Chombo Kipya Chahitajika

“Mawazo yangu si mawazo yenu, wala njia zenu si njia zangu, asema Bwana. Kwa maana kama vile mbingu zilivyo juu sana kuliko nchi, kadhalika njia zangu zi juu sana kuliko njia zenu, na mawazo yangu kuliko mawazo yenu.”[3] Jinsi maneno haya yalivyo kweli! Bwana anapoleta baraka kubwa kwa njia iliyo bora kabisa, mara ngapi mioyo yetu isiyoamini huona, kama haisemi, kama Yakobo wa zamani, “Mambo haya yote yamenipata mimi.” Au tunajawa na hofu, kama walivyojawa wanafunzi wakati Bwana, akitembea juu ya maji, alipowakaribia ili kuituliza bahari iliyochafuka, na kuwafikisha upesi kwenye bandari waliyoitamani. Lakini hata akili ya kawaida tu ingetupasa kutuambia kwamba Yeye, ambaye njia yake ni kamilifu, hawezi kukosea; kwamba Yeye aliyeahidi “kutimiza yale yanayotuhusu,” na ambaye uangalizi wake wa kina huzihesabu hata nywele za vichwa vyetu, na kuyaunda mazingira yetu, lazima ajue kuliko sisi njia ya kuendeleza manufaa yetu ya kweli kabisa na kulitukuza Jina lake mwenyewe.

“Kutoamini kipofu hakika hukosea
Na kuichunguza kazi yake bure;
Mungu ndiye Mfasiri wake mwenyewe,
Naye ataiweka wazi.”

Kwangu mimi ilionekana kuwa msiba mkubwa kwamba kudhoofika kwa afya kulinilazimisha kuiacha kazi ya Mungu huko Uchina, wakati ule ule ilipokuwa ikizaa matunda kuliko wakati wowote kabla; na kukiacha kikundi kidogo cha Wakristo huko Ningpo, kilichohitaji uangalizi na mafundisho mengi, kulikuwa huzuni kubwa. Wala huzuni hiyo haikupungua nilipofika Uingereza, madaktari waliponihakikishia kwamba kurudi Uchina, angalau kwa miaka mingi ijayo, hakuwezekani. Sikutambua hata kidogo wakati huo kwamba kutengana huko kwa muda mrefu na Uchina kulikuwa hatua ya lazima kuelekea kuundwa kwa kazi ambayo Mungu angeibariki kama alivyoibariki China Inland Mission. Nilipokuwa kazini huko, msongo wa mahitaji yaliyonizunguka papo hapo ulikuwa mkubwa mno hata nisiweze kufikiri sana juu ya mahitaji makubwa zaidi ya maeneo yaliyo mbali zaidi bara; na, kama yalifikiriwa, sikuweza kuyafanyia lolote. Lakini nilipozuiliwa kwa miaka kadhaa huko Uingereza, nikiitazama nchi yote kila siku kwenye ramani kubwa iliyokuwa ukutani mwa chumba changu cha kujifunzia, nilikuwa karibu na maeneo makubwa ya Uchina wa Bara kama nilivyokuwa karibu na wilaya ndogo ambamo nilikuwa nimefanya kazi mwenyewe kwa ajili ya Mungu; na maombi mara nyingi yalikuwa njia pekee ambayo moyo uliolemewa ungeweza kupata nafuu yoyote.

Kwa kuwa kukaa mbali na Uchina kwa muda mrefu kulionekana kuwa jambo lisiloepukika, swali lililofuata lilikuwa jinsi ya kuitumikia Uchina vizuri zaidi nikiwa Uingereza, na jambo hili likanifanya nijishughulishe kwa miaka kadhaa, pamoja na marehemu Mchungaji F. F. Gough wa C. M. S., katika kurekebisha tafsiri ya Agano Jipya katika lugha ya mazungumzo ya Ningpo kwa ajili ya British and Foreign Bible Society. Nilipoianza kazi hii, kwa kutoona kwangu mbali sikuona chochote zaidi ya faida ambayo Kitabu hicho, pamoja na marejeo ya pembeni, vingewaletea Wakristo wenyeji; lakini tangu hapo nimeona mara nyingi kwamba, bila miezi ile ya kujilisha na kujifurahisha kwa karamu ya Neno la Mungu, ningekuwa sijajiandaa kabisa kuanzisha, juu ya msingi wake wa sasa, misheni kama China Inland Mission.

