የመመራት ምሥጢር

ብዙ የእግዚአብሔር ልጆች በምሪት ጉዳይ እጅግ ስለሚጨነቁ፣ አባታችን እንድንሄድበት የሚፈልገውን መንገድና እንድንሠራው የሚፈልገውን ሥራ እንዴት ማወቅ እንደምንችል ጥቂት ምክሮችን መስጠት ይጠቅም ይሆናል። የዚህ ጉዳይ አስፈላጊነት ከልክ በላይ ሊጋነን አይችልም፤ ኃይላችንና ሰላማችን በአብዛኛው የተመካው እግዚአብሔር የት እንድንሆን እንደሚፈልግ በማወቅና በትክክል በዚያ በመገኘት ላይ ነውና።

መናው የሚወርደው የደመናው ዓምድ በሚያርፍበት ስፍራ ብቻ ነው፤ ነገር ግን ከጥቂት ሰዓታት በፊት በሰማያዊው እሳት ብልጭታ ያንጸባርቅ በነበረውና አሁን እንደ ባዘቶ በለሰለሰው የደመና ጥላ በተሸፈነው አሸዋ ላይ በእርግጥ ይገኛል። የሰማዩ አባታችን እንድንሆን በሚፈልግበት ስፍራ በትክክል ከሆንን፣ ምግብንና ልብስን ሌላውንም ሁሉ እንደሚሰጠን ፈጽሞ እርግጠኞች ነን። ባሪያዎቹን ወደ ኮራት በሚልክበት ጊዜ ቁራዎች እንኳ ምግብ እንዲያመጡላቸው ያደርጋል።

እግዚአብሔር የሚሠራውን ነገርና መገኘታችንን የሚፈልግበትን ስፍራ ከማረጋገጥ ይልቅ ሥራውን በራሳችን ለመጀመር በመጽናታችን ምክንያት የክርስቲያን ሥራችን ምን ያህሉ ፍሬ አልባ ሆኖ ቀርቷል! ስለ ስኬት ብሩህ ሕልም እናልማለን። ስኬትን በትእዛዝ ልናመጣው እንሞክራለን። አጠያያቂ የሆኑትንም ያልሆኑትንም ልዩ ልዩ ብልሃቶች ለእርዳታ እንጠራለን። በመጨረሻም በእሾኽ ቍጥቋጦ እንደ ተቧጨሩና እንደ ተቀደዱ፣ በረግረግ ጭቃም እንደ ተለወሱ ልጆች ተስፋ ቈርጠንና አፍረን እንመለሳለን። ገና ከመጀመሪያው በማይሳሳተው የእግዚአብሔር ምሪት ሥር ብቻ ብንሆን ኖሮ ከዚህ አንዱም ባልደረሰብን ነበር። ሊፈትነን ይችል ነበር፤ እንድንሳሳት ግን ሊፈቅድ አይችልም ነበር።

የእግዚአብሔር ልጅ የአባቱን ፈቃድ ለማወቅ ሲናፍቅ በተፈጥሮው ወደ ቅዱሱ መጽሐፍ ይመለሳል፤ እግዚአብሔርም በዘመናት ሁሉ እስከ መጨረሻው ድረስ ሊታመኑት የደፈሩትን፣ ነገር ግን በዚያን ጊዜ ዛሬ እኛ ብዙ ጊዜ እንደምንሆነው ግራ ተጋብተው የነበሩትን እንዴት እንደ መራቸው በማስተዋል መተማመኑን ያድሳል። አብርሃም ዘመዶቹንና አገሩን ትቶ ከእግዚአብሔር በቀር ሌላ መሪ ሳይኖረው መንገድ የሌለውን በረሃ አቋርጦ ወደማያውቀው ምድር እንዴት እንደ ተነሣ እናውቃለን። እስራኤላውያን ጠመዝማዛ የቀይ አሸዋ ድንጋይ ሸለቆዎችና ባድማ አሸዋዎች ባሉበት በሲና ልሳነ ምድር ውስጥ አርባ ዓመት እንዴት እንደ ተመሩ እናውቃለን። ኢያሱ ወደ ተስፋይቱ ምድር ሲገባ ሁልጊዜ ወደ ድል የሚመራውን የእግዚአብሔርን ሠራዊት አለቃ ይመለከት ስለ ነበር፣ የማያውቀውን አገር ችግሮች መቋቋምና ታላላቅና ተዋጊ ሕዝቦችን ማሸነፍ እንዴት እንደ ቻለ እናውቃለን። በጥንቲቱ ቤተ ክርስቲያንም ሐዋርያት እጅግ አስቸጋሪ በሆኑ ጥያቄዎች መካከል መንገዳቸውን እንዲያገኙና እጅግ ግራ የሚያጋቡ ችግሮችን እንዲፈቱ፣ እስከ ዘመን ፍጻሜም ቤተ ክርስቲያንን የሚመሩ መርሆችን እንዲያስቀምጡ እንዴት እንደ ተቻላቸው እናውቃለን፤ ይህም የሆነው ምን ማድረግና ምን መናገር እንዳለባቸው በመንፈስ ቅዱስ ስለ ተገለጠላቸው ነው።

