እርሱ ራሱ

ስለ ኢየሱስ፣ ስለ ኢየሱስ ብቻ ልናገራችሁ እወዳለሁ። ብዙ ጊዜ ሰዎች «መለኮታዊ ፈውስን ብጨብጠው ደስ ባለኝ፤ ነገር ግን አልቻልሁም» ሲሉ እሰማለሁ። አንዳንድ ጊዜ ደግሞ «አግኝቼዋለሁ» ይላሉ። «ምንድን ነው ያገኛችሁት?» ብዬ ብጠይቃቸው፣ መልሱ አንዳንዴ «በረከቱን አግኝቻለሁ»፣ አንዳንዴ «ትምህርቱን አግኝቻለሁ»፤ አንዳንዴ «ፈውሱን አግኝቻለሁ»፤ አንዳንዴ ደግሞ «ቅድስናውን አግኝቻለሁ» የሚል ነው። እኔ ግን የምትፈልጉት በረከቱ እንዳልሆነ፣ ፈውሱ እንዳልሆነ፣ ቅድስናው እንዳልሆነ፣ ነገሩ እንዳልሆነ፣ ያ «ነገር» እንዳልሆነ፣ ይልቁንም ከዚህ ሁሉ የሚበልጥ መሆኑን ስለ ተማርን እግዚአብሔርን አመሰግናለሁ። እርሱም «ክርስቶስ» ነው፤ እርሱ ራሱ ነው። ይህ በቃሉ ውስጥ ምን ያህል ደጋግሞ ይገለጣል! — «እርሱ ድካማችንን ተቀበለ ደዌያችንንም ተሸከመ»፤ «እርሱ ራሱ በሥጋው ኃጢአታችንን በእንጨት ላይ ተሸከመ»! የምንፈልገው ኢየሱስ ክርስቶስን ራሱን ነው። ብዙ ሰዎች ሐሳቡን ያገኛሉ፤ ከእርሱ ግን አንዳች አይጠቀሙም። ነገሩን በአእምሮአቸው፣ በሕሊናቸውና በፈቃዳቸው ውስጥ ያስገቡታል፤ ነገር ግን የመንፈሳዊውን እውነት ውጫዊ መግለጫና ምልክት ብቻ ስለ ያዙ፣ እርሱን ወደ ሕይወታቸውና ወደ መንፈሳቸው አያስገቡትም። አንድ ጊዜ በመዳብ ሰሌዳ ላይ እጅግ በጥበብ የተቀረጸ የዩናይትድ ስቴትስ ሕገ መንግሥት ሥዕል አየሁ፤ በቅርብ ስትመለከቱት ከጽሑፍ በቀር ሌላ ምንም አልነበረም፤ ከርቀት ስትመለከቱት ግን የጆርጅ ዋሽንግተን ፊት ነበር። ጥቂት ራቅ ብሎ ሲታይ ፊቱ ከፊደላቱ ጥላ ውስጥ አብርቶ ይወጣ ነበር፤ እኔም ቃላቱን ወይም ሐሳቦቹን ሳይሆን ሰውየውን አየሁ፤ እንዲህም አሰብሁ፦ «መጻሕፍትን ለመመልከትና የእግዚአብሔርን አሳብ ለመረዳት መንገዱ ይህ ነው፤ በውስጣቸው ሁሉ ዘልቆ የሚያበራውን የፍቅርን ፊት ማየት ነው፤ ሐሳቦችን ወይም ትምህርቶችን ሳይሆን፣ የሕይወታችን ሁሉ ሕይወትና ምንጭ፣ ደጋፊ መገኘትም የሆነውን ኢየሱስን ራሱን ማየት ነው።»

