መንፈስ ቅዱስ ሰዎችን ወደ ተወሰኑ የሥራ መስኮች መላኩ

በሐዋርያት ሥራ 13:2-4 «እነዚህም ጌታን ሲያመልኩና ሲጦሙ መንፈስ ቅዱስ። በርናባስንና ሳውልን ለጠራኋቸው ሥራ ለዩልኝ አለ። በዚያን ጊዜም ከጦሙ ከጸለዩም እጃቸውንም ከጫኑ በኋላ አሰናበቱአቸው። እነርሱም በመንፈስ ቅዱስ ተልከው ወደ ሴሌውቅያ ወረዱ፤ ከዚያም በመርከብ ወደ ቆጵሮስ ሄዱ» እናነባለን። ከዚህ ክፍል መንፈስ ቅዱስ ሰዎችን ወደ ተወሰኑ የሥራ መስኮች እንደሚጠራና ወደ ሥራውም እንደሚልካቸው ግልጽ ነው። ሰዎችን በጠቅላላው ወደ ክርስቲያናዊ አገልግሎት መጥራቱ ብቻ ሳይሆን የተወሰነውን ሥራ መርጦ ያመለክታቸዋል።

ዛሬ ብዙዎች «ወደ ቻይና፣ ወደ አፍሪካ፣ ወደ ሕንድ ልሂድን?» ብለው ይጠይቃሉ፤ ሌሎች ብዙዎችም ሊጠይቁ ይገባቸዋል።

ያንን ጥያቄ ለአንተ በትክክል ሊወስንልህ የሚችል አንድ አካል ብቻ ነው፤ ያም አካል መንፈስ ቅዱስ ነው።

ጥያቄውን አንተ ለራስህ ልትወስነው አትችልም፤ ይልቁንም ሌላ ማንም ሰው በትክክል ሊወስንልህ አይችልም። ክርስቲያን የሆነ ሰው ሁሉ ወደ ቻይና፣ ወደ አፍሪካ ወይም ፈጽሞ ወደ ውጭ አገር የወንጌል መስክ እንዲሄድ አልተጠራም። ከእነዚህ ስፍራዎች በአንዱ እንድትሆን ይፈልግ እንደ ሆነ የሚያውቅ እግዚአብሔር ብቻ ነው፤ እርሱ ግን ሊያሳይህ ፈቃደኛ ነው። በውጭ አገር የወንጌል መስክ ትክክለኛ ወንዶችና ትክክለኛ ሴቶች እጅግ በሚያስፈልጉበት እንደ እኛ ባለ ዘመን፣ ወጣት፣ ጤናማና በአእምሮ ብቁ የሆነ ክርስቲያን ወንድና ሴት ሁሉ ራሱን ለውጭ አገር የወንጌል መስክ ለእግዚአብሔር ማቅረብና እንዲሄድ ይፈልግ እንደ ሆነ እርሱን መጠየቅ ይገባዋል። ነገር ግን እርሱ በመንፈስ ቅዱሱ ግልጽ እስኪያደርግላቸው ድረስ መሄድ አይገባቸውም።

ዛሬ በክርስቲያናዊ አገልግሎት መስኮች ሁሉ ያለው ታላቁ ፍላጎት መንፈስ ቅዱስ የሚጠራቸውና የሚልካቸው ወንዶችና ሴቶች ናቸው። ሰዎች የጠሩአቸውና የላኳቸው ብዙ ወንዶችና ሴቶች አሉን። ራሳቸውን የጠሩ ብዙ ወንዶችና ሴቶችም አሉን፤ ዛሬ በሰዎች ወይም በማንኛውም ዓይነት ድርጅት መላክን አጥብቀው የሚቃወሙ፣ ነገር ግን ከዚያ በማይለካ ሁኔታ የከፋ የሆነውን፣ በእግዚአብሔር ሳይሆን በራሳቸው የተላኩ ብዙዎች አሉና።

