የመዝጊያው ጸሎት

«በዘላለም ኪዳን ደም ለበጎች ትልቅ እረኛ የሆነውን ጌታችንን ኢየሱስን ከሙታን ያወጣው የሰላም አምላክ፥ በኢየሱስ ክርስቶስ በኩል በፊቱ ደስ የሚያሰኘውን በእናንተ እያደረገ፥ ፈቃዱን ታደርጉ ዘንድ በመልካም ሥራ ሁሉ ፍጹማን ያድርጋችሁ፤ ለእርሱ እስከ ዘላለም ድረስ ክብር ይሁን።» (ዕብራውያን 13:20-21)።

በዚህ መልእክት ሁሉ በመንፈስ የተነሣሣው ጸሐፊ ለሰው ሲማጸን ቆይቶአል። በተከታታይ አንቀጾች የሚያቃጥል የክርክር፣ የተግሣጽ ወይም የልመና ጅረት አፍስሶአል፤ አንዳንድ ጊዜ የሲናን ነጐድጓድ ሙሉ ድምፅ፣ አንዳንድ ጊዜ ደግሞ የቀራንዮን የተሰበረ ልብ ዋይታ እያሰማ፣ በመጨረሻም ቃሉን ለማጽናት በዕብራውያን ታሪክ ውስጥ እጅግ የተከበሩትን ስሞች ጠርቶአል።

ይህ ሁሉ አሁን አልፎአል። ከዚህ በላይ ምንም ሊናገር አይችልም። ማረሱ፣ መዝራቱና መከስከሱ ሁሉ በአንድነት ተፈጽሞአል። ከምድር ወደ ሰማይ፣ ከሰው ወደ እግዚአብሔር ዘወር ማለት አለበት፤ ጉዳዩን በታማኝነት ሊሟገትለት ለተጋውና ድካሙን በስኬት ሊያጐናጽፍ የሚችለው እርሱ ብቻ ለሆነው ለዚያ ክቡር አምላክ፣ በእርሱ ያመኑትንና ሥራውን አደራ መስጠት አለበት። በእነዚህ መልእክቶች ውስጥ ብዙ ግሩም የጸሎት ፍንዳታዎች አሉ፤ ነገር ግን ከሁሉም መካከል ከዚህ የበለጠ አስደናቂ ወይም ውብ የሆነ አንድ እንኳ ማግኘት አይቻልም።

የጸሎቱ ዋና ጭብጥ እነዚህ ዕብራውያን ክርስቲያኖች የእግዚአብሔርን ፈቃድ ለማድረግ ፍጹማን እንዲሆኑ ነው። «ፍጹም» የሚለው ቃል በመገጣጠሚያው ማስገባት ወይም ማያያዝ ማለት ነው። በተፈጥሮአችን ከመገጣጠሚያችን የወለቅን ነን፤ ወይም ቢበዛ በድንዛዜ እንሠራለን፤ የክርስትና ኑሮ ግብ ግን የእግዚአብሔር ዓላማዎች በቀላሉና በሙሉ በእኛ ውስጥ እንዲፈጸሙ ፍጹም ሆኖ «መገጣጠም» ነው።

በሕይወት ውስጥ የእግዚአብሔርን ፈቃድ ከማድረግ የበለጠ ከፍ ያለ ግብ የለም። አዳኛችን የኖረለት ከሁሉ የላቀ ዓላማ ይህ ነበር። ይህ ከሰማይ አመጣው። ይህ ድርጊቱን ሁሉ ወሰነ። ይህ ውስጣዊ ሕይወቱን በተሰወረ መብል መገበ። ይህ ፍርዱን አጠራ፤ አበራም። ይህ በማይናወጥ ቍርጠኝነት ወደ ሞት ሸለቆ መራው። የሥቃዩን መራራ ጽዋ ሲጠጣ ይህ የመንፈሱ ድጋፍና መጽናኛ ነበር። በሥጋ በኖረበት ዘመን ሁሉ የእርግጠኝነትና የድል ብቸኛ የደስታ ጩኸቱ «አምላኬ ሆይ፥ ፈቃድህን ማድረግ ደስ ያሰኘኛል፤ ሕግህም በልቤ ውስጥ ነው።» የሚል ነበር። የሰውም ሕይወት የእግዚአብሔርን ፈቃድ በሰማይ እንደሚደረግ በምድር በሚያደርግበት ልክ ከቈላው ወደ ደጋው ከፍታዎች ይወጣል። የእነዚህን መስመሮች የሚያነብ ሁሉ ከዚህች ቅጽበት ጀምሮ የእግዚአብሔርን ፈቃድ እጅግ በትንንሾቹ ነገሮች እንኳ — በጥንቃቄ፣ ምንም ነገር ኢምንት ነው ብሎ ሳይቈጥር፣ ከማንኛውም መሥዋዕትነት ሳያፈገፍግ፣ የትኛውንም ትእዛዝ ሳያልፍ — ለማድረግ ቢቈርጥ፣ ሕይወት ፈጽሞ አዲስ መልክ ይይዝ ነበር። ለአፍታ የመከራና የሕመም ልምድ ሊኖር ይችላል፤ ነገር ግን የትንሣኤ ብርሃንና እንደ ማለዳ በነፍስ እልፍኞች ውስጥ ሾልኮ የሚገባ አዲሱ የሰማይ መዝሙር ይከተለዋል።