ለመቀደስ ብዬ ለረጅም ጊዜ ጸለይሁ፤ አንዳንድ ጊዜም ያገኘሁት መሰለኝ። አንድ ጊዜ አንድ ነገር ተሰማኝ፤ እንዳላጣውም ፈርቼ በሙሉ ኃይሌ ጨምድጄ ያዝሁት፤ ይሄድብኛል ብዬ ፈርቼ ሌሊቱን ሙሉ ሳልተኛ አደርሁ፤ እርግጥ ነው፣ በሚቀጥለው ስሜትና በሚቀጥለው የልብ ሁኔታ ሄደ። ያጣሁትም እርሱን ስላልያዝሁ ነበር። በተከፈቱት ቦዮች በኩል ሁልጊዜ ከእርሱ ሙላትን መቀበል እየቻልሁ፣ ከማጠራቀሚያው ጥቂት ውኃ ብቻ እቀዳ ነበር። ወደ ስብሰባዎች ሄጄ ሰዎች ስለ ደስታ ሲናገሩ ሰማሁ። ደስታውን ያገኘሁ እስኪመስለኝ ድረስ ደረስሁ፤ ነገር ግን እርሱን ራሱን ደስታዬ አድርጌ ስላልያዝሁት ልጠብቀው አልቻልሁም። በመጨረሻም — ኦ፣ እንዴት ባለ ርኅራኄ! — እንዲህ አለኝ፦ «ልጄ ሆይ፣ እኔን ብቻ ተቀበለኝ፤ እኔ ራሴ በአንተ ውስጥ የዚህ ሁሉ የማያቋርጥ ምንጭ ልሁንልህ።» በመጨረሻም ዓይኖቼን ከቅድስናዬና ከልምምዴ ላይ አንሥቼ በውስጤ ባለው ክርስቶስ ላይ ብቻ ባደረግኋቸው ጊዜ፣ በልምምድ ፋንታ ከቅጽበቱ ፍላጎት የሚበልጠውን ክርስቶስን አገኘሁ፤ ወደፊት የሚያስፈልገኝን ሁሉ የያዘውንና በአንድ ጊዜ ለዘላለም የተሰጠኝን ክርስቶስን አገኘሁ! እርሱንም እንዲህ ባየሁት ጊዜ እንዴት ያለ ዕረፍት ነበር! ሁሉም መልካም ሆነ፤ ለዘላለምም መልካም ሆነ። በዚያች ትንሽ ሰዓት ልይዘው የምችለውን ብቻ ሳይሆን፣ በሚቀጥለውና በዚያም በሚቀጥለው ሰዓት፣ እንዲሁ እየቀጠለ የሚያስፈልገኝን ሁሉ በእርሱ ዘንድ አገኘሁ፤ አንዳንድ ጊዜም ከሚሊዮን ዓመት በኋላ፣ «ጻድቃን በአባታቸው መንግሥት እንደ ፀሐይ ይበራሉ» (ማቴዎስ 13:43) የሚለው በእኛ በሚፈጸምበትና «እስከ እግዚአብሔር ፍጹም ሙላት ድረስ» በምንሞላበት ጊዜ ምን እንደሚሆን ጥቂት እመለከታለሁ።

እንዲሁም ፈውሱ ደግሞ «አንድ ነገር» ይሆናል ብዬ አሰብሁ፤ ጌታ እንደ ቆመ አሮጌ ሰዓት ወስዶ እንደሚሞላኝና እንደ ማሽን እንደሚያስኬደኝ አሰብሁ። ፈጽሞ እንዲህ አይደለም። ይልቁንም እርሱ ራሱ ወደ ውስጤ ገብቶ በዚያች ቅጽበት የሚያስፈልገኝን እንደሚሰጠኝ አገኘሁ። ባለ ጠጋ እንደ ሆንሁ እንዲሰማኝ ትልቅ ክምችት እንዲኖረኝ፣ በሚቀጥለው ቀን በእርሱ ላይ እንዳልደገፍ ለብዙ ዓመታት የተከማቸ ትልቅ ሀብት እንዲኖረኝ እፈልግ ነበር፤ እርሱ ግን እንዲህ ያለ ክምችት ፈጽሞ አልሰጠኝም። ለዚያች ሰዓት ከሚያስፈልገኝ በላይ ቅድስናም ሆነ ፈውስ በአንድ ጊዜ ኖሮኝ አያውቅም። እንዲህ አለኝ፦ «ልጄ ሆይ፣ ለሚቀጥለው እስትንፋስህ ወደ እኔ መምጣት አለብህ፤ እጅግ ስለምወድድህ ሁልጊዜ ወደ እኔ እንድትመጣ እፈልጋለሁና። ትልቅ ክምችት ብሰጥህ ያለ እኔ ትኖራለህ፤ እንደዚህ ደጋግመህም ወደ እኔ አትመጣም፤ አሁን ግን በየሰከንዱ ወደ እኔ መምጣት፣ በየቅጽበቱም በደረቴ ላይ መደገፍ አለብህ።» ታላቅ ሀብት ሰጠኝ፤ በሺዎችና በሚሊዮኖች የሚቆጠር ገንዘብ በስሜ አስቀመጠልኝ፤ ነገር ግን የቼክ ደብተሩን የሰጠኝ በዚህ አንድ ቅድመ ሁኔታ ነበር፦ «በዚያ ጊዜ ከሚያስፈልግህ በላይ ፈጽሞ ማውጣት አትችልም።» ይሁን እንጂ ቼክ በተፈለገ ቁጥር የኢየሱስ ስም በላዩ ላይ ነበረ፤ ስለዚህም ለእርሱ የበለጠ ክብር አመጣ፣ ስሙንም በሰማያዊው ዓለም ፊት ዘወትር አኖረ፤ እግዚአብሔርም በልጁ ከበረ።