መንፈስ ቅዱስ የሚጠራው እንዴት ነው? በፊታችን ያለው ክፍል፣ መንፈስ ቅዱስ በአንጾኪያ ለነበሩት የነቢያትና የአስተማሪዎች ማኅበር በርናባስንና ሳውልን ለጠራቸው ሥራ እንዲለዩአቸው ሲነግራቸው እንዴት እንደ ተናገራቸው አይነግረንም። በዚህ ነጥብ ላይ ሆን ብሎ ዝም ይላል። ምናልባትም መንፈስ ቅዱስ ሁልጊዜ በአንድ ዓይነት መንገድ መጥራት አለበት ብለን እንዳናስብ በዚህ ነጥብ ላይ ዝም ብሎ ይሆናል። በሚሰማ ድምፅ እንደ ተናገረ የሚያመለክት ምንም ነገር የለም፤ ይልቁንም በዚህ ዘመን አንዳንዶች አመራሩን እናስተውልበታለን በሚሉባቸው እንግዳ መንገዶች ፈቃዱን እንዳሳወቀ የሚያመለክት ምንም ነገር የለም፤ ለምሳሌ በሰውነት መንዘፍዘፍ፣ በመንቀጥቀጥ፣ ወይም መጽሐፍ ቅዱስን በዘፈቀደ ከፍቶ ጣትን በአንድ ክፍል ላይ በማኖር፣ ያም ክፍል በመንፈስ አነሣሽነት የጻፈው ጸሐፊ ካሰበው ትርጉም ፈጽሞ የተለየ ትርጉም እንዲሰጥ በመተርጎም። ዋናው ነጥብ ፈቃዱን ማሳወቁ ነው፤ ዛሬም ለእኛ ፈቃዱን ሊያሳውቀን ፈቃደኛ ነው። አንዳንድ ጊዜ በአንድ መንገድ፣ አንዳንድ ጊዜ ደግሞ በሌላ መንገድ ያሳውቃል፤ ነገር ግን በእርግጥ ያሳውቃል።

ታዲያ የመንፈስ ቅዱስን ጥሪ እንዴት እንቀበላለን? በመጀመሪያ በመሻት፣ ሁለተኛ አጥብቀን በመፈለግ፣ ሦስተኛ ስለ እርሱ ጌታን በመጠባበቅ፣ አራተኛ እንደሚመጣ በተስፋ በመጠበቅ ነው። ታሪኩ «ጌታን ሲያመልኩና ሲጦሙ» ይላል። መመሪያውን ለማግኘት ጌታን ይጠባበቁ ነበር። ለጊዜው ከዓለማዊ ጭንቀቶችና ተድላዎች፣ በስፍራቸው ፍጹም ተገቢ ከሆኑ ነገሮች እንኳ ፈጽመው ጀርባቸውን መልሰው ነበር። ዛሬ ብዙ ሰው ወደ ውጭ አገር የወንጌል መስክ ሳይሄድ በአገሩ መቅረቱን ለማጽደቅ «ጥሪ ደርሶኝ አያውቅም» ይላል። ነገር ግን ያንን እንዴት ታውቃለህ? ጥሪን ለመስማት ስታዳምጥ ነበርን?

