema, "Basi, hilo halikuhusu, mimi ni mali ya Yesu," nikaanza kuimba tena,

"Damu ya Kristo hunitakasa,
Sasa hivi, ninapoamini,"
naye akaondoka zake, adui yangu, na tangu siku ile hadi leo naonekana kuweza kumtambua anaponikaribia, haidhuru anakuja kwa umbo gani.

Ukikaa karibu na damu yeye huondoka upesi, na hakuna kitu kitakachomkimbiza upesi kama wimbo au ushuhuda wa nguvu ya damu.

"Utukufu kwa damu iliyoninunua,
Utukufu kwa nguvu yake ya kutakasa.
Utukufu kwa damu inayonilinda,
Utukufu, utukufu, milele."

Amina! Amina!

Muda fulani baada ya Bwana kuitakasa roho yangu, nilitaabishwa sana kuhusu Utatu. Sikuonekana kuweza kuelewa jinsi kunavyoweza kuwapo nafsi tatu zilizo tofauti, na bado zikawa moja. Niliwaza kila siku na kuomba nuru, lakini sikuonekana kupata msaada. Nilisoma Biblia, lakini msaada haukuja. Nilitaka kumuuliza mtu, lakini niliogopa kwamba wangenielewa vibaya na kudhani nilikuwa nikiingia katika ushupavu wa kidini, kwa kuwa roho hiyo ilikuwa ikijitokeza sana wakati huo. Ndugu Boole alikuwa mchungaji wa Kanisa la Seventeenth Street. Kwa kuwa nilikuwa nikiishi New York nilidhani kama ningeweza kumsikia akihubiri juu ya ubatizo wa Roho Mtakatifu, ningepata nuru na msaada, lakini Jumapili ile aliyopaswa kuhubiri juu ya somo hilo hilo sikuweza kuwapo. Nilikuwa nimeshughulika katika Kanisa la Janes Street

pamoja na Mch. Dkt. Hamlin, na hivyo ndivyo ilivyoendelea kwa wiki kadhaa baadaye. Nilimaliza kazi Janes Street, nikaenda Williamsburg kumsaidia Ndugu Hollis. Huko Bwana alitubariki sana sana. Watu wote walikuwa wema sana, lakini katika zile siku kumi sikukutana na mtu yeyote ambaye nilihisi ningeweza kumwamini kumuuliza maelezo hayo. Ndugu Richard Ryan alikuja Jumapili alasiri, akatoa ushuhuda wake wa jinsi alivyoingia katika baraka ya utakaso. Ulikuwa baraka kwa roho nyingi, nami nilipata msaada kidogo katika jambo moja au mawili, lakini kuuelewa Utatu bado lilikuwa fumbo kubwa kwangu. Tulifunga mikutano kwa utukufu mkubwa Jumapili usiku, na Jumatatu asubuhi nilirudi nyumbani New York, 135 Amity street. Vyumba vyangu viwili vidogo vya darini vilikuwa na vumbi jingi, kwa kuwa vilikuwa vimefungwa kwa wiki mbili, kwa hiyo jambo la kwanza nililofanya lilikuwa kufagia na kupangusa vumbi, na baada ya chakula kidogo cha mchana nikasema nitaosha vyombo vyangu na nitapiga magoti kuomba, nami nitakaa magotini hadi Bwana alifanye jambo hili kuwa wazi. Nilikuwa na kitambaa cha vyombo mkononi, na nilipokuwa nikitembea kuelekea dirishani sauti ilionekana kusema nami na kusema, "Kila baraka unayoipata kutoka kwa Mungu ni kwa imani." Nikasema, "Ndiyo,—na kama ni kwa imani, kwa nini isiwe sasa?"

Niligeuka nikapiga magoti kando ya sanduku kuukuu lililokuwa pembeni mwa chumba, nikamwambia Bwana kwamba nilitaka kuuelewa Utatu, na kwamba niliogopa ushupavu wa kidini, nami nilitaka alifanye wazi kwangu kwa ajili yake mwenyewe. Sijui niliomba kwa muda gani, lakini lo, jinsi roho yangu ilivyojazwa nuru chini ya ubatizo mkuu ulionijia. Nilikaribia kuanguka kifudifudi, lakini nilistahimili Mungu alipojifunua kwangu waziwazi hivyo, nami nimelielewa tangu hapo. Siwezi hasa kuwaeleza wengine, lakini Mungu alinifanya nilielewe hata sijawa na swali tangu hapo. Bwana asifiwe! Kisha akanionyesha mambo mengine matatu. Lo, ni ufunuo ulioje. Ubaba wa ajabu wa Mungu, undugu wa Yesu, uweza na upana wa upatanisho. Ulionekana kufagia hadi karibu kabisa na malango ya kuzimu. Niliona jinsi ilivyo vigumu kwa roho kupotea, na jinsi ilivyo rahisi kudanganywa kwa kuamini wokovu wa wote bila toba. Nilijawa na hofu kuu nikalia. Sikuthubutu kutikisika. Na sasa, ninapolifikiria, naonekana kuhisi yale mawimbi makuu ya utukufu yaliyochanganyika na hofu kuu yalipopita kwa nguvu ndani ya roho yangu, hata nafsi yangu yote ikaonekana kudunda kwa upendo na sifa. Mambo yote katika njia hizi yamekwisha kutatuliwa tangu wakati ule, na kama Eliya, nimeweza kuendelea kwa nguvu ya chakula hiki kwa zaidi ya siku arobaini.