እግዚአብሔር ፍቅር ነው፤ ፈቃዱን ማድረግ በደከመ ዓለም ላይ ፍቅርን በበረከት እፍኝ መበተን ነው። እግዚአብሔር ብርሃን ነው፤ ፈቃዱን ማድረግ ፍጹም ቀን እስኪሆን ድረስ እየጨመረ በሚያበራ መንገድ መሄድ ነው። እግዚአብሔር ሕይወት ነው፤ ፈቃዱን ማድረግ ከሕይወት ዛፍ መብላትና ለዘላለም መኖር፣ ኢየሱስ ከሚሰጠውም የበዛ ሕይወት በጥልቅ መጠጣት ነው። እግዚአብሔር የተስፋ አምላክ ነው፤ ፈቃዱን ማድረግ ደስታንና ሰላምን ሁሉ መሞላትና በተስፋ መብዛት ነው። እግዚአብሔር የመጽናናት ሁሉ አምላክ ነው፤ ፈቃዱን ማድረግ በመከራችን ሁሉ በእናት ርኅሩኅ ፍቅር መጽናናት ነው። እግዚአብሔር የሰላም አምላክ ነው፤ ፈቃዱን ማድረግ ማዕበል የማይደርስበትን፣ ዐውሎ ነፋስም የማያናውጠውን ስውር ውስጣዊ ጸጥታ መማር ነው። እግዚአብሔር የእውነት አምላክ ነው፤ ፈቃዱን ማድረግ በአሸናፊው ወገን መሆንና ጽድቃችንን እንደ ብርሃን፣ ፍርዳችንንም እንደ ቀትር የሚያወጣበት ጊዜ እንደሚመጣ እርግጠኛ መሆን ነው።

እናንተ እነዚህን ምዕራፎች እስከ መጨረሻው ድረስ የተከተላችሁ አንባቢዎቼ ሆይ፣ ከዚህች ቅጽበት ጀምሮ ፈቃዳችሁ ከእንግዲህ ለእግዚአብሔር ፈቃድ «አዎን» እንዲል፣ እርሱ በውስጣችሁ የሚፈቅደውንና የሚሠራውንም በኑሮአችሁ እንድትገልጡ ለምን አትቈርጡም? ምናልባት ገና ከመጀመሪያው በአንድ ነገር ላይ ባላችሁ አቋም ትፈተኑ ይሆናል። በውስጣችሁ በሁከት ሊነሡ የሚችሉትን አሳቦች ወይም ጥያቄዎች ሁሉ ለመመለስ አትሞክሩ፤ ይልቁንም ያንን አንድ ጉዳይ ወዲያውኑና በቍርጠኝነት ፍቱት። ስለ እርሱ «አምላኬ ሆይ፥ ፈቃድህን እፈቅዳለሁ» ለማለት ድፈሩ። ወዲያውም በሩ ወደ አዲስ ሕይወት ሐሤት ይከፈታል። ነገር ግን ፈቃዱ እጃችሁን በምታኖሩበት በእያንዳንዱ ሥራ ውስጥ መደረግ እንዳለበት አስታውሱ፤ ያን ጊዜ እያንዳንዱ ሥራ መልካም ይሆናል።

