የእምነት ዕድሎች

---

«ቢቻልህ ትላለህ፤ ለሚያምን ሁሉ ይቻላል»—ማርቆስ 9:23።

እነዚህ ደፋርና እጅግ አስደናቂ ቃላት ናቸው። የዘላለሙን ንጉሥ የመዝገብ ቤት ለኃጢአተኞች ትሎች ይከፍታሉ፤ ለጭቃ ልጆችም የእግዚአብሔርን የራሱን ሁሉን ቻይነት መብትና የማያልቀውን ባለጠግነቱን ዕድሎች ሁሉ ያቀርባሉ። እነዚህ ሁለት አስገራሚ ቃላት ጎን ለጎን ቆመዋል፦ «በእግዚአብሔር ዘንድ ሁሉ ይቻላል»፤ «ለሚያምን ሁሉ ይቻላል»።

፩. የእምነትን ዕድሎች እንመልከት፦

1. ለሚያምን መዳን ይቻላል። ኃጢአቱ ምንም ያህል የረከሰ ቢሆን፣ ኃጢአቶቹ ምንም ያህል ብዙ ወይም ታላላቅ ቢሆኑ፣ በደሉ ምንም ያህል የከፋ፣ ርኩሰቱ ምንም ያህል ጥልቅ፣ የንስሐ አልባነቱና የወንጀል ኑሮው ዘመን ምንም ያህል የረዘመ ቢሆን፣ ይህ በሁሉ ስፍራና ለዘላለም እውነት ነው፦ «በልጁ የሚያምን የዘላለም ሕይወት አለው»፣ «በጌታ በኢየሱስ ክርስቶስ እመን … ትድናላችሁ»። ነፍስ ልትድን የምትችለውም በዚህ ብቻ ነው፤ ነፍስ ምንም ዓይነት ብቃት ቢኖራት፣ ከፍተኛው ሥነ ምግባርም ይሁን ጥልቁ ርኩሰት፣ ይህም ደግሞ ለዘላለም እውነት ነውና፦ «ያላመነ ግን ይፈረድበታል»። ይህ የተባረከ ቃል የገነትን ደጆችና የጸጋን ዕድሎች ሁሉ ለማንኛውም ለእያንዳንዱም ኃጢአተኛ ይከፍታል፤ «የወደደም የሕይወትን ውኃ እንዲያው ይውሰድ»።
2. ለሚያምን መቀደስ ይቻላል። «በእኔ በማመን ከተቀደሱት ጋር ርስት» የሚለው ቃል አሁንም በሙሉ ርስታችን ደጆች ላይ የተጻፈው ጽሑፍ ነው። «ልባቸውንም በእምነት ሲያነጻ» የሚለውም አሁንም የሙሉ መዳን መለኮታዊ ሂደት ነው። ነፍስ ልትቀደስ የምትችለው በዚህ ብቻ ነው። መቀደስ ሥራ ሳይሆን የጸጋ ስጦታ ነው፤ ጸጋ ሁሉ ደግሞ በእምነት መሆን አለበት። በሚያሠቃይ ትግል አይቻልም፤ በንስሐ ቅጣትና ራስን በማሠቃየት አይቻልም፤ በሕመም፣ በመከራ ወይም ራስን በመስቀል አይቻልም፤ በሥነ ምግባር ምክር፣ በጥንቃቄ በተሞላ ሥልጠና፣ በትክክለኛ ትምህርትና በፍጹም ምሳሌ አይቻልም፤ በጨለማውና በቀዝቃዛው በሞት ውኃ እንኳ አይቻልም። ሳትቀደስ የምትሞት ነፍስ ለዘላለም ሳትቀደስ ትኖራለች። «ቅዱሱም ወደፊት ይቀደስ … ርኵሱም ወደ ፊት ይርከስ»። ለሚያምን ግን ይቻላል። እርሱ የኢየሱስ ክርስቶስ ስጦታ ነው፤ የኢየሱስ ክርስቶስ ወደ ውስጥ መግባትና በውስጥ ማደር ነው፤ መንፈስ ቅዱስ በውስጥ የሚሰጠው ሕይወትና መለኮታዊ ማካፈሉ ነው፤ ስለዚህም በእምነት ብቻ መሆን አለበት። ለማመን ፈቃደኛ ለሆነች ለማንኛዋም ነፍስ ይቻላል፤ ምንም ያህል ርኩስ ሆና ብትኖር፣ ምንም ያህል ጠማማ ብትሆን፣ ምናልባት እንደ ያዕቆብ ወራዳና ጠማማ፣ ዳዊት በጨለማው ኃጢአቱ እንደ ነበረው ብልሹ፣ እንደ ስምዖን ጴጥሮስ በራሱ የሚተማመን፣ እንደ ጳውሎስ ግትርና ራሱን እንደ ጻድቅ የሚቈጥር ብትሆን እንኳ — እንደ እግዚአብሔር ልጅ ነውር የሌላት፣ በውስጧ ሊያድር እንደሚመጣው እንደ ኢየሱስ ራሱ ቅድስና ቅድስት ልትሆን ትችላለች፤ ትሆናለችም፤ ማመንና መቀበል ብቻ ብንፈቅድ።