እግዚአብሔር አብዛኛውን ጊዜ የሚናገረው ዝግ ባለ ቀጭን ድምፅ ነው፤ ሊሰማውም የሚችለው የሚያዳምጥ ጆሮ ብቻ ነው።

እግዚአብሔር ወደ ፈለገበት እንዲልክህ ራስህን ለእርሱ በቁርጥ አቅርበህ ታውቃለህን? ማንም ወንድ ወይም ሴት ካልተጠራ ወደ ቻይና ወይም ወደ አፍሪካ ወይም ወደ ሌላ የውጭ አገር የወንጌል መስክ መሄድ ባይገባውም፣ እያንዳንዳቸው ለዚህ ሥራ ራሳቸውን ለእግዚአብሔር ማቅረብ፣ ለጥሪውም ዝግጁ መሆንና ጥሪው ቢመጣ ይሰሙት ዘንድ በንቃት ማዳመጥ ይገባቸዋል። ሰው ወደ ቦስተን፣ ወይም ወደ ኒው ዮርክ፣ ወይም ወደ ለንደን፣ ወይም በአገሩ ወዳለ ሌላ ተፈላጊ የአገልግሎት መስክ ለመሄድ ከሚያስፈልገው ጥሪ የበለጠ የተለየ ጥሪ ወደ አፍሪካ ለመሄድ እንደማያስፈልገው በግልጽ ይታሰብ።

መንፈስ ቅዱስ ሰዎችን ጠርቶ ወደ ተወሰኑ የሥራ መስኮች መላኩ ብቻ ሳይሆን፣ ወዴት መሄድና ወዴት አለመሄድ፣ ምን ማድረግና ምን አለማድረግ እንዳለባቸው በዕለት ተዕለት ኑሮና አገልግሎት ዝርዝር ጉዳዮችም ይመራል።

በሐዋርያት ሥራ 8:27-29 «ተነሥቶም ሄደ። እነሆም፥ ህንደኬ የተባለች የኢትዮጵያ ንግሥት አዛዥና ጃንደረባ የነበረ በገንዘብዋም ሁሉ የሠለጠነ አንድ የኢትዮጵያ ሰው ሊሰግድ ወደ ኢየሩሳሌም መጥቶ ነበር፤ ሲመለስም በሰረገላ ተቀምጦ የነቢዩን የኢሳይያስን መጽሐፍ ያነብ ነበር። መንፈስም ፊልጶስን። ወደዚህ ሰረገላ ቅረብና ተገናኝ አለው» እናነባለን። እዚህ መንፈስ ፊልጶስን በጠራው አገልግሎት ዝርዝር ጉዳዮች ሲመራው እናያለን። እንደዚሁም በሐዋርያት ሥራ 16:6-7 «በእስያም ቃሉን እንዳይናገሩ መንፈስ ቅዱስ ስለ ከለከላቸው በፍርግያና በገላትያ አገር አለፉ፤ በሚስያም አንጻር በደረሱ ጊዜ ወደ ቢታንያ ይሄዱ ዘንድ ሞከሩ፥ የኢየሱስ መንፈስም አልፈቀደላቸውም» እናነባለን። እዚህ መንፈስ ቅዱስ ጳውሎስን ወዴት እንዳይሄድ ሲመራው እናያለን።

በሕይወት በእያንዳንዱ መታጠፊያ የመንፈስ ቅዱስን ፍጹም አመራር ማግኘት እንችላለን። ለምሳሌ ሥራችንን እንውሰድ። የምናገኘውን ሰው ሁሉ እንድናነጋግር የእግዚአብሔር ዓላማ እንዳልሆነ ግልጽ ነው። ይህን ለማድረግ መሞከር የማይቻለውን መሞከር ነው፤ አንዳች ልንፈጽምባቸው የምንችላቸውን ሰዎች ለማነጋገር ልንጠቀምበት የምንችለውን ብዙ ጊዜ፣ ምንም መልካም ነገር ልናደርግላቸው የማንችላቸውን ሰዎች ለማነጋገር በመሞከር እናባክናለን። ልናነጋግራቸው ጥበብ የሚሆንልን አንዳንድ ሰዎች አሉ። ልናነጋግራቸው ጥበብ የማይሆንልን ሌሎች ደግሞ አሉ። በእነርሱ ላይ የሚጠፋው ጊዜ ለእግዚአብሔር ክብር ይበልጥ ከሚሆን ሥራ የሚወሰድ ነው። ፊልጶስ ወደ ጋዛ ሲጓዝ፣ መንፈስ «ወደዚህ ሰረገላ ቅረብና ተገናኝ» ብሎ ስለ እርሱ የተናገረውን ሰው ከማግኘቱ በፊት ብዙዎችን አግኝቶ እንደ ነበር ጥርጥር የለውም።