Katika kujifunza Neno hilo la Kimungu nilijifunza kwamba, ili kupata watenda kazi wenye kufanikiwa, kilichohitajika si maombi ya msaada yaliyopambwa kwa ustadi, bali, kwanza, kwa bidii, kumwomba Mungu apeleke watenda kazi, na, pili, kuimarishwa kwa maisha ya kiroho ya kanisa, ili watu wasiweze kubaki nyumbani. Niliona kwamba mpango wa Mitume haukuwa kutafuta fedha na njia, bali kwenda na kuifanya kazi, tukilitegemea Neno la hakika la Yeye aliyesema, “Bali utafuteni kwanza ufalme wa Mungu, na haki yake; na hayo yote mtazidishiwa.”

Wakati huo huo maombi ya kupata watenda kazi kwa ajili ya Cheh-kiang yalikuwa yakijibiwa. Wa kwanza, Bw. Meadows, alisafiri kwenda Uchina pamoja na mke wake kijana mwezi Januari 1862, kwa ushirikiano na msaada wa fadhili wa rafiki yetu Bw. Berger. Wa pili aliondoka Uingereza mwaka 1864, nauli yake ikiwa imelipwa na Foreign Evangelisation Society. Wa tatu na wa nne walifika Ningpo Julai 24, 1865. Wa tano aliwafuata upesi, akifika Ningpo mwezi Septemba 1865. Hivyo maombi ya kupata watenda kazi watano yalijibiwa kikamilifu; nasi tukatiwa moyo kumtazamia Mungu kwa mambo makubwa zaidi.

Miezi ya maombi ya bidii na majaribio kadhaa yasiyofanikiwa yalikuwa yamezaa ndani yangu imani thabiti kwamba chombo maalum kilikuwa cha lazima kwa ajili ya kuuinjilisha Uchina wa Bara. Wakati huu sikuwa na msaada wa kila siku tu wa maombi na mashauriano na rafiki yangu mpendwa na mtenda kazi mwenzangu, marehemu Mchungaji F. F. Gough, bali pia msaada na shauri la thamani isiyo kifani kutoka kwa Bw. na Bi. Berger, ambao mimi na mke wangu mpendwa (ambaye busara na utauwa wake vilikuwa na thamani isiyopimika wakati huu) tulikaa nao siku nyingi tukitafakari kwa maombi. Ugumu mkubwa wa uwezekano wa kuingilia shughuli za kimisionari zilizokuwepo nyumbani ulionekana mapema; lakini ikaamuliwa kwamba, kwa kumtumaini Mungu kwa unyofu, chombo kifaacho kingeweza kuinuliwa na kutegemezwa bila kudhuru kazi yoyote iliyokuwepo. Nilikuwa pia na imani iliyozidi kukua kwamba Mungu alitaka mimi nimwombe watenda kazi waliohitajika, na kwenda pamoja nao. Lakini kwa muda mrefu kutoamini kulinizuia nisichukue hatua ya kwanza.

Jinsi kutoamini kusivyo na msimamo siku zote! Sikuwa na shaka kwamba, kama ningeomba watenda kazi, “kwa Jina” la Bwana Yesu Kristo, ningepewa. Sikuwa na shaka kwamba, kwa kujibu maombi kama hayo, njia za kutuwezesha kwenda zingepatikana, na kwamba milango ingefunguliwa mbele yetu katika sehemu za Milki ambazo hazijafikiwa. Lakini wakati huo nilikuwa sijajifunza kumtumaini Mungu kwa ajili ya nguvu na neema za kunilinda mimi mwenyewe, kwa hiyo si ajabu kwamba sikuweza kumtumaini awalinde wengine ambao huenda wangekuwa tayari kwenda pamoja nami. Niliogopa kwamba katikati ya hatari, magumu, na majaribu ambayo kwa lazima yangeambatana na kazi kama hiyo, baadhi ya wale waliokuwa Wakristo wasio na uzoefu mwingi wangeweza kushindwa, na kunilaumu kwa uchungu kwa kuwa niliwatia moyo kujitwika shughuli wasiyoiweza.