የምሪት ተስፋዎች የማያሻሙ ናቸው።

መዝሙር 32:8፦ «አስተምርሃለሁ፥ በምትሄድበትም መንገድ አመለክትሃለሁ።» ይህ መተላለፋቸው ለተሰረየላቸው፣ ኃጢአታቸውም ለተከደነላቸው፣ ፈረስ ወይም በቅሎ ልጓሙን ከሚሰማው ይልቅ የፈቃዱን ጥቂት ምልክት እንኳ ፈጥነው ለሚያስተውሉ ሰዎች የተሰጠ የእግዚአብሔር ግልጽ ማረጋገጫ ነው።

ምሳሌ 3:6፦ «በመንገድህ ሁሉ እርሱን እወቅ፥ እርሱም ጎዳናህን ያቀናልሃል (ወይም ግልጽ ያደርግልሃል)።» በፍጹም ልባችን የመታመንንና በራሳችን ማስተዋል ያለመደገፍን ቀዳሚ ቅድመ ሁኔታዎች ብቻ ብንፈጽም ልናርፍበት የምንችል እርግጠኛ ቃል ነው።

ኢሳይያስ 58:11፦ «እግዚአብሔርም ዘወትር ይመራሃል።» ሁልጊዜ ባይመራን ኖሮ ጨርሶ ሊመራን ይችላል ብሎ ማሰብ አይቻልም። በምዕራብ እንግሊዝ እንዳሉት ግዙፍ የሚወዛወዙ ድንጋዮች፣ የሕይወት ታላላቅ ክስተቶች እጅግ ጥቃቅን በሆኑ ነጥቦች ላይ ይሽከረከራሉና። አንዲት ጠጠር የጅረትን አፈሳሰስ ልትለውጥ ትችላለች። የአንዲት የሰናፍጭ ቅንጣት ማደግ የአንድን አህጉር የዝናብ መጠን ሊወስን ይችላል። ስለዚህ የሕይወትን ሁሉ እልፍ አእላፍ ፍላጎቶች የሚያቅፍ ምሪትን እንድንጠብቅ ታዝዘናል።

ዮሐንስ 8:12፦ «እኔ የዓለም ብርሃን ነኝ፤ የሚከተለኝ የሕይወት ብርሃን ይሆንለታል እንጂ በጨለማ አይመላለስም።» እዚህ ላይ የተጠቀሰው በምድረ በዳ የተደረገው ጕዞ ይመስላል፤ ጌታችንም ወደ ተስፋይቱ ምድር ሲጓዙ ለነበሩት ለእስራኤል ልጆች የደመናው ዓምድ የነበረውን፣ ወደ እግዚአብሔር ከተማ በሚያደርጉት የመንገደኝነት ጕዞ ለታማኝ ነፍሳት ሁሉ እርሱ እንደሚሆንላቸው ቃል ይገባል።

እነዚህ ናሙናዎች ብቻ ናቸው። የመጽሐፍ ቅዱስ ሰማይ ባሕሩን አቋርጦ የሚጓዘውን መንገደኛ እንደሚመሩት ከዋክብት በየመጠናቸው በሚያንጸባርቁ እንደነዚህ ባሉ ሺህ ተስፋዎች ተሸልሟል። ስለዚህ ነቢዩ ስለ ቅድስቲቱ ከተማ «ልጆችሽም ሁሉ ከእግዚአብሔር የተማሩ ይሆናሉ፤ የልጆችሽም ሰላም ብዙ ይሆናል» ብሎ የእግዚአብሔርን ባሪያዎች ርስት ቢጠቀልለው ተገቢ ነው።

ሆኖም ለአንዳንድ በፈተና ለተጨነቁና ለፈሩ ልቦች በእግዚአብሔር ቃል የተጠቀሱት ሁሉ እንደ ተረዱ፣ እነርሱ ግን ያለ ረዳት እንደ ተተዉ ሊመስላቸው ይችላል። ግራ በሚያጋቡ ችግሮች ፊት ቆመው፣ ከሕይወት ምሥጢራት ጋር ፊት ለፊት ተገናኝተው፣ ምን ማድረግ እንዳለባቸው ለማወቅ አጥብቀው የናፈቁ ይመስላሉ፤ ነገር ግን የሚነግራቸው መልአክ አልመጣም፤ በሁኔታዎች እስር ቤት ውስጥም የብረት መዝጊያ አልተከፈተላቸውም።

