መንፈስ ቅዱስና የአማኙ ሰውነት

መንፈስ ቅዱስ ለአእምሮአችንና ለልባችን ብቻ ሳይሆን ለሰውነታችንም የሚሠራው ሥራ አለ። በሮሜ 8:11 እንዲህ እናነባለን፦ «ኢየሱስን ከሙታን ያስነሣው የእርሱ መንፈስ በእናንተ ዘንድ ቢኖር፥ ክርስቶስ ኢየሱስን ከሙታን ያስነሣው እርሱ በእናንተ በሚኖረው በመንፈሱ፥ ለሚሞተው ሰውነታችሁ ደግሞ ሕይወትን ይሰጠዋል።» መንፈስ ቅዱስ የአማኙን ሟች ሰውነት ሕያው ያደርጋል። ይህ ቃል ወደ ፊት የሚሆነውን የሰውነትን ትንሣኤ እንደሚያመለክት ከዐውዱ እጅግ ግልጽ ነው (ቍጥር 21-23)። የሰውነት ትንሣኤ የመንፈስ ቅዱስ ሥራ ነው። የከበረው ሰውነት ከእርሱ ዘንድ ነው፤ እርሱም «መንፈሳዊ አካል» ነው። አሁን ግን ያለን የመንፈስ በኵራት ብቻ ነው፤ ሙሉውን መከር ማለትም የሰውነታችንን ቤዛ እየተጠባበቅን ነው (ቍጥር 23)።

ሆኖም መንፈስ ቅዱስ አሁንም እንኳ ሰውነታችንን ሕያው የሚያደርግበት ሁኔታ አለ። ኢየሱስ አጋንንትን ያወጣ የነበረው በእግዚአብሔር መንፈስ እንደ ሆነ በማቴዎስ 12:28 ይነግረናል። በሐዋርያት ሥራ 10:38 ደግሞ እንዲህ እናነባለን፦ «እግዚአብሔር የናዝሬቱን ኢየሱስን በመንፈስ ቅዱስ በኃይልም ቀባው፥ እርሱም መልካም እያደረገ ለዲያብሎስም የተገዙትን ሁሉ እየፈወሰ ዞረ፥ እግዚአብሔር ከእርሱ ጋር ነበረና»። ሐዋርያውም በያዕቆብ 5:14 እንዲህ ይጽፋል፦ «ከእናንተ የታመመ ማንም ቢኖር የቤተ ክርስቲያንን ሽምግሌዎች ወደ እርሱ ይጥራ፤ በጌታም ስም እርሱን ዘይት ቀብተው ይጸልዩለት።» በዚህ ክፍል ያለው ዘይት የመንፈስ ቅዱስ ምሳሌ ነው፤ እውነቱም ፈውስ የመንፈስ ቅዱስ ሥራ መሆኑ ነው። እግዚአብሔር በመንፈስ ቅዱሱ አማካይነት በአሁኑ ሕይወት ለእነዚህ ሟች ሰውነቶች አዲስ ጤንነትንና ኃይልን ይሰጣል።

ብዙዎች እንደሚያደርጉት ወደ ጽንፍ ሄዶ፣ ከክርስቶስ ጋር በኅብረት የሚመላለስ አማኝ ፈጽሞ መታመም የለበትም የሚለውን አቋም መያዝ፣ መጽሐፍ ቅዱስ ከሚፈቅድልን በላይ መሄድ ነው። የሰውነታችን ቤዛ በክርስቶስ የማስተስረያ ሥራ በእርግጥ ተረጋግጧል፤ ነገር ግን ጌታ እስኪመጣ ድረስ የምንደሰተው በዚያ ቤዛ በኵራት ብቻ ነው። በሰውነታችን ቤዛ ልጆች መሆናችን የሚገለጥበትን ሙሉ ስፍራችንን እየተጠባበቅን፣ አንዳንድ ጊዜም እየቃተትን ነው (ሮሜ 8:23)። ይህ እውነት ቢሆንም፣ የመንፈስ ቅዱስ ሕይወት በድካም፣ በሕመምና በደዌ ጊዜ በእነዚህ ሰውነቶቻችን ውስጥ እንደሚፈስ፣ አዲስ ጤንነትን እንደሚሰጣቸው፣ ከሕመም እንደሚያድናቸውና በተትረፈረፈ ሕይወት እንደሚሞላቸው የመጽሐፍ ቅዱስ ግልጽ ትምህርት ነው፤ በሺዎች የሚቈጠሩ ሰዎችም በግል ሕይወታቸው የተለማመዱት ነገር ነው።

በአእምሮአችን፣ በስሜታችንና በፈቃዳችን ብቻ ሳይሆን በእነዚህ ሰውነቶቻችንም ሕያው የሚያደርገውን የመንፈስ ቅዱስን ዳሰሳ ማወቅ መብታችን ነው። ክርስቲያኖች ዲያብሎስ የመንፈስ ቅዱስን ሥራ አስመስሎ ያቀረባቸውን የሐሰት ነገሮች ሁሉ — ክርስቲያን ሳይንስን፣ የአእምሮ ፈውስን፣ መለኮታዊ መገኘት የሚባለውን፣ ሂፕኖቲዝምን (በማደንዘዝ መቈጣጠርን)፣ እንዲሁም ሌሎች ልዩ ልዩ የምትሐትና የአስማት ዓይነቶችን — ለዘላለም ቢክዱ፣ እግዚአብሔርም በፍጹም ጥበቡ በእጅጉ እንደሚያስፈልገን የሚያየውን በእነዚህ ሰውነቶቻችን ውስጥ በመንፈስ ቅዱሱ ኃይል እንዲሠራ በእርሱ ቢታመኑ፣ ለቤተ ክርስቲያንና ለኢየሱስ ክርስቶስ ክብር ታላቅ ቀን ይሆን ነበር።