ብቸኛ የሆነ ሰው ራሱን በእግዚአብሔር እጅ ማስረከቡ

ደቀ መዝሙሩ፦

ጌታ አምላክ ሆይ፣ ቅዱስ አባት ሆይ፣ አሁንም ለዘላለምም የተባረክህ ሁን። እንደ ፈቃድህ እንዲሁ ይሆናልና፤ የምታደርገውም መልካም ነው። ባሪያህ በአንተ ደስ ይበለው—በራሱ ወይም በሌላ በማንም አይደለም፤ እውነተኛ ደስታ አንተ ብቻ ነህና። ተስፋዬና አክሊሌ አንተ ነህ። ጌታ ሆይ፣ ደስታዬና ክብሬ አንተ ነህ።

ባሪያህ ከአንተ ያልተቀበለው፣ ያውም ያለ አንዳች የራሱ ዋጋ ያልተቀበለው ምን አለው? የሰጠኸው ሁሉ፣ የሠራኸውም ሁሉ የአንተ ነው።

ከታናሽነቴ ጀምሮ ድሀና በድካም ውስጥ ነኝ፤ ነፍሴም አንዳንድ ጊዜ እስከ እንባ ድረስ ታዝናለች። አንዳንድ ጊዜም ሊመጡ ባሉ መከራዎች ምክንያት መንፈሴ ይታወካል። የሰላምን ደስታ እናፍቃለሁ። በመጽናናት ብርሃን የምትመግባቸውን የልጆችህን ሰላም አጥብቄ እለምናለሁ። ሰላምን ብትሰጥ፣ ቅዱስ ደስታን ብታፈስስ፣ የባሪያህ ነፍስ በቅዱስ ዝማሬ ትሞላለች፤ አንተንም በማመስገን ትተጋለች። ነገር ግን እጅግ ብዙ ጊዜ እንደምታደርገው ራስህን ብትሰውር፣ የትእዛዛትህን መንገድ መከተል አይችልም፤ ይልቁንም ደረቱን ለመምታትና ጉልበቱን ለማንበርከክ ይገደዳል፤ ብርሃንህ በራሱ ላይ ካበራበትና ከሚወርሩት ፈተናዎች በክንፎችህ ጥላ ከተጠበቀበት ከትናንትናውና ከትናንት ወዲያው ዛሬው የተለየ ነውና።

ሁልጊዜ ልትመሰገን የሚገባህ ጻድቅ አባት ሆይ፣ ባሪያህ የሚፈተንበት ሰዓት ደርሷል። የተወደድህ አባት ሆይ፣ በዚህ ሰዓት ባሪያህ ስለ አንተ አንዳች መከራ ሊቀበል ተገቢ ነው። ለዘላለም ልትከበር የሚገባህ አባት ሆይ፣ ከዘላለም ጀምሮ ያወቅሃት ሰዓት ቀርባለች፤ በዚያችም ባሪያህ ለጥቂት ጊዜ በውጭ ይጨቈናል፤ በውስጥ ግን ሁልጊዜ ከአንተ ጋር ይኖራል።

ለጥቂት ይናቅ፤ ይዋረድ፤ በሰዎች ፊት ይውደቅ፤ በመከራና በሕመም ይጨነቅ፤ ይህም በአዲሱ ብርሃን ንጋት ከአንተ ጋር እንደ ገና ይነሣ ዘንድና በሰማይ ይከብር ዘንድ ነው።

ቅዱስ አባት ሆይ፣ አንተ እንዲህ ወስነሃል፤ ወደኸዋልም። የሆነው ነገር ያዘዝኸው ነው። ይህ ለወዳጅህ የሚደረግ ቸርነት ነውና፤ ይኸውም ይህ በእርሱ ላይ እንዲደርስ ምንም ያህል ጊዜ ብትፈቅድ፣ በማንም በኩል ቢሆን፣ ስለ ፍቅርህ በዓለም መከራ መቀበልና መጨነቅ ነው።

በዓለም ያለ አንተ ዕቅድና መግቦት፣ ያለ ምክንያትም የሚሆን አንዳች ነገር የለም። ጌታ ሆይ፣ የፍርድህን ጽድቅ እማር ዘንድ፣ ትምክሕትንና የልብ ኵራትንም ሁሉ እጥል ዘንድ ያዋረድኸኝ ለእኔ መልካም ነው። መጽናናትን ከሰዎች ይልቅ ከአንተ እፈልግ ዘንድ ኀፍረት ፊቴን መሸፈኑ ይጠቅመኛል። በዚህም በጻድቃንና በዓመፀኞች ላይ በአንድነት የሚወርደውን፣ ሆኖም ያለ ቅንነትና ያለ ጽድቅ ያልሆነውን የማይመረመር ፍርድህን መፍራት ተማርሁ።

