Hofu ya Kuanguka kwa Mwisho

HOFU YA GIZA huzisumbua nia za wengi wanaomjia Kristo; wanaogopa ya kwamba hawatavumilia hata mwisho. Nimemsikia mtafutaji akisema: "Ningaliitupa nafsi yangu juu ya Yesu, lakini huenda hatimaye ningerudi nyuma na kuangamia. Nimekuwa na hisia njema zamani, nazo zikafifia. Wema wangu umekuwa kama wingu la asubuhi, na kama umande wa alfajiri. Umekuja ghafula, ukadumu kwa kitambo, ukaahidi mengi, kisha ukatoweka."

Naamini ya kwamba hofu hii mara nyingi ndiyo baba wa jambo lenyewe; na ya kwamba baadhi ya wale walioogopa kumtumaini Kristo kwa wakati wote, na kwa milele yote, wameshindwa kwa sababu walikuwa na imani ya muda, isiyofika mbali za kutosha kuwaokoa. Walianza kumtumaini Yesu kwa kadiri fulani, lakini wakijitazamia wenyewe kwa habari ya kudumu na kuvumilia katika njia ile ielekeayo mbinguni; hivyo wakaanza kwa kasoro, na, kama matokeo ya kawaida, wakarudi nyuma baada ya muda mfupi. Tukijitumaini wenyewe kwa kushikamana kwetu, hatutashikamana. Hata tukipumzika katika Yesu kwa sehemu ya wokovu wetu, tutashindwa tukijitumaini nafsi zetu kwa neno lo lote. Hakuna mnyororo ulio na nguvu kuliko kiungo chake dhaifu: Yesu akiwa tumaini letu kwa kila kitu, isipokuwa kitu kimoja, tutashindwa kabisa, kwa sababu katika jambo lile moja tutafikia ubatili. Sina shaka hata kidogo ya kwamba kosa katika habari ya kuvumilia kwa watakatifu limezuia kuvumilia kwa wengi waliopiga mbio vema. Ni nini kilichowazuia wasiendelee kupiga mbio? Walijitumaini wenyewe kwa mbio zile, hivyo wakakoma. Jihadhari usichanganye hata kidogo cha nafsi yako na chokaa unaojenga nayo, usije ukafanya chokaa kisichoiva, na mawe yasishikamane. Ukimtazamia Kristo kwa mianzo yako, jihadhari na kujitazamia mwenyewe kwa miisho yako. Yeye ni Alfa. Angalia umfanye kuwa Omega pia. Ukianza katika Roho usitumaini kukamilishwa kwa mwili. Anza kama unavyokusudia kuendelea, na uendelee kama ulivyoanza, na umwache Bwana awe yote katika yote kwako. Laiti Mungu, Roho Mtakatifu, angetupa fahamu iliyo wazi sana ya mahali ambapo ni lazima nguvu zitoke ambazo kwazo tutahifadhiwa hata siku ya kufunuliwa kwa Bwana wetu!

Hili ndilo Paulo aliwahi kusema juu ya jambo hili alipokuwa akiwaandikia Wakorintho:

Bwana wetu Yesu Kristo, ambaye naye atawathibitisha hata mwisho, ili msipatikane na hatia siku ya Bwana wetu Yesu Kristo. Mungu ni mwaminifu, ambaye kwa yeye mliitwa mwingie katika ushirika wa Mwanawe Yesu Kristo Bwana wetu (1 Wakorintho 1:8, 9).

Maneno haya yanakubali kimyakimya uhitaji mkubwa, kwa kutueleza jinsi ulivyoandaliwa. Kila mahali Bwana anapoweka andalio, tuna hakika kabisa ya kwamba palikuwa na uhitaji kwa ajili yake, kwa maana hakuna vitu vya ziada vinavyolemea agano la neema. Ngao za dhahabu zilitundikwa katika nyua za Sulemani ambazo hazikutumiwa kamwe, lakini hakuna za namna hiyo katika ghala ya silaha ya Mungu. Kile ambacho Mungu ameandaa hakika tutakihitaji. Kati ya saa hii na ukamilifu wa mambo yote, kila ahadi ya Mungu na kila andalio la agano la neema zitahitajiwa. Uhitaji wa haraka wa nafsi iaminiyo ni kuthibitishwa, kudumu, kuvumilia hata mwisho, kuhifadhiwa hata mwisho. Huu ndio uhitaji mkubwa wa waaminio walioendelea sana, kwa maana Paulo alikuwa akiwaandikia watakatifu wa Korintho, waliokuwa watu wa daraja la juu, ambao juu yao angeweza kusema, "Namshukuru Mungu wangu sikuzote kwa ajili yenu, kwa sababu ya neema ya Mungu mliyopewa katika Kristo Yesu." Watu wa namna hiyo ndio hasa waliohakika kuhisi ya kwamba wanahitaji neema mpya kila siku ikiwa watashikamana, na kustahimili, na kutoka washindi mwishoni. Kama usingekuwa mtakatifu usingekuwa na neema, wala usingehisi uhitaji wa neema zaidi; lakini kwa kuwa wewe u mtu wa Mungu, kwa hiyo unahisi madai ya kila siku ya maisha ya kiroho. Sanamu ya marmari haihitaji chakula; bali mtu aliye hai huona njaa na kiu, naye hufurahi kwamba mkate wake na maji yake vimehakikishwa kwake, kwa maana kama sivyo bila shaka angezimia njiani. Mahitaji ya binafsi ya mwamini yanafanya isiepukike kwake kuteka kila siku katika chemchemi kuu ya riziki zote; kwa maana angefanya nini kama asingeweza kumkimbilia Mungu wake?