አንዳንዶች ጥፋቱን በራሳቸው ድንዛዜ ላይ ይጥላሉ። አእምሮአቸው የደነዘዘና የዘገየ ነው። ለሌሎች ግልጽ የሚሆነውን የእግዚአብሔርን ሐሳብ መረዳት አይችሉም። ስሕተት እንዳይሠሩ እጅግ ከመፍራታቸው የተነሣ ትክክለኛውን ነገር በግልጽ መማር አይችሉም። «ከባሪያዬ በቀር ዕውር ማን ነው? እንደ ላክሁትስ መልእክተኛዬ ደንቆሮ ማን ነው? እንደ ፍጹሙ ዕውር፥ እንደ እግዚአብሔርስ ባሪያ ዕውር ማን ነው?» ይሁን እንጂ እኛ ልጆቻችንን እንዴት እንይዛቸዋለን? አንዱ ልጅ እጅግ ብልህና ንቁ ከመሆኑ የተነሣ ትንሽ ፍንጭ መንገዱን ለማሳየት ይበቃዋል፤ ሌላው ግን ዘገምተኛ ሆኖ ተወልዷል፤ ሐሳብህን ፈጥኖ ሊረዳ አይችልም። የምትፈልገውን የምታሳውቀው ለብልሁ ብቻ ነውን? ሌላውን በጉልበትህ ላይ አድርገህ ግራ ያጋቡትን መመሪያዎች ግልጽ አታደርግለትምን? ወዲያው ለመታዘዝ ለማወቅ የሚናፍቀው የትንሹ ሕፃን ጭንቀት ከሌሎቹ ጋር ከሚያስተሳስርህ ማሰሪያ ይበልጥ የጠነከረ ማሰሪያ አይፈጥርምን? እናንተ የደከማችሁ፣ ግራ የተጋባችሁና ዘገምተኞች ልጆች ሆይ፣ በእግዚአብሔር ታላቅ ፍቅር እመኑ፤ ራሳችሁንም በእርሱ ላይ ጣሉ፤ እርሱ ወደ አለማወቃችሁ ዝቅ ብሎ እንደሚወርድ፣ ከፍላጎታችሁም ጋር ራሱን እንደሚያስማማ፣ «ጠቦቶቹንም በክንዱ ሰብስቦ በብብቱ እንደሚሸከም፥ የሚያጠቡትንም በቀስታ እንደሚመራ» እርግጠኞች ሁኑ።

የጌታን ሐሳብ ወደ ማወቅ እንድንመራ ልንጠነቀቅባቸው የሚገቡ አንዳንድ ተግባራዊ መመሪያዎች አሉ።

I. — የልባችን ዓላማ ንጹሕ መሆን አለበት።

«ዓይንህ ጤናማ በሆነች ጊዜ ሰውነትህ ሁሉ ደግሞ ብሩህ ይሆናል» (ሉቃስ 11:34)። በቅርቡ ብዙ ጊዜ በጨለማ ውስጥ ነበርህ፤ ምናልባትም ይህ ክፍል ምክንያቱን ያመለክትህ ይሆናል። ዓይንህ ጤናማ አልነበረችም። በአስተያየትህ ውስጥ አንዳች ጠማማነት — መንፈሳዊ ሸውራራነት — ነበረ፤ ይህም ባይሆን ኖሮ እንደ ቀትር ግልጽ ይሆኑልህ የነበሩትን የእግዚአብሔርን ፈቃድ ምልክቶች እንዳታስተውል ከልክሎሃል።

የእንግሊዝ የሕዝብ ተወካዮች ምክር ቤት በሮች ላይ የቆሙ መርማሪዎች የሚገባውን እንግዳ ሁሉ እንደሚፈትሹ፣ እኛም የልባችንን ዓላማ በመፈተሽ እጅግ መጠንቀቅ አለብን። በእግዚአብሔር ጸጋ ከከፋ የኃጢአት ዓይነቶች ከዳንን በኋላ እንኳ፣ እጅግ ቅዱስና እጅግ ውብ በሆኑት ሰዓቶቻችን ውስጥ ለረቀቀው የእኔነት ሥራ አሁንም የተጋለጥን ነን። እኔነት ዓላማችንን ይመርዘዋል። እጅግ ውብ በሆነው ፍሬያችን ላይ ብስባሽን ይተነፍሳል። ደስ በተሰኘው ጆሮአችን ውስጥ አታላይ ሽንገላን ያንሾካሹካል። በውቅያኖስ መርከቦች ላይ ያሉ የብረት ክምሮች የኮምፓሱን መርፌ ከሰሜን ዋልታ እንደሚያዛቡት፣ መንፈስንም ከቅዱስ ዓላማው ያዞረዋል።