መንፈስ ፊልጶስን ለመምራት ዝግጁ እንደ ነበረ ሁሉ እኛንም ለመምራት ዝግጁ ነው። ከጥቂት ዓመታት በፊት በቶሮንቶ የነበረ አንድ ክርስቲያን አገልጋይ ወደ ሆስፒታል ሄዶ አንድን ሰው ማነጋገር እንዳለበት ተሰማው። በልቡም «በዚህ ጊዜ በሆስፒታል ውስጥ ማንን አውቃለሁ?» ብሎ አሰበ። በሆስፒታል እንዳለ የሚያውቀው አንድ ሰው ወደ አእምሮው መጣ፤ ወደ ሆስፒታሉም ፈጥኖ ሄደ፤ ነገር ግን ሊያነጋግረው በአጠገቡ በተቀመጠ ጊዜ የተላከው ለዚህ ሰው እንዳልሆነ ተገነዘበ። መስኮት ለመክፈት ተነሣ። ይህ ሁሉ ምን ማለት ነበር? ከሚያውቀው ሰው ትይዩ፣ በመተላለፊያው ማዶ ሌላ ሰው ተኝቶ ነበር፤ ሊያነጋግረው የሚገባው ሰው ይህ ሊሆን ይችላል የሚል አሳብ መጣለት። ዞሮም ይህን ሰው አነጋገረው፤ ወደ ክርስቶስም የመምራት መብት አገኘ። የሰውየው ሁኔታ ከባድ አልነበረም። በጉልበቱ ላይ ትንሽ ጉዳት ደርሶበት ነበር፤ ከባድ ውጤት ያስከትላል ተብሎ ፈጽሞ አልታሰበም ነበር፤ ያ ሰው ግን በዚያች ሌሊት ወደ ዘላለም አለፈ።

ተመሳሳይ ባሕርይ ያላቸው ብዙ ታሪኮች ሊመዘገቡ ይችላሉ፤ እነርሱም መንፈስ ቅዱስ የጥንቶቹን ደቀ መዛሙርት ለመምራት ዝግጁ እንደ ነበረ ሁሉ ዛሬም አመራሩን የሚፈልጉትን ለመምራት ዝግጁ መሆኑን ከተሞክሮ ያረጋግጣሉ። ነገር ግን እርሱ ይበልጥ ቀጥተኛ በሆኑት የክርስቲያናዊ አገልግሎት ዓይነቶቻችን ብቻ ሳይሆን በሕይወት ጉዳዮች ሁሉ፣ በንግድና በትምህርት፣ ልናደርገው በሚገባን ነገር ሁሉ ሊመራን ዝግጁ ነው። በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ ከያዕቆብ 1:5-7 ይበልጥ ግልጽ የሆነ ተስፋ የለም፦ «ከእናንተ ግን ማንም ጥበብ ቢጎድለው፥ ሳይነቅፍ በልግስና ለሁሉ የሚሰጠውን እግዚአብሔርን ይለምን፥ ለእርሱም ይሰጠዋል። ነገር ግን በምንም ሳይጠራጠር በእምነት ይለምን፤ የሚጠራጠር ሰው በነፋስ የተገፋና የተነቃነቀ የባሕርን ማዕበል ይመስላልና። ያ ሰው ከጌታ ዘንድ አንዳች እንዲቀበል አይምሰለው።» ይህ ክፍል የእግዚአብሔርን ጥበብ ተስፋ መስጠቱ ብቻ ሳይሆን እርሱን ለማግኘት በትክክል ምን ማድረግ እንዳለብን በተለይ ይነግረናል። በዚህ ክፍል የተገለጡ ወይም የተጠቆሙ አምስት እርምጃዎች አሉ፦ 1. «ጥበብ ቢጎድለው» የሚለው፣ ማለትም ጥበብ እንደሚጎድለን። ጥበብ ያለበት ውሳኔ ለመወሰን አለመቻላችንን ልንገነዘብና ሙሉ በሙሉ ልናምን ይገባናል።

