በውስጥ የሚኖረው መንፈስ ፈጽሞና ለዘላለም የሚያረካ መሆኑ

መንፈስ ቅዱስ ከመንፈስ በተወለደው ሰው ውስጥ መኖሪያውን ያደርጋል። ሐዋርያው ጳውሎስ በቆሮንቶስ ላሉ አማኞች በ1ኛ ቆሮንቶስ 3:16 እንዲህ ይላቸዋል፦ «የእግዚአብሔር ቤተ መቅደስ እንደ ሆናችሁ የእግዚአብሔርም መንፈስ እንዲኖርባችሁ አታውቁምን?» ይህ ክፍል የሚናገረው ስለ ግለሰብ አማኝ ሳይሆን ይልቁንም ስለ አማኞች ማኅበር በሙሉ፣ ማለትም ስለ ቤተ ክርስቲያን ነው። የእግዚአብሔር መንፈስ በቤተ ክርስቲያን ውስጥ እንደ አንድ ማኅበር ይኖራል። በ1ኛ ቆሮንቶስ 6:19 ግን «ወይስ ሥጋችሁ ከእግዚአብሔር የተቀበላችሁት በእናንተ ያለው የመንፈስ ቅዱስ ቤተ መቅደስ እንደ ሆነ አታውቁምን?» እናነባለን። በዚህ ክፍል ጳውሎስ የሚናገረው ስለ አማኞች ማኅበር ወይም ስለ ቤተ ክርስቲያን በሙሉ ሳይሆን ስለ ግለሰቡ አማኝ እንደ ሆነ ግልጽ ነው።

እንዲሁም ጌታ ኢየሱስ ከመሰቀሉ በፊት በነበረው ሌሊት ለደቀ መዛሙርቱ እንዲህ አለ፦ «እኔም አብን እለምናለሁ፥ ለዘላለምም ከእናንተ ጋር እንዲኖር ሌላ አጽናኝ ይሰጣችኋል፤ እርሱም ዓለም የማያየውና የማያውቀው ስለ ሆነ ሊቀበለው የማይቻለው የእውነት መንፈስ ነው፤ ነገር ግን ከእናንተ ዘንድ ስለሚኖር በውሥጣችሁም ስለሚሆን እናንተ ታውቃላችሁ» (ዮሐንስ 14:16-17)። መንፈስ ቅዱስ ዳግመኛ በተወለደ ሰው ሁሉ ውስጥ ይኖራል። በሮሜ 8:9 «የክርስቶስ መንፈስ (በዚህ ቍጥር የክርስቶስ መንፈስ ማለት ቀደም ብለን እንዳየነው ክርስቶስን የሚመስል መንፈስ ማለት ብቻ ሳይሆን የመንፈስ ቅዱስ ስም ነው) የሌለው ከሆነ ግን ይኸው የእርሱ ወገን አይደለም» እናነባለን። አንድ ሰው እጅግ ያልበሰለ አማኝ ሊሆን ይችላል፤ ነገር ግን በኢየሱስ ክርስቶስ የሚያምንና ዳግመኛ የተወለደ ከሆነ፣ የእግዚአብሔር መንፈስ በእርሱ ውስጥ ይኖራል። በቆሮንቶስ የነበሩ አማኞች እጅግ ያልበሰሉ እንደ ነበሩ ከመጀመሪያይቱ የቆሮንቶስ መልእክት ግልጽ ነው፤ በጕድለት የተሞሉ ነበሩ፤ በመካከላቸውም ከባድ ኃጢአት ነበር።

ይሁን እንጂ ጳውሎስ ስለ ከባድ የሥነ ምግባር ርኩሰታቸው በሚገሥጻቸው ጊዜ እንኳ የመንፈስ ቅዱስ ቤተ መቅደሶች እንደ ሆኑ ይነግራቸዋል።