የግል ጥቅም አንዳች ሐሳብ፣ የሰዎችን ምስጋናና ሙገሳ የማግኘት አንዳች ፍላጎት፣ ራስን ከፍ የማድረግ አንዳች ዓላማ እስካለ ድረስ እግዚአብሔር ስለ እኛ ያለውን ዓላማ ማወቅ ፈጽሞ የማይቻል ነው። ትንሹን የዝምታ ድምፅ መስማት ከፈለግን በሩ በእነዚህ ሁሉ ላይ በቁርጥ መዘጋት አለበት። የኡሪምና የቱሚም ድንጋይ በእግዚአብሔር «አዎን» ሲበራ ወይም በእርሱ «አይደለም» ሲጨልም ለማየት ከፈለግን፣ ከጎን የሚገቡ የሚያደናግሩ ብርሃናት ሁሉ መከልከል አለባቸው።

ጤናማ ዓይን እንዲሰጥህ፣ በልብህም አንድ ዓላማ ብቻ እንዲያሳድርብህ መንፈስ ቅዱስን ለምን፤ ይኸውም ጌታችንን ያነሣሣውና ሕይወቱን መለስ ብሎ ሲመለከት «… በምድር አከበርሁህ» ብሎ እንዲናገር ያስቻለው ዓላማ ነው። «ክብር ለእግዚአብሔር በአርያም» የሕይወታችን መፈክር ይሁን። ያን ጊዜ «ሰውነትህ ሁሉ የጨለማ ቍራጭ የሌለበት ብሩህ ቢሆን፥ መብራት በደመቀ ብርሃን እንደሚያበራልህ በጭራሽ ብሩህ ይሆናል።»

II. — ፈቃዳችን ለእግዚአብሔር የተሰጠ መሆን አለበት።

«ፍርዴም ቅን ነው፥ የላከኝን ፈቃድ እንጂ ፈቃዴን አልሻምና» (ዮሐንስ 5:30)። ኢየሱስ ይህን ምሥጢር በተግባር ያደረገው ብቻ ሳይሆን ያስተማረውም ነበር። ለፍጹም እውቀት መክፈቻ የሆነውን ለእግዚአብሔር የተሰጠ ፈቃድ በአንድም በሌላም መንገድ ዘወትር አጥብቆ ያስተምር ነበር፦ «ፈቃዱን ሊያደርግ የሚወድ ቢኖር፥ እርሱ … ያውቃል።»

በጠፋ ፈቃድና ለእግዚአብሔር በተሰጠ ፈቃድ መካከል ታላቅ ልዩነት አለ። እግዚአብሔር ፈቃዳችን ሥራ እንደ ፈቱት እንደ አንድ ሕንዳዊ ባሕታዊ ክንዶች ጅማቶች ተጨፍልቆ እንዲጠፋ አይጠይቅም። የሚጠይቀው ለእርሱ «አዎን» እንዲል ብቻ ነው። የአኻያ ቀንበጥ ለሠለጠነ እጅ እንደሚተጣጠፍ ለእርሱ የሚተጣጠፍ እንዲሆን።

መርከቡ ወደ ወደቡ መትከያ ሲቃረብ፣ አንድ ትንሽ ልጅ ዓይኑንና ጆሮውን በካፒቴኑ ላይ አድርጎ፣ እርሱ የሚናገረውን እያንዳንዱን ቃል ከታች ላሉት በጥላሸት ለተለወሱ የሞተር ሠራተኞች ለመጮኽ እየተጠባበቀ፣ ከመርከቡ የኋላ ከፍታ ሥር ቦታውን ሲይዝ ስንት ጊዜ ተመልክቻለሁ፤ እኔም ፈቃዴ የእግዚአብሔርን ቃልና ፈቃድ እንዲሁ በትክክልና በፍጥነት እንዲደግም፣ የታችኛው ተፈጥሮዬም ሁሉ እንዲታዘዝ ስንት ጊዜ ተመኝቻለሁ።

