የተሳሳትሁት የት ላይ ነው?

ክርስቲያን ነፍስ ሆይ፣ ይህ የአንተ አጥብቆ የሚጠይቅ ጥያቄና መራራ ሮሮህ ነው። በምታውቃቸው በሌሎች ሰዎች ፊትና ሕይወት ላይ ብርሃንን፣ ደስታንና ኃይልን አስተውለሃል፤ በሚያስጨንቅህ ምኞትም ትቀናባቸዋለህ፤ ነገር ግን ስለ እነርሱ እግዚአብሔርን በፍጹም ልብ ልታመሰግን በተገባህ ነበር። ልንኖርበት በለመድነው ዝቅተኛ ደረጃ ሳንረካ ቀርተን የጣፋጭ፣ የከበረና ይበልጥ ድል አድራጊ የሆነ ሕይወትን ምሥጢር መጠየቅ ስንጀምር መልካም ነው። እረፍት አጥቶ የሚገላበጥ እንቅልፈኛ ለመንቃት ተቃርቧል፤ ከልክ በላይ ረጅም እንቅልፍ በተኛበት አልጋ ዙሪያ የማለዳው ብርሃን አስቀድሞ እያበራ እንዳለ ያገኛል። «አንተ የምትተኛ ንቃ ከሙታንም ተነሣ ክርስቶስም ያበራልሃል።»

ይሁን እንጂ ማስታወስ ያለብን ጠባዮች እንደሚለያዩ ነው። አንዳንዶች በጨለማ የተወለዱ ይመስላሉ፤ በሕይወታቸው ሁሉ በዘር የወረሱትን የትካዜ ዝንባሌ ተሸክመው ይጓዛሉ። ተፈጥሮአቸው በሐዘን ቅኝት የተቃኘ ነው፤ ለድባቴም በቀላሉና በተፈጥሮ ምላሽ ይሰጣል። ሁልጊዜ የነገሮችን የጨለማውን ገጽ ይመለከታሉ፤ እጅግ በጠራ ሰማይ ውስጥም እንኳ እንደ ሰው እጅ ያለች ታናሽ ደመና ያገኛሉ። መንገዳቸው የጥላ መንገድ ነው፤ በላዩ ባለው ጥቅጥቅ ቅጠል መካከል የፀሐይ ጭላንጭል በድካምና በችግር ብቻ ሾልኮ ይገባል።

እንዲህ ያለው ጠባይ የአንተ ሊሆን ይችላል፤ ከሆነም ለሌሎች የሚመጣውን ያንኑ የተትረፈረፈ ደስታ ልታገኝ ፈጽሞ ልትጠብቅ አትችልም፤ እንዲህ ቢሆንም ልታጕረመርም አይገባህም። ይህ የአዳኝህ እጆች ለአንተ የቀረጹት ሸክም ነው፤ ስለ እርሱም ልትሸከመው ይገባሃል — ሳታጕረመርም፣ ለሌሎች ዓይን ሳታሳይም፣ ጽኑና ቈራጥ መንፈስህን እንዲያሸንፍ ሳትፈቅድለትም፣ ይልቁንም በዝምታ ተሸክመህ በሁሉ መካከል እግዚአብሔርን እያከበርህ። ለሌሎች የሚመጣውን ሐሤት ማግኘት የማይቻል ቢሆንም፣ ቢያንስ ዕረፍት፣ ድልና የተረጋጋ ሰላም — ሰማይ ለሰው የሚሰጣቸው እጅግ መልካም ስጦታዎች — ሊኖሩ ይችላሉ።