የፈቃዳችን ምሥጢራዊ ግፊቶች በብልቶቻችንና በአካላችን ክፍሎች እንዴት ሊገለጡ እንደሚችሉ መናገር አንችልም። የምናውቀው በራሳችን የምንፈቅደው ነገር በአስደናቂው የነርቭና የጡንቻ መሣሪያ በኩል ወዲያው እንደሚፈጸም ብቻ ነው። በአንዳች ጉዳት ወይም ወለምታ ምክንያት የፈቃድ ትእዛዝ ወዲያውና በሙሉ ሳይፈጸም ሲቀር ፈጥነን እናስተውላለን። ሙሉ ግንኙነቱ እስኪመለስም ድረስ አናርፍም።

በዚህ ሁሉ ውስጥ ግን ጥልቅ መንፈሳዊ ተመሳሳይነት አለ። እኛ በጸጋ የክርስቶስ አካል ብልቶች ነን። ፈቃዱ በእርሱ ዘንድ ነው፤ ልንኖር እንደሚገባን ብንኖር ኖሮ ከዚህ እያራቁን ወይም ወደዚያ እየገፋፉን የሚመጡትን ቅዱሳን ግፊቶቹን ያለማቋረጥ እናስተውል ነበር። ፈቃዳችን አይደመሰስም፤ ነገር ግን ለንጉሡ ፈቃድ በዘላቂ መታዘዝና መገዛት ለመሥራት ይመርጣል። ወዮ! የእኛ ሁኔታ እንዲህ አይደለም። እነዚያን ቅዱሳን ግፊቶች የምናስተውለው እጅግ በጥቂቱ ነው። አልፎ አልፎ እናስተውላቸዋለን፤ እንታዘዛቸዋለንም። ነገር ግን ከመገጣጠሚያችን ስለ ወለቅን ስንቶቹ ሳይደርሱብን ወይም ሳያንቀሳቅሱን ይቀራሉ! የሰላም አምላክ፣ እውነተኛው የነፍሳት ወጌሻ፣ ፈቃዱን ያለ ስሕተት፣ በፍጥነትና በሙሉ እንድናደርግ በመገጣጠሚያችን እንዲያስገባን ከመጸለይ የበለጠ ለከንፈራችን የሚስማማ ምን ጸሎት አለ!

ይህ ጸሎት እንደሚፈጸም የሚያረጋግጡትን ዋስትናዎች ተመልከቱ። ልመናው የቀረበው ለሰላም አምላክ ነው። ባሕርዩ በምኞት ወይም በእረፍት ማጣት ማዕበል ከቶ የማይናወጥ፣ ብቸኛ ዓላማው ሰላምን ወደ ልብና ወደ ሕይወት ማስገባት የሆነ፣ ለእኛ ያለው ፍቅሩም ከሁሉ የላቀውን ብፅዕናችንን በማስገኘት ረገድ መክሸፍን የማይታገሥ እርሱ ይህን ተግባር ሊወስድ ግድ ነው፤ እጅግ በርኅራኄና በጥንቃቄ ያደርገዋል፤ የባሕርዩን ወደ እኛ መፍሰስ የሚያግደው እንቅፋት እስኪወገድና በፈቃዱ ግፊቶችና በእኛ ፈጣንና ደስተኛ ምላሽ መካከል ፍጹም ስምምነት እስኪሆን ድረስ አያርፍም።

ለበጎች ትልቅ እረኛ የሆነውን ጌታችንን ኢየሱስን ከሙታን አወጣው። እረኛን መስጠቱ ብዙ ነበር፤ ይህን ያህል ታላቅ እረኛ መስጠቱ ግን አስደናቂ ነው። እርሱ የሞተው ትልቁ እረኛ ነው፤ ልክ መንጋውን የሚያውቀው መልካሙ እረኛና ዳግመኛ የሚመጣው የእረኞች አለቃ እንደ ሆነ ሁሉ። እርሱ ታላቅ የሆነው በባሕርዩ ውስጣዊ ልዕልና፣ እኛን ለማዳንና ለመባረክ ባለው የግል ብቃት፣ ማንም በማያውቀው የመከራው ታላቅነት፣ አብም ከፍ ከፍ ባደረገው በክብሩ ከፍታ ምክንያት ነው። «አወጣው» የሚለው ቃል እጅግ ገላጭ ነው። «ወደ ላይ አወጣው» የሚል አሳብ ይዞአል። ከክርስቶስ የሞተ ሥጋ ዳግም ሕያው መሆን የበለጠ ነገር ማለቱ ነው። እግዚአብሔር ራስም መድኃኒትም አድርጎ በቀኙ ከፍ ከፍ ማድረጉም ደግሞ በዚህ ውስጥ ተካትቶአል። አምላካችን ይበልጥ በብቃት ይረዳን ዘንድ እንዲህ ያለውን እረኛ ከሰጠንና ወደዚህ ያለ ክብር ካስነሣው፣ እርሱ በእኛ ውስጥ ሊደረግ የሚያስፈልገውን ሁሉ እንደሚያደርግ — ለእኛ ሊደረግ ያስፈለገውን ሁሉ እንዳደረገው ሁሉ — በመተማመን የምንጠብቅበት ምክንያት ሁሉ በእርግጥ አለ።