የምንፈልገውን ምሪት ብዙ ጊዜ የምናጣው ይህ መገዛት ስለሚጎድለን ነው። በፈቃዳችንና በእግዚአብሔር ፈቃድ መካከል ስውር ክርክር አለ። እርሱ እንዲወስድ፣ እንዲሰብርና እንደ ገና እንዲሠራ እስክንፈቅድለት ድረስ ፈጽሞ አንስተካከልም። እባክህ ይህን ፈልግ! መስጠት ካልቻልህ እርሱ ይውሰድ። ፈቃደኛ ካልሆንህ ፈቃደኛ እንድትሆን ለመደረግ ፈቃደኛ እንደ ሆንህ ተናዘዝ። ስለ በጎ ፈቃዱ መፈለግንም ማድረግንም በአንተ ውስጥ እንዲሠራ ራስህን ለእርሱ አሳልፈህ ስጥ። ታላቁ ሸክላ ሠሪ የመረጠውን ማንኛውንም ቅርጽ ለመያዝ ዝግጁ እንደ ሆነ እንደሚለሰልስ ሸክላ መሆን አለብን፤ በዚህም ምሪቱን ለማስተዋል እንችላለን።

III. — ለአእምሮአችን መረጃን መፈለግ አለብን።

ቀጣዩ እርምጃ በእርግጥ ይህ ነው። እግዚአብሔር እነዚህን ድንቅ የአእምሮ ችሎታዎች ሰጥቶናል፤ ቸል አይላቸውምም። በጸጋው ሥራ ከሰጠን ድንቅ ስጦታዎች የአንዱንም ሥራ አይሽርም፤ ይልቁንም ዓላማውንና ሐሳቡን ለማስተላለፍ ይጠቀምባቸዋል።

እንግዲያስ አእምሮአችንን በእውነታዎች፣ በታማኝ መረጃ፣ በሰው ልጅ የልምድ ፍሬዎች፣ ከሁሉም በላይ ደግሞ በእግዚአብሔር ቃል ትምህርቶች መመገባችን እጅግ አስፈላጊ ነው። በሕይወታችን ውስጥ በእነዚያ ድንቅ ገጾች ውስጥ አምሳያ የማይገኝለት አንድም ቀውስ እስከማይኖር ድረስ መጽሐፍ ቅዱስ በሰዎች የሕይወት ታሪክና በታሪክ ምን ያህል የተሞላ እንደ ሆነ ማስተዋል እጅግ የሚያስደንቅ ነገር ነው። በሰው ሕይወት ጨለማ መተላለፊያዎች ላይ ብርሃን በማብራት እንደ መጽሐፍ ቅዱስ ያለ መጽሐፍ የለም።

ምን ማድረግ እንዳለብን ወዳጆቻችንን ለመጠየቅ ወዲያና ወዲህ መሯሯጥ አያስፈልገንም፤ መብትም የለንም፤ ነገር ግን የቅዱስ ሐሳብና የተቀደሰ ዓላማ ነበልባል ተመግቦ እንዲበረታ ታማኝ መረጃን ሁሉ ለመሰብሰብ ብንደክም ምንም ጉዳት የለበትም። በመጨረሻ መወሰን ያለብን እግዚአብሔር እንደሚያስተምረን ነው፤ ድምፁ ግን በሰበሰብናቸው ነገሮች ላይ በሚሠራው በተቀደሰ ጤናማ አስተሳሰብ ድምፅ በኩል ሊመጣልን ይችላል። እርግጥ ነው፣ እግዚአብሔር አንዳንድ ጊዜ ከማስተዋላችን በተቃራኒ እንድንሠራ ሊያዝዘን ይችላል፤ ነገር ግን እነዚህ እጅግ ጥቂት የሆኑ ልዩ ሁኔታዎች ናቸው፤ ያን ጊዜም ግዴታችን ምንም ስሕተት ሊኖርበት እስከማይችል ድረስ ግልጽ ይሆናል። በአብዛኛው ግን እግዚአብሔር የሚናገረው በጥንቃቄ በታሰበበት ግምገማ ውጤት በኩል ነው፤ ይኸውም የሚደግፉትን እንዲሁም የሚቃወሙትን ነጥቦች በመመዘንና በማመዛዘን ነው።

ጴጥሮስ በወኅኒ ተዘግቶበት ራሱን ማስለቀቅ በፍጹም ባልቻለ ጊዜ፣ እርሱ ለራሱ ሊያደርገው ያልቻለውን እንዲያደርግለት መልአክ ተላከ፤ ነገር ግን በከተማይቱ አንድ ሁለት መንገዶች ካለፉ በኋላ መልአኩ ጉዳዩን በራሱ እንዲያስብበት ትቶት ሄደ። እግዚአብሔር ዛሬም እኛን የሚይዘን እንዲሁ ነው። ተአምራዊ መንገድን በተአምራዊ ዘዴ ያዝዛል። ነገር ግን ተራው የማስተዋል ብርሃን ለሥራው በቂ በሆነ ጊዜ፣ ሁኔታው እንደሚፈቅድ እንድንሠራ ይተወናል።