ደግሞም ማስታወስ ያለብን ስሜት የመንፈሳዊ ሁኔታችን እውነተኛ መለኪያ እንዳልሆነ ነው። የሰውነት ጤና በአብዛኛው በተትረፈረፈ መንፈሰ ብርቱነት እንደሚገለጥ ሁሉ፣ የልብ ቅንነትም ብዙ ጊዜ በልብ ደስታ ይገለጣል። ግን ሁልጊዜ እንዲህ አይደለም። በሌላ አነጋገር፣ የደስታ አለመኖር ሁልጊዜ ልብ መሳሳቱን አያረጋግጥም። ሊያረጋግጥ ይችላል፤ ግን በእርግጥ ሁልጊዜ አይደለም። ምናልባት ኤልያስ በምድረ በዳ እንደ ደረሰበት የነርቭ ሥርዓቱ ከአቅሙ በላይ ደክሞ ይሆናል፤ ኤልያስ የቀርሜሎስ ረጅም ውጥረትና ሽሽቱ ካለፈ በኋላ በአሸዋው ላይ ተኝቶ ይሞት ዘንድ ለመነ — እግዚአብሔርም ይህን ልመና በተግሣጽ ሳይሆን በምግብና በእንቅልፍ መለሰ። ምናልባት ጌታ ስለ ራሱ ይወደድ እንደ ሆነ ወይስ ስለ ስጦታዎቹ ብቻ እንደ ሆነ ለማየት ብርሃኑን ከመልክዓ ምድሩ አንሥቶ ይሆናል። ምናልባት የሕይወት ተግሣጽ ጌቴሴማኒ ላይ ደርሶ ይሆናል፤ በዚያም የሚታየው ይሁዳ ብቻ ቢሆንም መራራው ጽዋ በአባት እጅ ወደ ከንፈር እየቀረበ ነው፤ ፈቃድን ለመተው በሚደረገው ትግል በሚመጣው የቅጽበት ጭንቀት ውስጥም በምድር ላይ ተደፍቶ ከብርቱ ጩኸትና ከእንባ ጋር መቃተት ብቻ ይቻላል፤ የሌሊቱም ነፋስ ያን ወደ እግዚአብሔር ይሸከመዋል። በእንዲህ ያሉ ሁኔታዎች ውስጥ የተትረፈረፈ ደስታ ቦታው አይደለም። የጠቈሩ ቀለማት ለተፈተነችና ለምትሠቃይ ነፍስ ይስማማሉ። ሞት ባጠላበት ቤት ውስጥ ፈንጠዝያ እንደማይገባ ሁሉ፣ እዚህም የፈነጠዘ መንፈስ አይገባም። ትዕግሥት፣ ድፍረትና እምነት በእንዲህ ያለ ጊዜ ሊገለጡ የሚገባቸው ተስማሚ ጸጋዎች ናቸው።

ነገር ግን ለእነዚህ ሁሉ ቦታ ከሰጠን በኋላም፣ ብዙዎቻችን በገነት ብርሃን የሚያበራንን ብፅዕና በራሳችን ጥፋት እያጣን እንዳለን እርግጥ ነው፤ ጕድለቱም የመጣው በባሕርያችን ውስጥ ባለ አንዳች እንከን ነው፤ ይህንንም ፈልገን አግኝተን ብናስተካክለው መልካም እናደርጋለን።