ክፉን ነገር ስላልከለከልኸኝ፣ ነገር ግን በመራራ ምት ስላደቀቅኸኝ፣ ኀዘንን ስላመጣህብኝ፣ በውጭም በውስጥም ጭንቀትን ስለ ላክህብኝ አመሰግንሃለሁ። የምታቈስልና የምትፈውስ፣ ወደ ሲኦል የምታወርድና ደግሞም የምታወጣ የነፍሳት ሰማያዊ ሐኪም ጌታ አምላኬ ሆይ፣ ከሰማይ በታች ከአንተ በቀር የሚያጽናናኝ የለም። ተግሣጽህ በእኔ ላይ ነው፤ በትርህም ራሱ ያስተምረኛል።

እነሆ፣ የተወደድህ አባት ሆይ፣ በእጅህ ነኝ። ከሚያርመው ቅጣትህ በታች ራሴን አጐነብሳለሁ። ጠማማነቴን ወደ ፈቃድህ አቀና ዘንድ ጀርባዬንና አንገቴን ምታ። በቸርነትህ ልማድህ እንደ ሆነ፣ በጥቅሻህ ሁሉ እመላለስ ዘንድ ለአንተ ያደርሁና ትሑት ተከታይ አድርገኝ። ከወዲያኛው ዓለም ይልቅ እዚህ መቀጣት ይሻላልና ራሴንና የእኔ የሆነውን ሁሉ ለእርማት ለአንተ አሳልፌ እሰጣለሁ።

ሁሉን ነገር ያለ ልዩነት ታውቃለህ፤ በሰው ሕሊና ውስጥ ከአንተ የተሰወረ ምንም የለም። የሚመጡትን ነገሮች ከመሆናቸው በፊት ታውቃቸዋለህ፤ በምድር ላይ ስለሚሆነው ነገር ማንም ሊያስተምርህ ወይም ሊያሳስብህ አያስፈልግም። ለዕድገቴ የሚጠቅመውን፣ የክፉ ልማድንም ዝገት ለማንጻት ምን ያህል መከራ እንደሚያገለግል ታውቃለህ። እንደ በጎ ፈቃድህ አድርግልኝ፤ ከአንተ በቀር ለማንም እንዲህ በሚገባና በግልጥ ያልታወቀውን የኃጢአተኛ ሕይወቴን አትናቅ።

ጌታ ሆይ፣ ሊታወቅ የሚገባውን አውቅ ዘንድ፣ አንተን እጅግ ደስ የሚያሰኝህን አመሰግን ዘንድ፣ በአንተ ዘንድ እጅግ ውድ መስሎ የሚታየውን አከብር ዘንድ፣ በፊትህ ርኩስ የሆነውንም እጸየፍ ዘንድ ጸጋን ስጠኝ።

በሥጋ ዓይኖቼ ብርሃን እንድፈርድ፣ አላዋቂዎች ሰዎች በጆሮአቸው በሰሙት መጠንም እንድበይን አትፍቀድልኝ። ነገር ግን በሚታዩና በመንፈሳዊ ነገሮች መካከል በእውነተኛ ፍርድ እለይ ዘንድ፣ ከሁሉም በላይ ሁልጊዜ በጎ ፈቃድህን እፈልግ ዘንድ እርዳኝ። የሰዎች ስሜቶች ብዙ ጊዜ በፍርዳቸው ይሳሳታሉ፤ የዚህ ዓለም ወዳጆችም የሚታዩትን ነገሮች ብቻ በመውደድ ይሳሳታሉ። ሰው በሰዎች ዘንድ ታላቅ ተብሎ በመታሰቡ ምን ይሻሻላል? አታላይ አታላዩን ያታልላል፤ ከንቱ ሰው ከንቱውን፣ ዕውር ዕውሩን፣ ደካማም ደካማውን ባመሰገነው ቍጥር ያታልለዋል፤ በእውነትም የሞኝነት ውዳሴው ይበልጥ ያሳፍረዋል። ትሑቱ ቅዱስ ፍራንሲስ እንደሚለው፣ ማንም ሰው በፊትህ ምንም ቢሆን፣ ያው ነው፤ ከዚያም አይበልጥም።