የጸጥታ ኃይል

ይህም «ትንሽ የዝምታ ድምፅ»፣ ወይም የረጋ ጸጥታ ድምፅ ነበር። በመዘምራን ዜማ ሁሉ ውስጥ ትርጉም ያለውን ያህል ኃይል ያለው የሙዚቃ ቃና አለን? በመዝሙረ ዳዊት ሁሉ ውስጥ ሴላ (ቆም በል) ከምትለው ከአንዲቱ ቃል የበለጠ የምትናገር ቃል አለችን? ማዕበል ከመፈንዳቱ በፊት ከሚሆነው ጸጥታ፣ ከተፈጥሮ በላይ የሆነ ክስተት ወይም ነውጥ ከመምጣቱ በፊት በተፈጥሮ ሁሉ ላይ ከሚወድቀው እንግዳ ጸጥታ የበለጠ የሚያስደነግጥና የሚያስፈራ ነገር አለን? እንደ ጸጥታ ኃይል ልባችንን የሚነካ ነገር አለን?

ጣፋጭ ጸጥታ

ክርስቶስ የሚያመጣልን እጅግ ጣፋጭ በረከት የነፍስ የሰንበት ዕረፍት ነው፤ የፍጥረት ሰንበትም የዚህ ምሳሌ ነበረ። ለራሱ መሥራቱን ለሚተው ልብ «አእምሮንም ሁሉ የሚያልፍ የእግዚአብሔር ሰላም» አለ፤ የኃይል ሁሉ ምንጭ የሆነ ጸጥታና መታመን፣ «ምንም የማያሰናክለው» ጣፋጭ ሰላም አለ። በአማኙ ነፍስ እጅግ ጥልቅ በሆነው መካከል እግዚአብሔር የሚኖርበት የሰላም እልፍኝ አለ፤ ወደዚያ ብቻ ገብተን ሌላውን ድምፅ ሁሉ ዝም ብናሰኝ፣ በዚያ የእርሱን «የዝምታ ድምፅ» መስማት እንችላለን።

ከሃያ ዓመት በፊት አንድ ወዳጄ አንዲት ትንሽ መጽሐፍ በእጄ ሰጠኝ፤ እርስዋም በሕይወቴ ውስጥ ከታላላቅ መለወጫ ነጥቦች አንዲቱ ሆነች። ስምዋ «እውነተኛ ሰላም» ነበረ፤ ከመካከለኛው ዘመን የመጣች ጥንታዊ መልእክትም ነበረች። አንድ ሐሳብ ብቻ ነበራት፤ እርሱም ይህ ነበር፦ ድምፁን ለመስማት የሚበቃ ያህል ጸጥ ብል፣ እግዚአብሔር በማንነቴ ጥልቅ ውስጥ ሊያነጋግረኝ ይጠባበቃል

የተፈተነ ጸጥታ

ይህ እጅግ ቀላል ነገር እንደሚሆን አሰብሁ፤ ስለዚህም ጸጥ ማለት ጀመርሁ። ነገር ግን ገና እንደ ጀመርሁ የድምፆች ትርምስ ወደ ጆሮዬ ደረሰ፤ ከውጭም ከውስጥም ሺህ የሚጮኹ ድምፆች መጡ፤ ከጫጫታቸውና ከሁካታቸው በቀር ምንም መስማት እስኪሳነኝ ድረስ። ከእነርሱ አንዳንዶቹ የራሴ ጥያቄዎች፣ አንዳንዶቹ የራሴ ጭንቀቶች፣ አንዳንዶቹም የራሴው ጸሎቶች ነበሩ። ሌሎቹ የፈታኙ ሹክሹክታዎችና ከዓለም ውጣ ውረድ የሚመጡ ድምፆች ነበሩ። የሚደረገው፣ የሚነገረውና የሚታሰበው ነገር እንዲህ በዝቶ የታየበት ጊዜ ከቶ አልነበረም። በየአቅጣጫው እገፋና እጎተት ነበር፤ በጩኸት በተሞላ ሰላምታና በማይነገር እረፍት ማጣት እከበብ ነበር። ከእነርሱ አንዳንዶቹን ማዳመጥና መመለስ ግድ የሚለኝ መሰለኝ፤ እግዚአብሔር ግን «ዕረፉ፥ እኔም አምላክ እንደ ሆንሁ እወቁ» አለ።

የጸጥታ አምላክ

ከዚያም ስለ ነገው ቀን፣ ከሥራዎቹና ከጭንቀቶቹ ጋር፣ የሐሳቦች ትግል መጣ። እግዚአብሔር ግን «ዕረፉ» አለ። ሳዳምጥም፣ ቀስ በቀስም መታዘዝን ስማር፣ ጆሮዬንም ከድምፅ ሁሉ ስዘጋ፣ ከጥቂት ጊዜ በኋላ ሌሎቹ ድምፆች ሲቆሙ፣ ወይም እኔ እነርሱን መስማትና ማድመጥ ስተው፣ በማንነቴ ጥልቅ ውስጥ ሊገለጽ በማይቻል ርኅራኄ፣ ኃይልና መጽናናት መናገር የጀመረ ትንሽ የዝምታ ድምፅ እንዳለ አገኘሁ። ሳዳምጠውም የጸሎት ድምፅ፣ የጥበብ ድምፅና የኃላፊነት ድምፅ ሆነልኝ፤ እጅግ አጥብቄ ማሰብም አላስፈለገኝም፤ ነገር ግን በልቤ ውስጥ ያለው ያ የመንፈስ ቅዱስ «ትንሽ የዝምታ ድምፅ» በስውር ነፍሴ ውስጥ የእግዚአብሔር ጸሎት ነበረ፤ ለጥያቄዎቼ ሁሉ የእግዚአብሔር መልስ ነበረ፤ ለነፍስና ለሥጋ የእግዚአብሔር ሕይወትና ብርታት ነበረ፤ የእውቀት ሁሉ፣ የጸሎት ሁሉና የበረከት ሁሉ ፍሬ ነገርም ሆነ፤ ሕይወቴና ሁሉ ነገሬ ሆኖ ሕያው እግዚአብሔር ራሱ ነበርና።