3. ለሚያምን መለኮታዊ ፈውስ ይቻላል። «የእምነትም ጸሎት ድውዩን ያድናል» የሚለው አሁንም ጌታ ለሚሠቃየው ቤተ ክርስቲያኑ የሰጠው ያልተለወጠ ቃሉ ነው። ይህም እምነት የተቀባዩ እምነት መሆን አለበት፤ በመልእክቱ ውስጥ፦ «ያ ሰው ከጌታ ዘንድ አንዳች እንዲቀበል አይምሰለው» ተብሏልና። ጌታ የዕውሮቹን ዓይኖች በዳሰሰ ጊዜ፦ «እንደ እምነታችሁ ይሁንላችሁ» ብሎ እንደ ተናገራቸው ያህል ዛሬም እውነት ነው። በሽታው ምንም ያህል ከባድ ቢሆን ግድ የለም፤ «ቀንታም ልትቆም ከቶ አልተቻላትም» እንደ ተባለላት እንደዚያች ጐባጣ ሴት ተስፋ የሌለው፣ ሠላሳ ስምንት ዓመት በመጠመቂያው አጠገብ ረዳት የለሽ ሆኖ እንደ ተኛው ድውይ ሰው ሥር የሰደደ፣ በመንገድ ዳር ይለምኑ እንደ ነበሩትና ሕዝቡ የክርስቶስን ትኩረት የማይገባቸው አድርጎ እንደ ቈጠራቸው እንደ ምስኪኖቹ ዕውሮች የተሰወረና የተናቀ ጉዳይ፣ ወይም አዳኙ ራሱ እንኳ ውሻ ብሎ እንደ ጠራት እንደ ሲሮፊኒቃዊቷ ኃጢአተኛ ሴት ሊሆን ይችላል፤ ነገር ግን ለእርስዋም እንደ ሌሎቹ፣ እርሱ፦ «እምነትሽ ታላቅ ነው፤ እንደወደድሽ ይሁንልሽ» ሊላት በቻለ ጊዜ ፈውሱ መጣ። የሚፈውሰው እምነት አይደለም፤ እምነት የሚዳስሰው እግዚአብሔር ነው እንጂ፤ ነገር ግን ከእምነት በቀር እግዚአብሔርን የምንዳስስበት ሌላ መንገድ የለም፤ ስለዚህ ሁሉን የሚችለውን ዳሰሳውን ልንቀበል ብንወድ ማመን አለብን።
4. ለሚያምን የአገልግሎት ኃይል ሁሉ ይቻላል። የመንፈስ ቅዱስ ስጦታ የሚቀበለው በእምነት ነው። የሐዋርያት ኃይል እንደ እምነታቸው መጠን ነበር። «እምነትና ኃይል የሞላበት» እስጢፋኖስ የጠርሴሱን ሳውልና የኪልቅያን ሰዎች ምኵራብ ጥበብ ሁሉ ሊቋቋም ቻለ። የበርናባስ ቀላል ታሪክ፦ «ደግ ሰውና መንፈስ ቅዱስ እምነትም የሞላበት ነበረና። ብዙ ሕዝብም ወደ ጌታ ተጨመሩ» የሚል ነው። የውጤታማ ስብከት ምሥጢር አመክንዮ ወይም የንግግር ጥበብ ወይም የአነጋገር ስልት ሳይሆን፦ «አመንሁ ስለዚህም ተናገርሁ» ለማለት መቻል ነው። የአንዳንድ ወንጌላውያንና የክርስቲያን ሠራተኞች ስኬት በየትኛውም አቅጣጫ ካላቸው ተሰጥኦ ወይም ችሎታ ጋር ፈጽሞ የማይመጣጠን ነው፤ ነገር ግን በታማኝነት የሚጠቀሙበት አንድ ስጦታ አላቸው፤ እርሱም እግዚአብሔር ነፍሳትን እንደሚሰጣቸው መጠበቅ ነው፤ ስለዚህም ተስፋቸው ፈጽሞ አይከሽፍም። ቤተ ክርስቲያን በዚህ ትውልድ በጌታ ሥራ ውስጥ የእምነትን ሙሉ ዕድሎች ገና አላየችም። የሙዲና የሃሪሰን ምሳሌዎች፣ የእግዚአብሔርን ክብር ብቻ በሚመለከት ቀና ዓይንና ለክርስቶስ ወንጌል ባለው ቀላል ታማኝነት እጅግ ታላላቅ ውጤቶችን ለመጠበቅ ለሚደፍር ለእጅግ ትሑት ሠራተኛ የሚቻለው ነገር ምሳሌዎች ብቻ ናቸው። እነዚህ ሁለቱ ምሳሌዎች — ምናልባት በዚህ ትውልድ ሰፊ ፍሬያማነት ከታየባቸው እጅግ ጉልህ ማስረጃዎች — ታላቅ የተፈጥሮ ስጦታ ወይም የትምህርት ዕድል ያልነበራቸው ሰዎች ናቸው፤ ስለዚህም ለእምነት ሥራ ማነቃቂያ እንደ መሆናቸው ይበልጥ የሚያበረታቱ ናቸው። አንተ በጌታ የወይን ቦታ ውስጥ የምትደክም ትሑት ሠራተኛ ሆይ፣ የድካምህን ብርታትና የአምላክህን ኃይል ስትገነዘብ፣ ለእርሱ በምትሠራው ሥራ ወደ እምነት ዕድሎች ሁሉ ትወጣለህን? ነገሩ «በመንፈሴ እንጂ በኃይልና በብርታት አይደለም፥ ይላል የሠራዊት ጌታ እግዚአብሔር» ነውና።