I. — ምናልባት አቋምህንና ልምድህን ለይተህ አታውቅ ይሆናል።

ልምዳችን እንደ ሚያዝያ የአየር ጠባይ ተለዋዋጭ ነው፤ አሁን ፀሐይ፣ አሁን ደመና፤ ሰፋፊ በሆኑ የቍጥቋጦ ሜዳዎች ወይም በአረፋ በተሞላ ባሕር ላይ እርስ በርሳቸው የሚሯሯጡ ብርሃንና ጥላ። በኢየሱስ ያለን አቋም ግን አይለወጥም። እንደ እርሱ ራሱ ነው — ትናንትና ዛሬ እስከ ለዘላለምም ያው ነው። መነሻው እኛ አይደለንም፤ የምንሆነውን ሁሉ አስቀድሞ አይቶ ቢሆንም የወደደን የዘላለም ፍቅሩ ነው። የተገዛው በእኛ አይደለም፤ እምነታችን እጅግ ሲበረታ እንደሚማልድልን ሁሉ ልንይዘው እንኳ በማንችልበት ጊዜም በዚያው ኃይልና ውጤት በሚማልድልን በክቡር ደሙ ነው። የሚጠበቀውም በእኛ አይደለም፤ በመንፈስ ቅዱስ ነው። ለመዳን ወደ ኢየሱስ ሸሽተን፣ በእርሱ ተጠልለን፣ በእርሱ ተደግፈን፣ ብዙ ጥርጣሬ ቢኖርብንም በቻልነው መጠን ታምነነው ከሆነ፣ ለዘላለም ከእርሱ ጋር አንድ ነን። በመቃብር ከእርሱ ጋር አንድ ነበርን፤ በትንሣኤው ማለዳ ከእርሱ ጋር አንድ ነበርን፤ በእግዚአብሔር ቀኝ በተቀመጠ ጊዜ ከእርሱ ጋር አንድ ነበርን። ራሱ ብቻ በሞቀው የፀሐይ ክብር ተከብቦ እጅና እግሮቹ በማዕበሉ ውስጥ ተሰውረው ሳሉ የዋናተኛ አካላት ከራሱ ጋር አንድ እንደ ሆኑ፣ እኛም እርሱ በአባቱ ፈገግታ ብርሃን ውስጥ ቆሞ ሳለ አሁን ከእርሱ ጋር አንድ ነን። ምንም ጥርጣሬ ወይም ድባቴ ዘላለማዊ እውነታ በሆነው በኢየሱስ ደም በእግዚአብሔር ዘንድ ያገኘነውን ተቀባይነት ለአንዲት ቅጽበት እንኳ ሊነካው ወይም ሊለውጠው አይችልም።

ምናልባት ይህን አላስተዋልህም፤ ይልቁንም በኢየሱስ ያለህ አቋም በተለዋዋጭ ስሜትህ የሚነካ መስሎህ ይሆናል። ይህ በፍርድ ቤት ሞግዚትነት ሥር ያለች ወራሽ ሀብት በኪስ ገንዘቧ መጠን ይቀንሳል ወይም ይጨምራል እንደ ማለት ነው። በኢየሱስ ያለን አቋም የተቀመጠ ዋና ሀብታችን ነው። ስሜታችን ቢበዛ የኪስ ገንዘባችን ብቻ ነው፤ ሁልጊዜ በኪሳችን ወይም በቦርሳችን ውስጥ እያለፈ የሚሄድ፣ ፈጽሞም አንድ ዓይነት ሆኖ የማይቆይ። ምን እንደሚሰማህ ማሰብ ተው፤ ኢየሱስ ማን በሆነው፣ ባደረገልህ፣ አሁን በሚያደርግልህና ከዘላለም እስከ ዘላለም በሚያደርግልህ በማይነቃነቀው ዓለት ላይ ገንባ።

II. — ምናልባት በስሜትህ እጅግ ብዙ፣ በፈቃድህ ደግሞ እጅግ ጥቂት ትኖር ይሆናል።

በስሜታችን ላይ ቀጥተኛ ሥልጣን የለንም፤ በፈቃዳችን ላይ ግን አለን። «ፈቃዳችን የእኛ ነው፥ የአንተ እናደርገው ዘንድ።» እግዚአብሔር ተጠያቂ የሚያደርገን ስለሚሰማን ሳይሆን ስለምንፈቅደው ነው። በፊቱ እኛ የሚሰማን ሳይሆን የምንፈቅደው ነን። ስለዚህ በስሜት የበጋ ዳስ ውስጥ ሳይሆን፣ ፈጽሞ ለእግዚአብሔር ፈቃድ በተሰጠውና በተቀደሰው በፈቃድ ማዕከላዊ ምሽግ ውስጥ እንኑር።