መንፈሳዊ ሕይወቴን በየሰከንዱ ከእርሱ መቀበልን፣ በምተነፍስበት ጊዜ እርሱን ራሱን ወደ ውስጥ መሳብንና ራሴን ወደ ውጭ ማስወጣትን መማር ነበረብኝ። ስለዚህ ለመንፈስ በየቅጽበቱ፣ ለሰውነትም በየቅጽበቱ መቀበል አለብን። «ይህ ሁልጊዜ ተወጥሮ መኖር አስከፊ ባርነት አይደለምን?» ትሉ ይሆናል። ምን? ከምትወዱት፣ ከውዱ ወዳጃችሁ ጋር ተወጥሮ መኖር? ኦ፣ በፍጹም! ይህ እንዲህ በተፈጥሮ፣ እንዲህ በራሱ ጊዜ፣ እንደ ምንጭ፣ ሳይታወቅና ያለ ጥረት ይመጣል፤ እውነተኛ ሕይወት ሁልጊዜ ቀላልና የተትረፈረፈ ነውና።

አሁንም፣ እግዚአብሔር ይመስገን፣ እርሱ አለኝ፤ ስፍራ ያለኝን ያህል ብቻ ሳይሆን፣ አሁን ስፍራ የሌለኝን፣ ነገር ግን ወደ ፊቴ ወዳለው ዘላለም እየገፋሁ ስሄድ በየቅጽበቱ ስፍራ የማገኝለትንም ጭምር። እኔ በባሕር ውስጥ እንዳለች፣ የምትይዘውን ያህል እንደ ተሞላች ትንሽ ጠርሙስ ነኝ። ጠርሙሷ በባሕር ውስጥ ናት፤ ባሕሩም በጠርሙሷ ውስጥ ነው፤ እንዲሁ እኔ በክርስቶስ ውስጥ ነኝ፤ ክርስቶስም በእኔ ውስጥ ነው። ነገር ግን በባሕሩ ውስጥ ካለው ከዚያ ጠርሙስ ሙሉ ውኃ በተጨማሪ፣ ከዚያ ባሻገር ሙሉ ውቅያኖስ አለ፤ ልዩነቱ ጠርሙሷ በየቀኑ፣ ለዘላለም፣ እንደ ገና መሞላት ያለባት መሆኑ ነው።