   እግዚአብሔር በመሣሪያዎቹ ድካም በኩል ራሱን የሚገልጥበት፣ ደግሞም ጥበበኞችን እንዲያሳፍር የዓለምን ሞኝ ነገር፣ ብርቱንም ነገር እንዲያሳፍር የዓለምን ደካማ ነገር እንደ መረጠ እንደ ገና የሚያረጋግጥበት ቀን ደርሷል።

5. ችግሮችና አደጋዎች ሁሉ ሁሉን ከሚችለው እምነት ፊት ቦታ መልቀቅ አለባቸው። የኢያሪኮ ቅጥር ሰባት ቀን ከዞሩበት በኋላ በእምነት ወደቀ፤ ዛሬም የጠላት እጅግ ብርቱ ምሽጎች ከጸናውና ድል አድራጊ ከሆነው የእምነት ጕዞ ፊት መውደቅ አለባቸው። ዳንኤል በእምነት የአንበሶችን አፍ ዘጋ፤ በግልጽም እንደ ተነገረን የዳነው በአምላኩ ስለ ታመነ ነው። ያዳነው የሕይወቱ ቅንነት ወይም ደፋር ታማኝነቱ ሳይሆን በእግዚአብሔር ላይ የነበረው መታመን ነው። እንዲህ ያለው እምነት ደፋሩን አርኖትን በአፍሪካ ጫካዎች ውስጥ አሳልፎታል፤ ጀግናውን ፔተንን ከታና አረመኔዎች የግድያ ቍጣ አድኖታል፤ በትሑቱ የዕለት ኑሮአችን የእግዚአብሔር ጥበቃ ተሞክሮዎች ውስጥም የሞትን ምትና የሚያሰጋውን ጥፋት ከብዙዎቻችን ከልክሏል። ከዕብራውያን ወጣቶች ጋር በእሳቱ ውስጥ በተመላለሰ ጊዜና ጀግናውን ጳውሎስን በተለዋዋጭ ሕይወቱ አደጋዎች ሁሉ በጠበቀው ጊዜ እንደ ነበረ፣ የእምነት አምላክ ዛሬም እንዲሁ ቅርብ፣ እንዲሁ ኃያልና እንዲሁ እውነተኛ ነው። እምነትን ለመለማመድ እጅግ ትንሽ የሆነ ችግር የለም፤ ለድሉም እጅግ አስፈሪ የሆነ ቀውስ የለም። በዚህ ጋሻና መከታ ወጥተን የእምነትን ዕድሎች ሁሉ እንፈትናለንን? ያን ጊዜ በእውነት በገሃነም ሠራዊት መካከል እንኳ የተጠበቀ ሕይወት እንኖራለን፤ ሥራችን እስኪፈጸም ድረስም የማንሞት መሆናችንን እናውቃለን።
6. ለሚያምን የጸሎት ድሎች ሁሉ ይቻላሉ። «አምናችሁም በጸሎት የምትለምኑትን ሁሉ ትቀበላላችሁ»። «የጸለያችሁትን የለመናችሁትንም ሁሉ እንዳገኛችሁት እመኑ፥ ይሆንላችሁማል»። የሚያሸንፈው የጸሎቱ ብርታት ወይም ርዝመት ሳይሆን የመታመኑ ቀላልነት ነው። የማይለወጠውን የአዳኙን የመፈወስ ኃይል የሚጠይቀው የእምነት ጸሎት ነው። ምናልባት የትኛውም የሰው እጅ ሊቀርባት የማትችለውን ነፍስ የሚደርስባት፣ አንዳንድ ጊዜም የልመናው ማሚቶ ገና ሳይጠፋ መልሱን ከሰማይ የሚያመጣው የእምነት ጸሎት ነው። እዚያ በክሊቭላንድ ከተማ ልቧ የተሰበረ አንዲት ሚስት ስለ ባሏ ነፍስ ከአንድ ወንጌላዊ ጋር ትጸልያለች። በዚያው ሰዓት እርሱ ራሱ የማያውቀው አንድ ተጽዕኖ በቺካጎ በቀትር ወደሚደረግ የጸሎት ስብሰባ ይመራዋል፤ ያም ጸሎት ሳያልቅ የሰማይ መዘምራን ንስሐ በገባች ነፍስ ላይ ይዘምራሉ፤ መንፈስ ቅዱስም ሥራው እንደ ተፈጸመ በልቧ ያንሾካሹክላታል — በማግሥቱ ፈጣኑ ፖስታ በገዛ እጁ የተጻፈውን የደስታ ወሬ ሲያመጣላት ከሚሆነው ያላነሰ እርግጠኛ ሆኖ። ሁለት ሺህ ወላጅ አልባ ልጆች በየቀኑ በእግዚአብሔር እጅ ብቻ የሚመገቡባቸውን እነዚያን በአሽሊ ዳውን ያሉትን ጸንተው የሚኖሩ መታሰቢያዎች ያቆመው፣ ለአንድ ታማኝ አገልጋይ ትሑትና የሚያምን ጩኸት መልስ ሆኖ፣ የእምነት ጸሎት ነው። እነዚህ እግዚአብሔር ሁልጊዜ ሊያደርገው የተዘጋጀውና በሕዝቡ አለማመን ብቻ የሚከለከለው ነገር ምሳሌዎች ብቻ ናቸው። ወዳጆች ሆይ፣ እነዚህ ዕድሎች ለእያንዳንዳችን ክፍት ናቸው። ለሕዝብ አገልግሎት ላንጠራ፣ ለማስተማር ንግግር ብቁ ላንሆን፣ ወይም ሀብትና ተሰሚነት ላይሰጠን ይችላል፤ ነገር ግን ለእያንዳንዳችን ሁሉን የሚችለውን እጅ የመንካትና በሚያሸንፈው ጸሎት የወርቅ መሠዊያ ላይ የማገልገል ኃይል ተሰጥቶናል። ልናመጣ የሚገባን አንድ ጥና ብቻ ነው — የእምነት የወርቅ ጽዋ፤ በመንፈስ ቅዱስ እሳት በሚነድድ ፍምና በታላቁ ሊቀ ካህናት ዕጣን ስንሞላው፣ እነሆ! እግዚአብሔር ያደምጥ ዘንድ ፍጥረተ ዓለሙን ጸጥ ሲያሰኝ በሰማይ እንደ ገና ዝምታ ይሆናል፤ ከዚያም ሕያው እሳት የጌታችን መንግሥት በሚመጣባቸው በኃያላኑ የእግዚአብሔር የጥበቃና የጸጋ ኃይሎች አማካይነት በምድር ላይ ይፈስሳል።
7. ለሚያምን ሰላምና ደስታ ሁሉ ይቻላሉ። ሐዋርያው ለሮሜ ሰዎች ያቀረበው ጸሎት፣ የተስፋ አምላክ በማመናችሁ ደስታንና ሰላምን ሁሉ ይሙላባችሁ የሚል ነው። የማታምን ነፍስ ደስታ የሌላት ነፍስ እንድትሆን፣ አሳቡ በእግዚአብሔር ላይ የጸናና በእርሱ የሚታመን ግን በፍጹም ሰላም እንዲጠበቅ የእግዚአብሔር ፈቃድና ዓላማ ነው። እንግዲያስ አእምሮንም ሁሉ የሚያልፍን ሰላም ልታውቁ ትወዳላችሁን? በአንዳች አትጨነቁ፤ ጌታ ቅርብ እንደ ሆነ፣ ከሁኔታዎች ሁሉ በላይ ልዑል እንደ ሆነ፣ እግዚአብሔርንም ለሚወዱትም ነገርን ሁሉ ለበጎ እንደሚያደርግ ጸንታችሁ እመኑ። በጨለማው ሰዓት ደስተኞች ልትሆኑ ትወዳላችሁን? እንግዲያስ በጌታ ታመኑ፤ በአምላካችሁም ላይ ተደገፉ። የማያቋርጥ የደስታ ፍሰት ሊኖራችሁ ትወዳላችሁን? እንግዲያስ፦ «አሁን ምንም እንኳ ባናየው፣ እያመንን በማይነገርና ክብር በሞላበት ደስታ ሐሤት እናደርጋለን» ማለትን ተማሩ። በድንገት በሚነሣ ስሜት ብቻ የሚገኝ ደስታ ከሥሩ ተለይቶ ሌላ ፀሐይ ሳትጠልቅ እንደሚጠወልግ፣ በአጭር የክረምት ቀን እንደ ተቀጠፈ አበባ ነው። የእምነት ደስታ ግን ሕያውን ዛፍ የሚሸፍን ፍሬና ዘላቂ አበባ ነው፤ ወይም ውኃ በጠገበ አትክልት ውስጥ ሥር ከሰደደ ተክል የሚበቅል ነው።

   «የእምነት ሰዎች ገና በዚህ ምድር

   የሚጀምር ክብርን አገኙ—

   በጠላት ምድር ላይ ሰማያዊ ፍሬ

   ከእምነትና ከተስፋ ይበቅላል።»