በደም የታተመውን የዘላለሙን ኪዳን በእርግጥ ያከብራል። እግዚአብሔር አምላካችንና ወዳጃችን ሊሆን ከእኛ ጋር የዘላለም ኪዳን ገብቶአል። በእኛ ውስጥ ባለ በምንም ነገር ላይ ሳይሆን በራሱ በማይለወጥ ባሕርይ ላይ የተመሠረተው ያ ኪዳን በልጁ ክቡር ደም ጸንቶአል። የፊተኛው ኪዳን በታረዱ እንስሶች በተረጨ ደም እንደ ታተመ፣ እንዲሁ ሁለተኛው በክርስቶስ ክቡር ደም ታተመ። «ስለ ብዙዎች ለኃጢአት ይቅርታ የሚፈስ የአዲስ ኪዳን ደሜ ይህ ነው።» አዳኛችን ከሞቱ በፊት በነበረው ምሽት፣ ይህ መልእክት ሊያብራራው የሚያስፈልግ የትርጉም ክብደት ያለውን ይህን ቃል ተናገረ። ታዲያ ከነፍሳችን ጋር እንዲህ ያለ ኪዳን — እንዲህ ዘላለማዊ፣ እንዲህ መለኮታዊ፣ እንዲህ የተከበረ ኪዳን — የገባ እርሱ ከቶ ከእርሱ ወደ ኋላ ይመለሳልን? ወይስ ኪዳኑ በፍጹምና በብቃት እንዲሠራ የሚያስፈልገውን ማንኛውንም ነገር ሳይፈጸም ይተዋልን? ሊሆን አይችልም! የሰላም አምላክ ፈቃዱን እናደርግ ዘንድ በመልካም ሥራ ሁሉ ፍጹማን ሊያደርገን የሚያስፈልገውን ሁሉ እንደሚያደርግ ያለ አንዳች ማመንታት ልንተማመን እንችላለን።

መለኮታዊው ዘዴ በእኛ ውስጥ መሥራት ይሆናል። በመጀመሪያ የመለኮታዊው ኃይል ብክነት ወይም አቅጣጫ መሳት እንዳይኖር እኛ መስተካከል ያስፈልገናል። ይህ ከተደረገ በኋላ ኃይሉ በብርቱ የኃይል ማዕበል ወደ እኛና በእኛ በኩል መፍሰስ ይጀምራል። «እግዚአብሔር በእናንተ እየሠራ»። ድንቅ አገላለጽ ነው! እንፋሎት በሲሊንደሩ ውስጥ ከባዱን ፒስተን ወደ ላይና ወደ ታች እየገፋ እንዴት በኃይል እንደሚሠራ እናውቃለን። ጭማቂ በቅርንጫፎች ውስጥ ራሱን በእምቡጥ፣ በቅጠልና በአበባ እያወጣ እንዴት በኃይል እንደሚሠራ እናውቃለን። ወንዶችና ሴቶች በአጋንንት ተይዘው ውስጣዊ ግፊቶቹ እንደ መሩአቸው ይናገሩና ይሠሩ ስለ ነበሩበት ጊዜ እናነባለን። እነዚህ ሁሉ ወደ ጥቅሱ አሳብ የሚቀርቡ ምሳሌዎች ናቸው፤ ጥቅሱ ግን ወሰን በሌለው መጠን ከእነርሱ በላይ ከፍ ይላል።

