Kuundwa kwa C. I. M.

Hivyo ndivyo, katika mwaka 1865, China Inland Mission ilivyoundwa; na watenda kazi waliokuwa tayari uwanjani wakaingizwa ndani yake. Bw. W. T. Berger, aliyekuwa akiishi wakati huo Saint Hill, karibu na East Grinstead, ambaye bila msaada wake na kunitia moyo kwake nisingaliweza kusonga mbele, alikubali kusimamia idara ya kazi ya nyumbani wakati wa kutokuwepo kwangu kulikotarajiwa nitakapokuwa Uchina; nami nilikusudia, mara mipango itakapokamilika, kwenda pamoja na wale waliojitolea na kuongoza kazi uwanjani. Kwa ajili ya kuwategemeza watenda kazi waliokuwa tayari Uchina, rafiki zetu wa nyumbani walikuwa wakituma mara kwa mara michango ambayo hatukuiomba, na kila hitaji lilitimizwa.

Lakini sasa ilitupasa kutazamia kuondoka kwa kundi la watu kumi na sita au kumi na saba, na tukakadiria kwamba kati ya £1500 na £2000 zingehitajika kugharimia vifaa vya safari, nauli, na gharama za mwanzo. Niliandika kijitabu kidogo, nikakiita “Occasional Paper, No. I.” (nikikusudia katika matoleo yatakayofuata kuwapa wafadhili na marafiki habari za kazi iliyotendwa kupitia sisi huko Uchina), na katika karatasi hiyo nikaeleza mahitaji yaliyotarajiwa ili kuuanzisha mradi huo. Nilitarajia kwamba Mungu angeielekeza mioyo ya baadhi ya wasomaji kutuma michango: nilikuwa nimeazimu kamwe kutomwomba mtu fedha ana kwa ana, wala kufanya machangisho, wala kutoa vitabu vya kuchangishia. Masanduku ya michango ya misheni yalionekana hayana ubaya, na tuliandaa machache kwa ajili ya wale ambao huenda wangeyaomba, na tumeendelea kuyatumia tangu wakati huo.

Ilikuwa Februari 6, 1866, nilipompelekea mpiga-chapa mswada wangu wa “Occasional Paper, No. I.,” pamoja na mchoro wa jalada lake. Kwa sababu ya kuchelewa katika kuchora vibao na kuchapa, ilikuwa Machi 12 ndipo marobota ya vijitabu yalipoletwa nyumbani kwangu. Basi, tarehe 6 Februari mkutano wa maombi wa kila siku, kuanzia saa 6 hadi saa 7 mchana, ulikuwa umeanzishwa, ili kuomba fedha zilizohitajika. Na kwamba hatukuomba bure, dondoo ifuatayo kutoka “Occasional Paper, No. II.” itaonyesha:—

“Mapato ya mwaka 1864 yalikuwa £51:14s.; ya 1865, kuanzia Januari hadi Juni, £221:12:6, pamoja na nauli mbili za bure; kuanzia Juni hadi Desemba, £923:12:8. Kwa kuwa vizuizi vilitokea, mswada wa “Occasional Paper, No. I.” haukukamilika mpaka Februari 6, 1866. Hadi wakati huu tulikuwa tumepokea (tangu Desemba 30) £170:8:3.

“Tulitiwa moyo sana kwa kupokea fedha nyingi hivyo katika muda wa zaidi kidogo ya mwezi mmoja, kwa kuwa hatukuziomba kabisa kwa mtu yeyote—isipokuwa kwa Mungu. Lakini ilikuwa wazi pia kwamba ilitupasa kumwomba Bwana atutendee mambo makubwa zaidi bado, la sivyo isingewezekana kundi la watu kumi hadi kumi na sita kuondoka katikati ya Mei. Kwa hiyo maombi ya pamoja ya kila siku yalitolewa kwa Mungu kwa ajili ya fedha zilizohitajika kwa vifaa na nauli za wote ambao Yeye angetaka waende mwezi Mei.