8. የዓለም ወንጌላዊነት ለእምነት የሚሰጥ ነው። የዛሬዎቹ እጅግ የተሳኩ የሚስዮናዊ ሥራዎች ሙሉ በሙሉ የሚደገፉት በእግዚአብሔር ላይ ባለ እምነትና በጸሎት ኃይል ነው። ቻይና በዚህ ምዕተ ዓመት ወንጌልን የምትሰማ ከሆነ፣ ለእግዚአብሔር ታላላቅ ነገሮችን ለመሞከርና ከእርሱም ታላላቅ ነገሮችን ለመጠበቅ በደፈረው በአንድ ትሑት ሚስዮናዊ እምነት ምክንያት ይሆናል። እንደ ዛሬው የሚስዮን መስክ እጅግ ሰፊና እጅግ ግሩም የሆነ የእምነት መስክ የለም፤ እምነትም ሊጠይቃቸው ለሚችላቸው ዕድሎች ወሰን የላቸውም። ኦ፣ ከእኛ አንዳንዶቻችን ወደዚህ ታላቅ አጋጣሚ ታላቅነት ከፍ ብለን ለክርስትና ዘመናት ሁሉ ታላቁ ለሆነው ሥራ ከእግዚአብሔር ጋር አብረን የምንሠራ ብንሆን!
9. የጌታ መምጣት በመጨረሻ ለእምነት እንደሚሰጥ ጥርጥር የለውም። «እነሆ፥ አምላካችን ይህ ነው፤ እርሱን ጠብቀናል» የሚል ትውልድ ይነሣል። እስካሁን ድረስ የተባረከ ተስፋችን ነው፤ ነገር ግን አንድ ቀን ከዚያ የሚበልጥ ይሆናል። የምትጠብቀው ሙሽራይቱ በምድርም በሰማይም የመምጣቱን ምልክቶች እያነበበች «የበጉ ሰርግ ደረሰ» የሚለውን የደስታ ጩኸት ትሰማለች። ለጥንቱ ስምዖን በጌታ የተቀባውን እንደሚያይ ተገልጦለት ነበር፤ ለአንዳንዶችም በመጨረሻው ዘመን ከሺው ዓመት ንጋት አስቀድሞ የሚወጣው የንጋት ኮከብ ይሰጣቸዋል። የራሱን መምጣት እናዘጋጅ ዘንድ ጌታ ከእኛ የሚጠብቀውን ሥራና ዘመናችንን እንድናስተውል ጌታ ይርዳን፤ ይህም የእምነትን የከበረ ዋጋ እንድንካፈልና ያንንም የደስታ ቀን እንኳ እንድናፋጥን እንዲፈቀድልን ነው።
10. ከተነገረው ሁሉ በላይ ግን ይህ የተስፋ ቃል ለሚያምን ሁሉ ይቻላል ማለት ነው። ከተጠቀሱት ስኬቶች አንዱን ወይም ብዙዎቹን እንኳ አግኝቶ የእግዚአብሔርን ከፍተኛ ፈቃድ ሁሉን ነገር ማጣት ይቻላል። የዚህ የተስፋ ቃል ሙሉ ትርጉም እምነት የተሟላ ሕይወትን፣ አንዳች የማይጎድለውን በረከት፣ የተፈጸመ አገልግሎትንና አንድም የዋጋ ዕንቍ የማይጎድለውን አክሊል ሊጠይቅ ይችላል ማለት ነው። ፈጽመው ያልጠፉ፣ ነገር ግን ፈጽመውም ያልዳኑ ሕይወቶች አሉ። ቅስታቸው የተሰበረ ቀስተ ደመናዎች አሉ፤ ነገር ግን ፍጹም ክብነቱ የተሟላ መዝገብና የማያልቅ ዋጋ ምሳሌ የሆነ ቀስተ ደመና በዙፋኑ ዙሪያ አለ። ብዙዎቻችን እግዚአብሔር ስለ እኛ በከፍተኛ ሐሳቡ ካሰበው ሁሉ እየጎደልን ነው። የእስራኤል ንጉሥ በሚሞተው በእግዚአብሔር ነቢይ አልጋ አጠገብ በቆመ ጊዜ፣ ኤልሳዕ እጁን በዮአስ እጆች ላይ አድርጎ የእምነትና የድል ምሳሌ የሆኑትን ፍላጻዎች እንዲወረውር ረዳው፤ ከዚያ በኋላ ግን ነቢዩ ንጉሡ ይህን የጋራ የእምነት ድርጊት የራሱን የተስፋ መጠን በሚገልጥ በግል ድርጊት እንዲከተለው ጠየቀ። ወዮ፣ እንደ አብዛኞቻችን እምነቱ የሚያስፈልገው ሥራ ሳይፈጸም ቀድሞ ተነነ። መሬቱን ሦስት ጊዜ መታ፤ ከዚያም ቆመ። የጠፋውን በረከት ሊመልስ ጊዜው ካለፈበት በኋላ፣ ያዘነውና የተቈጣው ነቢይ ስለ ቸልተኝነቱና ስለ ልቡ ጥበት ገሠጸው፤ በረከቱም በራሱ ትንሽ እምነት መጠን እንደሚወሰን በኀዘን ነገረው። በሕይወቴ ቀውስ ውስጥ እግዚአብሔር ይህን ክፍል በምን ያህል ግርማ ወደ ነፍሴ እንዳመጣው፣ ከእርሱ ምን ያህል እንደምወስድና ምን ያህል ትንሽ ነገር እምነቴን እንደሚያረካ እንደ ጠየቀኝ ፈጽሞ አልረሳውም። እግዚአብሔር ይመስገን፤ በሚፈነዳ ልብ፦ «ከከፍተኛው ሐሳብህና ፈቃድህ ሁሉ፣ ከእምነት ታላላቅ ዕድሎች ሁሉ ያነሰ ምንም አይበቃኝም» ለማለት አስቻለኝ። እነዚህ አጋጣሚዎች ሁሉ ከእጃችን የሚያመልጡበትን ጊዜ ሁልጊዜ አሻግረን እንድንመለከት፣ እውነተኛ ዋጋቸውን ያን ጊዜ የምንረዳቸውን የእነዚያን ቅዱሳን ምኞቶች ኃይል ተሸክመን በየቀኑ እንድንኖር፣ ያንንም ከፍ ያለ ምኞት ከያዘው ከእርሱ ጋር ሁልጊዜ፦ «ሩጫዬን … እፈጽም ዘንድ ነፍሴን በእኔ ዘንድ እንደማትከብር እንደ ከንቱ ነገር እቆጥራለሁ» እንድንል ጌታ ይርዳን። ወዳጆች ሆይ፣ ከሕይወታችሁ አንዳች እየጎደላችሁ ነውን? ከአንዲቱ ውድና ጠባብ የምድራዊ አጋጣሚ ዘመናችሁ፣ ዘላለም ከሚሽከረከርበት ምሰሶ፣ ዳግመኛ ከማይመለሰው ከአንዱ ዘላለማዊ ዕድል? እግዚአብሔር ሁሉን ሊሰጣችሁ ይጠብቃል፤ ለሚያምንም ሁሉ ይቻላል።

፪. የእምነት ምክንያታዊነት። እግዚአብሔር ለምን ሁሉን ነገር በእምነታችን ላይ እንዲመሠረት ያደርጋል?