አሁን የእያንዳንዳችን ጥያቄ «ስለ ቤትሻን ምን ይመስላችኋል? ስለ መለኮታዊ ፈውስስ ምን ይመስላችኋል?» ሳይሆን «ስለ ክርስቶስ ምን ይመስላችኋል?» የሚለው ነው። በእኔና በክርስቶስ መካከል አንድ ትንሽ ነገር የገባበት ጊዜ ነበር። ይህን ከአንድ ወዳጄ ጋር ባደረግሁት አጭር ንግግር ልግለጸው፤ እርሱ «በእምነት ተፈወስህ» አለኝ። እኔም «ኧረ አይደለም፤ የተፈወስሁት በክርስቶስ ነው» አልሁት። ልዩነቱ ምንድን ነው? ታላቅ ልዩነት አለ። እምነት ራሱ እንኳ በእኔና በኢየሱስ መካከል የገባ የሚመስልበት ጊዜ መጣ። እምነቱን በራሴ ማፍለቅ ያለብኝ መሰለኝ፤ ስለዚህ እምነቱን ለማግኘት ደከምሁ። በመጨረሻም ያገኘሁት መሰለኝ፤ ሙሉ ክብደቴን ብጥልበት እንደሚችለኝ አሰብሁ። እምነቱን ያገኘሁ በመሰለኝ ጊዜ «ፈውሰኝ» አልሁ። የተማመንሁት በራሴ፣ በገዛ ልቤ፣ በገዛ እምነቴ ነበር። ጌታ አንድ ነገር እንዲያደርግልኝ የለመንሁት በእርሱ ስላለ ነገር ሳይሆን በእኔ ስላለ ነገር ነበር። ስለዚህ ጌታ ዲያብሎስ እምነቴን እንዲፈትን ፈቀደ፤ ዲያብሎስም እንደሚያገሣ አንበሳ ዋጠው፤ እኔም አንዳች እምነት ያለኝ እስከማይመስለኝ ድረስ እጅግ ተሰበርሁ። ምንም እንደሌለኝ እስኪሰማኝ ድረስ እግዚአብሔር እምነቴ እንዲወሰድብኝ ፈቀደ። ከዚያም እግዚአብሔር በጣፋጭ ድምፅ እንዲህ ያለኝ መሰለኝ፦ «ግድ የለም፣ ልጄ ሆይ፤ አንተ ምንም የለህም። እኔ ግን ፍጹም ኃይል ነኝ፤ ፍጹም ፍቅር ነኝ፤ እምነት ነኝ፤ ሕይወትህ ነኝ፤ ለበረከቱ ማዘጋጃው እኔ ነኝ፤ ከዚያም በረከቱ ራሱ ደግሞ እኔ ነኝ። በውስጥ ያለው ሁሉ፣ በውጭ ያለውም ሁሉ፣ ለዘላለምም ሁሉ እኔ ነኝ።» ይህ «በእግዚአብሔር እመኑ» (ማርቆስ 11:22) የሚለውን መያዝ ብቻ ነው። «አሁንም በሥጋ የምኖርበት ኑሮ» የምኖረው በእግዚአብሔር ልጅ ላይ በማኖረው እምነት ሳይሆን «በእግዚአብሔር ልጅ እምነት» ነው (ገላትያ 2:20)። ዋናው ይኸው ነው። እምነቱ የእናንተ አይደለም። በውስጣችሁ ሕይወት ወይም ሌላ ምንም እንደሌላችሁ ሁሉ፣ በውስጣችሁ እምነትም የላችሁም። ከባዶነትና ከከንቱነት በቀር ምንም የላችሁም፤ ሁሉን እንዲያደርግ እርሱን ለመቀበል የተከፈታችሁና የተዘጋጃችሁ ብቻ መሆን አለባችሁ። ሕይወቱንና ፈውሱን እንደምትቀበሉ ሁሉ እምነቱንም መቀበል አለባችሁ፤ «በእግዚአብሔር ልጅ እምነት እኖራለሁ» ማለት ብቻ ነው ያለባችሁ። የእኔ እምነት ምንም ዋጋ የለውም። ስለ ማንም መጸለይ ቢኖርብኝ በእምነቴ ላይ ፈጽሞ አልደገፍም። «ጌታ ሆይ፣ እነሆኝ። ለዚህ ሰው የበረከት መተላለፊያ እንድሆን ከፈለግህ የሚያስፈልገኝን ሁሉ በውስጤ እፍ በልብኝ» እላለሁ። ክርስቶስ ብቻ ነው፤ ክርስቶስ ብቻውን።

