ሰላምን በሰዎች ላይ አለመመሥረት

ክርስቶስ፦

ልጄ ሆይ፥ ከራስህ ስሜት የተነሣ ወይም ከእርሱ ጋር ለመሆን ብለህ ሰላምህን በማንኛውም ፍጥረት ላይ ብታደርግ ትታወካለህ፤ ትጠላለፋለህም። ነገር ግን ሁልጊዜ ሕያው ወደሆነውና ወደሚኖረው እውነት ብትጠጋ፣ ወዳጅ ቢሞት ወይም ቢተውህ አታዝንም። ለወዳጅህ ያለህ ፍቅር በእኔ ላይ የተመሠረተ ሊሆን ይገባዋል፤ በዚህ ሕይወት መልካም የሚመስልህንና እጅግ የምትወደውን ሁሉ ስለ እኔ ብለህ ልትወደው ይገባል። ያለ እኔ ወዳጅነት ብርታት የለውም፤ ሊጸናም አይችልም። እኔ ያላሰርሁት ፍቅር እውነተኛም ንጹሕም አይደለም።

ስለዚህ በአንተ ዘንድ እስከሚቻል ድረስ ከሰዎች ኅብረት ውጭ ለመሆን እስክትመኝ ድረስ ለእንደዚህ ያለው የሰው ፍቅር የሞትህ ልትሆን ይገባሃል። ሰው ከምድራዊ መጽናናት ሁሉ በራቀ መጠን ወደ እግዚአብሔር ይቀርባል። ወደ ራሱም ይበልጥ ዝቅ ብሎ በወረደና በዓይኑ ፊት ይበልጥ በተናቀ መጠን ወደ እግዚአብሔር ይበልጥ ከፍ ብሎ ይወጣል። ለራሱ አንዳች በጎ ነገር የሚሰጥ ሰው የእግዚአብሔር ጸጋ ወደ ልቡ እንዳይገባ ያግዳል፤ የመንፈስ ቅዱስ ጸጋ ሁልጊዜ ትሑትን ልብ ይፈልጋልና።

ራስህን ፈጽመህ ማጥፋትንና ከተፈጠረ ነገር ፍቅር ሁሉ ራስህን ባዶ ማድረግን ብታውቅ፣ ያን ጊዜ በታላቅ ጸጋ በአንተ ውስጥ በተትረፈረፍሁ ነበር። ወደ ፍጥረታት ስትመለከት የፈጣሪ እይታ ከአንተ ይወሰዳል። ስለዚህ ስለ ፈጣሪህ ብለህ በነገር ሁሉ ራስህን ማሸነፍን ተማር። ያን ጊዜ መለኮታዊ እውቀት ላይ ልትደርስ ትችላለህ። ነገር ግን ምንም ያህል ትንሽ ቢሆን ከሥርዓት ውጭ የሚወደድና የሚታይ ነገር ሁሉ ከሁሉ ከሚበልጠው በጎ ነገር ወደ ኋላ ያስቀርሃል፤ ነፍስንም ያረክሳል።