ከፍተኛውን ባንደርስበት ትሑት ሥራዎችን መሥራት

ክርስቶስ፦

ልጄ ሆይ፥ በበጎ ምግባር ይበልጥ በሚነድድ ምኞት ሁልጊዜ ልትጸና፣ ወይም በከፍተኛው የተመስጦ ደረጃ ልትኖር አትችልም፤ ነገር ግን በሰው ልጅ ኃጢአት ምክንያት አንዳንድ ጊዜ ሳትወድና እየሰለቸህ ወደ ዝቅተኛ ነገሮች ልትወርድና የዚህን የሚጠፋ ሕይወት ሸክም ልትሸከም ይገባሃል። የሚሞት ሥጋ ለብሰህ እስካለህ ድረስ ድካምና የልብ ክብደት ይደርስብሃል። ስለዚህ ራስህን ያለማቋረጥ ለመንፈሳዊ ልምምዶችና ለመለኮታዊ ተመስጦ እንዳትሰጥ የሚከለክልህን የሥጋን ሸክም በሥጋ ሆነህ ልታለቅስበት ይገባሃል።

በእንዲህ ያለው ሁኔታ ራስህን ለትሑትና ለውጫዊ ሥራዎች መስጠት፣ በበጎ ሥራዎችም ራስህን ማደስ፣ ሰማያዊ ጕብኝቴንም በማይናወጥ መታመን መጠበቅ፣ እንደ ገና እስክጐበኝህና ከጭንቀት ሁሉ ነጻ እስክትወጣ ድረስ ስደትህንና የአእምሮህን ድርቀት በትዕግሥት መሸከም መልካም ነው። ድካምህን እንድትረሳና ውስጣዊ ጸጥታን ደስ እንዲልህ አደርጋለሁና። በተከፈተ ልብ በትእዛዛቴ መንገድ መገስገስ እንድትጀምር የመጻሕፍትን ሰፊ መስኮች በፊትህ እዘረጋለሁ። አንተም፦ «ለእኛም ይገለጥ ዘንድ ካለው ክብር ጋር ቢመዛዘን የአሁኑ ዘመን ሥቃይ ምንም እንዳይደለ አስባለሁ።» ትላለህ።