ተመልሶ ሄደ

«መልካም እረኛ እኔ ነኝ። መልካም እረኛ ነፍሱን ስለ በጎቹ ያኖራል።» — ዮሐንስ 10:11

በኦክቶበር 1 ቀን 1949 ማኦ ዜዶንግ የቻይና ሕዝባዊት ሪፐብሊክ መመሥረቷን አወጀ። ኮሚኒስት ፓርቲ አሁን መንግሥቱን በእጁ ያዘ፤ መላውን የቻይና ማኅበረሰብ እንደ ገና ለመቅረጽም ተነሣ። የክርስቲያኖችን አምልኮ በአንድ ሌሊት አልከለከለም። ይልቁንም የሃይማኖት ሕይወት በዘመቻዎች፣ በፕሮፓጋንዳ፣ በአገር ወዳድ ድርጅቶችና እየጨመረ በሄደ ቍጥጥር ደረጃ በደረጃ እንዲለወጥ ተደረገ።

የፕሮቴስታንት መሪዎች በኋላ የሦስቱ ራስ አገር ወዳድ እንቅስቃሴ ተብሎ ወደ ታወቀው እንዲገቡ ተደረጉ፦ ራሱን የሚያስተዳድር፣ ራሱን የሚደግፍ፣ ራሱን የሚያስፋፋ፣ ከውጭ አገር ጋር ያለው ግንኙነት ሁሉ የተቋረጠ። ምፀቱ ይህ ነው። እነዚያ ቃላት ኒ ለአሥርተ ዓመታት ካስተማረው ጋር ፈጽሞ አንድ ዓይነት የሚመስሉ ነበሩ። ነገር ግን አንድ ዓይነት ቃላት የተለያዩ ጌቶችን ሊያገለግሉ ይችላሉ። ለኒ ነጻ የሆነች የቻይና ቤተ ክርስቲያን የምትኖረው የውጭ ሚስዮኖች ሳይሆኑ ክርስቶስ እንዲገዛት ነበር። ለመንግሥት ግን ከውጭ ሰዎች ነጻ መሆን የፖለቲካ ቍጥጥሩ አንድ ክፍል ነበር። እውነተኛው ጥያቄ ቤተ ክርስቲያን ቻይናዊት መሆን አለባት ወይ የሚለው አልነበረም። ጌታ ማን ይሆናል የሚለው ነበር። እንደ «ነጻነት»፣ «አንድነት» እና «አገር ወዳድነት» ያሉት ቃላት መልካም ቃላት ናቸው፤ ዋናው ነገር ሥልጣን እንዴት እንደሚጠቀምባቸው ነው። ክርስቲያኖች መፈክሮቹን ብቻ ሳይሆን በተግባር የሚደረገውን መመዘን አለባቸው።

በ1950 ኒ ወደ ሆንግ ኮንግ ሄደ። በውጭ አገር ወዳጆች ነበሩት፤ ከቻይና ዋና ምድር ውጭ የመቅረት ዕድልም ነበረው። የሥራ ባልደረቦቹ እንዲጠነቀቅ መከሩት። እርሱ ግን የቻይና አብያተ ክርስቲያናትን የወደፊት ዕጣ መካፈል እንዳለበት አምኖ ለመመለስ መረጠ። ምናልባት ይህ በሕይወቱ እጅግ ውድ ዋጋ ያስከፈለው ውሳኔ ሊሆን ይችላል።

የሕይወት ታሪኩ በአደጋ ውስጥ ያለ መሪ ሁሉ መቅረት አለበት ከማለት ይጠነቀቃል። ጳውሎስ ስደት በመጣ ጊዜ ከከተሞች ሸሽቷል፤ ኢየሱስም ደቀ መዛሙርቱን ከአንዱ ከተማ ወደ ሌላው መሸሽ እንደሚችሉ ነግሯቸዋል። መጽሐፍ ቅዱስ እንደ ጥሪው መቅረትንም መሄድንም ይፈቅዳል። ኒ የእርሱ ጥሪ መቅረት እንደ ሆነ አመነ።