የእግዚአብሔርን ጥበብ ሳንቀበል የምንቀረው እዚህ ላይ ነው። ለራሳችን መወሰን የምንችል ይመስለናል፤ ወይም ቢያንስ ለመወሰን ፈጽሞ አለመቻላችንን ለማመን ዝግጁ አይደለንም። የሥጋ ጥበብ ፈጽሞ መጣል አለበት።

2. የእግዚአብሔርን መንገድ ልናውቅ መሻትና የትኛውንም ዋጋ ብንከፍል የእግዚአብሔርን ፈቃድ ለማድረግ ፈቃደኞች መሆን አለብን። ይህ «ይለምን» በሚለው ቃል ውስጥ ተጠቁሟል። ልመናው ቅን መሆን አለበት፤ የእግዚአብሔር ፈቃድ ምንም ይሁን ምን፣ የትኛውንም ዋጋ ብንከፍል ለማድረግ ፈቃደኞች ካልሆንን ልመናው ቅን አይደለም። ይህ መሠረታዊ ጠቀሜታ ያለው ነጥብ ነው። በመንፈሱ የተገለጠውን የእግዚአብሔርን ፈቃድ ለማወቅ አእምሮአችንን ግልጽ በማድረግ ረገድ ለእግዚአብሔር እንደ ተሰጠ ፈቃድ እጅግ የሚረዳ ነገር የለም። ሰዎች ብዙ ጊዜ የእግዚአብሔርን ፈቃድ የማያውቁበትና የመንፈስን አመራር የማያገኙበት ምክንያት እዚህ ላይ እናገኛለን። መንፈስ የሚመራቸውን ማንኛውንም ነገር በማንኛውም ዋጋ ለማድረግ ፈቃደኞች አይደሉም።

«ፈቃዱን ሊያደርግ የሚወድ» እርሱ ትምህርቱን ብቻ ሳይሆን የዕለት ተዕለት ተግባሩንም ያውቃል።

ሰዎች ብዙ ጊዜ ወደ እኔ መጥተው «የእግዚአብሔርን ፈቃድ ማወቅ አልቻልሁም» ይሉኛል፤ ነገር ግን «የትኛውንም ዋጋ ብትከፍል የእግዚአብሔርን ፈቃድ ለማድረግ ፈቃደኛ ነህን?» ብዬ ስጠይቃቸው ፈቃደኞች እንዳልሆኑ ያምናሉ። ራሳችንን ለእግዚአብሔር ፈጽመን ከመስጠት ወደ ኋላ ስንል እጅግ ግልጽ ያልሆነው መንገድ ያንን ራስን መስጠት ስናደርግ እንደ ቀን ብርሃን ግልጽ ይሆናል።

3. መመሪያን በቁርጥ «መለመን» አለብን። መሻት ወይም ለመታዘዝ ፈቃደኛ መሆን ብቻ በቂ አይደለም፤ መንገዱን እንዲያሳየን እግዚአብሔርን መለመን አለብን።

4. መመሪያን በልበ ሙሉነት መጠበቅ አለብን። «በምንም ሳይጠራጠር በእምነት ይለምን።» ብዙዎች መንገዱን እንዲያሳያቸው እግዚአብሔርን ቢለምኑም መንገዱን የማያገኙት፣ እግዚአብሔር መንገዱን እንደሚያሳያቸው ጥርጥር የሌለበት ተስፋ ስለሌላቸው ብቻ ነው። በልበ ሙሉነት ብንጠብቀው እግዚአብሔር ሊያሳየን ተስፋ ሰጥቶአል። ምን ማድረግ እንዳለብህ እንዲያሳይህ በጸሎት ወደ እግዚአብሔር ስትቀርብ፣ እንደሚያሳይህ በእርግጠኝነት እወቅ። በምን መንገድ እንደሚያሳይህ አይነግርህም፤ ነገር ግን እንደሚያሳይህ ተስፋ ይሰጣል፤ ይህም በቂ ነው።

