ከከንቱና ከዓለማዊ እውቀት መጠበቅ

ክርስቶስ፦

ልጄ ሆይ፥ የሰዎች ያማረና የረቀቀ ቃል አያታልልህ። መንግሥተ ሰማያት በቃል ሳይሆን በበጎ ምግባር ነውና። ይልቁንም ልብን ወደሚያቃጥለውና አእምሮን ወደሚያበራው፣ ጸጸትን ወደሚያነሣሣውና በልዩ ልዩ መጽናናት ወደሚትረፈረፈው ወደ ቃሌ ልብ በል። ይበልጥ ተምረህ ወይም ጠቢብ ሆነህ ለመታየት ብለህ ከቶ አታንብበው። ክፉ ልማዶችህን ለመግደል ትጋ፤ ይህ ብዙ አስቸጋሪ ጥያቄዎችን ከማስተዋል ይበልጥ ይጠቅምሃልና።

ብዙ ነገር ብታነብና ብትማርም፣ ሁልጊዜ ወደዚህ አንድ መሠረታዊ እውነት መመለስ ያስፈልግሃል፦ ሰውን እውቀት የማስተምረው እኔ ነኝ፤ ለታናናሾችም ሰው ሊያስተምረው ከሚችለው ይበልጥ የጠራ ማስተዋልን እሰጣለሁ። እኔ የምናገረው ሰው ፈጥኖ ጠቢብ ይሆናል፤ ነፍሱም ትጠቀማለች። ነገር ግን ስለ ብዙ የማወቅ ጕጕት ነገሮች ሰዎችን ለሚጠይቁና እኔን ስለሚያገለግሉበት መንገድ ግን እጅግ ጥቂት ለሚገዳቸው ወዮላቸው።

የአስተማሪዎች አስተማሪ፣ የመላእክት ጌታ ክርስቶስ የሁሉንም ትምህርት ለመስማት—ይኸውም የእያንዳንዱን ሕሊና ለመመርመር—የሚገለጥበት ጊዜ ይመጣል። ያን ጊዜ ኢየሩሳሌምን በመብራት ይፈትሻል፤ በጨለማ የተሰወረውም ወደ ብርሃን ይወጣል፤ የሰዎች አንደበት ክርክርም ጸጥ ይላል።

የትሑትን አእምሮ በአንድ አፍታ የማበራው እኔ ነኝ፤ ስለዚህም በትምህርት ቤት በዐሥር ዓመት ሊማር ከሚችለው ይበልጥ የዘላለምን እውነት ያስተውላል። ያለ ቃላት ጩኸት ወይም ያለ አሳብ ግጭት፣ ክብርን ያለ መሻትና ያለ ክርክር ውዥንብር አስተምራለሁ።

ምድራዊ ሀብትን እንዲንቅና የአሁኑን ነገር እንዲጸየፍ፣ ዘላለማዊውን እንዲሻ፣ ሰማይን እንዲራብ፣ ክብርን እንዲሸሽና ማሰናከያን እንዲታገሥ፣ ተስፋውን ሁሉ በእኔ ላይ እንዲጥል፣ ከእኔ ውጭ ምንም እንዳይመኝ፣ ከሁሉም በላይ እኔን በብርቱ እንዲወድድ ሰውን የማስተምረው እኔ ነኝ። አንድ ሰው እኔን በቅርበት በመውደዱ መለኮታዊ እውነትን ተማረ፤ ድንቅ ነገርንም ተናገረ። ረቂቅ ጥያቄዎችን ከማጥናት ይልቅ ሁሉን በመተው ይበልጥ ተጠቀመ።

ለአንዳንዶች ስለ ተራ ነገር እናገራለሁ፤ ለሌሎች ስለ ልዩ ጉዳይ። ለአንዳንዶች በምልክትና በምሳሌ በጣፋጭነት እገለጣለሁ፤ ለሌሎች ደግሞ በታላቅ ብርሃን እገለጣለሁ፤ ምሥጢርንም እገልጣለሁ። የመጻሕፍት ድምፅ አንድ ድምፅ ብቻ ነው፤ ቢሆንም ሰውን ሁሉ በአንድ ዓይነት አያስተምርም፤ በውስጣቸው አስተማሪውና እውነቱ፣ ልብን መርማሪው፣ አሳብን አስተዋዩ፣ ሥራን አነሣሹ፣ ለእያንዳንዱም እንደ ፈቀድሁ የማካፍል እኔ ነኝና።