Lakini, ningefanya nini? Hisia ya hatia ya damu ilizidi kuwa kali zaidi na zaidi. Kwa sababu tu nilikataa kuwaomba, watenda kazi hawakujitokeza—hawakwenda Uchina—na kila siku makumi ya maelfu walikuwa wakipita kwenda makaburini bila Kristo! Uchina unaoangamia uliujaza moyo wangu na akili yangu kiasi kwamba sikuwa na pumziko mchana, wala usingizi mwingi usiku, hata afya yangu ikadhoofika. Kwa mwaliko wa rafiki yangu mpendwa na mheshimiwa, Bw. George Pearse (wakati huo wa Soko la Hisa), nilikwenda kukaa naye siku chache huko Brighton.

Jumapili, Juni 25, 1865, nikiwa siwezi kuvumilia kuona kusanyiko la Wakristo elfu moja au zaidi wakifurahia usalama wao wenyewe, wakati mamilioni walikuwa wakiangamia kwa kukosa maarifa, nilitoka nikatembea peke yangu ufuoni mchangani, katika dhiki kuu ya kiroho; na hapo Bwana akakishinda kutoamini kwangu, nami nikajisalimisha kwa Mungu kwa ajili ya huduma hii. Nilimwambia kwamba jukumu lote kuhusu matokeo na madhara yake lazima liwe juu yake; kwamba kama mtumishi wake, ilikuwa juu yangu kutii na kumfuata—juu yake, kuelekeza, kutunza, na kuniongoza mimi na wale ambao huenda wangefanya kazi pamoja nami. Je, nihitaji kusema kwamba amani iliingia mara moja ndani ya moyo wangu uliolemewa? Papo hapo nilimwomba watenda kazi wenzangu ishirini na wanne, wawili kwa kila mojawapo ya majimbo kumi na moja ya bara ambayo hayakuwa na mmisionari, na wawili kwa ajili ya Mongolia; na nikiandika ombi hilo pembeni mwa Biblia niliyokuwa nayo, nilirudi nyumbani na moyo uliofurahia pumziko ambalo ulikuwa umelikosa kwa miezi mingi, na kwa uhakika kwamba Bwana angeibariki kazi yake mwenyewe na kwamba mimi ningeshiriki katika baraka hiyo. Hapo awali nilikuwa nimeomba, na kuwaomba wengine waombe, kwamba watenda kazi wainuliwe kwa ajili ya majimbo kumi na moja ambayo wakati huo hayakuwa na mtu, wapelekwe na kuruzukiwa, lakini sikuwa nimejitoa mwenyewe kuwa kiongozi wao.

Karibu na wakati huu, kwa msaada wa mke wangu mpendwa, niliandika kitabu kidogo, China's Spiritual Need and Claims. Kila aya ililowekwa katika maombi. Kwa msaada wa Bw. Berger, aliyekuwa ametoa msaada wa thamani katika kurekebisha mswada, na aliyegharimia uchapishaji wa toleo la nakala 3000, nakala hizo zilienezwa upesi. Nilizungumza hadharani juu ya kazi iliyokusudiwa kadiri nafasi ilivyoruhusu, hasa katika Mikutano ya Perth na Mildmay ya mwaka 1865, na niliendelea kuomba kupata watenda kazi wenzangu, ambao waliinuliwa upesi, na baada ya mawasiliano yaliyofaa walialikwa nyumbani kwangu, wakati huo katika Mashariki ya London. Nyumba moja ilipokuwa haitoshi, mkaaji wa nyumba iliyopakana nayo alihama, nami nikaweza kuikodi; na hiyo nayo ilipokuwa haitoshi, makao zaidi yalipatikana karibu. Upesi palikuwa na idadi ya wanaume na wanawake waliokuwa wakipata mafunzo ya maandalizi, na wakijishughulisha na kazi ya uinjilisti iliyopima kwa kiasi fulani sifa zao kama watu wa kuzivuta roho kwa Kristo.