በጌታ ማዕድ ላይ ነፍስ ብዙ ጊዜ በቅዱስ ስሜት ትጥለቀለቃለች፤ ማዕበሉ ከፍ ይላል፤ የደስታ ጎርፍ ሊያፈርሳቸው እንደሚፈልግ የውኃ መዝጊያዎቹን በኃይል ያንኳኳል፤ በተፈጥሮዋ ውስጥ ያለ ሁሉ በሐሤት የምስጋና የኅብረት መዝሙር ይተባበራል። ነገር ግን ነገ ይመጣል፤ ሕይወትም በጥቀርሻ በጠቈረው የሂሳብ ቢሮ፣ በደበዘዘው ሱቅ፣ በሚንጫጫው ፋብሪካ፣ እግዚአብሔርን በማይፈሩ ሰዎች መካከል ባለው የሥራ ክፍል ውስጥ መጋፈጥ ይኖርበታል፤ ነፍስም የትናንቱን ደስታ ከጌታ ጋር በትሕትና ለመሄድ ከሚገጥማት ችግር ጋር ስታነጻጽር እንደ ቀድሞው ራሷን የሰጠችና የተቀደሰች መሆኗን ለመጠራጠር ትፈተናለች። ነገር ግን በእንዲህ ያለ ጊዜ ፈቃድ ቦታውን በፀጉር ስፋት እንኳ እንዳልለወጠ ማስተዋልና ቀና ብሎ እንዲህ ማለት ምንኛ መልካም ነው፦

«አምላኬ ሆይ፣ የስሜት ሙላት እንደ በጋ ጅረት አልፏል፤ ነገር ግን በልቤ ጥልቅ፣ በፈቃዴ፣ በእግርህ ሥር ባልተቋረጠ ብቸኝነት በነበርሁበት በዚያ የተባረከ ቅጽበት እንደ ነበርሁ ሁሉ አሁንም ራሴን የሰጠሁ፣ ታማኝና ለአንተ ብቻ ልሆን የምመኝ እንደ ሆንሁ አንተ ታውቃለህ።»

ይህ እግዚአብሔር ደስ የሚሰኝበት መሥዋዕት ነው። በዚህም የረጋና ሰላማዊ ሕይወት ልንኖር እንችላለን።

III. — ምናልባት አንዳች ግልጽ ትእዛዝን አልታዘዝህ ይሆናል።

አንዳንድ ጊዜ አንድ ሰው ወደ መንፈሳዊ አማካሪው መጥቶ እንዲህ ይላል፦

«የሚሰማኝ ደስታ የለኝም፤ ለዓመታትም ያገኘሁት እጅግ ጥቂት ነው።»

«በአንድ ወቅት ነበረህን?»

«አዎን፤ ወደ እግዚአብሔር ከተመለስሁ በኋላ ለተወሰነ ጊዜ ነበረኝ።»

«ወደ ሕይወትህ የመጣችን፣ አንተ ግን ወደ ኋላ ያልህባትን አንዲት ግልጽ ትእዛዝ ለመታዘዝ እምቢ እንዳልህ ታውቃለህን?»

ያን ጊዜ ፊቱ ይደፋል፤ ዓይኖቹም እንባ ያቀርራሉ፤ መልሱም በጭንቅ ይመጣል፦

«አዎን፤ ከዓመታት በፊት እግዚአብሔር አንድ ነገር ከእኔ የሚፈልግ መስሎ ይሰማኝ ነበር፤ ነገር ግን እርሱ የፈለገውን ማድረግ እንደማልችል ተሰማኝ፤ ለተወሰነ ጊዜ ስለዚህ ጉዳይ ተረብሼ ነበር፤ ከጊዜ በኋላ ግን ከአእምሮዬ እየደበዘዘ የሄደ መሰለ፤ አሁን ብዙ ጊዜ አያስጨንቀኝም።»