“Kwa sababu ya kuchelewa kulikotajwa hapo juu katika kuchapa 'Occasional Paper,' haikuwa tayari kwa mchapishaji mpaka Machi 12. Siku hiyo nilikichunguza tena kitabu changu cha fedha za misheni, na kulinganisha matokeo ya vipindi viwili vinavyolingana vya mwezi mmoja na siku sita kila kimoja, kimoja kabla na kingine baada ya maombi maalum ya £1500 hadi £2000, kulishangaza sana:—

“Mapato kutoka Desemba 30 hadi Februari 6,£170 8 3 “ Feb. 6 hadi Machi 12£1774 5 11 “Fedha zilizoahidiwa, zimepokelewa tangu hapo200 0 0 —————£1974 5 11

“Itaonekana kwamba hili lilikuwa kabla ya kusambazwa kwa 'Occasional Paper,' na, kwa hiyo, halikuwa matokeo yake. Lilikuwa jibu la Mungu mwaminifu kwa maombi ya pamoja ya wale aliowaita wamtumikie katika Injili ya Mwana wake mpendwa.

“Sasa twaweza kulinganisha na vipindi hivi viwili kipindi cha tatu cha urefu ule ule. Kuanzia Machi 12 hadi Aprili 18 mapato yalikuwa £529, ikionyesha kwamba Mungu alipokwisha kulitimiza hitaji lile maalum, ugavi ule maalum nao ukakoma. Kweli yuko Mungu Aliye Hai, naye ndiye asikiaye na kujibu maombi.”

Lakini jibu hili la neema kwa maombi lilifanya iwe vigumu kidogo kukisambaza “Occasional Paper, No. I.,” kwa maana kilieleza kama hitaji jambo ambalo lilikuwa tayari limetimizwa. Tatizo hilo liliondolewa kwa kutia ndani ya kila nakala karatasi ndogo ya rangi ikieleza kwamba fedha za vifaa na nauli zilikuwa tayari mkononi kwa kujibiwa maombi. Tulikumbushwa tatizo la Musa—ambalo si la kawaida sana siku hizi—na tangazo alilopaswa kulipeleka katika kambi yote kwa watu kwamba wasiandae tena kitu kwa ajili ya ujenzi wa Maskani, kwa kuwa matoleo yaliyokuwa mkononi tayari yalikuwa mengi mno. Tunasadiki kwamba kama kuomba-omba fedha kungekuwa kidogo, na kutegemea nguvu za Roho Mtakatifu na kuongezeka kwa kina cha maisha ya kiroho kungekuwa zaidi, uzoefu wa Musa ungekuwa jambo la kawaida katika kila tawi la kazi ya Kikristo.

Matayarisho ya kusafiri kwenda Uchina yalianza mara moja. Karibu na wakati huu niliombwa kutoa hotuba kuhusu Uchina katika kijiji kimoja kisicho mbali sana na London, nami nikakubali kufanya hivyo kwa sharti kwamba pasiwe na mchango, na kwamba jambo hili litangazwe katika matangazo. Muungwana aliyenialika, na ambaye kwa wema aliongoza mkutano kama mwenyekiti, alisema hajawahi kamwe kuwekewa sharti hilo hapo kabla. Hata hivyo alilikubali, na matangazo yakatolewa ipasavyo kwa ajili ya tarehe 2 au 3 Mei. Kwa msaada wa ramani kubwa, kiasi fulani cha ukubwa na wingi wa watu na hitaji kuu la kiroho la Uchina kilielezwa, na wengi walionekana wazi kuguswa.