1. ምክንያቱም የሰው ዘር ጥፋት የጀመረው እምነትን በማጣት ነው፤ መታደሱም በእምነት መለማመድ በኩል መምጣት አለበት። ሰይጣን በሔዋን ደም ውስጥ የረጨው መርዝ በእግዚአብሔር ታማኝነት ላይ የተነሣ ጥያቄ ነበር፤ ወንጌልም ላልዳኑ ኃጢአተኞች የሚሰጠው ብቸኛ መድኃኒት፦ «በጌታ በኢየሱስ ክርስቶስ እመን … ትድናላችሁ» የሚል ነው።
2. እምነት የክርስትና ሕግ፣ የወንጌል ዘመን ሕያው መሠረታዊ ሥርዓት ነው። ሐዋርያው ከሥራ ሕግ ለይቶ የእምነት ሕግ ብሎ ይጠራዋል። ጌታ ኢየሱስ በኢየሱስ ስም ለሚመለሱ ጸሎቶችና ለምንቀበለው በረከት ሁሉ መለኪያ በሆነው ቀላል ቀመር ገለጸው። ስለዚህ እግዚአብሔር እንደ እምነታችን፣ ደግሞም እንደ አለማመናችን ሊሠራ የታሰረ ነው።
3. እግዚአብሔር የሚሰጠንን ስጦታ የምንቀበልበት የምናውቀው ብቸኛ መንገድ እምነት ነው፤ የወንጌል በረከቶች ሁሉ የጸጋ ስጦታዎች ስለ ሆኑ፣ ወደ እኛ የሚመጡ ከሆነ በእምነት በኩልና በእምነታችን መጠን መምጣት አለባቸው።
4. የገዛ ልባችንን እግዚአብሔርንና ጸጋውን ለመቀበል የሚያዘጋጅ ውስጣዊ ተጽዕኖ እንደ መሆኑ እምነት አስፈላጊ ነው። አብ ፍቅሩን ለሚፈራና ለሚንቀጠቀጥ ልብ እንዴት ሊያካፍል ይችላል? እግዚአብሔር ወደ ደነገጠ ልጅ እንዴት ሊቀርብ ይችላል? አንዲት ትንሽ ወፍ ምንም ጉዳት ላደርስባት ሳላስብ ላባብላትና ፍቅሯን ለማግኘት በከንቱ ስሞክር በእጄ ውስጥ በፍርሃት ስትሞት አይቻለሁ። እንዲሁም እምነት የሌለው ልብ በእግዚአብሔር ፊት በፍጹም ድንጋጤ ይሞታል፤ ሊረዳው ያልቻለውን የአብን የተትረፈረፈ ፍቅር ሊቀበል አይችልም።
5. እምነት እውነተኛ መንፈሳዊ ኃይል ነው። ያለ ጥርጥር ከእግዚአብሔር ራሱ ባሕርያት አንዱ ነው። በኢየሱስ ተአምራት ሁሉ ተገልጦ እናገኘዋለን። በለሲቱን ያደረቀበት ኃይል፣ ደቀ መዛሙርቱም በመንገዳቸው ያሉትን እጅግ ብርቱ መሰናክሎች የሚያሸንፉበትና የሚያፈርሱበት ኃይል ይኸው እንደ ሆነ ለደቀ መዛሙርቱ ያስረዳቸዋል። ነፍስ በእግዚአብሔር ኃይል እግዚአብሔር ያዘዘውን የሚያዝዝ እምነትን በምትለማመድበት ጊዜ፣ በዚያው ቅጽበት በመሰናክሉ ላይ እንደ ኤሌክትሪክ ፍሰት ወይም እንደ ዲናማይት ኃይል እውነተኛ የሆነ ታላቅ ኃይል እንደሚሠራ ጥርጥር የለውም። እግዚአብሔር በእውነት ከራሱ የሁሉን ቻይነት መሣሪያዎች አንዱን በእጃችን አኑሮ፣ በኢየሱስ ስም እንደ ፈቃዱና ለመንግሥቱ መመሥረት እንድንጠቀምበት ፈቅዶልናል።
6. እግዚአብሔር እምነትን የሚጠይቅበት ዋነኛው ምክንያት፣ እግዚአብሔር ራሱ ለመሥራት ፍጹም ስፍራ የሚያገኝበት ብቸኛው መንገድ እምነት ስለ ሆነ ነው፤ እምነት ሰው ከገዛ ሥራው የሚያርፍበትና ወደ እግዚአብሔር ሥራ የሚገባበት ቀለም የለሽና ቀላል አቋም ነውና። በሰውኛውና በመለኮታዊው፣ በተፈጥሮአዊውና ከተፈጥሮ በላይ በሆነው መካከል ያለው ልዩነት ይህ ነው። ስለዚህ እምነት እጅግ ኃያል፣ እንዲያውም ሁሉን ቻይ የሆነበት ምክንያት ለእግዚአብሔር ሁሉን ቻይነት መንገድ ስለሚከፍት ነው። ስለዚህም ሁለቱ ዓረፍተ ነገሮች በሚያስገርም ሁኔታ ፍጹም ትይዩ ናቸው፦ «በእግዚአብሔር ዘንድ ሁሉ ይቻላል»። «ለሚያምን ሁሉ ይቻላል»። ያው አንዱ ኃይል በእግዚአብሔርም በሚያምነውም ዘንድ አለ፤ ምክንያቱም የኋለኛው በፊተኛው ውስጥ ጠፍቶ ፈጽሞ ከእርሱ ጋር አንድ ሆኗልና። በምድራዊውና በሰማያዊው፣ በሰውኛውና በመለኮታዊው፣ በውሱኑና በማይወሰነው መካከል ያለውን ታላቅ ርቀት እንዴት በምሳሌ እንግለጠው? አንድ ሰው እንዲህ ብሏል፦ እጅግ ብርቱውን መድፍ ውሰድ፤ እስከ አፉ ድረስ በባሩድ ወይም በዲናማይት ሙላው፤ እጅግ ፍጹም የሆነውን የብረት ጥይት አስገባበት፤ አስቀድመህ የቅርብ ጊዜ ማሻሻያዎች ሁሉ እንዳሉት አረጋግጥ፤ ከዚያም ተኩሰው፤ ጥይትህም በሰከንድ ስድስት መቶ ጫማ ፍጥነት በሕዋ ውስጥ ይምዘገዘጋል። ነገር ግን በዚያው ሰከንድ እግዚአብሔር ያለ ምንም ጥረትና ያለ ድምፅ በአንድ የብርሃን ብልጭታ ከዚያች ፀሐይ ወይም ከዋክብት ወይም ከእኩለ ሌሊት መብራት ጨረርን ይላክ፤ እርሱም ስድስት መቶ ሺህ ማይል ይበርራል። ስድስት መቶ ጫማና ስድስት መቶ ሺህ ማይል! ይህ በሰውኛውና በመለኮታዊው መካከል ላለው ልዩነት ደካማ ምሳሌ ነው። ያ ቀርፋፋ ነገር ግን አጥፊ ኃይል ያለው ከባድ መድፍ የሰው ሥራ ምሳሌ ነው። ያ ጸጥ ያለ፣ ፈጣንና በጎ አገልግሎት ያለው የዋህ የፀሐይና የብርሃን ጨረር የእግዚአብሔር የማያልቅ ባለጠግነት ምሳሌ ነው። እምነት የሚያስገባን ወደዚህ ዓለም ነው። እምነት የገዛ ራሱን አለመብቃት አሳልፎ በመስጠት ከእግዚአብሔር ፍጹም በቂነት ጋር ይተሳሰራል፤ በድል አድራጊነትም፦ «ኃይልን በሚሰጠኝ በክርስቶስ ሁሉን እችላለሁ» እያለ ይወጣል፤ ሰማይም ተስማምቶ፦ «ለሚያምን ሁሉ ይቻላል» ብሎ ያስተጋባል።