5. መመሪያው በመጣ መጠን እርምጃ በእርምጃ መከተል አለብን። ቀደም ብለን እንዳልነው፣ እንዴት እንደሚመጣ ማንም ሊናገር አይችልም፤ ነገር ግን ይመጣል። ብዙ ጊዜ በአንድ ጊዜ ግልጽ የሚሆነው አንድ እርምጃ ብቻ ነው፤ ልናውቀው የሚያስፈልገንም ያ ብቻ ነው፣ ቀጣዩ እርምጃ። ብዙዎች በሚመጣው ሳምንት፣ ወይም በሚመጣው ወር ወይም በሚመጣው ዓመት እግዚአብሔር ምን እንዲያደርጉ እንደሚፈልግ ስለማያውቁና ሊያገኙትም ስለማይችሉ በጨለማ ውስጥ ናቸው። አንድ ጊዜ አንድ የኮሌጅ ተማሪ ወደ እኔ መጥቶ ስለ እግዚአብሔር አመራር በታላቅ ጨለማ ውስጥ እንዳለ፣ የእግዚአብሔርን ፈቃድ ለማግኘትና የሕይወቱ ሥራ ምን መሆን እንዳለበት ለማወቅ ሲፈልግ እንደ ነበረ፣ ነገር ግን ሊያገኘው እንዳልቻለ ነገረኝ። በኮሌጅ ትምህርቱ ምን ያህል እንደ ገፋ ጠየቅሁት። ሁለተኛ ዓመቱ እንደ ሆነ ነገረኝ። «ልታውቅ የምትፈልገው ምንድር ነው?» ብዬ ጠየቅሁት። «ኮሌጅ ስጨርስ ምን ላድርግ?» «ኮሌጅን መጨረስ እንዳለብህ ታውቃለህን?» «አዎን።» ይህ ሰው በሚቀጥለው ዓመት ብቻ ሳይሆን በሚከተለውም ዓመት ምን ማድረግ እንዳለበት ያውቅ ነበር፤ ነገር ግን እነዚህ ሁለት ዓመታት ሲያበቁ ምን ማድረግ እንዳለበት ስላላወቀ በታላቅ ግራ መጋባት ውስጥ ነበር።

እግዚአብሔር ልጆቹን በአንድ ጊዜ አንድ እርምጃ መምራት ደስ ያሰኘዋል። የእስራኤልን ልጆች እንደ መራ እኛንም ይመራናል።

«ደመናውም ከማደሪያው ላይ በተነሣ ጊዜ፥ ከዚያ በኋላ የእስራኤል ልጆች ይጓዙ ነበር፤ ደመናውም በሚቆምበት ስፍራ በዚያ የእስራኤል ልጆች ይሰፍሩ ነበር። በእግዚአብሔር ትእዛዝ የእስራኤል ልጆች ይጓዙ ነበር፥ በእግዚአብሔርም ትእዛዝ ይሰፍሩ ነበር፤ ደመናው በማደሪያው ላይ በቆመበት ዘመን ሁሉ በሰፈራቸው ያርፉ ነበር። ደመናውም በማደሪያው ላይ ብዙ ቀን በዘገየ ጊዜ፥ የእስራኤል ልጆች የእግዚአብሔርን ሥርዓት ይጠብቁ ነበር፥ አይጓዙም ነበር። አንዳንድ ጊዜም ደመናው ጥቂት ቀን በማደሪያው ላይ ይሆን ነበር፤ በእግዚአብሔር ትእዛዝ ይሰፍሩ ነበር፥ በእግዚአብሔርም ትእዛዝ ይጓዙ ነበር። አንዳንድ ጊዜም ደመናው ከማታ እስከ ጥዋት ይቆይ ነበር፤ ደመናውም በጥዋት በተነሣ ጊዜ ይጓዙ ነበር፤ በቀንም ቢሆን በሌሊትም ቢሆን ደመናው በተነሣ ጊዜ ይጓዙ ነበር። ሁለት ቀን ወይም አንድ ወር ወይም አንድ ዓመት ደመናው በማደሪያው ላይ ቢዘገይ፥ በላዩም ቢቆም፥ የእስራኤል ልጆች በሰፈራቸው ይቀመጡ ነበር፥ አይጓዙም ነበር፤ በተነሣ ጊዜ ግን ይጓዙ ነበር። በእግዚአብሔር ትእዛዝ በድንኳኖቻቸው ያርፉ ነበር፥ በእግዚአብሔርም ትእዛዝ ይጓዙ ነበር፤ በሙሴ እጅ በተሰጠው በእግዚአብሔር ትእዛዝ የእግዚአብሔርን ሥርዓት ይጠብቁ ነበር።» (ዘኍልቍ 9:17-23)።

