ሰውን ሁሉ ማመን እንደማይገባና በንግግር መሳሳት ቀላል እንደ ሆነ

ደቀ መዝሙሩ፦

አቤቱ፥ የሰው ርዳታ ከንቱ ነውና በችግሬ ርዳታን ስጠኝ። ታማኝነትን አገኛለሁ ብዬ ባሰብሁበት ስፍራ ስንት ጊዜ አጣሁ! ጨርሶ ባልጠበቅሁበትም ስፍራ ስንት ጊዜ አገኘሁ! ስለዚህ በሰዎች ተስፋ ማድረግ ከንቱ ነው፤ የጻድቃን መዳን ግን አምላክ ሆይ፥ በአንተ ነው። አቤቱ አምላኬ፥ በሚደርስብን ነገር ሁሉ ስምህ የተባረከ ይሁን።

እኛ ደካሞችና ወላዋዮች ነን፤ ፈጥነን እንታለላለን፤ እንለዋወጣለንም። አንዳንድ ጊዜ ወደ ማታለል ወይም ወደ ግራ መጋባት እንዳይወድቅ ራሱን በእንዲህ ያለ ጥንቃቄና ትጋት ሊጠብቅ የሚችል ሰው ማን ነው? አቤቱ፥ በአንተ የሚታመንና በቅን ልብ የሚፈልግህ ግን እንዲህ በቀላሉ አይወድቅም። አንዳች መከራ ቢደርስበት፣ ምንም ያህል ቢጠላለፍበት፣ በአንተ ፈጥኖ ይድናል፤ ይጽናናልም። በአንተ የሚታመነውን እስከ መጨረሻ አትተወውምና።

በወዳጁ ጭንቀት ሁሉ ጸንቶ ታማኝ ሆኖ የሚኖር ወዳጅ ብርቅ ነው። አንተ ግን ጌታ ሆይ፥ አንተ ብቻ በነገር ሁሉ ፍጹም ታማኝ ነህ፤ ከአንተ በቀር እንዲህ ታማኝ የሆነ የለም።

«አእምሮዬ በክርስቶስ ጸንቶ ተተክሎአል፤ ተመሥርቶአልም» ያለችው ያቺ ቅድስት ነፍስ ምንኛ ጠቢብ ናት! ይህ በእኔ እውነት ቢሆን ኖሮ የሰው ፍርሃት እንዲህ በቀላሉ ባላስጨነቀኝ፣ የቃላት ፍላጻም ባልረበሸኝ ነበር። ነገር ግን ሁሉን አስቀድሞ ሊያይና ከክፉ ሁሉ ሊጠነቀቅ የሚችል ማን ነው? አስቀድመን ያየናቸው ነገሮች እንኳ ብዙ ጊዜ ጐድተውን ከሆነ፣ ያልጠበቅናቸውማ ክፉኛ ከማቍሰል በቀር ምን ሊያደርጉ ይችላሉ? ለምንስ ለጐስቋላው ራሴ የተሻለ አላዘጋጀሁም? ለምንስ በሌሎች እንዲህ በቀላሉ ታመንሁ? እኛ ግን ሰዎች ብቻ ነን፤ በብዙዎች ዘንድ መላእክት እንደ ሆንን ብንታሰብም ብንጠራም፣ ከደካማ ሰዎች በቀር ሌላ ምንም አይደለንም።

ጌታ ሆይ፥ በማን ልታመን? ከአንተ በቀር በማን? አንተ የማታታልልና ልትታለል የማትችል እውነት ነህ። በሌላ በኩል ግን ሰው ሁሉ ውሸተኛ ነው፤ ደካማ፣ ወላዋይና ለመሳሳት የቀረበ ነው፤ በተለይም በቃል፤ ስለዚህ ከላይ ሲታይ እውነት የሚመስለውን እንኳ ለማመን መቸኮል አይገባም። ከሰዎች እንድንጠበቅ፣ ለሰውም ቤተ ሰዎቹ ጠላቶች እንደሚሆኑበት፣ ማንም፦ «እነሆ፥ ክርስቶስ ከዚህ አለ ወይም። ከዚያ አለ ቢላችሁ አትመኑ» ብለህ ያስጠነቀቅኸን ምንኛ ጥበብ ነው!

በራሴ ጕዳት ተምሬአለሁ፤ ይህም ይበልጥ ጥንቃቄ እንጂ ይበልጥ ሞኝነት እንዳልሰጠኝ ተስፋ አደርጋለሁ። «ተጠንቀቅ፤ ተጠንቀቅ፤ የምነግርህን በልብህ ያዝ!» ይላሉ። እኔም ነገሩ ምሥጢር እንደ ሆነ አምኜ ዝም ስል፣ ዝም እንድል የለመነኝ ያ ሰው ራሱ ዝም ማለት አይችልም፤ ነገር ግን ወዲያው እኔንም ራሱንም አሳልፎ ይሰጣል፤ መንገዱንም ይሄዳል። አቤቱ፥ በእጃቸውና በመንገዳቸው እንዳልወድቅ ከእንደዚህ ያለ ወሬና ከእንደዚህ ያሉ ግድ የለሽ ሰዎች ጠብቀኝ። እውነተኛና የጸና ቃልን በአፌ አኑር፤ ተንኰለኛውንም አንደበት ከእኔ አርቅ፤ ልቀበለው የማልወደውን ነገር በማንኛውም መንገድ ልሸሸው ይገባኛልና።

ስለ ሌሎች ዝም ማለት፣ የሚባለውን ሁሉ ያለ ማመዛዘን አለማመን፣ በቀላሉ ለሌላ አለማውራት፣ ራስን ለጥቂቶች መግለጥ፣ ልብን የምትመረምር አንተን ሁልጊዜ መፈለግ፣ በቃላት ነፋስ ሁሉ አለመወሰድ፣ ነገር ግን በውስጣችንም በውጭም ያለው ነገር ሁሉ እንደ ፈቃድህ ደስታ እንዲሆን መመኘት ምንኛ መልካምና ምንኛ ሰላማዊ ነው!

የሰዎችን ዓይን መሸሽ፣ አድናቆትን የሚያስገኙ የሚመስሉ ነገሮችን በውጭ አለመፈለግ፣ ነገር ግን ትጋትንና የሕይወት መሻሻልን የሚሰጡትን በሙሉ ትጋት መከተል ሰማያዊ ጸጋን ለመጠበቅ ምንኛ ይረዳል! በጎ ምግባራቸው ቶሎ ስለ ታወቀና ስለ ተመሰገነ ስንቶች ተጐድተዋል! ፈተናና ጦርነት ብቻ በሆነው በዚህ ደካማ ሕይወት ጸጋ ተሰውሮ በኖረ ጊዜ ግን በእውነት ምንኛ ጠቅሟል!