፫. የእምነት መቻል። «ብትችልስ፣ እመን»።

1. እምነት በመታዘዝና በልብና በሕይወት ቅንነት ላይ የተመሠረተ መሆኑን መናገር አያስፈልገንም ማለት ይቻላል። ሆን ተብሎ በሚደረግ ኃጢአት ፊት እግዚአብሔርን ልንታመን አንችልም፤ ያልተቀደሰ ሁኔታ እንኳ ለማንኛውም ከፍ ያለ የእምነት ደረጃ ገዳይ ነው፤ ሥጋዊው ልብ እምነት የሚያድግበት አፈር አይደለምና፤ እምነት የመንፈስ ፍሬ ነው፤ በኃጢአትና ሆን ብሎ ራስን በማስደሰት አረም ይደናቀፋል። ብዙ ክርስቲያኖች እምነታቸው እጅግ ትንሽ የሆነበት ምክንያት በዓለምና በራሳቸው ውስጥ ስለሚኖሩ፣ በሕይወታቸውም ታላቅ ክፍል ከእግዚአብሔርና ከቅድስና ስለ ተለዩ ነው። የሊክ የሥነ ፈለክ መመልከቻ ጣቢያ በፓሲፊክ ጠረፍ በተሠራ ጊዜ፣ ጭጋግና ጉም በምድሩ ላይ ከብዶ ከሚያንዣብብባቸው ከጠረፉ ሸለቆዎችና ቆላማ ቦታዎች በላይ ከፍ ብሎ፣ ከምድር ጭጋግና እንፋሎት በላይ፣ ሰማያትን ጥርት ብሎና ያለ ምንም ከልካይ በሚያይበት በሃሚልተን ተራራ ጫፍ ላይ ቦታ መምረጥ አስፈላጊ ነበር። እንዲሁም እምነት ለሰማያዊ ራእዩ የቅድስናንና የመለየትን ደጋማ ስፍራ፣ የተቀደሰ ሕይወትን ንጹሕና ጥርት ያለ ሰማይ ይፈልጋል።

   ወዳጆች ሆይ፣ ለብዙዎቹ ጥርጣሬዎቻችሁና ፍርሃቶቻችሁ ማብራሪያውን በዚህ ውስጥ ታገኙ ይሆናል፤ ይኸውም የቆማችሁበት ደረጃ እጅግ ዝቅ ያለ፣ ልባችሁ እጅግ የተደባለቀ፣ ሕይወታችሁም «ክፉ ከሆነ ከአሁኑ ዓለም» እጅግ ያልራቀ መሆኑ ነው።

2. እምነት የሚደናቀፈው ብዙዎች አለማመናቸውን በሚያመካኙበትና እግዚአብሔርን የመጠራጠርን ኃጢአት አቅልለው በሚያስቡበትና በሚናገሩበት ደካማና መጽሐፍ ቅዱሳዊ ባልሆነ መንገድ ነው። ብርቱ እምነት እንዲኖረን ብንወድ እንደ አስገዳጅና ቅዱስ ግዴታ ልንቀበለው፣ እግዚአብሔርን ጸንተንና አጥብቀን ልናምነው፣ ከቶም ልንጠራጠረው እንቢ ልንል ይገባናል። ማመን አንችልም አንበል። በራሳችን እንደማንችል እውነት ነው፤ ነገር ግን ይህንንም ሁሉ እግዚአብሔር ያዘጋጃል፤ ለማመን ከመረጥን የማመንን ኃይል አዘጋጅቶልናል። እንግዲያስ ከእንግዲህ ጥርጣሬያችንን ጉዳት እንደሌላቸው ድካሞችና እንደሚያሳዝኑ መጥፎ አጋጣሚዎች አድርገን አናመካኝላቸው፤ አናቅልላቸውም፤ ነገር ግን ቃሉ እንደሚል፦ «ምናልባት ሕያው እግዚአብሔርን የሚያስክዳችሁ ክፉና የማያምን ልብ ከእናንተ በአንዳችሁ እንዳይኖር ተጠንቀቁ»።
3. እምነት የሚደናቀፈው የራሳችንም ይሁን የሌሎች በሰው ጥበብ በመደገፍ ነው። ዲያብሎስ ለሔዋን ያቀረበው የመጀመሪያ ማጥመጃ የጥበብ ስጦታ ነበር፤ እርስዋም ስለዚህ እምነቷን ሸጠች። «እንደ እግዚአብሔር ትሆናላችሁ» አለ፣ «መልካምንና ክፉን የምታውቁ»፤ ማወቅ ከጀመረችበት ሰዓት ጀምሮም መታመንን ተወች። ለጥንቷ እስራኤል የተስፋይቱን ምድር ያሳጧት ሰላዮቹ ነበሩ። ምድሪቱን ለመሰለል፣ እግዚአብሔር እውነትን ተናግሮ እንደ ሆነ ወይም እንዳልሆነ በምርመራ ለማወቅ ያቀረቡት የሞኝነት ሐሳብ ነበር ለአንድ ትውልድ ሁሉ የከነዓንን ደጆች የዘጋውን አስፈሪ የአለማመን ፍንዳታ ያስከተለው። የእነዚህ ሰላዮች ስሞች ሁሉ ማለት ይቻላል የሰውን ጥበብ፣ ታላቅነትና ዝና የሚጠቁሙ መሆናቸው እጅግ ትርጉም ያለው ነው። እንዲሁም በክርስቶስ ዘመን አይሁድን እርሱን ከመቀበል ወደ ኋላ ያስቀራቸው ለአባቶች ወግና ለሰዎች አስተያየት ያላቸው ባርነት ነበር። «እናንተ እርስ በርሳችሁ ክብር የምትቀባበሉ ከአንዱም ከእግዚአብሔር ያለውን ክብር የማትፈልጉ፥ እንዴት ልታምኑ ትችላላችሁ?» ብሎ ጠየቃቸው። ዛሬም ይህ የቤተ ክርስቲያንን እምነት በመወሰን ረገድ ብዙ ድርሻ አለው። መጽሐፍ ቅዱስ በሰው ሂስ ይለካል፤ የእግዚአብሔርም የተስፋ ቃሎች በተፈጥሮአዊ ግምትና በሰው አእምሮ ሚዛን ይመዘናሉ። የገዛ ጥበባችንም የእግዚአብሔርን ቀላል ቃል ስፍራ ከያዘ እንዲሁ አደገኛ ነው፤ ስለዚህ «በፍጹም ልብህ በእግዚአብሔር ታመን» የሚለውን ልንፈጽም ብንወድ፣ «በራስህም ማስተዋል አትደገፍ» የሚለውን መጠበቅ አለብን።
4. በራስ መብቃትና በገዛ ብርታታችን መደገፍም ለእምነታችን እንቅፋት ነው።

   ስለዚህ በእርሱ ብዙ ከመታመናችን በፊት እግዚአብሔር ወደ ረዳት የለሽነት ሊያወርደን ግድ ይሆንበታል። እጅግ ኃያል የሆነው የጣልቃ ገብነቱ ሰዓት ብዙውን ጊዜ ከሁሉ የከፋው የጭንቀታችን ጊዜ ነው።