ነገር ግን የእነዚያ የመጀመሪያ ዓመታት ታሪክ ከመጀመሪያው ቀን አንሥቶ ስለ ተቃወመ ጀግና የሚነገር ቀላል ተረት አይደለም። የቅርብ ጊዜ ምሁራዊ ጥናት እንደሚያመለክተው ኒና የጉባኤ አዳራሹ በአደባባይ በተደረጉ አገር ወዳድ ሰልፎች ተሳትፈዋል፤ በተለይም በኮሪያ ጦርነት ጊዜ አካባቢ ለአዲሱ መንግሥት አንዳንድ ገጽታዎች ድጋፋቸውን ገልጸዋል። ቻይናውያን ክርስቲያኖች በፍጥነት እየተለወጠ ባለ ዓለም ውስጥ በሕይወት ለመቆየት ይጥሩ ነበር። አንዳንዶች በአገራዊ ጉዳዮች መተባበር ለመንፈሳዊ ሥራ ነጻነትን ይጠብቃል ብለው ተስፋ አደረጉ። አንዳንዶች የአዲሱን ሥርዓት አንዳንድ ገጽታዎች ከልብ ተቀበሉ። አንዳንዶች በግፊት ተገደው እርምጃ ወሰዱ። ሌሎች ደግሞ፣ እንደ ዋንግ ሚንግዳኦ ያሉ፣ ውሎ አድሮ መንግሥት የሚያስተዳድራቸውን የቤተ ክርስቲያን መዋቅሮች ይበልጥ በግልጽ እምቢ አሉ።

ከዚያም የውግዘት ዘመቻዎች መጡ። የቤተ ክርስቲያን አባላት መሪዎቻቸውን በአደባባይ እንዲከሱና ፈጸሙ የተባሉትን ወንጀሎች እንዲያጋልጡ ግፊት ተደረገባቸው። በመተማመን ላይ ለተገነባ እንቅስቃሴ ይህ እጅግ አውዳሚ ነበር። የኒ የቀድሞው የመድኃኒት ማምረቻ ድርጅት አሁን መንግሥት እርሱን የሚመረምርበት ኢኮኖሚያዊ ምክንያት ሰጠው።

በኤፕሪል 1952 ኒ ታሰረ፤ ይህ የሆነው በማንቹሪያ እንደ ሆነ ይነገራል፤ ክሶቹም ከንግድና ከፖለቲካ ውንጀላዎች ጋር የተያያዙ ነበሩ። ዕድሜው አርባ ስምንት ዓመት ነበር። በዙሪያው ከነበሩት ማንም ዳግመኛ እንደ ነጻ ሰው እንደማይኖር አላወቀም ነበር።

ክርስቲያኖች እዚህ ላይ አንድ ላይ አጥብቀው ሊይዟቸው የሚገቡ ሁለት የመጽሐፍ ቅዱስ ክፍሎች አሉ። ሮሜ 13 «ነፍስ ሁሉ በበላይ ላሉት ባለ ሥልጣኖች ይገዛ» ይላል። ክርስቲያኖች መንግሥታትን ያከብራሉ፤ ራሳቸው ያልመረጧቸውን እንኳ። ሐዋርያት ግን መስበክ እንዲያቆሙ በታዘዙ ጊዜ፦ «ከሰው ይልቅ ለእግዚአብሔር ልንታዘዝ ይገባል» አሉ። ያለህበት ሁኔታ ከሁለቱ የትኛው እንደ ሆነ መለየት ቤተ ክርስቲያን ከሚገጥሟት እጅግ ከባድ ነገሮች አንዱ ነው።

እውነተኛ ጀግኖች ብዙውን ጊዜ በፖስተሮች ላይ ከሚታዩት ይልቅ ውስብስብ ናቸው። ይህ መጥፎ ዜና አይደለም። እግዚአብሔር በእውነተኛ ሰዎች በኩል ይሠራል ማለት ነው።

በዚህ ሳምንት የምታደርገው አንድ ነገር፦ ለአገርህ መሪዎች፣ የማትስማማባቸውንም ጨምሮ፣ በስማቸው እየጠራህ ጸልይ። ከዚያም መንግሥታቸው ግፊት በሚያደርግባቸው አገሮች ለሚኖሩ ክርስቲያኖች ጸልይ፤ መቼ መተባበር እንዳለባቸው የሚያውቁበት ጥበብ፣ መተባበር የማይችሉበት ጊዜ ሲደርስም ይህን የሚያውቁበት ድፍረት እንዲኖራቸው።