በሕይወት ውስጥ ለምሳ አሥር ደቂቃ ብቻ በሚሰጡ ፈጣን ባቡሮች ላይ ዘወትር እየተሳፈርን ብርቱና ትኩስ ሆነን ማለፍ አንችልም፤ ነገር ግን የጸጥታ ሰዓታት፣ የልዑል የስውር ስፍራዎች፣ ጌታን የምንጠባበቅባቸው ጊዜያት ሊኖሩን ይገባል፤ በዚያም ኃይላችንን እናድሳለን፣ እንደ ንስርም በክንፍ መውጣትን እንማራለን፤ ከዚያም ተመልሰን እንሮጣለን አንታክትም፣ እንሄዳለን አንደክምም።

የጸጥታ መንገድ

የዚህ ጸጥታ እጅግ መልካሙ ነገር ለእግዚአብሔር የሚሠራበትን ዕድል መስጠቱ ነው። «ወደ ዕረፍቱ የገባ፥ እግዚአብሔር ከሥራው እንዳረፈ፥ እርሱ ደግሞ ከሥራው አርፎአልና»። ከሥራችን ስናርፍ እግዚአብሔር በእኛ ውስጥ ይሠራል፤ ከሐሳባችን ስናርፍ የእግዚአብሔር ሐሳቦች ወደ እኛ ይገባሉ፤ ከማያርፍ እንቅስቃሴያችን ጸጥ ስንል «ስለ በጎ ፈቃዱ መፈለግንም ማድረግንም በእናንተ የሚሠራ እግዚአብሔር ነውና»፤ እኛም የቀረን እርሱን በተግባር መፈጸም ብቻ ነው።

ወዳጆች ሆይ! ጸጥታውን እንቀበል፤ «በልዑል መጠጊያ» እንኑር፤ ወደ እግዚአብሔርና ወደ ዘላለማዊ ዕረፍቱ እንግባ፤ ሌሎቹን ድምፆች ዝም እናሰኝ፤ ያን ጊዜም «ትንሽ የዝምታ ድምፅ» መስማት እንችላለን።

ደግሞም ሌላ ዓይነት ጸጥታ አለ፦ እግዚአብሔር ስለ እኛ እንዲሠራ የሚተውና እኛ ዝም የምንልበት ጸጥታ፤ ከክርክር፣ ራስን ከማጽደቅ፣ ከጥበብና ከአርቆ አሳቢነት ብልሃቶች የሚያርፍ፣ እግዚአብሔርም በማይወድቀው በታማኝ ፍቅሩ ለክፉ ቃልና ለጨካኝ ምት እንዲያዘጋጅና እንዲመልስ የሚተው ጸጥታ። የራሳችንን ጉዳይ በራሳችን እጅ በመያዝና ራሳችንን ለመከላከል በመምታት የእግዚአብሔርን ጣልቃ ገብነት ምን ያህል ጊዜ እናጣለን!

በመጽሐፍ ቅዱስ ሁሉ ውስጥ ዝም ያለው አዳኝ ለሚሰድቡት ሰዎች አንድ ቃል እንኳ ሳይመልስ እንደ ቆመበት ያለ ግሩም ትዕይንት የለም፤ በአንዲት የመለኮት ኃይል እይታ ወይም በአንዲት የእሳት ተግሣጽ ቃል በእግሩ ሥር ሊያንበረክካቸው ይችል ነበር። እርሱ ግን የሚችሉትን ክፋት ሁሉ እንዲያደርጉ ተዋቸው፤ እርሱም በጸጥታ ኃይል ቆመ — የእግዚአብሔር ቅዱስ በግ።

እግዚአብሔር ይህን ዝም ያለ ኃይል፣ ይህን ብርቱ ራስን መስጠት፣ ይህን የተሸነፈ መንፈስ ይስጠን፤ እርሱም «በወደደን በእርሱ ከአሸናፊዎች እንበልጣለን» እንድንል ያደርገናል። ድምፃችንና ሕይወታችን እንደ ኮሬብ «ትንሽ የዝምታ ድምፅ»፣ እንደ «የረጋ ጸጥታ ድምፅ»ም ይናገሩ። ያን ጊዜ የምድር ሙቀትና ትግል ካለፈ በኋላ ሰዎች የማለዳውን ጠል፣ የለሰለሰውን ብርሃንና የፀሐይ ሙቀት፣ የማታውን ነፋሻ፣ የቀራንዮን በግና የዋሁን፣ ቅዱሱንና ሰማያዊውን ርግብ ያስታውሳሉ።