(1ኛ ቆሮንቶስ 6:15-19ን ተመልከት።) መንፈስ ቅዱስ በእያንዳንዱ የእግዚአብሔር ልጅ ውስጥ ይኖራል። በአንዳንዶች ውስጥ ግን ከንቃተ ህሊናቸው ርቆ በመንፈሳቸው በተሰወረው መቅደስ ውስጥ ይኖራል። እንደ ፈቃዱ መላውን ሰው፣ ማለትም መንፈሱን፣ ነፍሱንና ሥጋውን፣ እንዲቆጣጠር አልተፈቀደለትም። ስለዚህ አንዳንዶች በውስጣቸው መኖሩን በግልጽ አያውቁም፤ እርሱ ግን ቢሆንም በዚያ አለ። ይህ ግርማዊ አካል፣ መንፈስ ቅዱስ፣ በእኔ ውስጥ ይኖራል ማለት እንዴት ያለ የሚያስፈራና እንዴትስ ያለ የከበረ አሳብ ነው! የእግዚአብሔር ልጆች ከሆንን፣ መንፈስ መጥቶ በውስጣችን እንዲኖር ልንጸልይ አይገባንም፤ ይህን አስቀድሞ አድርጎአልና። ይልቁንም መገኘቱን፣ ማለትም በጸጋውና በክብሩ በውስጣችን መኖሩን ልናውቅ፣ አስቀድሞ በሚኖርበት ቤት ላይ ሙሉ ሥልጣን ልንሰጠው፣ ይህን ቅዱስ፣ ይህን መለኮታዊ እንግዳ እንዳናሳዝነውም ተጠንቅቀን ለመኖር ልንተጋ ይገባናል።

ሆኖም በመንፈስ እንድንሞላ ወይም በመንፈስ እንድንጠመቅ መጸለይ ትክክል ነው። መንፈስ ቅዱስ በውስጣችን እንደሚኖር ማሰብ ሥጋችን ምን ያህል የተቀደሰና የተከበረ እንደ ሆነ ያሳየናል! እነዚህን ሥጋዎቻችንን ምን ያህል በአክብሮት ልንይዛቸው፣ የሚያረክሳቸውንም ሁሉ ምን ያህል በጥንቃቄ ልንርቅ ይገባናል! በውስጣችን የሚኖረውን እርሱን እንዳናሳዝነው በነገር ሁሉ ምን ያህል ተጠንቅቀን ልንመላለስ ይገባናል!

በውስጣችን የሚኖረው ይህ መንፈስ የሙሉና የዘላለም እርካታና የሕይወት ምንጭ ነው። ኢየሱስ በዮሐንስ 4:14 እንዲህ ይላል፦ «እኔ ከምሰጠው ውኃ የሚጠጣ ሁሉ ግን ለዘላለም አይጠማም፥ እኔ የምሰጠው ውኃ በእርሱ ውስጥ ለዘላለም ሕይወት የሚፈልቅ የውኃ ምንጭ ይሆናል»። ኢየሱስ ይህን የተናገረው በሲካር በነበረው ጕድጓድ አጠገብ ከሰማርያዊቱ ሴት ጋር ሲነጋገር ነበር።

እርስዋም፦ «በእውኑ አንተ ይህን ጕድጓድ ከሰጠን ከአባታችን ከያዕቆብ ትበልጣለህን? ራሱም ልጆቹም ከብቶቹም ከዚህ ጠጥተዋል» ብላው ነበር። ኢየሱስም መልሶ፦ «ከዚህ ውኃ የሚጠጣ ሁሉ እንደ ገና ይጠማል» አላት። ይህ ስለ ምድራዊ ምንጭ ሁሉ እንዴት እውነት ነው! የቱንም ያህል በጥልቅ ብንጠጣ እንደ ገና እንጠማለን። ከምድራዊ የእርካታ ምንጮች አንዱም ፈጽሞ አያረካም። ከሀብት ምንጭ የቻልነውን ያህል በጥልቅ ልንጠጣ እንችላለን፤ ነገር ግን ለረጅም ጊዜ አያረካንም። እንደ ገና እንጠማለን።

ማንም ሰው ጠጥቶ እንደማያውቅ ከዝና ምንጭ በጥልቅ ልንጠጣ እንችላለን፤ እርካታው ግን ለአንድ ሰዓት ብቻ ነው። ከዓለማዊ ተድላ ምንጭ፣ ከሰው ሳይንስና ፍልስፍና፣ ከምድራዊ ትምህርትም ልንጠጣ እንችላለን፤ ከሰው ፍቅር ምንጭ እንኳ ልንጠጣ እንችላለን፤ ከእነዚህ አንዱም ለረጅም ጊዜ አያረካም፤ እንደ ገና እንጠማለን።