ራሳቸውን ለመንፈስ ቅዱስ አመራር የሰጡ ብዙዎች፣ ከእግዚአብሔር ሊሆኑ ይችላሉ ብለው የሚፈሩአቸው ነገር ግን እርግጠኞች ያልሆኑባቸው መሪ ስሜቶች ስላሏቸው ወደ ታላቅ እስራት ይገባሉ፤ ይሠቃያሉም። እነዚህን መሪ ስሜቶች ካልታዘዙ እግዚአብሔርን እንዳልታዘዙ ይፈራሉ፤ አንዳንድ ጊዜም አመራሩን ስላልተከተሉ መንፈስ ቅዱስን አሳዝነው እንዳራቁት ያስባሉ። ይህ ሁሉ አላስፈላጊ ነው። የእግዚአብሔር አመራር ግልጽ መሆኑን በአእምሮአችን እንወስን። «እግዚአብሔር ብርሃን ነው ጨለማም በእርሱ ዘንድ ከቶ የለም» (1ኛ ዮሐንስ 1:5)። ግልጽ ያልሆነ ማንኛውም አመራር ከእርሱ አይደለም። ይህም ፈቃዳችን ለእርሱ የተሰጠ ከሆነ ነው። እርግጥ ነው፣ ቸልተኝነቱ ካልተሰጠ ፈቃድ ሊመነጭ ይችላል። ነገር ግን ፈቃዳችን ለእግዚአብሔር የተሰጠ ከሆነ፣ እንደ እግዚአብሔር ልጆች፣ ማንኛውንም አመራር ከመታዘዛችን በፊት ከእርሱ መሆኑን እርግጠኞች የመሆን መብት አለን።

ወደ አባታችን ሄደን እንዲህ የማለት መብት አለን፦ «የሰማይ አባት ሆይ፣ እነሆኝ። ከሁሉ በላይ ፈቃድህን ማድረግ እሻለሁ። እንግዲህ ለእኔ ለልጅህ ግልጽ አድርግልኝ። ላደርገው የተመራሁበት ይህ ነገር ፈቃድህ ከሆነ አደርገዋለሁ፤ ነገር ግን በእርግጥ ፈቃድህ ከሆነ እንደ ቀን ብርሃን ግልጽ አድርግልኝ።» ፈቃዱ ከሆነ የሰማዩ አባት እንደ ቀን ብርሃን ግልጽ ያደርገዋል። እርሱ ግልጽ እስኪያደርገውም ድረስ ያንን ነገር ማድረግ አያስፈልግህም፤ ማድረግም አይገባህም፤ ስላላደረግኸውም ራስህን መኰነን አያስፈልግህም፤ አይገባህምም። እግዚአብሔር ልጆቹ በፊቱ በኵነኔ ሁኔታ እንዲሆኑ አይፈልግም። ከጭንቀት ሁሉ፣ ከሥጋትና ከመብሰክሰክ፣ ራስን ከመኰነንም ነጻ እንድንሆን ይፈልጋል።