ከእነዚህ አሠራሮች አንዳንዶቹ ሁላችንም አልተሰሙንምን? በሐዋርያው ጳውሎስ ውስጥ እንደ ሠሩት በእኛ ውስጥ በኃይል አይሠሩም፤ እርሱ እንደ ተገዛላቸው እኛ አልተገዛንላቸውምና። ያም ሆኖ የቅዱስ ቍርጠኝነት እስትንፋስ በባሕርያችን ውስጥ ሲያልፍ፣ ወይም አንዳች ክቡር ዓላማ ስንፀንስ፣ ወይም ለሌሎች ስንል ራሳችንን ወደ መሠዋት ተግባር ስንገፋፋ አውቀናቸዋል። እነዚህ በዐውሎ ነፋስ ብቻ ሳይሆን በለስላሳ ነፋስም፣ በነጐድጓድ ብቻ ሳይሆን በትንሽ የዝምታ ድምፅም በልብ ውስጥ የሚሠሩት የእግዚአብሔር አሠራሮች ናቸው። ለተሻለ ሕይወት የሚደረግ ቃተታ ሁሉ፣ ብርቱና ልባዊ ቍርጠኝነት ሁሉ፣ ኢየሱስን ለመከተል መረቦቹንና የዓሣ ማጥመጃ ታንኳዎቹን ለመተው የሚደረግ ውሳኔ ሁሉ፣ ለኅብረት ያለ ጥማት ሁሉ፣ ወደ ሰማይ የሚያቀና ናፍቆት ሁሉ — እነዚህ ሁሉ የእግዚአብሔር የውስጥ አሠራር ውጤቶች ናቸው።

እያንዳንዱን መለኮታዊ ግፊት ለመሰብሰብና ወደ ተግባር ለመለወጥ ምንኛ መጠንቀቅ ይገባናል! እርሱ በውስጣችን የሚሠራውን እኛ ወደ ውጭ ልንሠራው ይገባል። በእኛ በኃይል እንደሚሠራ እንደ አሠራሩ ልንደክም ይገባናል። የሚያመልጠውንና ቶሎ የሚያልፈውን ግፊት ፈጥነን በመያዝ በቋሚ ተግባር ልናካትተው ይገባናል።

ዘላለማዊው አምላክ በውስጣችን እየሠራ መሆኑ ሲገባን ለእግዚአብሔር መኖርና መሥራት ያን ያህል የሚከብድ አይመስልም። ለዚያ አጕረምራሚ በሽተኛ በቂ ትዕግሥት ልታሳይ አትችልም፤ ትዕግሥትህ አልቆአል፤ ነገር ግን እግዚአብሔር ትዕግሥቱን በውስጥህ እየሠራ ነው፤ በአንተ በኩል ይውጣ። ለዚያ ግልጽ የክርስትና ግዴታ ብርታት ልታሰባስብ አትችልም፤ ነገር ግን እግዚአብሔር ያንን ፍሬ በውስጣዊ ባሕርይህ እየሠራ ነው፤ በአንተ በኩል ራሱን እንዲገልጥ ፍቀድለት። ያንን ብዙ ጥያቄዎች ያሉበትን የክርስትና ሥራ ለመሸከም ብቃት የለህም፤ ነገር ግን ገለል በልና በድካምህ ልታደርገው የማትችለውን በብርታቱ ያደርግ ዘንድ ዘላለማዊው አምላክ በአንተ ውስጥና በአንተ በኩል ይሥራ።

ክርስቲያን የእግዚአብሔር የሥራ ቤት ነው። በዚያ ሟች በሆነ ነገር ግን በታደሰ ባሕርይ ውስጥ መለኮታዊው ባለሙያ እጅግ ውብና አስደናቂ ጥበብ ያላቸውን ሥራዎች እያዘጋጀ ይሠራል። ምነው ራሳችንን ለዓለም ለመስጠት ያለን ጕጕት ቢቀንስ፣ በማንነታችን በሮች ሁሉ በኩል የሰላም አምላክ ድንቅ የውስጥ አሠራር እንዲገለጥ ያለን ቍርጠኝነትም ቢበረታ! ያን ጊዜ ስለ ትንሣኤውና ስለ ሕይወቱ ማስረጃ ለሚጠይቁ፣ የጌታችንን ቃል በመጠኑ እየተከተልን እንዲህ ልንል እንችል ነበር፦ «‹የኢየሱስን ትንሣኤ አረጋግጥልኝ› እንዴት ትላለህ? የምናገረውን ቃል ከራሴ አልናገረውም፤ ነገር ግን በእኔ የሚኖረው አዳኜ እርሱ ሥራውን ይሠራል።»