   አንድ ዓለማዊ ሳምንታዊ ጋዜጣ የብዙ ትልልቅ ሰዎችን ተሞክሮ የሚወክል የአንድ ትንሽ ልጅ ታሪክ ይተርካል። ልጁ የመጀመሪያውን ሱሪውን የሚለብስበት የወንድ ልጅ ሕይወት ደረጃ ላይ ደርሶ ነበር፤ ይህም ከፍ ከፍ ማለት መንፈሳዊ ሚዛኑን አናጋው። እስከዚያ ድረስ ትጉ ትንሽ ክርስቲያን ነበር፤ ብዙውን ጊዜም በየማለዳው ከታናሽ እኅቱ ጋር ለዕለቱ የጌታን እርዳታና በረከት ይለምን ነበር፤ በዚህ ማለዳ ግን አዲሱን ሱሪውን አይቶ ራሱን እንደ ትልቅ ሰው ሲቈጥር፣ ታናሽ እኅቱ እንደ ወትሮው፦ «ጌታ ኢየሱስ ሆይ፣ ፍሬዲን ዛሬ ጠብቀው፤ ከጉዳትም ሰውረው» ብላ ስለ እርሱ መጸለይ ስትጀምር አስቆማት፤ እንደ ምስኪኑ ስምዖን ጴጥሮስም በራሱ በመተማመን፦ «አይሆንም ጄኒ፣ ያንን አትበዪ፤ ፍሬዲ አሁን ራሱን መጠበቅ ይችላል» ብሎ ጮኸ። ትንሿ ቅድስት ደነገጠች፤ ፈራችም፤ ምን ማድረግ እንዳለባትም አላወቀችም። ቀኑም እንዲሁ ጀመረ፤ ነገር ግን ቀትር ሳይደርስ ሁለቱም በአንድ የቼሪ ዛፍ ላይ ወጡ፤ ፍሬዲም የሚያጓጓውን ፍሬ ለመቀጠፍ ሲዘረጋ፣ በዛፉና በአጥሩ መካከል ባለ ማዕዘን ውስጥ በራሱ ተደፍቶ ወደቀ፤ በሙሉ ኃይሉ ቢፍጨረጨርም፣ የደነገጠችው እኅቱም ብትታገል፣ ራሱን ማላቀቅ ፈጽሞ አልቻለም፤ በመጨረሻም ኀፍረትና ማስተዋል በተቀላቀለበት ፊት ቀና ብሎ ጄኒን አይቶ፦ «ጄኒ፣ ጸልዪ፤ ፍሬዲ ለካ ራሱን መጠበቅ አይችልም» አላት። በዚያኑ ጊዜ አንድ ብርቱ ሰው በመንገዱ ይመጣ ነበር፤ የጸሎታቸውም መልስ ፈጥኖ መጣ፤ ጠንካራዎቹ ክንዶች በጥቂት ደቂቃዎች አጥሩን አፍርሰው ፍሬዲ ነጻ ወጣ፤ ለሕይወቱም ሁሉ ትምህርት አግኝቶ፣ እንደ ስምዖን ጴጥሮስ ራሱን ዝቅ አድርጎ፣ ከራሱ በሚበልጥ ብርታትና ጥበቃ በትሕትና እየታመነ ለመመላለስ ወጣ።

   በእውነት ይህ የእምነት አፈር ነው! ዕንባቆም ከብዙ ዘመናት በፊት ትዕቢትንና መታመንን ሲያነጻጽር በጥበብ እንዲህ አለ፦ «እነሆ፥ ነፍሱ ታብያለች፥ በእርሱም ቅን አይደለችም፤ ጻድቅ ግን በእምነቱ በሕይወት ይኖራል»።

   ወዳጆች ሆይ፣ እግዚአብሔር ወደ ብርታታችሁ ፍጻሜ አድርሷችኋልን? ደስ ይበላችሁ፤ እጅግም ሐሤት አድርጉ፤ ይህ የእርሱ ሁሉን ቻይነት መጀመሪያ ነውና — እምነት ወደ ኃያላን ክንዶቹ ብቻ ቢወድቅና እንደ ጥንቶቹ፦ «አቤቱ፥ በብዙ ወይም ኃይል በሌላቸው መርዳት በአንተ ዘንድ ምንም አይደለም፤ አቤቱ፥ እርዳን፤ በስምህ በዚህ ታላቅ ሕዝብ ላይ እንወጣለንና» ብሎ ቢጮኽ።

5. እምነት የሚደናቀፈው በማየትና በስሜት፣ በውጫዊ ማስረጃዎች ላይ ባለን የሞኝነት መደገፍም ነው።

   ልንኖርበትና ልናድግበት የሚገባን ማስረጃ የማይታየው ነው፤ ስለዚህ በእውነት ከማመናችን በፊት ውጫዊ ነገሮች ሁሉ መወሰድ አለባቸው፤ የሚታየውን ሳይሆን የማይታየውን ስንመለከት እነርሱ እውን ይሆናሉ፤ ከሚዳሰሱት ነገሮች ይልቅ እውን ይሆናሉ፤ ከዚያም እግዚአብሔር በተጨባጭ ፍጻሜ እውን ያደርጋቸዋል። ነገር ግን እምነት አስቀድሞ ወደ ታላቁ ያልታወቀ ስፍራ መራመድ፣ ወደ ኢየሱስ ለመሄድ በውኃ ላይ፣ እንዲያውም በአየር ላይ መራመድ አለበት፤ ነገር ግን ባዶ ብቻ በነበረበት ስፍራ ከሥሩ ዓለትን ያገኛል። በአልፕስ ተራሮች ውስጥ የነበረው መንገደኛ እንዲሁ ነበር፤ የተራራው መንገድ በድንገት ከታላቅ የበረዶና የአመዳይ ክምር በታች ተሰውሮ የከርሰ ምድር ፈሳሽ ጅረት ወደሆነበት ፍጻሜው ደረሰ፤ ተራራው በፊቱ ፈጦ ቆሞ ነበር፤ የተጓዘባቸውም የምድረ በዳ ማይሎች ከኋላው ነበሩ። ምን ያድርግ? መሪው በድንገት፦ «ተከተለኝ!» ብሎ ጮኸ፤ ወደሚወርደውም ጅረት ዘሎ ገባ፤ ጅረቱ ሰርስሮ በሚያልፍበት በታላቁ ተራራ ሥርም ከዓይኑ ተሰወረ። አስፈሪ ድፍረት ነበር፤ ነገር ግን መከተል ወይም መሞት ግድ ነበረበት፤ ዘሎም ሲገባ ድንገተኛ ድንጋጤ፣ የውኃው ሽክርክሪትና የጨለማ ድቅድቅ ሆነ፤ ከዚያም የብርሃን ፍንዳታ ሆነ፤ እርሱም ከተራራው ማዶ ከታች ባለው ውብ ሸለቆ ውስጥ በጸጥተኛ ወንዝ ዳር ተጋድሞ ነበር። የማይታየው መንገድ ወደ ሕይወትና ወደ ብርሃን መርቶታል።

   እንዲሁ እምነት ዛሬም ብዙ ጊዜ በምሥጢር መንገዶች ይመላለሳል፤ እግዚአብሔር ግን ሁልጊዜ ግልጽ ያደርገዋል። ራቁቱን ባለው የተስፋ ቃል ላይ ብቻ ከመደገፋችሁ በፊት ለማመን ማመንታታችሁ የእምነታችሁ እንቅፋት አይደለምን? ተስፋ ስለምናደርገው ነገር የሚያስረግጥ፥ የማናየውንም ነገር የሚያስረዳ እምነታችሁ ብቻ ነው። በማየት ሳይሆን በእምነት እንድንመላለስ እግዚአብሔር ይርዳን!