Hili ni kweli kwa walio na vipawa vingi miongoni mwa watakatifu--kwa wale watu wa Korintho waliojaa usemi wote na maarifa yote. Iliwapasa kuthibitishwa hata mwisho, la sivyo vipawa vyao na mafanikio yao vingekuwa uharibifu wao. Kama tungekuwa na lugha za wanadamu na za malaika, kama tusingepokea neema mpya, tungekuwa wapi? Kama tungekuwa na uzoefu wote hata tukawa baba katika kanisa--kama tungefundishwa na Mungu hata kufahamu siri zote--bado tusingeweza kuishi hata siku moja pasipo uhai wa Kimungu ukitutiririkia kutoka kwa Kichwa chetu cha agano. Tungewezaje kutumaini kushikamana hata saa moja, sembuse maisha yote, kama Bwana asingetushika? Yeye aliyeanza kazi njema ndani yetu ni lazima aitimize hata siku ya Kristo, la sivyo itakuwa kushindwa kwenye maumivu.

Uhitaji huu mkubwa unatokana sana na nafsi zetu wenyewe. Katika baadhi kuna hofu yenye maumivu ya kwamba hawatavumilia katika neema kwa sababu wanajua kigeugeu chao wenyewe. Watu fulani hawana uthabiti kwa asili yao. Watu wengine kwa asili ni watu wa kushikilia mambo, tusiseme wenye ukaidi; bali wengine kwa asili ni wenye kubadilika-badilika na wepesi wa kuruka. Kama vipepeo huruka toka ua hata ua, hata wanapotembelea uzuri wote wa bustani, wasitulie juu ya lo lote kati yao. Hawakai mahali pamoja kwa muda wa kutosha kutenda jema lo lote; hata katika biashara zao wala katika shughuli zao za akili. Watu wa namna hiyo wana sababu kabisa ya kuogopa ya kwamba miaka kumi, ishirini, thelathini, arobaini, labda hamsini ya kukesha bila kukoma katika dini itakuwa mingi mno kwao. Twawaona watu wakijiunga kwanza na kanisa moja kisha na jingine, hata wanapozunguka dira nzima. Wao ni kila kitu kwa zamu na hakuna cho chote cha kudumu. Watu kama hao wana uhitaji maradufu wa kuomba wapate kuthibitishwa kwa uweza wa Mungu, na wafanywe si imara tu bali wasiotikisika, la sivyo hawataonekana "sikuzote wakizidi sana katika kazi ya Bwana."

Sisi sote, hata kama hatuna kishawishi cha asili cha kigeugeu, ni lazima tuhisi udhaifu wetu wenyewe ikiwa kweli tumehuishwa na Mungu. Mpenzi msomaji, je, huoni ya kutosha katika siku yo yote moja kukufanya ujikwae? Wewe utakaye kwenda katika utakatifu ulio kamili, kama nitumainiavyo; wewe uliyejiwekea kipimo cha juu cha jinsi Mkristo apasavyo kuwa--je, huoni ya kwamba kabla vyombo vya kifungua-kinywa havijaondolewa mezani, umekwisha kuonyesha upumbavu wa kutosha kukufanya ujione aibu? Kama tungejifungia katika chumba cha peke yake cha mtawa wa jangwani, kishawishi kingetufuata; kwa maana maadamu hatuwezi kujiepusha na nafsi zetu wenyewe hatuwezi kujiepusha na vishawishi vya dhambi. Kuna kitu ndani ya mioyo yetu kinachopasa kutufanya wenye kukesha na wenye unyenyekevu mbele za Mungu. Kama yeye hatuthibitishi, sisi ni dhaifu hata tutajikwaa na kuanguka; si kupinduliwa na adui, bali kwa uzembe wetu wenyewe. Bwana, uwe wewe nguvu zetu. Sisi ni udhaifu wenyewe.