IV. — ስለ ምሪት አብዝተን መጸለይ አለብን።

መዝሙራት ግልጽ አመራር ለማግኘት በሚቀርቡ ጽኑ ልመናዎች የተሞሉ ናቸው፦ «አቤቱ፥ መንገድህን አሳየኝ፤ ስለ ጠላቶቼም በቀና መንገድ ምራኝ።» ልጆቹ የሚያስፈልጋቸውን እንዲለምኑ የአባታችን ቤት ሕግ ነው። «ማንም ጥበብ ቢጎድለው፥ ሳይነቅፍ በልግስና ለሁሉ የሚሰጠውን እግዚአብሔርን ይለምን።»

በለውጥና በቀውስ ጊዜ በብዙ ጸሎት መትጋት ያስፈልገናል፤ በጉልበታችን ተንበርክከን ብቻ ሳይሆን፣ መንፈስ ፈቃዱን እንዲያሳየው በመለመን ራሱን ዘወትር ለእግዚአብሔር በሚያቀርብበት በዚያ ጣፋጭ የውስጥ ጸሎት ጭምር፤ ሰማያውያን አካላት በተዘጋጀ ወረቀት ላይ ምስላቸውን እንደሚያሳትሙ ፈቃዱ በላዩ ላይ እንዲታተም በመለመን። በእንዲህ ያለ ጸሎት የተጠቀለለ ታማኝ አማኝ፣ ከዋክብትን በመንገዳቸው የሚያመለክታቸው እርሱ ፈቃዱን ከማድረግ በቀር ሌላ ዓላማ የሌላትን ነፍስ ከመምራት እንደማይቀር ተረድቶ፣ በውቅያኖስ መርከብ ወለል ላይ ሌሊት ከሌሊት ሊመላለስ ይችላል።

በእንደዚህ ያለ ወሳኝ ጊዜ አንዱ መልካም የጸሎት ዓይነት በሮች እንዲዘጉ፣ መንገዱ እንዲታገድ፣ በእግዚአብሔር ፈቃድ ያልሆኑ ሥራዎች ሁሉ ገና ሲጀምሩ እንዲገቱ መለመን ነው። ጉዳዩን ከመጀመሪያው ፈጽመህ በእግዚአብሔር እጅ ላይ አኑረው፤ እርሱም እንደ ቅዱስ ፈቃዱ ያልሆነውን እቅድ ከማፍረስና ዓላማውን ከማክሸፍ አይቀርም።

V. — እግዚአብሔር እቅዱን በመግቦቱ ቀስ በቀስ እስኪገልጥ መጠበቅ አለብን።

እግዚአብሔር በውስጣችን የሚያሳድረው ግንዛቤና በውጭ ያለው ቃሉ ሁልጊዜ በዙሪያችን ባለው መግቦቱ ይረጋገጣሉ፤ እነዚህ ሦስቱ በአንድ ነጥብ ላይ እስኪገናኙም በጸጥታ መጠበቅ ይገባናል።

አንዳንድ ጊዜ የግድ መንቀሳቀስ ያለብን ይመስላል። ሁሉም አንድ ነገር ማድረግ አለባችሁ ይላል፤ በእርግጥም ነገሮች የግድ እስኪያሰኙ ድረስ እጅግ አስጨናቂ ደረጃ የደረሱ ይመስላሉ። ከኋላ ግብፃውያን አሉ፤ በቀኝና በግራ የማይወጡባቸው ገደሎች አሉ፤ በፊት ደግሞ ባሕሩ አለ። በእንደዚህ ያለ ጊዜ ዝም ብሎ ቆሞ የእግዚአብሔርን ማዳን ማየት ቀላል አይደለም፤ ግን የግድ ይህን ማድረግ አለብን። ሳኦል ሳሙኤል ለመምጣት በጣም ዘገየ ብሎ ስላሰበ ራሱን አስገድዶ መሥዋዕት ባቀረበ ጊዜ የሕይወቱን ታላቅ ስሕተት ሠራ።