Roho yangu ilijazwa upendo wake. Nilionekana kuwa nimevutwa kabisa na Yesu. Nikasema, "Lo, lazima nimwone kwa macho yangu mwenyewe;" lakini jinsi gani? Nikasema, "Kama ningeweza kufa na kwenda kwake ningefanya hivyo, lakini tuseme ningeishi miaka ishirini na kulazimika kungoja muda wote huo kabla sijaweza kumwona."

Ilionekana kwamba wazo hilo lilikuwa zito kuliko niwezavyo kustahimili, kwa hiyo nikaanza kuomba ombi hili: "Ee Bwana Yesu, jifunue," wala sikuomba maombi mengine yoyote mchana wala usiku kwa wiki moja. Tamaa hii moja ilikuwa imenila kabisa. Nilikuwa na dada watatu wa kikundi changu cha maombi (Band). Tulikuwa tukikutana mara moja kwa wiki. Niliogopa kuwaambia kwa hofu kwamba wangesema jambo fulani la kunizuia, kwa hiyo mtu yeyote alipokuja kuniona, walipokuwa wakizungumza ningeomba moyoni mwangu ombi hili hili, "Ee Bwana Yesu, jifunue." Niliomboleza kama mtu amwombolezeaye mama yake. Nilitaka kumwona Yeye aliyenitendea mambo mengi hivyo. Nikasema, "Lazima nimwone, lakini nitangoja mpaka lini?" Wiki moja ikapita, moyo wangu uombao ukiwa bado unatamani kumwona. Jumatatu asubuhi ikafika. Nilikwenda mahali hadi mahali kukusanya nguo za kufua, nikiomba mara kwa mara, kisha nikistaajabu na sasa nikilia, kwa maana nilitamani kumwona Kristo wangu mpendwa. Saa sita mchana, nguo zangu zilikuwa zimekusanywa, nami nilikuwa tayari kabisa kuanza kufua Jumanne asubuhi saa kumi na mbili. Jumatatu alasiri kikundi changu kilikutana nyumbani kwangu.

Kwa kuwa nilikuwa na mtoto mchanga na sikuweza kutembea huku na huko vizuri, wale dada watatu, Dada Scott, Dada Banks na Dada Brown, wote walikuwa wakija nyumbani kwangu; lakini siku hii hakuja hata mmoja wao isipokuwa Dada Scott. Alikuwa mwanamke mcha Mungu sana, aliyejaa imani na Roho Mtakatifu, naye alikuwa ameumizwa sana katika maisha yake ya nyumbani, kama mimi. Tulisimama pamoja katika dhoruba nyingi. Bwana asifiwe! Alasiri ile ilikuwa zamu yake kufungua mkutano. Kwa kawaida tulipokezana; mmoja angefungua kwa kutangaza wimbo, kusoma sura moja kisha kuomba. Kisha tungeelezana furaha zetu au huzuni zetu, ushindi wetu na kushindwa kwetu, kama tulikuwa navyo, na kama Shetani alitupiga, jinsi tulivyostahimili au kama tulikubali chini ya shinikizo, n.k., kisha tungeshauriana na kuombeana. Dada Scott alionekana kujua vizuri sana jinsi ya kukikaribia Kiti cha Neema, hata sikuzote nilihisi angesikiwa upesi zaidi, kwa hiyo nilifurahi kwamba ilikuwa zamu yake kuomba siku ile, na muda wote alipokuwa akiomba kilio kimoja cha roho yangu kilikuwa, "Ee Bwana Yesu, jifunue." Tulipiga magoti tukiwa tumepeana migongo. Dada Scott hakujua nilichokuwa nikikiombea, na alipokuwa akiomba, ghafla chumba kilionekana kujazwa na uwepo