«አንተ ነፍስ ሆይ፣ የተሳሳትኸው እዚያ ነው፤ በእነዚያ አድካሚ ዓመታት ውስጥ አቋርጠህ የመታዘዝን ክር ወደ ጣልህበት ነጥብ ቀጥ ብለህ እስክትመለስና እግዚአብሔር ከብዙ ጊዜ በፊት የጠየቀህን፣ በእርሱ ምክንያትም ከጠባቡ የፍጹም መታዘዝ መንገድ የወጣህበትን ያን አንድ ነገር እስክትፈጽም ድረስ ፈጽሞ አትስተካከልም።»

በሺዎች ለሚቆጠሩ ክርስቲያኖች የድባቴ ምክንያት ይህ አይደለምን? የእግዚአብሔር ልጆች ናቸው፤ ግን የማይታዘዙ ልጆች ናቸው። መጽሐፍ ቅዱስ መታዘዝን በሚጠይቅ አንድ ረጅም ጥሪ ያስተጋባል። የዘዳግም መጽሐፍ ቁልፍ ቃል ጠብቅ፥ አድርግም የሚል ነው። የክርስቶስ የስንብት ንግግር ዋና መልእክት ደግሞ ብትወዱኝ፥ ትእዛዜን ጠብቁ የሚል ነው። መጠየቅ፣ መከራከር ወይም ሰበብ ማቅረብ የለብንም። መንገዳችንን እየመረጥንና እያበጠርን መሄድ የለብንም። አንዳንድ ትእዛዛትን ተቀብለን ሌሎችን መጣል የለብንም። በሌሎች አቅጣጫዎች መታዘዛችን በአንድ ነገር ላለመታዘዛችን ካሳ ይሆናል ብለን ማሰብ የለብንም። እግዚአብሔር በአንድ ጊዜ አንድ ትእዛዝ ይሰጣል፤ በአንድ መንገድ ብቻ ሳይሆን በብዙ መንገድ በውስጣችን ያሳድረዋል፤ በዚህም ይፈትነናል። በዚህ ብንታዘዝ ነፍሳችንን በበረከት ያጥለቀልቃል፤ ወደ አዲስ መንገዶችና መሰማሪያዎችም ይመራናል። በዚህ እምቢ ብንል ግን እንደ ረጋ ውኃና ውኃ እንደ ጠጣ ጀልባ ቆመን እንቀራለን፤ በክርስቲያናዊ ልምምድ ምንም አናድግም፤ ኃይልም ደስታም ይጎድለናል።

IV. — ምናልባት የምታውቀውን አንዳች ክፉ ነገር ትፈቅድ ይሆናል።

ውኃ ረግቶ እንዲቆም ሲተው የደለል ቅንጣቶች አንድ በአንድ ወደ ታች ሲወርዱ ይታያሉ። እንዲሁ አንተም ጸጥ ብትል በነፍስህ ውስጥ የተፈቀደ ክፉ ነገር መኖሩን ልታውቅ ትችላለህ። ልታየው ድፈር። ኪሳራ የደረሰበት ሰው ምሥጢሩን የሚያጋልጡ የሂሳብ መዝገቦቹን እንደሚሸሽ፣ ወይም የሳንባ በሽተኛ የሐኪሙን ማዳመጫ እንደሚሸሽ ከማየት አትሽሽ። የእግዚአብሔር መንፈስ ለነፍስህ የሚገልጠውን ማንኛውንም ክፉ ነገር በጸጥታ እንድትመረምር ራስህን አስገድድ። በማንነትህ ጓዳዎችና መተላለፊያዎች ውስጥ ተጠርጥሮ ግን ሳይፈረድበት ለዓመታት ተደብቆ ኖሮ ይሆናል። ነገር ግን ምንም ይሁን፣ ታሪኩም ምንም ይሁን፣ የዕለት ሐዘንህ የሆነውን ጥላ በሕይወትህ ላይ ያመጣው እርሱ መሆኑን እርግጠኛ ሁን።

ፈቃድህ ከእግዚአብሔር ፈቃድ የራቀን ልማድ ወይም ተግባር ለመተው እምቢ ይላልን?