እንግዲህ፣ ክርስቶስ እንዲሁ በውስጣችሁ እንዲኖርና እንዲሠራ ሰውነታችሁን ለእርሱ አስገዝታችኋልን? ጌታ ኢየሱስ ክርስቶስ እንደ እናንተ ሰውነት አለው፤ የእርሱ ግን ፍጹም ነው፤ የአንድ ሰው ሰውነት ሳይሆን የሰው ልጅ ሰውነት ነው። ለምን የሰው ልጅ እንደ ተባለ አስባችሁ ታውቃላችሁን? የሰው ልጅ ማለት ኢየሱስ ክርስቶስ ብቸኛው አርአያ፣ ሁሉን ያቀፈ፣ ለሁሉ የሆነና ሁሉን የሚጠቀልል ሰው ነው ማለት ነው። ኢየሱስ ሰው ሊሆን የሚገባውን ሁሉ፣ ሰው ሊኖረው የሚያስፈልገውን ሁሉ በራሱ የያዘ ብቸኛው ሰው ነው። ሁሉም በክርስቶስ አለ። የመለኮት ሙላት ሁሉና የፍጹም ሰውነት ሙላት በክርስቶስ ተገልጧል፤ እርሱም አሁን ሰው የሚያስፈልገውን ሁሉ ጠቅልሎ የያዘ ሆኖ ቆሞአል። መንፈሱ መንፈሳችሁ የሚያስፈልገው ሁሉ ነው፤ እርሱም ራሱን ብቻ ይሰጠናል። ሰውነቱ ሰውነታችሁ የሚያስፈልገውን ሁሉ ይዟል። ልባችሁ በሚያስፈልገው ብርታት የሚመታ ልብ አለው። ለራሱ ሳይሆን ለሰው ልጆች ሁሉ በሕይወት የተትረፈረፉ ብልቶችና ተግባራት አሉት። ለራሱ ብርታት አያስፈልገውም። ከመቃብር እንዲነሣና ከተፈጥሮ ኃይላት ሁሉ በላይ እንዲያርግ ያስቻለው ኃይል ለራሱ አልነበረም። ያ አስደናቂ ሰውነት የሰውነታችሁ ነው። እናንተ የሰውነቱ ብልቶች ናችሁ። ልባችሁ የሚያስፈልገውን ሁሉ ከልቡ ለመቅዳት መብት አለው። አካላዊ ሕይወታችሁ ድጋፉንና ብርታቱን ከአካላዊ ሕይወቱ ለመቅዳት መብት አለው፤ ስለዚህም እናንተ አይደላችሁም፤ ይልቁንም የእግዚአብሔር ልጅ ክቡር ሕይወት ብቻ ነው። ዛሬ እርሱን እንዲህ ትቀበሉታላችሁን? ያን ጊዜ የምትፈወሱ ብቻ አትሆኑም፤ ነገር ግን ለሚያስፈልጋችሁ ሁሉ አዲስ ሕይወት ይኖራችኋል፤ በሽታን ጠራርጎ የሚወስድ፣ ከዚያም ለወደፊት ፍላጎታችሁ ሁሉ የሕይወት ምንጭ ሆኖ የሚኖር የሕይወት ጎርፍ ይኖራችኋል። ኦ፣ እርሱን በሙላቱ ተቀበሉት።