ኢየሱስ ግን፦ «እኔ ከምሰጠው ውኃ የሚጠጣ ሁሉ ግን ለዘላለም አይጠማም፥ እኔ የምሰጠው ውኃ በእርሱ ውስጥ ለዘላለም ሕይወት የሚፈልቅ የውኃ ምንጭ ይሆናል» አለ። ኢየሱስ ክርስቶስ የሚሰጠው ውኃ መንፈስ ቅዱስ ነው። ዮሐንስ 7:37-39 እንዲህ ይላል፦ «ከበዓሉም በታላቁ በኋለኛው ቀን ኢየሱስ ቆሞ። ማንም የተጠማ ቢኖር ወደ እኔ ይምጣና ይጠጣ። በእኔ የሚያምን መጽሐፍ እንዳለ፥ የሕይወት ውኃ ወንዝ ከሆዱ ይፈልቃል ብሎ ጮኸ። (ይህን ግን በእርሱ የሚያምኑ ሊቀበሉት ስላላቸው ስለ መንፈስ ተናገረ።)»

መንፈስ ቅዱስ የሚቀበለውን ሰው ፈጽሞና ለዘላለም ያረካዋል። በውስጡ የሚፈልቅ፣ ሁልጊዜም የሚፈልቅ፣ ለዘላለም ሕይወት የሚፈልቅ የውኃ ምንጭ ይሆንለታል። ይዘኸው የምትሄደው ጕድጓድ ቢኖርህ፣ በውስጥህ ያለ ጕድጓድ ቢኖርህ፣ የእርካታህ ምንጭ ከአንተ ውጭ ባሉ ነገሮች ሳይሆን በውስጥህ ባለ፣ ሁልጊዜም በውስጥህ በሚኖር፣ ሁልጊዜም በአዲስነትና በኃይል በሚፈልቅ ጕድጓድ ቢሆን፣ የእርካታችንና የደስታችን ጕድጓድ በውስጣችን ቢሆን፣ ይህ እንዴት ታላቅ ነገር ነው!

ያን ጊዜ በዙሪያችን ባለው ሁኔታ ላይ የተመካን አንሆንም። ጤና ቢኖረን ወይም ብንታመም፣ ብንበለጽግ ወይም ብንቸገር ብዙም ለውጥ የለውም፤ የደስታችን ምንጭ በውስጣችን ነው፤ ሁልጊዜም ይፈልቃል። ወዳጆቻችን ከእኛ ጋር ቢሆኑ ወይም ከእነርሱ ብንለያይ፣ በሞት እንኳ ብንለያይ፣ በአንጻሩ ብዙም ለውጥ የለውም፤ ይህ በውስጥ ያለው ምንጭ ሁልጊዜ ይፈልቃል፤ ነፍሳችንም ትረካለች። አንዳንድ ጊዜ ይህ ምንጭ በታላቅ ኃይልና ሙላት የሚፈልቀው እጅግ ጥልቅ በሆነ የኀዘን ቀን ነው። በእንዲህ ያለ ጊዜ ምድራዊ እርካታ ሁሉ ይከዳል። የምንወደው ሰው ከእኛ በተወሰደ ጊዜ በገንዘብ፣ በዓለማዊ ተድላ፣ በቲያትር፣ በኦፔራ፣ በዳንስ፣ በዝና፣ በሥልጣን ወይም በሰው ትምህርት ምን እርካታ አለ? ነገር ግን በምድር ላይ ከሁሉ አብልጠን የምንወዳቸው ከእኛ በተወሰዱባቸው ሰዓታት፣ በዚያን ጊዜ ነው በውስጣችን የሚኖረው የእግዚአብሔር መንፈስ የደስታ ምንጭ በሙሉ ፍሰቱ የሚፈነዳው፤ ኀዘንና ትካዜ ይሸሻሉ፤ መንፈሳችንም በሰላምና በሐሤት ይሞላል።

በአመድ ፋንታ አክሊልን፣ በልቅሶ ፋንታ የደስታ ዘይትን፣ በኀዘን መንፈስ ፋንታ የምስጋና መጐናጸፊያን እንቀበላለን (ኢሳይያስ 61:3)። ይህ ተሞክሮ በጽሑፍ ለማስፈር እጅግ የተቀደሰ ባይሆን ኖሮ፣ ስለ አንድ ድንገተኛና እጅግ ከባድ የኀዘን ጊዜ ልነግርህ በቻልሁ ነበር፤ የምደቅቅ መስሎ በታየኝ ጊዜ፣ ሊቋቋሙት የማይቻል በሚመስል ጭንቀት ድምፄን ከፍ አድርጌ በጮኽሁ ጊዜ፣ ድንገትና ወዲያውኑ ይህ በውስጤ ያለው የመንፈስ ቅዱስ ምንጭ ፈነዳ፤ ከዚያ በፊት እምብዛም አግኝቼው የማላውቀውን ዕረፍትና ደስታ አወቅሁ፤ ሁለንተናዬም በሐሤት ዘይት ተሞላ። የእግዚአብሔር መንፈስ ለዘላለም ሕይወት እንደሚፈልቅ ምንጭ በውስጡ የሚኖርበት ሰው በዓለም ተድላዎች ላይ የተመካ አይደለም። መንፈስ ቅዱስን ላልተቀበሉ ሰዎች ሕይወት ያለ እነርሱ መኖር የማይገባው የሚመስላቸውን ቲያትርን፣ ኦፔራን፣ ዳንስን፣ የካርታ ጨዋታንና ሌሎችንም ተድላዎች መከተል አያስፈልገውም። እነዚህን ነገሮች የሚተዋቸው ስሕተት ናቸው ብሎ ስለሚያስብ ሳይሆን እጅግ የሚበልጥ ነገር ስላለው ነው። ለእነርሱ ያለው ፍላጎት ሁሉ ይጠፋል።