በሕይወትህ ቤት ውስጥ አንዳች ስውር ኃጢአት ያለ ከልካይ እንዲፈነጭ ትፈቅዳለህን?

ፍቅርህና ምኞትህ ያለ ገደብ የተከለከሉ ነገሮችን ተከትለው ይቅበዘበዛሉን?

ለመታረቅ እምቢ ባልኸው በሌላ ሰው ላይ ቂም ወይም ጥላቻ ይዘሃልን?

ይቅር ለማለት እምቢ ያልኸው በደል፣ ለመክፈል እምቢ ያልኸው ዕዳ፣ ለመናዘዝ እምቢ ያልኸው ጥፋት አለን?

በሌሎች ላይ ብታየው ቀድመህ የምትኰንነውን፣ በራስህ ጉዳይ ግን የሕሊናን ተቃውሞ ለማፈን በምትሞክርባቸው አንዳንድ ምክንያቶች የተፈቀደ ነው ብለህ የምትከራከርለትን አንድ ነገር ለራስህ ትፈቅዳለህን?

በአንዳንድ ሁኔታዎች የሚሰማውን ብፅዕና የሚያግደው ነገር በኃጢአቶች ሳይሆን በነፍስ ዙሪያ በተንጠለጠሉ ሸክሞች ላይ ነው። ኃጢአት ሁልጊዜና በየትም ስፍራ ስሕተት የሆነ ነገር ነው፤ ሸክም ግን በራሱ በእርግጥ ኃጢአት ሳይሆን የክርስቲያንን ሕይወት ሊያደናቅፍ ወይም ሊያዘገይ የሚችል ማንኛውም ነገር ነው። ስለዚህ አንድ ነገር ለአንዱ ሸክም ሆኖ ለሌላው ላይሆን ይችላል። እያንዳንዱ በገዛ አእምሮው አጥብቆ ይረዳ። ነፍስ በአንድ ነገር መኖር ሕይወቷ እንደሚደናቀፍ ባወቀች ቁጥር፣ ያ ነገር በራሱ ምንም ጉዳት የሌለው ቢሆንም፣ ሌሎችም ምንም ያህል በየዋህነት ቢፈቅዱት፣ ሌላ ምርጫ የለም፤ በመንደሩ መስክ ላይ ለትግል ወይም ለሩጫ ሽልማት የሚወዳደሩ ጎረምሶች ልብሳቸውን እንደሚያወልቁ መጣል አለበት።

V. — ምናልባት ወደ ጌታ ኢየሱስ ወደ ውጭ ከመመልከት ይልቅ ወደ ውስጥ ወደ ራስህ አብዝተህ ትመለከት ይሆናል።

እጅግ ጤናማ የሆኑ ሰዎች ስለ ጤናቸው አያስቡም፤ ደካሞች ግን በጤና ባልሆነ ራስን መመርመር በሽታን ያመጣሉ። የልብ ምትህን መቍጠር ብትጀምር የልብን ምት ሥርዓት ታውካለህ። በአንዳች ቦታ ሕመም እንዳለ ዘወትር ብታስብ ታመጣዋለህ። በጤና ባልሆነ ራስን መመርመር የራሳቸውን ጨለማ የሚያመጡ አንዳንድ እውነተኛ የእግዚአብሔር ልጆች አሉ። ሁልጊዜ ወደ ራሳቸው ይመለሳሉ፤ የልባቸውን ዓላማ ይተነትናሉ፤ ራሳቸውን ለእግዚአብሔር የቀደሱባቸውን ያለፉ ጊዜያት እንደ ገና ያጤናሉ፤ ራሳቸውን ከራሳቸው ጋር ያነጻጽራሉ። በአንድም በሌላም መንገድ እኔነት የሕይወታቸው ማዕከል ነው — ሕይወታቸው ሃይማኖታዊ መሆኑ ጥርጥር ባይኖረውም። ከእንዲህ ያለ አካሄድ ከጨለማ በቀር ምን ሊገኝ ይችላል? እንዳይፈረድብን ወደ ውስጥ ተመልክተን ራሳችንን የምንመረምርበት ጊዜ በሕይወታችን ውስጥ በእርግጥ አለ። ነገር ግን ይህ የሚደረገው በሙሉ ልብ ወደ ጌታ እንድንመለስ ብቻ ነው። አንድ ጊዜ ከተደረገ በኋላም መደጋገም አያስፈልገውም። «በኋላዬ ያለውን እየረሳሁ» የሚለው ብቻ አስተማማኝ መፈክር ነው። ጥያቄው ልናደርግ ይቻለን የነበረውን ያህል መልካም አድርገን እንደ ሆነ ሳይሆን በዚያን ጊዜ በአቅማችን የቻልነውን ያህል አድርገን እንደ ሆነ ነው።