ውጤቱም በኢየሱስ ክርስቶስ በኩል በፊቱ ደስ የሚያሰኙ መሆናችን ይሆናል። መልካም ሥራዎቻችን ከቶ የተቀባይነታችን ወይም የመጽደቃችን መሠረት ሊሆኑ አይችሉም። ከእነርሱ እጅግ የተሻሉት እንኳ እግዚአብሔርን ደስ ሊያሰኙ የሚችሉት በኢየሱስ ክርስቶስ በኩል ብቻ ነው። እጅግ ንጹሕ የሆኑት እንባዎቻችን እንደ ገና በደሙ መታጠብ ያስፈልጋቸዋል። እጅግ ቅዱስ የሆኑት ተግባሮቻችን በቅዱስ አምላክ ፊት ከመታየታቸው በፊት መንጻት ያስፈልጋቸዋል። ምርጥ ጸሎቶቻችንና ስጦታዎቻችን የሚነካውን ሁሉ በሚቀድሰው መሠዊያ ላይ መቀመጥ ያስፈልጋቸዋል። ኢየሱስ በመስቀል ላይ አንድ ጊዜ ባቀረበውና አሁን በዙፋኑ ፊት በሚያቀርበው በዚያ አንድ በቂ፣ በእኛ ምትክ በተፈጸመ መሥዋዕት ካልሆነ በቀር በእግዚአብሔር ፊት ለአንዲት አፍታ እንኳ ልንቆም አንችልም።

ያም ሆኖ አባታችን ለፈቃዱ ባለን የመታዘዝ ታማኝነት ደስ ይለዋል። ከጥፋት ውኃ በፊት ከእርሱ ጋር እንዳካሄደው እንደ ሄኖክ፣ እርሱን ደስ እንደምናሰኘው ይህን ምስክርነት ይሰጠናል። እርሱን ደስ በሚያሰኝ ሁኔታ መመላለስና አዳኛችን የጥምቀትን ውኃ በረገጠ ጊዜ የተቀበሉትን የእነዚያን የማይረሱ ቃላት — «በእርሱ ደስ የሚለኝ የምወደው ልጄ ይህ ነው» — ደካማ ማስተጋቢያ ከእርሱ ማግኘት የሕይወታችን የማያቋርጥ ምኞት ሊሆን ይገባዋል።

ለእርሱ እስከ ዘላለም ድረስ ክብር ይሁን! ነፍስ ከእግዚአብሔር ጋር እንደ ተስተካከለች ወዲያው ለእግዚአብሔር መሣሪያ ትሆናለች፤ በዚህም የማያቋርጥ፣ ይልቁንም ዓመታት እያለፉ በሄዱ ቍጥር እየበዛ የሚሄድ የክብር ገቢ ለእግዚአብሔር መከማቸት ይጀምራል። ምስጋና ሁሉ ለሚገባው ለእርሱ ክብር መንፈስ የደስታ እልልታውን የማያፈስስበት ጊዜ ከቶ አይመጣም።

ሕይወትህ ለእግዚአብሔር ክብርን የማያመጣ ከሆነ፣ ምክንያቱን ለማወቅ ወዲያውኑ መሥራት እንድትጀምር ተጠንቀቅ። ምክንያቱን ካወቅህ በኋላ ወዲያው ይታረም። እንዲያስተካክልህና ተስተካክለህ እንድትኖር እንዲጠብቅህ ራስህን ለእግዚአብሔር አስረክብ። በዚህም በክርስቶስ ለመረጠህ ለአብ፣ በደሙ ለገዛህ ለአዳኝ፣ ልብንም ለሚቀድሰው ለመንፈስ የሚቀርብ፣ በሚመጡትም ዘመናት ሁሉ ከፍ ብሎ የሚወጣ የፍቅርና የምስጋና መዝሙር ጀምር። ስግደት ለሚገባው ለአንዱ ቅድስት ሥላሴ ለዘላለም ክብር ይሁን፤ አሜን።