አንዲት ሴት በአንድ ወቅት ወደ አቶ ሙዲ መጥታ፦ «አቶ ሙዲ፣ አልወድህም» አለችው። እርሱም፦ «ለምን?» ብሎ ጠየቃት። እርስዋም፦ «በጣም ጠባብ ስለ ሆንህ ነው» አለች። «ጠባብ! ጠባብ መሆኔን አላውቅም ነበር።» «አዎን፣ በጣም ጠባብ ነህ። በቲያትር አታምንም፤ በካርታ ጨዋታ አታምንም፤ በዳንስ አታምንም።» «በቲያትር እንደማላምን እንዴት ታውቂያለሽ?» ብሎ ጠየቃት። «ኧረ፣» አለች፣ «እንደማታምን አውቃለሁ።» አቶ ሙዲም፦ «እኔ በፈለግሁ ጊዜ ሁሉ ወደ ቲያትር እሄዳለሁ» ብሎ መለሰላት። «ምን፣» ብላ ሴቲቱ ጮኸች፣ «በፈለግህ ጊዜ ሁሉ ወደ ቲያትር ትሄዳለህ?» «አዎን፣ በፈለግሁ ጊዜ ሁሉ ወደ ቲያትር እሄዳለሁ።» «ኧረ፣» አለች፣ «አቶ ሙዲ፣ ካሰብሁህ እጅግ የሰፋ አመለካከት ያለህ ሰው ነህ። በፈለግህ ጊዜ ሁሉ ወደ ቲያትር እንደምትሄድ ስትናገር በመስማቴ እጅግ ደስ ብሎኛል።» «አዎን፣ በፈለግሁ ጊዜ ሁሉ ወደ ቲያትር እሄዳለሁ። ግን አልፈልግም።»

መንፈስ ቅዱስን የተቀበለ፣ መንፈስ ቅዱስም የሚኖርበትና በሥራው ያልተከለከለበት ማንም ሰው አይፈልግም። ታዲያ ብዙ ክርስቲያኖች እነዚህን ዓለማዊ መዝናኛዎች የሚከተሉት ለምንድን ነው?

ከሁለት ምክንያቶች በአንዱ ነው፤ ወይ መንፈስ ቅዱስን በእርግጥ ተቀብለው ስለማያውቁ፣ ወይም ምንጩ ስለ ተደፈነ ነው። ምንጭ ሊደፈን ይችላል። በአገራችን የውስጥ ክፍል ካሉ ከተሞች በአንዱ የነበረው ከሁሉ የተሻለ ጕድጓድ ውኃው ይወጣበት በነበረው አፍ ውስጥ አሮጌ የጨርቅ ምንጣፍ ተወትፎበት ስለ ነበር ለብዙ ወራት ተደፍኖና ደርቆ ቆየ። ጨርቁ ተጐትቶ በወጣ ጊዜ ውኃው እንደ ገና ንጹሕና ቀዝቃዛ ሆኖ ፈሰሰ።

ዛሬ በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ያሉ ብዙዎች በአንድ ወቅት ወደር የሌለውን የመንፈስ ቅዱስን ደስታ ያውቁ ነበር፤ ነገር ግን አንድ ኃጢአት ወይም ዓለምን መምሰል፣ አንድ የአለመታዘዝ ድርጊት፣ ይብዛም ይነስም እያወቁ ለእግዚአብሔር አለመታዘዝ ገብቶአል፤ ምንጩም ተደፍኖአል። ይህ ድንቅ ምንጭ እንደ ገና እንዲፈነዳ፣ በየቀኑና በየሰዓቱ ለዘላለም ሕይወት እንዲፈልቅ፣ ዛሬ አሮጌዎቹን ጨርቆች አውጥተን እንጣል።