እግዚአብሔር በመግቦቱ መልክ ለመምጣት ሊዘገይ ይችላል። የሰናክሬም ሠራዊት በቅድስቲቱ ከተማ ዙሪያ እንደ ደረቁ ቅጠሎች ተረፍርፎ ከመውደቁ በፊት መዘግየት ነበረ። ኢየሱስ በማለዳ ወገግታ በባሕር ላይ እየተራመደ ከመምጣቱ ወይም አልዓዛርን ለማስነሣት ከመፍጠኑ በፊት መዘግየት ነበረ። ጴጥሮስ ይገደላል ተብሎ ከተጠበቀበት ቀን በፊት ባለው ሌሊት መልአኩ ወደ ጎኑ ከመፍጠኑ በፊት መዘግየት ነበረ። የእምነትን ትዕግሥት ለመፈተን በቂ ጊዜ ይቆያል፤ ነገር ግን ከመጨረሻው የችግር ሰዓት አንዲት ቅጽበት እንኳ አይዘገይም። «ራእዩ ገና ለተወሰነው ጊዜ ነውና፥ በመጨረሻም ይናገራል፥ አይዋሽምም፤ ቢዘገይም ጠብቀው፥ በእርግጥ ይመጣልና፥ አይዘገይምም።»

እግዚአብሔር በሁኔታዎች እንዴት እንደሚመራን እጅግ የሚያስደንቅ ነው። በአንድ ወቅት መንገዱ ፈጽሞ የተዘጋ ሊመስል ይችላል፤ ከዚያም ብዙም ሳይቆይ ለሌሎች ብዙም ትርጉም የማይሰጥ፣ ለእምነት ንቁ ዓይን ግን ብዙ የሚናገር ትንሽ ክስተት ይፈጠራል። አንዳንድ ጊዜ እነዚህ ምልክቶች ለጸሎት መልስ ሆነው በተለያዩ መንገዶች ይደጋገማሉ። በአጋጣሚ የሚመጡ የዘፈቀደ ውጤቶች አይደሉም፤ ይልቁንም ልንሄድበት በሚገባን አቅጣጫ የሚከፈቱ ሁኔታዎች ናቸው። በሌሊት በፈጣን ባቡር አገሩን አቋርጠን ስንከንፍ ብዙ ሕዝብ ወደሚኖርባት ከተማ በቀረብን መጠን መብራቶች እንደሚበዙ፣ ወደ ግባችን በገፋን መጠንም እነዚህ ምልክቶች መብዛት ይጀምራሉ።

አንዳንድ ጊዜ ሰዎች መንገዳቸውን የሚያመለክታቸው መልአክ እንዲመጣ ይናፍቃሉ፤ ይህ የሚያሳየው ግን የሚንቀሳቀሱበት ጊዜ ገና እንዳልደረሰ ብቻ ነው። ምን ማድረግ እንዳለብህ ካላወቅህ እስክታውቅ ድረስ ዝም ብለህ ቁም። የምትንቀሳቀስበት ጊዜ ሲደርስ ግን ሁኔታዎች እንደ ብርሃን ትሎች በመንገድህ ላይ ያንጸባርቃሉ፤ የእግዚአብሔር ሦስቱ ምስክሮች ሲስማሙም ትክክል መሆንህን ከማረጋገጥህ የተነሣ መልአክ ወደ ፊት ቢጠቅስህ እንኳ ከዚህ የበለጠ እርግጠኛ ልትሆን አትችልም።

የዕለት ተዕለት ሕይወታችን ሁኔታዎች ከመንፈስ ውስጣዊ ግፊትና ከእግዚአብሔር ቃል ጋር በሚስማሙበት ጊዜ ለእኛ የማይሳሳቱ የእግዚአብሔር ፈቃድ ጠቋሚዎች ናቸው። ባሉበት ቆመው እስካሉ ድረስ ጠብቅ። መንቀሳቀስ የግድ በሚሆንብህ ጊዜ ይከፈታሉ፤ በውቅያኖሶችና በወንዞች፣ በበረሃዎችና በዓለቶች መካከል መንገድ ይዘጋጃል።

ሩቅ ወደ ፊት ማየት ስለማንችል እግዚአብሔር ፈጽሞ የማይመራን መስሎን ብዙ ጊዜ ትልቅ ስሕተት እንሠራለን። ነገር ግን የእርሱ ዘዴ ይህ አይደለም። ኃላፊነት የሚወስደው የደግ ሰው አካሄድ በእግዚአብሔር እንዲቀና ብቻ ነው። የሚቀጥለውን ዓመት ሳይሆን ነገን፤ የሚቀጥለውን ኪሎ ሜትር ሳይሆን የሚቀጥለውን አንድ ሜትር፤ ንድፉን በሙሉ ሳይሆን በጨርቁ ላይ የሚቀጥለውን ስፌት። ከዚህ የበለጠ የምትጠብቅ ከሆነ ትከፋለህ፣ ወደ ጨለማም ትመለሳለህ። ይህ ግን በትክክለኛው መንገድ መመራትን ያረጋግጥልሃል፤ ይህንንም ከክብር ኮረብታዎች ጫፍ ሆነህ መለስ ብለህ ስትመለከተው ትመሰክራለህ።