mtakatifu, na alipoendelea nilihisi amemshika Mungu; ilikuwa kama mvumo wa mabawa, na Dada Scott akalia kwa sauti, "Ee Bwana Yesu, wewe uko hapa." Naye alikuwapo; nilimwona; aliingia kupitia mlangoni; ulikuwa wazi. Lo, je, naweza kumweleza, Yesu yule mpendwa, mzuri! Alionekana kusimama kama futi sita kwenda juu; akiwa na joho la zambarau lililolegea likipepea; nywele zake na ndevu zake nyeupe kama sufu; ndevu zake nzuri zilifunika kifua chake hadi kiunoni; uso wake ulikuwa mzuri kupita maelezo! Lo, karibu inanikata pumzi ninapoyaona yote tena! Alikuja akasimama kando yangu. Hakusema neno, lakini yote yalikuwa katika sura ya uso wake mzuri. Alionekana kusema, "Sasa nitazame; je, hili litakutosheleza?" Nililia kwa sauti, "Ndiyo, Bwana Yesu," nikanyoosha mikono yangu ili nimkumbatie, lakini akatoweka machoni pangu. Lo, utukufu wa saa ile sitausahau kamwe, na ninapofikiri unyenyekevu wa ajabu wa Mungu Baba kunijalia ombi kama hilo, mimi niliye mdudu maskini hivi, ilionekana kana kwamba ungevunja moyo wangu kabisa!

"Aliniokoa katika hali yangu ya kupotea,
Fadhili zake, lo, ni kuu mno!"

Na sasa, kama Ayubu, niko tayari kungoja siku zote za muda wangu niliowekewa hadi kubadilishwa kwangu kuje; nami nitakwenda kukaa naye na kumtazama milele na milele.

Wakati mwingine alijidhihirisha kwa namna hii: Nilikuwa nimesoma mahali fulani katika Wimbo Ulio Bora habari za mpendwa wangu kuwa kati ya manukato, na ilionekana kwangu kwamba uwepo wake ulikuwa karibu sana kiasi cha kuutambua hata nikahisi kana kwamba mtu alikuwa akitembea kando yangu. Moyo wangu ulikuwa ukifurika upendo kwake alipokuwa akizungumza nami mambo mengi, na mara kwa mara nilikuwa nikitazama kando kuona kama kweli ningeweza kumwona; lakini hapana, sikumwona mtu yeyote. Asubuhi moja nilipokuwa nimeketi karibu na dirisha nikimfikiria yeye na upendo wake mkuu kwangu, niliinua macho yangu, na nilipotazama kupitia kipazia cha dirisha cha mbao nilionekana kuuona uso wake mzuri ukinichungulia kupitia vipazia hivyo, nami nikalia kwa sauti, "Lo, achungulia akinitazama kupitia matundu ya dirisha; moyo wangu unaugua kwa mapenzi!"

"Huitosheleza nafsi yenye shauku, na nafsi yenye njaa huijaza mema." Zaburi ya 107, mstari wa tisa.

Usiku mmoja baada ya kuomba sana nilikwenda kulala na upesi nikasinzia. Ilionekana kana kwamba msalaba mzuri wa marumaru meupe uliwekwa kifuani mwangu. Ulikuwa baridi. Msalaba ulipokuwa umenibana kipaji cha uso nilihisi ubaridi wake, na uzito wake ukinibana.

"Lo," nikasema, "ni mzuri kama nini;" lakini, jamani, ulikuwa mzito mno. Mara moja nilionekana kuelewa maana yake yote, na mapenzi yangu yote yalionekana kuuzunguka. Niliamka, nalo lilionekana halisi kama uhai wenyewe.