ማንኛውም ምድራዊ ወላጅ ሊያውቀው ለለመነው ልጁ መንገዱን ግልጽ ያደርግለታል፤ የሰማዩ አባታችንማ ለእኛ እንዴት አብልጦ ግልጽ አያደርግልንም! እርሱም ግልጽ እስኪያደርገው ድረስ፣ ያንን ባለማድረጋችን እግዚአብሔርን አለመታዘዛችን ነው ብለን መፍራት አያስፈልገንም። እግዚአብሔር አመራሩን እንዴት እንደሚሰጥ ልናዝዘው መብት የለንም፤ ለምሳሌ መንገዱን ሁሉ እንዲዘጋ በመለመን፣ ወይም ምልክት እንዲሰጠን በመለመን፣ ወይም ጣታችንን በአንድ ጥቅስ ላይ በማኖር እንዲመራን፣ ወይም በሌላ በማንኛውም መንገድ። ጥበብን መፈለግና መጠበቅ የእኛ ድርሻ ነው፤ እንዴት እንደሚሰጥ ማዘዝ ግን የእኛ ድርሻ አይደለም። መንፈስ ቅዱስ «እንደሚፈቅድ ለእያንዳንዱ ለብቻው እያካፈለ» ያደርጋል (1ኛ ቆሮንቶስ 12:11)።

ስለ መንፈስ ቅዱስ ሥራ ከተነገረው ሁለት ነገሮች ግልጽ ናቸው። በመጀመሪያ፣ በክርስቲያናዊ ሕይወትና አገልግሎት በእያንዳንዱ መታጠፊያ በመንፈስ ቅዱስ ሥራ ላይ ምን ያህል ፈጽመን ጥገኞች እንደ ሆንን። ሁለተኛ፣ እግዚአብሔር ለሕይወትና ለአገልግሎት ያዘጋጀው ዝግጅት ምንኛ ፍጹም እንደ ሆነ። በመንፈስ ቅዱስ ሥራ በኩል እጅግ ትሑት ለሆነው አማኝ እንኳ የተከፈተው የመብት ሙላት ምንኛ ድንቅ ነው! ጠቃሚው ነገር እኛ በተፈጥሮአችን በአእምሮ፣ በሥነ ምግባር፣ በአካል ወይም በመንፈሳዊነት እንኳ ምን እንደ ሆንን አይደለም። ዋናው ጉዳይ መንፈስ ቅዱስ ምን ሊያደርግልን እንደሚችልና እኛስ ምን እንዲያደርግ እንደምንፈቅድለት ነው። ብዙ ጊዜ መንፈስ ቅዱስ በተፈጥሮ አነስተኛ ተስፋ የሚያሳየውን ሰው ወስዶ በተፈጥሮ ታላቅ ተስፋ ከሚያሳዩት እጅግ በላቀ ሁኔታ ይጠቀምበታል። ክርስቲያናዊ ሕይወት በተፈጥሮ ጠባይ ክልል የሚኖር አይደለም፤ ክርስቲያናዊ አገልግሎትም በተፈጥሮ ችሎታ ኃይል የሚሠራ አይደለም፤ ነገር ግን ክርስቲያናዊ ሕይወት በመንፈስ ክልል የሚኖር ነው፤ ክርስቲያናዊ አገልግሎትም በመንፈስ ኃይል የሚሠራ ነው። መንፈስ ቅዱስ ሥራውን ሁሉ ለእያንዳንዳችን ለማድረግ ፈቃደኛ ነው፤ አጥብቆም ይሻዋል፤ እንዲያደርግ የምንፈቅድለትን ሁሉ በእያንዳንዳችን ውስጥ ያደርጋል።