ዛሬ አንድ ትንሽ የኃይል ቁልፍ ያመጣሁላችሁ ያህል፣ እግዚአብሔር በዚህ ላለው ለእያንዳንዱ ሰው አንድ ትንሽ ምሥጢር ሰጥቶኝ እንዲህ ያለኝ ያህል ይሰማኛል፦ «ሂድና ንገራቸው፤ ቢቀበሉት በሄዱበት ሁሉ የኃይል ቁልፍ ይሆንላቸዋል፤ በችግርና በአደጋ፣ በፍርሃትና በሕይወት፣ በሞትና በዘላለም ሁሉ ያሳልፋቸዋል።» በዚህ መድረክ ላይ ቆሜ «እግዚአብሔር በእጄ በኩል ለሚቀበለው ሁሉ በነጻ የሚሰጠውን የሀብትና የስኬት ምሥጢር ከሰማይ ተቀብያለሁ» ብል፣ ለሚመጡት ሰዎች ከዚህ የሰፋ አዳራሽ እንደሚያስፈልጋችሁ እርግጠኛ ነኝ። ነገር ግን፣ ውድ ወዳጆች ሆይ፣ ከዚህ እጅግ የሚበልጥ ውድ እውነት በቃሉ አሳያችኋለሁ። ሐዋርያው ጳውሎስ ምሥጢር እንዳለ ይነግረናል፤ ይህም ከዘላለምና ከትውልዶች ጀምሮ ተሰውሮ የነበረ ምሥጢር ነው (ቆላስይስ 1:26)፤ ዓለም በከንቱ ሲፈልገው የኖረው፣ ከምሥራቅ የመጡ ጠቢባን ያገኙት ይሆናል ብለው ተስፋ ያደረጉት ታላቅ ምሥጢር ነው፤ እግዚአብሔርም «አሁን ግን ለቅዱሳኑ ተገልጦአል» ይላል፤ ጳውሎስም ሊቀበሉት ለሚችሉት ይህን ለመንገር ብቻ ዓለምን ዞረ፤ ያ ቀላል ምሥጢርም ይህ ብቻ ነው፦ «የክብር ተስፋ ያለው ክርስቶስ በእናንተ ዘንድ»።

«ምሥጢር» የሚለው ቃል የተሰወረ ነገር ማለት ነው፤ ይህም ታላቁ ምሥጢር ነው። ዛሬም እነግራችኋለሁ፤ እንዲያውም ከእኔ ሳይሆን ከእርሱ ብትቀበሉት — ለእኔ፣ ኦ፣ እጅግ አስደናቂ የሆነልኝን ምሥጢር ልሰጣችሁ እችላለሁ! ከብዙ ዓመታት በፊት በበደልና በፍርሃት ተጭኜ ወደ እርሱ መጣሁ፤ ያን ቀላል ምሥጢር ሞከርሁት፤ ፍርሃቴንና ኃጢአቴንም ሁሉ አስወገደልኝ። ዓመታት አለፉ፤ ኃጢአት ሲያሸንፈኝ፣ ፈተናዎቼም ከአቅሜ በላይ ሲሆኑብኝ አገኘሁ። ለሁለተኛ ጊዜ ወደ እርሱ መጣሁ፤ እርሱም «ክርስቶስ በእናንተ ዘንድ» ብሎ በሹክሹክታ ነገረኝ፤ እኔም ድል፣ ዕረፍትና በረከት አገኘሁ።