Nilipokuwa nikitafakari na kumwomba Bwana anifundishe na kunipa nguvu ya kuubeba msalaba sikuzote, hata uwe mzito namna gani, nililala usingizi tena—na hata hivyo haikuonekana kana kwamba kweli nilikuwa nimelala; lakini nilijikuta mahali pageni; palionekana kama kanisa, na bado halikuwa kanisa. Nilipokuwa nimeketi nikingoja, kana kwamba nangoja watu wakusanyike, walikuwa wameketi mabibi watatu weusi waliovaa kwa mtindo wa kisasa sana na mabwana kadhaa weusi waliovaa nguo nzuri. Walikuwa wameketi katika chumba hiki kikubwa. Nilidhani walinitazama kwa uso wa dharau uliokunjamana walipokuwa wakilikagua gauni langu kuanzia kichwani hadi miguuni. Kisha wakaanza kunisemasema. Nilihisi hawakutaka niwe humo; lakini niliwainamia na kujaribu kuwa mchangamfu. Hawakunijali karibu hata kidogo. Jinsi nilivyojisikia kuumizwa; nikasema, "Laiti ningekuwa nje ya hapa." Wakati huo huo nilionekana kusikia kelele nje ya nyumba. Kulikuwa na baraza iliyotazama upande wa mashariki, kwa hiyo niliinuka nikatoka nje barazani. Nilipotazama juu, mwezi ulikuwa ukiangaza, nami nikatazama kidogo tu upande wa magharibi kuelekea upande niliposikia ile kelele iliyoonekana kuwa, nikaona kitu kikija—kilikuwa kama boriti kubwa, ingawa kwa umbo, mkono kamili, kama mkono wa kuume wa mwanamume! Niliuita mkono wenye nguvu. Nilitaka watu hawa wauone, lakini sikuthubutu kuwaambia, kwa hiyo nilisogea na kujaribu kuvuta usikivu wao kwa kuvuta gauni langu, nikidhani nitawavutia. Walicheka, lakini hawakuja. Mkono ulipofika juu ya kichwa changu—ulikuwa mawinguni, lakini niliuona waziwazi. Kuanzia begani hadi kiwikoni ulikuwa umefunikwa kwa manyoya laini, mazuri, meupe. Juu ya manyoya haya ulionekana kulala kichwa cha ndege mzuri, kama mdomo wa bata-maji mweupe (swan). Kilikuwa kimezama ndani ya manyoya hayo, na ingawa mwendo wa mkono ulikuwa na nguvu nyingi hivyo, kichwa hiki kililala kimetulia kabisa kwa amani. Ulipita ukaenda upande wa mashariki ukatoweka machoni.

Nilipokuwa nimesimama nikitazama na kustaajabia jambo hilo walionekana kuzuka simba wanne wakubwa. Lo! jinsi walivyokuwa wakali! Walinijia moja kwa moja, na ilionekana kwamba dakika iliyofuata wangenirukia, walipokuwa wakiruka juu ya mawingu njiani kuja kuniangamiza. Nilitetemeka nikalia kwa sauti: "Nisaidie, Bwana;" na mara moja ilionekana kwamba mawingu mawili makubwa yalikutana yakawameza, wala sikuwaona tena.

Bwana asifiwe, lilikuwa somo la ajabu kama nini kwangu; kwa maana

muda mfupi baada ya hapo nilipata uzoefu unaokaribia kufanana kabisa. Nilikuwa na mengi ya kuteseka, ndani ya watu wangu mwenyewe na pamoja nao—kwa maana tabia ya kibinadamu ni ile ile kwa watu weusi na kwa wazungu. Wao hulipinga fundisho la utakatifu wa kibinafsi, na wazungu vivyo hivyo; lakini Mungu ana mabaki miongoni mwa wazee, na baadhi ya vijana, wahubiri na walei pia, wanaoamini na kujua kweli ya fundisho hili kutoka kwa msimamo wa Biblia kwa kulionja wenyewe katika maisha yao, jambo ambalo ndilo jiwe la juu kuliko yote. Je, Mungu hakutangaza kwamba pasipo utakatifu hapana mtu atakayemwona Bwana? Ombi langu ni, Bwana, uwazidishe mashahidi wa uzoefu huu katika maisha na nguvu miongoni mwa wahubiri, maaskofu na walei. Ndilo tumaini pekee kwa Umethodisti katika nchi yote. Bwana atusaidie, wazungu na watu weusi! Amina.

Lakini turudi tena kwenye hadithi yangu. Nilipogeuka kuingia chumbani nilisikia uimbaji mzuri kupita yote; ulionekana kuwa maili nyingi mbali, lakini sijawahi kusikia uimbaji kama huo duniani, mzuri hivyo, laini hivyo, na utamu ule wa mbinguni siwezi kamwe kuueleza. Ulipokuwa ukinikaribia niliujua mlio wake vizuri, na ulipozidi kukaribia nikasikia maneno haya:

"Mkono wa Bwana, amka, amka,
Jivike nguvu zako zisizokufa,
Ukivikwa utisho, utikise ufalme wa Kuzimu,
Uwakanyage adui zako kwa ghadhabu,"

Na ukapita ukaenda upande wa mashariki, kama ule mkono ulivyokwenda. Niliweza kusikia uimbaji ule kwa mbali, ulipokuwa ukififia mbali. Niliamka. Lo, ni amani na faraja kama nini zilizoijaza roho yangu! Naamini Mungu aliruhusu jambo hili ili kuitia moyo imani yangu. Ana njia nyingi kama nini za kutufundisha kumtegemea, kama tu tuko tayari kujifunza. Ni tamu kama nini neno lake mwenyewe, "Mjifunze kwangu; kwa kuwa mimi ni mpole na mnyenyekevu wa moyo; nanyi mtapata raha nafsini mwenu." Amina. Amina.