   ስለዚህ እግዚአብሔር እንደ ሲሮፊኒቃዊቷ ሴት በቀላሉ መታመናችንን እስክንቀጥልና እምቢታን እምቢ እስክንል ድረስ በችግሮች፣ በፈተናዎችና እምቢታ በሚመስሉ ነገሮች በእምነት መንገድ ሊያሠለጥነን ግድ ይሆንበታል። እርሱ መታመናችንን፦ «እምነትሽ ታላቅ ነው፤ እንደወደድሽ ይሁንልሽ!» በሚለው የደስታ ቃል ሊክስ ሁልጊዜ ይጠብቃል።

6. በመጨረሻም፣ ይህ እምነት ከሁሉ ይበልጥ የሚደናቀፈው «የእኛ እምነት» በምንለው ነገር ነው፤ ደግሞም በመጨረሻ የማስመሰል እምነትና እግዚአብሔርን ለመታመን የሚደረግ የተስፋ መቁረጥ ሙከራ ብቻ የሆነውን፣ ሁልጊዜም ከሰፊውና ከከበረው የተስፋ ቃሉ የሚያንሰውን እምነት ለማስገኘት በምናደርገው ፍሬ አልባ ትግል ነው። እውነቱ ግን ከእግዚአብሔር እጅግ ታላላቅ የተስፋ ቃሎችና ከሕይወታችን ልክ የለሽ ፍላጎቶች ጋር የሚመጣጠን ብቸኛው እምነት ራሱ «የእግዚአብሔር እምነት» መሆኑ ነው፤ ይኸውም የመውደድ፣ የመታዘዝ ወይም የአዲሱን ሕይወት ማንኛውንም ሌላ ተግባር የመፈጸም ኃይሉ እንደ ሆነ ሁሉ የማመን ኃይሉም እንዲሆን እርሱን በማስተዋል ወደሚጠብቀው ልብ እርሱ ራሱ እፍ የሚለው ያው መታመን ነው።

ስሙ ይባረክ! እስከ ምስኪኑና ረዳት የለሹ ልባችን ድረስ አንዲት ቀለበት ብቻ የሚጎድለውን ሰንሰለት አልሰጠንም፤ ያች አንዲት የመጨረሻ ቀለበት ብትጎድል ሰንሰለቱ ሁሉ ከንቱ በሆነ ነበርና። አይደለም፤ በሰው በኩል የምትያያዘው የመጨረሻዋ ቀለበት የተስፋውን ሰንሰለት በሰማያት ካለው የተስፋ ዙፋኑ ጋር እንደምታስረው ቀለበት መለኮታዊ ናት። «የእግዚአብሔር እምነት ይኑራችሁ» የሚለው ታላቁ ትእዛዙ ነው። «በእግዚአብሔር ልጅ እምነት እኖራለሁ» የሚለው ደግሞ እውነትነቱን የፈተነ የአንድ ሰው የድል ምስክርነት ነው።

ወዳጆች ሆይ፣ በዚህ ታላቅ ዝግጅት ብርሃን ኃያሉን የተስፋ ቃል አሁን ስሙ፤ በእርሱም እምነት ተነሥታችሁ፦ «ብትችልስ፣ እመን። ለሚያምን ሁሉ ይቻላል» የሚለውን ቃል ያዙ፤ እንዲህም ብላችሁ ጩኹ፦ «ጌታ ሆይ፣ አምናለሁ፤ አይደለም፣ እኔ አይደለሁም፣ አንተ ነህ እንጂ! አለማመኔን እርዳው»።

አሁንም፣ ወዳጆች ሆይ፣ ይህ ኃያል የመንፈሳዊ ኃይል መሣሪያ ሁሉን በሚችል ፍቅር በእጃችን ተሰጥቶናል። እንጠይቀው፣ በእግዚአብሔርም እርዳታ ወደ ከፍተኛ ዕድሎቹ ከፍ እንበልን? ከዚህችም ሰዓት ጀምሮ እንደ ሰማያዊ የጦር መሣሪያ ወደ ክርስቲያናዊ ሕይወትና ተጋድሎ መስክ እናዙረው፤ እግዚአብሔር በጠራን ነገር ሁሉ፣ በዘመኑ ታላላቅ ተጋድሎዎችና ለጌታችንና ለመድኃኒታችን ለኢየሱስ ክርስቶስ መንግሥት እንጠቀምበትን? ዕጣችን በወሳኝ ዘመን ላይ ወድቋል፤ የዚህ አስደናቂ ምዕተ ዓመት የመጨረሻው አሥር ዓመት ገና ጀምሯል፤ የእግዚአብሔርንም ቤተ ክርስቲያን ለክርስትና ዘመናት ሁሉ ታላቅ ለሆነው ዘመቻ — ለጌታችን ፈጥኖ መምጣት ለመዘጋጀት በማሰብ ለዓለም ወንጌላዊነት — ስትነቃ ያገኛታል። እንዴት ያለ የከበረ ዕድል ነው! ከእምነት ዕድሎች አንዱ ነው።

ትናንት ማታ በተከፈተው መስኮቴ አጠገብ እስከ ሌሊቱ እኩሌታ አልፎ ተቀምጬ ሳለሁ፣ ከእዚያ ካሉት ጎጆዎች ከአንዱ የጸሎት ድምፅ ሌሊቱን ሙሉ ሲወጣ ሰማሁ። ኃያሉ አምላክ በኃይሉና በክብሩ ሁሉ እንዲሠራ የሚለምን የማያቋርጥና ብርቱ ጩኸት ነበር፤ ያው ድምፅ ያንኑ ቃል ብዙ ጊዜ ቢደጋግምም ፈጽሞ የሚሰለች አይመስልም ነበር፤ በዚያ ጸሎት ውስጥ ቋንቋ ሊገልጸው የማይችል ብዙ ነገር ነበርና ልቤን በርኅራኄና በግርማ ነካው፤ ከዚህ ኃያል ጉባኤ እንደሚወጣ፣ ዓለምም ሁሉ ተቀብሎ እንደሚያስተጋባው የማምነው ነገር ትንቢት መሰለኝ — በላይ ካለው ሰማይ፦ «የዓለም መንግሥት ለጌታችንና ለእርሱ ለክርስቶስ ሆነች። ሃሌ ሉያ፤ ሁሉን የሚገዛ ጌታ አምላካችን ነግሦአልና» ብለው በሚያውጁ ድምፆች እስኪመለስ ድረስ። ኦ፣ ይህን የሁሉን ቻይነት መሣሪያ፣ የእምነትን ጸሎት ይዘን ወደ ሰማያት፣ ወደ ምድርም፣ በጠላትም ሁሉ ላይ እናዞረዋለንን — «ለሚያምን ሁሉ ይቻላል» የሚለው ፈጽሞ እውነት ሆኖ እስክናገኘው ድረስ?

በዚህ ምዕተ ዓመት ውስጥ ለዓለም ወንጌላዊነትና ለጌታችን ለኢየሱስ ፈጣን መምጣት ዛሬ የጸሎት ኅብረት እንድንመሠርት ሐሳብ ቀርቧል። ወዳጆች ሆይ፣ ይህን ታላቅ ርዕሰ ጉዳይ በተግባር የምንተረጉምበት ከዚህ የሚበልጥ አጋጣሚ ሊኖር ይችላልን? በሺው ዓመት ዙፋን ዙሪያ እንደ ገና እጅ ለእጅ ተያይዘን ስለ ክቡሩ ፍጻሜ እርሱን እስከምናመሰግንበት እስከዚያች አስደሳች ቀን ድረስ፣ በዓለም ዙሪያ በአንድ ልብ በሚያምን ጸሎት እጅ ለእጅ አንያያዝምን?