ከዚያም ሰውነቴ በሁሉም ረገድ ተዳከመ። ሁልጊዜ በትጋት እሠራ ነበር፤ ከ14 ዓመቴ ጀምሮ አጠናሁ፣ ደከምሁ፣ ኃይሌንም አልቆጠብሁም። በ21 ዓመቴ የአንድ ትልቅ ጉባኤ ኃላፊነት ተቀበልሁ፤ ስድስት ጊዜ ያህል ፈጽሞ ታምሜ ወደቅሁ፤ በመጨረሻም ሰውነቴ ሙሉ በሙሉ ተዳከመ። በስብከት መድረኬ ላይ ወድቄ እሞታለሁ ብዬ ብዙ ጊዜ ፈራሁ። ልቤ በመድከሙና የነርቭ ሥርዓቴ በመዛሉ ምክንያት ያለ መታፈን ስሜት ምንም ዓይነት ዳገት መውጣት አልችልም ነበር። ስለ ጌታ ፈውስ ሰማሁ፤ ነገር ግን ተቃወምሁት። ፈራሁት። በሥነ መለኮት ትምህርት ቤቶች ከተፈጥሮ በላይ የሆኑ ነገሮች ዘመን አልፏል ተብዬ ተምሬ ነበር፤ ከቀድሞው ትምህርቴም ወደ ኋላ መመለስ አልቻልሁም። አእምሮዬ መንገዴን ዘጋብኝ፤ በመጨረሻ ግን ሚስተር ሽሬንክ እንደሚለው «የዶግማዎቼን ቀብር» እንድገኝ በተደረግሁ ጊዜ፣ ጌታ ያችን ትንሽ ምሥጢር «ክርስቶስ በእናንተ ዘንድ» ብሎ በሹክሹክታ ነገረኝ፤ ከዚያችም ሰዓት ጀምሮ ለነፍሴ እንደ ተቀበልሁት እንዲሁ ለሰውነቴም ተቀበልሁት። እጅግ በረታሁ፣ ጤነኛም ሆንሁ፤ ሥራም ፍጹም ደስታ ሆነልኝ። ለዓመታት የበጋ ዕረፍቴን በሞቃቱ በኒው ዮርክ ከተማ በብዙኃኑ መካከል እየሰበክሁና እየሠራሁ አሳለፍሁ፤ ከዚህ በፊት እንዲህ ሠርቼ አላውቅም፤ ከዚህም ሌላ የማረፊያ ቤታችንና የኮሌጃችን ሥራ፣ እጅግ ብዙ የጽሑፍ ሥራ፣ ሌላም ብዙ ነገር ነበረ። ጌታ ግን ሥቃዬን ብቻ አላስወገደም። ከቀላል ፈውስ የሚበልጥ ነበር። የሰውነቴን ብልቶች በሥቃይ የማስተውልበትን ስሜት እስካጣ ድረስ ራሱን ሰጠኝ። እርሱ የሚሰጠው ጤና ከሁሉ የሚበልጠው ይህ ነው። ከበሽተኛ አካላዊ ስሜት ሁሉ፣ በጭንቀት የሚጠበቅ ሰውነት ከመያዝም ስለሚጠብቀኝ፣ ደስታና ለጌታ አገልግሎት፣ ዕረፍትና ሐሴት የሆነ ቀላል ሕይወትም ስለሚሰጠኝ ጌታን አመሰግናለሁ።

ደግሞም በፍጥነት የማያስብና የማይሠራ፣ ከባድና ዝግምተኛ የሆነ ደካማ አእምሮ ነበረኝ። ለክርስቶስ ለመጻፍና ለመናገር፣ ያገኘኋትንም ጥቂት እውቀት ሁልጊዜ በእጄ እንድትሆን ፈጣን የማስታወስ ችሎታ እንዲኖረኝ ፈለግሁ። ስለዚህ ጉዳይ ወደ ክርስቶስ ሄጄ በዚህ ረገድ የሚሰጠኝ ነገር እንዳለው ጠየቅሁት። እርሱም «አዎን፣ ልጄ ሆይ፣ እኔ ለአንተ ጥበብ ሆኛለሁ» ብሎ መለሰልኝ። ሁልጊዜ የሚያስቆጩኝን ስሕተቶች እሠራ ነበር፤ ከዚያም ዳግመኛ አልሠራቸውም ብዬ አስብ ነበር፤ ነገር ግን እርሱ ጥበቤ እንደሚሆን፣ የክርስቶስ ልብ እንዲኖረን፣ አሳብን ሁሉ እንደሚያፈርስና ለክርስቶስም ለመታዘዝ አእምሮን ሁሉ እንደሚማርክ፣ አንጎልንና ራስን ማቅናት እንደሚችል በነገረኝ ጊዜ፣ ለዚያ ሁሉ እርሱን ተቀበልሁት። ከዚያን ጊዜ ጀምሮ ከዚህ የአእምሮ ድካም ተጠብቄአለሁ፤ ሥራም ዕረፍት ሆኖልኛል። ቀድሞ በሳምንት ሁለት ስብከቶችን እጽፍ ነበር፤ አንዱን ለመጨረስ ሦስት ቀን ይወስድብኝ ነበር። አሁን ግን ከጽሑፍ ሥራዬ ጋር በተያያዘ፣ በሳምንት እጅግ ብዙ ስብሰባዎችን ከመምራት በተጨማሪ ስፍር ቁጥር የሌላቸውን ገጾች ዘወትር እጽፋለሁ፤ ሁሉም በደስታ ቀሎልኛል። ጌታ በአእምሮዬ ረድቶኛል፤ እርሱ የመንፈሳችን ብቻ ሳይሆን የአእምሮአችንም አዳኝ እንደ ሆነ አውቃለሁ።