ሕይወታችንን ሁሉ መስኮቶቻችንን በማጽዳት ወይም ንጹሕ መሆናቸውን በማጤን ሳይሆን በእግዚአብሔር የተባረከ ብርሃን ውስጥ በመሞቅ ልናሳልፈው ይገባናል። ያ ብርሃን ገና መንጻት ያለበትን በቅርቡ ያሳየናል፤ በማይሳሳት ትክክለኛነትም እንድናነጻው ያስችለናል። ጌታችን ኢየሱስ የሰው ነፍስ ለተባረከና ለቅዱስ ሕይወት የሚያስፈልጋትን ሁሉ የያዘ ፍጹም ማጠራቀሚያ ነው። ስለዚህ እርሱን ከፍ ማድረግ፣ በእርሱ መኖር፣ ከእርሱ መቅዳት፣ በየቅጽበቱም ከሙላቱ መቀበል ለነፍስ ጤንነት ብቸኛው ቅድመ ሁኔታ ነው። ከእርሱ ይልቅ ስለ እኔነት ይበልጥ መጨነቅ ግን ስለ ሰውነት የስሜት ሕዋሳት ብዙ ጊዜና ሐሳብ እያጠፉ ከውጭው ዓለም ስሜትን ለመቀበል ፈጽሞ እንዳለመጠቀም ነው። ዓይንህን ከሌላው አንሥተህ ወደ ኢየሱስ ተመልከት። በእግዚአብሔር ደስ ይበልህ። ነፍሴ ሆይ፥ እግዚአብሔርን ብቻ ጠብቂ!

VI. — ምናልባት በቃሉ በኩል ከእግዚአብሔር ጋር በኅብረት የምታሳልፈው ጊዜ እጅግ ጥቂት ይሆናል።

ረጅም ጸሎት መጸለይ አስፈላጊ አይደለም፤ ከእግዚአብሔር ጋር ብቻ ለብቻ ብዙ መሆን ግን የግድ ነው፤ በደጁ መጠበቅ፣ ድምፁን ማድመጥ፣ በማለዳ ወይም በቀኑ ቀዝቃዛ ሰዓት አምላክ እግዚአብሔር እስኪመጣ ድረስ በመጽሐፍ ቅዱስ አትክልት ውስጥ መቆየት። ምንም ያህል ስብሰባዎች፣ ከክርስቲያን ወዳጆች ጋር የሚደረግ ምንም ኅብረት፣ ምንም ያህል ክርስቲያናዊ እንቅስቃሴ የጸጥታውን ሰዓት ቸል ማለት ሊካስ አይችልም።

ለዚህ ዝንባሌህ እጅግ ባነሰ ጊዜ፣ ወደ እልፍኝህ ገብተህ መዝጊያህን መዝጋት እጅግ ያስፈልግሃል። ደስታ ሆኖ ልታደርገው የማትችለውን ስለ ግዴታ ብለህ አድርገው፤ የሚያስደስትም ሆኖ ታገኘዋለህ። ከእግዚአብሔር ጋር ኅብረት ሳታደርግ በክርስቲያናዊ ሕይወት ደስተኛ ወይም ብርቱ ከምትሆን ይልቅ ያለ ምግብ ብትለመልም ይቀልሃል።