ስለ ምሪት በተሰጠው በዚያ ድንቅ የሥዕል ትምህርት (ዘኍልቍ 9:15-23) ውስጥ ያሉትን የደመናውን ትምህርቶች አብዝተን ብናሰላስል አይበዛብንም፦ «ማደሪያውም በተተከለበት ቀን ደመናው ማደሪያውን፥ የምስክሩን ድንኳን፥ ሸፈነው፤ ከማታም ጀምሮ እስከ ጥዋት ድረስ በማደሪያው ላይ እንደ እሳት መልክ ነበረ። ሁልጊዜም እንዲሁ ነበረ፤ ደመናው በቀን፥ የእሳቱም መልክ በሌሊት ይሸፍነው ነበር። ደመናውም ከድንኳኑ ላይ በተነሣ ጊዜ ከዚያ በኋላ የእስራኤል ልጆች ይጓዙ ነበር፤ ደመናውም በቆመበት ስፍራ በዚያ የእስራኤል ልጆች ይሰፍሩ ነበር። በእግዚአብሔር ትእዛዝ የእስራኤል ልጆች ይጓዙ ነበር፥ በእግዚአብሔርም ትእዛዝ ይሰፍሩ ነበር፤ ደመናው በማደሪያው ላይ በቆመበት ዘመን ሁሉ በሰፈራቸው ያርፉ ነበር። ደመናውም በማደሪያው ላይ ብዙ ቀን በዘገየ ጊዜ የእስራኤል ልጆች የእግዚአብሔርን ሥርዓት ይጠብቁ ነበር፥ አይጓዙም ነበር። ደመናውም ጥቂት ቀን በማደሪያው ላይ በሆነ ጊዜ እንዲሁ ነበረ፤ በእግዚአብሔር ትእዛዝ በድንኳኖቻቸው ይቀመጡ ነበር፥ በእግዚአብሔርም ትእዛዝ ይጓዙ ነበር። ደመናውም ከማታ እስከ ጥዋት በሆነ ጊዜ፥ ደመናውም በጥዋት በተነሣ ጊዜ፥ ይጓዙ ነበር፤ በቀንም ቢሆን በሌሊትም ቢሆን ደመናው በተነሣ ጊዜ ይጓዙ ነበር። ሁለት ቀንም ቢሆን ወይም አንድ ወር ወይም አንድ ዓመት ደመናው በማደሪያው ላይ ቢዘገይ፥ በላዩም ቢቆይ፥ የእስራኤል ልጆች በድንኳኖቻቸው ይቀመጡ ነበር፥ አይጓዙም ነበር፤ በተነሣ ጊዜ ግን ይጓዙ ነበር። በእግዚአብሔር ትእዛዝ በድንኳኖቹ ያርፉ ነበር፥ በእግዚአብሔርም ትእዛዝ ይጓዙ ነበር፤ በሙሴ እጅ በተሰጠው በእግዚአብሔር ትእዛዝ የእግዚአብሔርን ሥርዓት ይጠብቁ ነበር።»

ምሪትን በበቂ ከፍታ ላይ እንፈልግ። ምሪቱ እስኪሰጥ ድረስ ነፍሳችን እግዚአብሔርን ብቻ እንድትጠብቅ እናበረታታት። እርሱ በፍርድ የሚመራውን ያን የዋህነት እናዳብር። የፈቃዱን ትንሽ ምልክት እንኳ ለማየት የተዘጋጀን እንድንሆን ፈጣን ማስተዋል እንዲኖረን እንፈልግ። ለመታዘዝ ፈጣኖች እንድንሆን ወገባችን የታጠቀ መብራታችሁም የበራ ሆኖ እንቁም። እነዚያ ባሪያዎች ብፁዓን ናቸው። በቀና መንገድ ወደ ቅዱሳን ወርቃማ ከተማ ይመራሉ።

እኔ ስለ ራሴ ስናገር፣ ከወራት መጠበቅና ጸሎት በኋላ ስለ ሰማዩ አባቴ ምሪት ፈጽሞ እርግጠኛ ሆኛለሁ፤ በግል ልምድ አጽንዖትም፣ እነዚህን መስመሮች የምታነብ በችግር የተጨነቀችና ግራ የተጋባች እያንዳንዷ ነፍስ ፈቃዱን በግልጽ እስኪያመለክት ድረስ ጌታን በትዕግሥት እንድትጠብቅ አበረታታለሁ።