እንግዲህ ደግሞ ቆራጥነት የጎደለው ፈቃድ ነበረኝ። «ፈቃድ ልትሆነኝ አትችልምን?» ብዬ ጠየቅሁት። እርሱም «አዎን፣ ልጄ ሆይ፤ መፈለግንም ማድረግንም በእናንተ የሚሠራ እግዚአብሔር ነው» አለኝ። ከዚያም መቼና እንዴት ጽኑ መሆን እንዳለብኝ፣ መቼና እንዴትም እሺ ማለት እንዳለብኝ አስተማረኝ። ብዙ ሰዎች ቆራጥ ፈቃድ አላቸው፤ ነገር ግን ልክ በተገቢው ጊዜ እንዴት አጽንተው መያዝ እንዳለባቸው አያውቁም። እንዲሁም ለሥራው ኃይልን፣ ለአገልግሎቱም የሚያስፈልገውን ሁሉ ለማግኘት ወደ እርሱ መጣሁ፤ እርሱም አልጣለኝም።

ስለዚህ እላችኋለሁ፤ ይህ «ክርስቶስ በእናንተ ዘንድ» የሚለው ውድ ትንሽ ምሥጢር የሚረዳችሁ ከሆነ ልታገኙት ትችላላችሁ። ከእኔ ይልቅ የተሻለ ትጠቀሙበት ዘንድ ይሁን! እንዴት መልካም እንደሚሠራ መማር የጀመርሁት ገና አሁን እንደ ሆነ ይሰማኛል። ተቀበሉትና በዘመንም በዘላለምም እየሠራችሁበት ቀጥሉ — ክርስቶስ ለሁሉ፣ በጸጋ፣ ከኃይል ወደ ኃይል፣ ከክብር፣ ከዛሬ ጀምሮ እስከ ዘላለም ድረስ።

ቀድሞ በረከቱ ነበር፣ አሁን ግን ጌታ ነው፤

ቀድሞ ስሜቱ ነበር፣ አሁን ግን ቃሉ ነው።

ቀድሞ ስጦታውን ሻትሁ፣ አሁን ሰጪው የእኔ ነው፤

ቀድሞ ፈውስን ፈለግሁ፣ አሁን እርሱን ብቻ።

ቀድሞ የሚያሠቃይ ሙከራ፣ አሁን ፍጹም መታመን፤

ቀድሞ ግማሽ መዳን፣ አሁን ፍጹም መዳን።

ቀድሞ ያለ ዕረፍት መያዝ፣ አሁን እርሱ አጽንቶ ይዞኛል፤

ቀድሞ ዘወትር መንሳፈፍ፣ አሁን መልሕቄ ተጥሏል።

ቀድሞ ሥራ የበዛው ዕቅድ፣ አሁን የመታመን ጸሎት፤

ቀድሞ የሚያስጨንቅ ሐሳብ፣ አሁን እርሱ ያስብልኛል።

ቀድሞ እኔ የምሻው ነበር፣ አሁን ኢየሱስ የሚለው፤

ቀድሞ የማያቋርጥ ልመና፣ አሁን የማያቋርጥ ምስጋና።

ቀድሞ የእኔ ሥራ ነበር፣ ከእንግዲህ የእርሱ ይሆናል፤

ቀድሞ እርሱን ልጠቀምበት ሞከርሁ፣ አሁን እርሱ ይጠቀምብኛል።

ቀድሞ ኃይልን ፈለግሁ፣ አሁን ኃያሉን፤

ቀድሞ ለራሴ ደከምሁ፣ አሁን ለእርሱ ብቻ።

ቀድሞ በኢየሱስ ተስፋ አደረግሁ፣ አሁን የእኔ መሆኑን አውቃለሁ፤

ቀድሞ መብራቶቼ ይጠፉ ነበር፣ አሁን ደምቀው ያበራሉ።

ቀድሞ ሞትን ጠበቅሁ፣ አሁን መምጣቱን በደስታ እቀበላለሁ፤

ተስፋዎቼም መልሕቅ ጥለዋል፣ በመጋረጃው ውስጥ ተጠብቀው።