Zaidi ya hayo, kuna uchovu utokao katika maisha marefu. Tunapoanza kuungama kwetu kwa Kikristo twapaa juu kwa mbawa kama tai, mbele zaidi twapiga mbio wala hatuchoki; lakini katika siku zetu zilizo bora na za kweli twakwenda kwa miguu wala hatuzimii. Mwendo wetu waonekana wa polepole zaidi, lakini wafaa zaidi na wadumu vema zaidi. Namwomba Mungu ili nguvu za ujana wetu zikae nasi kwa kadiri zilivyo nguvu za Roho wala si uchachuko tu wa mwili wenye kiburi. Yeye aliyekaa muda mrefu katika njia iendayo Mbinguni huona ya kwamba palikuwa na sababu njema kwa nini iliahidiwa ya kwamba viatu vyake vitakuwa vya chuma na shaba, kwa maana njia ni ya mawemawe. Amegundua ya kwamba kuna Vilima vya Ugumu na Mabonde ya Kunyenyekea; ya kwamba kuna Bonde la Uvuli wa Mauti, na, lililo baya zaidi, Soko la Ubatili--na hivi vyote lazima vipitwe. Kama kukiwa na Milima ya Kupendeza (na, ashukuriwe Mungu, ipo,) kuna pia Ngome za Kukata Tamaa, ambazo ndani yake mahujaji mara nyingi wameziona. Kwa kuyafikiri mambo yote, wale wanaostahimili hata mwisho katika njia ya utakatifu watakuwa "watu wa kustaajabiwa."

"Ee ulimwengu wa maajabu, siwezi kusema pungufu ya hayo." Siku za maisha ya Mkristo ni kama Koh-i-noor nyingi za rehema zilizotungwa katika uzi wa dhahabu wa uaminifu wa Kimungu. Mbinguni tutawaambia malaika, na falme, na mamlaka, utajiri wa Kristo usiochunguzika uliotumiwa juu yetu, na kufurahiwa nasi tulipokuwa hapa chini. Tumehifadhiwa hai ukingoni mwa mauti. Uhai wetu wa kiroho umekuwa mwali uwakao katikati ya bahari, jiwe lililobaki likining'inia hewani. Itaustaajabisha ulimwengu wote kutuona tukiingia lango la lulu, bila lawama siku ya Bwana wetu Yesu Kristo. Imetupasa kujaa mshangao wa shukrani kama tumehifadhiwa saa moja tu; nami natumaini ndivyo tulivyo.

Kama haya ndiyo yote, kungekuwa na sababu ya kutosha ya wasiwasi; lakini kuna mengi zaidi sana. Yatupasa kufikiri mahali gani tunakoishi. Dunia ni jangwa lililo na makelele kwa wengi wa watu wa Mungu. Baadhi yetu tumeneemeshwa sana katika majaliwa ya Mungu, bali wengine wana pambano kali nayo. Twaanza siku yetu kwa maombi, nasi twaisikia sauti ya wimbo mtakatifu mara nyingi majumbani mwetu; lakini watu wengi wema hawajainuka kutoka magotini asubuhi kabla hawajalakiwa kwa makufuru. Wanatoka kwenda kazini, na mchana kutwa wanataabishwa na mazungumzo machafu kama Lutu mwenye haki huko Sodoma. Je, waweza hata kupita katika njia kuu bila masikio yako kuteswa na lugha chafu? Dunia si rafiki wa neema. Lililo jema tuwezalo kutenda na dunia hii ni kuipita kwa haraka kadiri tuwezavyo, kwa maana twakaa katika nchi ya adui. Mnyang'anyi huvizia katika kila kichaka. Kila mahali yatupasa kusafiri hali tuna "upanga uliofutwa" mkononi mwetu, au walau tukiwa na silaha ile iitwayo maombi-yote sikuzote ubavuni mwetu; kwa maana yatupasa kupigania kila hatua ya njia yetu. Usikose kufahamu jambo hili, usije ukatikiswa kwa nguvu kutoka katika udanganyifu wako uupendao. Ee Mungu, utusaidie, na kututhibitisha hata mwisho, la sivyo tutakuwa wapi?

Dini ya kweli ni ya kimuujiza mwanzoni mwake, ya kimuujiza katika kuendelea kwake, na ya kimuujiza mwishoni mwake. Ni kazi ya Mungu tangu mwanzo hata mwisho. Kuna uhitaji mkubwa ya kwamba mkono wa Bwana unyoshwe bado: uhitaji huo msomaji wangu anauhisi sasa, nami nafurahi kwamba imempasa kuuhisi; kwa maana sasa atautazamia wokovu wake mwenyewe kwa Bwana ambaye peke yake aweza kutuhifadhi tusianguke, na kututukuza pamoja na Mwana wake.