ለራስህ መጸለይ ሲያቅትህ ለሌሎች መጸለይ ጀምር። ምኞትህ ሲዝል መጽሐፍ ቅዱስን በእጅህ ያዝ፤ እያንዳንዱንም ጥቅስ ወደ ልመና መለወጥ ጀምር፤ ወይም የምሕረቶችህን ዝርዝር አንሥተህ እያንዳንዳቸውን ወደ ምስጋና መተርጐም ጀምር። መጽሐፍ ቅዱስ ራሱ አሰልቺ ሲሆንብህ፣ በጣፋጭ ነገሮች የምግብ ፍላጎትህን አበላሽተህ እንደ ሆነ መርምር፤ ተዋቸውም፤ ልብ ጸጥ ብሎ ትኩረትም ሲሰበሰብ ቃሉ የእግዚአብሔር ድምፅ በእርግጥ ወደ አንተ የሚደርስበት ሽቦ እንደ ሆነ እመን። «እግዚአብሔር አምላክ የሚናገረውን እሰማለሁ።»

ልንቈጥራቸው ከምንችለው በላይ የሆኑ ክርስቲያኖች በጸሎትና በመጽሐፍ ቅዱስ ጥናት እጦት እየተሠቃዩ ነው፤ በሥርዓት ከሚደረግ የግል መጽሐፍ ቅዱስ ጥናት መነቃቃት የበለጠ የሚናፈቅ መነቃቃት የለም። ይህን ሊተካ የሚችል እግዚአብሔርን የመምሰል አጭርና ቀላል ዘዴ የለም።

VII. — ምናልባት ራስህን ለጌታ ኢየሱስ ጌትነት ፈጽሞ አሳልፈህ ሰጥተህ አታውቅ ይሆናል።

በብዙ ማሰሪያዎችና መብቶች የእርሱ ነን፤ ነገር ግን ጌትነቱን የምንቀበል እጅግ ጥቂቶች ነን። እርሱን እንደ አዳኝ ለመቀበል በቂ ፈቃደኞች ነን፤ ንጉሥ ልናደርገው ግን እናመነታለን። እግዚአብሔር እርሱን መድኃኒት ብቻ ሳይሆን ራስ እንዲሆንም፣ ራስም መድኃኒትም አድርጎ በቀኙ ከፍ ከፍ እንዳደረገው እንረሳለን። መለኮታዊው ሥርዓትም የማይገለበጥ ነው። የኢየሱስን ጌትነት ቸል የሚሉ ብርቱ ወይም ደስተኛ ሕይወት ሊገነቡ አይችሉም።

ፀሐይን በማዕከላዊ ዙፋኗ ላይ አኑራት፤ የፕላኔቶችም እንቅስቃሴ ሁሉ ውብ ሥርዓት ይይዛል። ኢየሱስን በሕይወት ዙፋን ላይ አኑረው፤ ሁሉም ነገር ወደ ስምምነትና ሰላም ይገባል። አስቀድመህ የእግዚአብሔርን መንግሥት ፈልግ፤ ሁሉም የአንተ ነው። ራስን ለእግዚአብሔር መቀደስ ለብፅዕና የግድ የሚያስፈልግ ቅድመ ሁኔታ ነው።

እንዲሁ ለብዙ ቀናት ያልበራ ብርሃን በመንገድህ ላይ ይወጣል። አዎን፣ «ፀሐይሽ ከእንግዲህ ወዲህ አትጠልቅም፥ ጨረቃሽም አትቀንስም፤ እግዚአብሔር የዘላለም ብርሃን ይሆንልሻልና፥ የልቅሶሽም ወራት ይፈጸማልና።»