ራሳችንን መካድና መስቀልን በመሸከም ክርስቶስን መምሰል

ክርስቶስ፦

ልጄ ሆይ፥ ከራስህ በወጣህ መጠን ወደ እኔ መግባት ትችላለህ። ውጫዊ ነገሮችን መተው ውስጣዊ ሰላምን እንደሚያመጣ፣ እንዲሁ ራስን መተው ከእግዚአብሔር ጋር አንድ ያደርግሃል። ያለ ተቃውሞና ያለ ማጕረምረም ለፈቃዴ ፍጹም ራስን መስጠትን እንድትማር እወዳለሁ።

ተከተለኝ። እኔ መንገድና እውነት ሕይወትም ነኝ። ያለ መንገድ መሄድ የለም። ያለ እውነት ማወቅ የለም። ያለ ሕይወት መኖር የለም። ልትከተለው የሚገባህ መንገድ፣ ልታምነው የሚገባህ እውነት፣ ተስፋ ልታደርገው የሚገባህ ሕይወት እኔ ነኝ። የማይደፈር መንገድ፣ የማይሳሳት እውነት፣ የማያልቅ ሕይወት እኔ ነኝ። የቀና መንገድ፣ ልዑል እውነት፣ እውነተኛ ሕይወት፣ ብፁዕ ሕይወት፣ ያልተፈጠረ ሕይወት እኔ ነኝ። በመንገዴ ብትኖር እውነትን ታውቃለህ፤ እውነትም አርነት ያወጣሃል፤ የዘላለም ሕይወትንም ታገኛለህ።

ወደ ሕይወት መግባት ብትወድ ትእዛዛቴን ጠብቅ። እውነትን ልታውቅ ብትወድ በእኔ እመን። ፍጹም ልትሆን ብትወድ ሁሉን ሽጥ። ደቀ መዝሙሬ ልትሆን ብትወድ ራስህን ካድ። ብፁዕ የሆነውን ሕይወት ልትወርስ ብትወድ የአሁኑን ሕይወት ናቅ። በሰማይ ከፍ ልትል ብትወድ በምድር ራስህን አዋርድ። ከእኔ ጋር ልትነግሥ ብትወድ ከእኔ ጋር መስቀልን ተሸከም። የብፅዕናንና የእውነተኛውን ብርሃን ሕይወት የሚያገኙት የመስቀል አገልጋዮች ብቻ ናቸውና።

ደቀ መዝሙሩ፦

ጌታ ኢየሱስ ሆይ፣ መንገድህ ጠባብና በዓለም የተናቀ ስለ ሆነ፣ ዓለምን እንድንቅና አንተን እንድመስል ስጠኝ። ደቀ መዝሙር ከመምህሩ፥ ባሪያም ከጌታው አይበልጥምና። አገልጋይህ በሕይወትህ ይሠልጥን፤ መዳኔና እውነተኛ ቅድስናዬ በዚያ ነውና። ሌላ የማነበው ወይም የምሰማው ማንኛውም ነገር ፈጽሞ አያድሰኝም፤ ደስም አያሰኘኝም።

ክርስቶስ፦

ልጄ ሆይ፥ እነዚህን ነገሮች ካወቅህና ሁሉንም ካነበብህ በኋላ፣ ብታደርጋቸው ብፁዕ ትሆናለህ። ትእዛዜ በእርሱ ዘንድ ያለችው የሚጠብቃትም የሚወደኝ እርሱ ነው። እኔም እወደዋለሁ ራሴንም እገልጥለታለሁ፤ በአባቴም መንግሥት ከእኔ ጋር እንዲቀመጥ አደርገዋለሁ።

ደቀ መዝሙሩ፦

ጌታ ኢየሱስ ሆይ፣ እንዳልህ ይሁን፤ ተስፋ የሰጠኸውንም ማግኘት ዕድል ፈንታዬ ይሁን። መስቀልን ተቀብያለሁ፤ ከእጅህ ተቀብዬዋለሁ። እሸከመዋለሁ፤ በላዬ እንደ ጫንኸው እስከ ሞት ድረስ እሸከመዋለሁ። በእውነት የመልካም መነኩሴ ሕይወት መስቀል ነው፤ ነገር ግን ወደ ገነት ይመራል። ጀምረናል—ወደ ኋላ ልንመለስ አይገባንም፤ ልናቋርጥም አይገባንም።

ወንድሞች ሆይ፣ አይዞአችሁ፤ በአንድነት ወደ ፊት እንሂድ፤ ኢየሱስም ከእኛ ጋር ይሆናል። ስለ ኢየሱስ ብለን ይህን መስቀል ተቀብለናል። ስለ ኢየሱስ ብለን በእርሱ እንጽና። እርሱ መሪያችንና መንገድ አሳያችን እንደ ሆነ ረዳታችንም ይሆናል። እነሆ፥ ንጉሣችን በፊታችን ይሄዳል፤ ስለ እኛም ይዋጋል። እንደ ጀግኖች እንከተለው። ማንም ምንም ድንጋጤ አይፍራ። በውጊያ በጀግንነት ሞትን ለመጋፈጥ የተዘጋጀን እንሁን። ከመስቀል በመሸሽ ክብራችን እንዲጐድፍ አንፍቀድ።