Mwishoni mwa mkutano mwenyekiti alisema kwamba kwa ombi langu ilikuwa imedokezwa katika matangazo kwamba pasingekuwa na mchango; lakini aliona kwamba wengi waliohudhuria wangehuzunika na kulemewa kama wasingepata nafasi ya kuchangia kitu kwa ajili ya kazi njema iliyopendekezwa. Alitumaini kwamba, kwa kuwa pendekezo hilo lilitoka kwake mwenyewe kabisa, na lilieleza, alikuwa na hakika, hisia za wengi kati ya wasikilizaji, nisingelipinga. Hata hivyo nilimsihi kwamba sharti tulilokubaliana litimizwe; nikionyesha, miongoni mwa sababu nyingine za kutofanya mchango, kwamba sababu ile ile aliyoitoa mwenyekiti wetu mwema ilikuwa, kwa maoni yangu, mojawapo ya sababu zenye nguvu kabisa za kutoufanya. Nia yangu haikuwa kwamba waliohudhuria wapate nafuu kwa kutoa mchango kama ambao ungewafaa pale pale, chini ya msukumo wa hisia za wakati ule; bali kwamba kila mmoja arudi nyumbani akiwa amelemewa na hitaji kuu la Uchina, na amwulize Mungu Yeye angetaka wafanye nini. Ikiwa, baada ya kutafakari na kuomba, wangeridhika kwamba mchango wa fedha ndio aliokuwa akiutaka kutoka kwao, ungeweza kutolewa kwa Chama chochote cha Misheni chenye wajumbe Uchina; au ungeweza kutumwa kwa posta kwa ofisi yetu ya London; lakini kwamba labda katika hali nyingi kile Mungu alichotaka hakikuwa mchango wa fedha, bali kujiweka wakfu binafsi kwa utumishi wake ng'ambo; au kumtoa mwana au binti—aliye wa thamani kuliko fedha au dhahabu—kwa utumishi wake. Niliongeza kwamba nilidhani mwelekeo wa mchango ni kuacha hisia kwamba jambo lililo muhimu kuliko yote ni fedha, ilhali hakuna kiasi chochote cha fedha kinachoweza kuiongoa nafsi hata moja; kwamba kilichohitajika ni wanaume na wanawake waliojazwa Roho Mtakatifu wajitoe wenyewe kwa kazi hiyo: kwa ajili ya kuwategemeza watu kama hao fedha hazingepungua kamwe. Kwa kuwa nia yangu ilikuwa dhahiri yenye nguvu sana, mwenyekiti kwa wema aliikubali, akafunga mkutano. Hata hivyo, aliniambia mezani wakati wa chakula cha jioni kwamba alidhani lilikuwa kosa kwa upande wangu, na kwamba, licha ya yote niliyosema, watu wachache walikuwa wameweka michango midogo mikononi mwake.

Asubuhi iliyofuata wakati wa kifungua kinywa, mwenyeji wangu mwema aliingia akiwa amechelewa kidogo, akakiri kwamba hakuwa amelala vizuri usiku ule. Baada ya kifungua kinywa aliniita chumbani mwake mwa kujisomea, na, akinipa michango aliyokabidhiwa usiku uliopita, akasema, “Jana usiku, Bw. Taylor, nilidhani kwamba ulikosea kuhusu mchango; sasa nimesadiki kwamba ulikuwa sahihi kabisa. Nilipokuwa nikiwaza usiku juu ya mkondo ule wa nafsi huko Uchina zikipita daima kuingia gizani, niliweza tu kulia kama ulivyopendekeza, 'Bwana, wataka mimi nifanye nini?' Nadhani nimepata uongozi niliouutafuta, na huu hapa.” Akanipa hundi ya £500, akiongeza kwamba kama pangekuwa na mchango angetoa pauni chache tu, lakini sasa hundi hii ilikuwa matokeo ya kutumia sehemu si ndogo ya usiku katika maombi.

Sina haja ya kusema jinsi nilivyoshangaa na kushukuru kwa zawadi hii. Nilikuwa nimepokea mezani wakati wa kifungua kinywa barua kutoka kwa Messrs. Killick, Martin and Co., mawakala wa meli, ambamo walieleza kwamba wangeweza kutupa nafasi yote ya abiria katika meli Lammermuir. Nilikwenda moja kwa moja melini, nikaiona inafaa kwa kila hali, nikalipa hundi ile kama malipo ya awali. Kama ilivyoelezwa hapo juu, fedha zilizodhaniwa kuhitajika zilikuwa tayari mkononi kwa muda fulani; lakini kule kutukia kwa wakati mmoja kwa kutolewa kwa nafasi melini na zawadi hii ya ukarimu mkubwa—“mambo ya ajabu mno kupita yote” ya Mungu—kuliutia moyo wangu nguvu sana.

Tarehe 26 Mei tulisafiri kwenda Uchina kwa meli Lammermuir, kundi la wamisionari 16 (mbali na watoto wangu wanne na yaya wao, na Bi. Bausum (baadaye Bi. Barchet)); jumla abiria 22. Bw. Berger alichukua usimamizi wa idara ya nyumbani, na hivyo C. I. M. ilizinduliwa kikamilifu.

---